Γράφει ο Creedence
Η συμφωνία των τριών κομμάτων με τις απαιτήσεις των δανειστών ανοίγει το δρόμο για την έξοδό μας από το ευρώ, ενώ γυρίζει τη χώρα και την κοινωνία στα Βαλκάνια. Μοιάζει σαν να πληρώνουμε πολεμικές αποζημιώσεις.
Η ιστορία είναι γεμάτη από «δεν γίνεται διαφορετικά», αλλά γράφτηκε πάντα από όσους επέμεναν ότι «και όμως γυρίζει».
Τι κρίμα για το ΠΑΣΟΚ του απερχόμενου, αλλά και του επερχόμενου. Ποιος θα φανταζόταν ότι ένα τμήμα της δημοκρατικής παράταξης θα οδηγούσε τη χώρα στη μεγαλύτερη ήττα και παράδοση άνευ όρων, χωρίς να έχει ηττηθεί σε πόλεμο.
Ποιος θα φανταζόταν ότι πολιτικοί της δημοκρατικής παράταξης θα νομοθετούσαν την αμοιβή των συμπολιτών τους στα βαλκανικά επίπεδα και την κατάργηση του κοινωνικού κράτους?
Ποιος θα φανταζόταν ότι το καταστροφικό πέρασμα του κ. Παπανδρέου, θα έβρισκε «άξιους» μιμητές?
Η ΝΔ επανέρχεται στον φυσικό της χώρο. Ταυτίζεται με τα κοινωνικά συμφέροντα που «οφείλει» να εκπροσωπεί και ενταφιάζει την καρικατούρα της «λαϊκής δεξιάς». Ο «αγέρωχος» αρχηγός της συμφώνησε με όσα κατήγγειλε επί διετία, δοξάζοντας την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος
Η εφαρμογή της συμφωνίας, που υποτίθεται διασφαλίζει το ευρωπαϊκό μας μέλλον θα οδηγήσει την Ελλάδα έξω από την ευρωζώνη. Σε κάποια από τις επόμενες δόσεις είναι πολύ πιθανό να βρεθούμε μπροστά στο δίλημμα: αν θέλετε τη δόση, πρέπει να αποχωρήσετε από το ευρώ.
Ποιοί συμφωνούν και δεσμεύουν τη χώρα? Ο κ. Παπαδήμος, πρωθυπουργός που δεν έχει εκλεγεί. Ο κ. Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ υπό προθεσμία, με κοινοβουλευτική πλειοψηφία του «λεφτά υπάρχουν», σε πλήρη αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Ο κ. Σαμαράς με την κοινοβουλευτική δύναμη που έλαβε ο προκάτοχός του με άλλη πολιτική πλατφόρμα και ο κ. Καρατζαφέρης που ουδείς Έλληνας πολίτης τον εξουσιοδότησε να κυβερνήσει.
Τυπικά, η συνταγματική τάξη τηρείται. Η πολιτική νομιμοποίηση όμως απουσιάζει . Η χώρα υπογράφει μια υψίστης σημασίας συμφωνία, χωρίς να κληθούν οι πολίτες να δώσουν τη συγκατάθεσή τους.
Υπεύθυνη στάση, είναι σήμερα η άρνηση. Η συμφωνία δεν πρέπει να ψηφιστεί. Η χώρα να οδηγηθεί άμεσα σε εκλογές και με νέους πολιτικούς συσχετισμούς να διαπραγματευτεί εκ νέου. Μπορούμε ακόμα να πιέσουμε τους δανειστές. Μετά την εφαρμογή του νέου προγράμματος, θα βρεθούμε σε απελπιστική θέση, με πλήρη αδυναμία διαπραγμάτευσης.
Έχει ρίσκο αυτή η πρόταση? Ασφαλώς. Η άλλη όμως εκδοχή, όσα θα συμβούν στη χώρα κατά την εφαρμογή της συμφωνίας , έχει βέβαιο αποτέλεσμα. Την καταστροφή, την εξαθλίωση και εν τέλει τη χρεοκοπία.
Η συμφωνία είναι βγαλμένη από τα πιο τολμηρά όνειρα των ακραίων νεοφιλελεύθερων του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής δεξιάς.
Θα πλημμυρίσουν, βέβαια, τα media από «νουνεχείς». Θα αποθεωθούν οι «υπεύθυνοι πολιτικοί». Η ιστορία είναι γεμάτη από «δεν γίνεται διαφορετικά», αλλά γράφτηκε πάντα από όσους επέμεναν ότι «και όμως γυρίζει».
Τι κρίμα για το ΠΑΣΟΚ του απερχόμενου, αλλά και του επερχόμενου. Ποιος θα φανταζόταν ότι ένα τμήμα της δημοκρατικής παράταξης θα οδηγούσε τη χώρα στη μεγαλύτερη ήττα και παράδοση άνευ όρων, χωρίς να έχει ηττηθεί σε πόλεμο.
Ποιος θα φανταζόταν ότι πολιτικοί της δημοκρατικής παράταξης θα νομοθετούσαν την αμοιβή των συμπολιτών τους στα βαλκανικά επίπεδα και την κατάργηση του κοινωνικού κράτους?
Ποιος θα φανταζόταν ότι το καταστροφικό πέρασμα του κ. Παπανδρέου, θα έβρισκε «άξιους» μιμητές?
Η ΝΔ επανέρχεται στον φυσικό της χώρο. Ταυτίζεται με τα κοινωνικά συμφέροντα που «οφείλει» να εκπροσωπεί και ενταφιάζει την καρικατούρα της «λαϊκής δεξιάς». Ο «αγέρωχος» αρχηγός της συμφώνησε με όσα κατήγγειλε επί διετία, δοξάζοντας την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος
Η εφαρμογή της συμφωνίας, που υποτίθεται διασφαλίζει το ευρωπαϊκό μας μέλλον θα οδηγήσει την Ελλάδα έξω από την ευρωζώνη. Σε κάποια από τις επόμενες δόσεις είναι πολύ πιθανό να βρεθούμε μπροστά στο δίλημμα: αν θέλετε τη δόση, πρέπει να αποχωρήσετε από το ευρώ.
Ποιοί συμφωνούν και δεσμεύουν τη χώρα? Ο κ. Παπαδήμος, πρωθυπουργός που δεν έχει εκλεγεί. Ο κ. Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ υπό προθεσμία, με κοινοβουλευτική πλειοψηφία του «λεφτά υπάρχουν», σε πλήρη αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Ο κ. Σαμαράς με την κοινοβουλευτική δύναμη που έλαβε ο προκάτοχός του με άλλη πολιτική πλατφόρμα και ο κ. Καρατζαφέρης που ουδείς Έλληνας πολίτης τον εξουσιοδότησε να κυβερνήσει.
Τυπικά, η συνταγματική τάξη τηρείται. Η πολιτική νομιμοποίηση όμως απουσιάζει . Η χώρα υπογράφει μια υψίστης σημασίας συμφωνία, χωρίς να κληθούν οι πολίτες να δώσουν τη συγκατάθεσή τους.
Υπεύθυνη στάση, είναι σήμερα η άρνηση. Η συμφωνία δεν πρέπει να ψηφιστεί. Η χώρα να οδηγηθεί άμεσα σε εκλογές και με νέους πολιτικούς συσχετισμούς να διαπραγματευτεί εκ νέου. Μπορούμε ακόμα να πιέσουμε τους δανειστές. Μετά την εφαρμογή του νέου προγράμματος, θα βρεθούμε σε απελπιστική θέση, με πλήρη αδυναμία διαπραγμάτευσης.
Έχει ρίσκο αυτή η πρόταση? Ασφαλώς. Η άλλη όμως εκδοχή, όσα θα συμβούν στη χώρα κατά την εφαρμογή της συμφωνίας , έχει βέβαιο αποτέλεσμα. Την καταστροφή, την εξαθλίωση και εν τέλει τη χρεοκοπία.
