Το Προεδρικό Διάταγμα του κ.Λοβέρδου για απολύσεις και αποζημιώσεις ανατρέπει ένα νόμο που ισχύει στην Ελλάδα από 1920. Ένα νόμο του Ελευθερίου Βενιζέλου που άντεξε τους κραδασμούς της Μικρασιατικής Καταστροφής, του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, του Εμφυλίου, των δικτατοριών και αποτελούσε πλέον μια θεσμοθετημένη σταθερά των εργασιακών σχέσεων.
Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις ακρωτηριάζουν αυτό το νόμο και κατ' επέκταση τους ίδιους τους εργαζόμενους, καθώς ουδείς εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας μπορεί να πειστεί ότι αυτές οι διευκολύνσεις για απολύσεις, έχουν να συνεισφέρουν έστω και κατ' ελάχιστο στα δημοσιονομικά της χώρας.