Ο μελαγχολικός Σεπτέμβρης

Ανέκαθεν ο Σεπτέμβριος θεωρείται ο μήνας της μελαγχολίας.Η επάνοδος απο την θερινή ραστώνη στην καθημερινότητα και η πιεστική ανάγκη για τον προγραμματισμό αντιμετώπισης των πάσης φύσεως εκκρεμοτήτων σφραγίζουν την ψυχολογία των πολιτών. Και τις πολιτικές εξελίξεις θα σφραγίσουν οι κυβερνητικές εξαγγελίες στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης και οι επερχόμενες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.Και οι Έλληνες?Τι λένε και τι σκέφτονται?Σε τι ελπίζουν και τι προσδοκούν?
Μόλις πρίν ένα χρόνο,περίπου τέτοια εποχή,ελπίδες και μύχιοι πόθοι πλημμύριζαν τον ελληνικό λαό.Το κεντρικό μήνυμα των πολιτικών εξαγγελιών του κ. Παπανδρέου (ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ) ζέσταινε τις καρδιές των εργαζομένων.Η συνέχεια γνωστή.Την συντριπτική εκλογική νίκη του Πασοκ ακολούθησαν οι ερασιτεχνικοί και ανεύθυνοι κυβερνητικοί χειρισμοί και πειραματισμοί,η άνευ προηγουμένου διαπόμπευση της χώρας με εμπνευστή και πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό της χώρας και τέλος η προσφυγή στο Δ.Ν.Τ.
Οι Έλληνες υφίστανται την σκληρότερη νεοφιλελεύθερη πολιτική συνταγή που όμοια της καμμία χώρα δεν έχει γνωρίσει ,στερούμενοι ελπίδας και θετικής προσδοκίας.Και η μόνη φωνή αντίστασης στο Εμιράτο της Ιπποκράτους είναι ο κ. Παναγιωτακόπουλος.
Θεέ μου πόσο χαμηλά θα πέσουμε ακόμα?
Υ.Γ. Αφιερωμένο σε παλιούς και νέους φίλους που θα προσέλθουν στο τριήμερο πανηγύρι του Εθνικού Συμβουλίου του Πασοκ αποφασισμένοι να υπερασπίσουν τον πυρήνα των αξιών τους ,μη παραβλέποντας όμως και την δυνατότητα να απολαύσουν εστω και μία μικρή μερίδα κρατικής εξουσίας.