Ο κ. Παπανδρέου τα κατάφερε. Μετάλλαξε το Πασοκ απο κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας σε κόμμα της οικογένειας του. Πάνω απο την πατρίδα, πάνω απο την παράταξη είναι η οικογένεια του και ο ίδιος. Ο αδελφός του έχει το δικαίωμα να προσβάλλει τους συνεργάτες του ,τους υπουργούς του, τα στελέχη του.
Ο κ. Παπανδρέου δεν διαθέτει την ελαχίστη πολιτική "τσίπα" να τους υπερασπιστεί.. Βουτηγμένος στην καταθλιπτική ματαιοδοξία του συμπαρασύρει στον βυθό των αδιεξόδων του τους πάντες. Όμως αυτός ήταν πάντα. Γυιός του πατέρα του και θύμα της μητέρας του. Τώρα πυροβολεί αδιακρίτως. Τώρα σκληραίνει.
Οι νεοέλληνες για μια ακόμα φορά "πέφτουν απο τα σύννεφα". Δεν γνώριζαν, δεν άκουγαν, δεν ρώταγαν. Τους αρκούσε οτι "λεφτά υπάρχουν". Τους μεθούσε οτι κάτι ακόμα θα τσιμπούσαν. Τώρα ως μωραί παρθένες οργίζονται, αγανακτούν και που και που απειλούν να εξεγερθούν. Αλήθεια είναι οτι οι ψηφοφόροι χρειάζονται χρόνο για να γίνουν πολίτες. Για εκείνους που τελειώνει ο χρόνος είναι οι δελφίνοι του Πασοκ.
Τους βυθίζει αργά και σταθερά η Παπανδρεϊκή δίνη.
Τους παροπλίζει η απουσία ηγετικού θάρρους.
Τους ματαιώνει η κενή οραμάτων φιλοδοξία τους.
Τους αδρανοποιεί η ματαιότητα της διεκδίκησης ενος Πασοκ που έχει κλείσει τον κύκλο του.
Τους αγκυλώνουν οι φίλοι τους και οι μηχανισμοί τους.
Τους σκοτώνει οτι ερωτεύονται τον θρόνο, σε ένα παλάτι δίχως υπηκόους.
Μακάρι κάποιος να ξεστράτιζε απο την οδό της απωλείας. Μακάρι να άνοιγε περπατησιά σε νέους δρόμους, με τα προτάγματα των ανθρώπων για όπλα του και τις κραυγές των νέων για οδηγό του.
Η ιστορία θα του φερθεί με γαλαντομία και δίκαια θα τον ανταμείψει.
