Γράφει η Κοραλία.
Η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας εξαντλώντας το έσχατο χρονικό σημείο, μέσω του μνημονίου. Τα μέτρα τότε ήταν αναγκαστικά πυροσβεστικά.
Κυρίως αφορούσαν:
-Μείωση αποδοχών, συντάξεων (δαπάνες κεντρικής κυβέρνησης)
-Αυξηση έμμεσων φόρων, έκτακτες εισφορές σε επιχειρήσεις και μεγάλα εισοδήματα(έσοδα)
Τα ανωτέρω μέτρα συνετέλεσαν στην αύξηση του πληθωρισμού και στην οικονομική ύφεση με συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης.
Σε περιόδους ύφεσης συρρικνώνεται η αγορά και η κατανάλωση, δηλαδή τα περιθώρια ανάπτυξης. Αποτέλεσμα είναι να μειώνεται η βάση από την οποία μέσω φόρων μπορούν να εισπραχθούν έσοδα για το κράτος.
Ακόμα και η παραοικονομία συρρικνώνεται, επομένως και τα περιθώρια αύξησης των εσόδων μέσω της πάταξης της φοροδιαφυγής. Δεν αποκλείεται δε, τομείς-δραστηριότητες της οικονομίας να μετακινηθούν από τα πλαίσια της νόμιμης οικονομίας στην παραοικονομία ή επιχειρήσεις απλά να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους λόγω πτώχευσης.
Η κυβέρνηση καθυστερεί αδικαιολόγητα και εγκληματικά στην εξυγίανση, εξορθολογισμό, αναδιάρθρωση του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Είναι οι ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, νοσοκομεία... που θα αυξήσουν το έλλειμμα κατά απαίτηση ορθή της eurostat όταν υπολογισθούν τα ελλείμματά τους, αφού το κράτος θα κληθεί να καλύψει τα ελλείμματά τους, τις υποχρεώσεις προς προμηθευτές ή την αδυναμία τους να εξυπηρετήσουν τις δανειακές τους ανάγκες.
Η κυβέρνηση οφείλει να παρέμβει άμεσα (ευθύνεται για τους 12 μήνες καθυστέρησης στη διάρκεια των οποίων αυξήθηκαν περαιτέρω τα ελλείματα των οργανισμών), διασώζοντας έστω τις θέσεις εργασίας μέσω μετατάξεων.
Επειδή τα περιθώρια διατήρησης των εσόδων μέσω φόρων μειώνονται, λόγω συρρίκνωσης της οικονομίας, όσο η κυβέρνηση καθυστερεί, θα εξαναγκασθεί σε επώδυνα μέτρα όπως τις απολύσεις στον ευρύτερο ή ακόμα και στενό δημόσιο τομέα, σε συντάξεις εξαθλίωσης, σε χαμηλότερες αμοιβές στο δημόσιο, σε μείωση των δαπανών για δημόσιες επενδύσεις ...δηλαδή σε μέτρα που οδηγούν σε εξαθλίωση και σε σπιράλ ύφεσης και υπανάπτυξης
10 Οκτωβρίου 2010
9 Οκτωβρίου 2010
Όταν μιλά ο Γιούνκερ...ο Γιώργος σιωπά.
Ταυτόχρονα αποκαλύπτεται, για μια ακόμα φορά, η ανευθυνότητα των ευρωπαίων ηγετών που με τη σιωπή τους στάθηκαν πολιτικά αλληλέγγυοι με την νεοδημοκρατική αθλιότητα.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός,ο κ. Παπανδρέου σιωπά,ποιεί τη νήσσα.Ο "αχαμνός" κ.Παπακωνσταντίνου κάνει οτι δεν καταλαβαίνει.Αλλά αυτός δικαιολογείται,στο Πασοκ είναι φρέσκος και για πολλά χρόνια "διάβαζε".
Ο Πρόεδρος του Πασοκ? Βουλευτής απο το 1981 και υπουργός όλων των κυβερνήσεων του Πασοκ δεν θα βρεί λίγο χρόνο και πέντε λέξεις να σχολιάσει τις δηλώσεις των ευρωπαίων φίλων του?
8 Οκτωβρίου 2010
O κυρίαρχος και οι απόντες.
Γράφει ο e-μπαγάσα.
Ο κ. Παπανδρέου στην ομιλία του στη κοινοβουλευτική ομάδα του Πασοκ κατέθεσε τη γραμμή υποστήριξης και το πλαίσιο προπαγάνδας του κυβερνητικού έργου.Μια ομιλία δείγμα και επιτομή ανέξοδων ηρωϊσμών,προσποιητής άγνοιας και πολιτικού κομπασμού.Ο κ.Παπανδρέου είναι πολιτικά κυρίαρχος χάριν της εγκληματικής διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας χθές και της "αστείας"αντιπολιτευτικής της παρουσίας σήμερα.Είναι πολιτικά κυρίαρχος χάριν σοβαρών προβλημάτων της χώρας, την σιωπής και της υποταγής των εσωκομματικών του αντιπάλων,της ανέπαφης αριστεράς,της εντυπωσιακής συμπόρευσης των ΜΜΕ και της καθολικής υποστήριξης των κεντρικών και ακραιφνών εκφραστών του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού.
Η Ελλάδα με αφορμή την οικονομική κρίση, έχει καταστεί ένα πρωτότυπο "πεδίο βολής" για την εφαρμογή της παγκόσμιας πολιτικής αναδιανομής του πλούτου και της εμπέδωσης της άνευ όρων κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.Η Ελλάδα αποδεικνύεται καλός και υπάκουος μαθητής.
Ένας νέος κοινωνικός μεσαίωνας ανατέλλει στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στην Αμερική ήδη μεσουρανεί.
Οι μεγάλες κατακτήσεις του 20ου αιώνα,ο κοινωνικός πλούτος που σώρευσε εξανεμίζεται.
Και η Σοσιαλδημοκρατία? Ηττήθηκε στη κοιτίδα της.Την Ευρώπη. Η κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας ευνόησε και νομιμοποίησε την συντηρητική ευρωπαϊκή στροφή.Το παράδειγμα της Γαλλίας και η περίπτωση της Ελλάδας αρκούν για να πιστοποιήσουν τη σοσιαλδημοκρατική κρίση.
Μετά τη κατάρευση του ανατολικού μπλόκ,η σοσιαλδημοκρατία εμφανίσθηκε αμήχανη και μετέωρη στον μονοπολικό πλέον κόσμο.Η αδράνεια και η σιωπή χαρακτηρίζουν έκτοτε τη σοσιαλδημοκρατία.
Η διεθνής της έκφραση (Σοσιαλιστική Διεθνής) αναλίσκεται σε ανούσιες,γενικόλογες διακηρύξεις-άλλοθι. Η ελίτ των σοσιαλιστών περιφερόμενη σε εξαιρετικούς τουριστικούς προορισμούς,αναζητά τάχα,την χαμένη της τιμή και την καθημαγμένη ψυχή της.
Αναμφίβολα η απόσταση του χρόνου απο τη πτώση του τείχους ειναι ιστορικά ασήμαντη,για τούτο ειναι μειωμένες οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες για την παρουσίαση της εναλλακτικής πρότασης των σοσιαλδημοκρατών.Λογικό το ιστορικό κενό.
Το παράδοξο είναι η απουσία των σοσιαλδημοκρατών ηγετών.Ίσως απο ενοχή για την καθιέρωση του "νέου ιδανικού" που ακούει στο όνομα ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ και ίσως γιατί έχουν μεταλλαχθεί σε "γκρίζα" πολιτικά υβρίδια που αρέσκονται σε αποιδεολογικοποιημένα διαχειριστικά κυβερνητικά σχήματα. Κακοήθης πολιτική εξέλιξη.
Οι εναπομείναντες εραστές της σοσιαλδημοκρατίας ας αποπειραθούν τις νέες θεραπείες.
Ο κ. Παπανδρέου στην ομιλία του στη κοινοβουλευτική ομάδα του Πασοκ κατέθεσε τη γραμμή υποστήριξης και το πλαίσιο προπαγάνδας του κυβερνητικού έργου.Μια ομιλία δείγμα και επιτομή ανέξοδων ηρωϊσμών,προσποιητής άγνοιας και πολιτικού κομπασμού.Ο κ.Παπανδρέου είναι πολιτικά κυρίαρχος χάριν της εγκληματικής διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας χθές και της "αστείας"αντιπολιτευτικής της παρουσίας σήμερα.Είναι πολιτικά κυρίαρχος χάριν σοβαρών προβλημάτων της χώρας, την σιωπής και της υποταγής των εσωκομματικών του αντιπάλων,της ανέπαφης αριστεράς,της εντυπωσιακής συμπόρευσης των ΜΜΕ και της καθολικής υποστήριξης των κεντρικών και ακραιφνών εκφραστών του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού.
Η Ελλάδα με αφορμή την οικονομική κρίση, έχει καταστεί ένα πρωτότυπο "πεδίο βολής" για την εφαρμογή της παγκόσμιας πολιτικής αναδιανομής του πλούτου και της εμπέδωσης της άνευ όρων κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.Η Ελλάδα αποδεικνύεται καλός και υπάκουος μαθητής.
Ένας νέος κοινωνικός μεσαίωνας ανατέλλει στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στην Αμερική ήδη μεσουρανεί.
Οι μεγάλες κατακτήσεις του 20ου αιώνα,ο κοινωνικός πλούτος που σώρευσε εξανεμίζεται.
Και η Σοσιαλδημοκρατία? Ηττήθηκε στη κοιτίδα της.Την Ευρώπη. Η κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας ευνόησε και νομιμοποίησε την συντηρητική ευρωπαϊκή στροφή.Το παράδειγμα της Γαλλίας και η περίπτωση της Ελλάδας αρκούν για να πιστοποιήσουν τη σοσιαλδημοκρατική κρίση.
Μετά τη κατάρευση του ανατολικού μπλόκ,η σοσιαλδημοκρατία εμφανίσθηκε αμήχανη και μετέωρη στον μονοπολικό πλέον κόσμο.Η αδράνεια και η σιωπή χαρακτηρίζουν έκτοτε τη σοσιαλδημοκρατία.
Η διεθνής της έκφραση (Σοσιαλιστική Διεθνής) αναλίσκεται σε ανούσιες,γενικόλογες διακηρύξεις-άλλοθι. Η ελίτ των σοσιαλιστών περιφερόμενη σε εξαιρετικούς τουριστικούς προορισμούς,αναζητά τάχα,την χαμένη της τιμή και την καθημαγμένη ψυχή της.
Αναμφίβολα η απόσταση του χρόνου απο τη πτώση του τείχους ειναι ιστορικά ασήμαντη,για τούτο ειναι μειωμένες οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες για την παρουσίαση της εναλλακτικής πρότασης των σοσιαλδημοκρατών.Λογικό το ιστορικό κενό.
Το παράδοξο είναι η απουσία των σοσιαλδημοκρατών ηγετών.Ίσως απο ενοχή για την καθιέρωση του "νέου ιδανικού" που ακούει στο όνομα ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ και ίσως γιατί έχουν μεταλλαχθεί σε "γκρίζα" πολιτικά υβρίδια που αρέσκονται σε αποιδεολογικοποιημένα διαχειριστικά κυβερνητικά σχήματα. Κακοήθης πολιτική εξέλιξη.
Οι εναπομείναντες εραστές της σοσιαλδημοκρατίας ας αποπειραθούν τις νέες θεραπείες.
6 Οκτωβρίου 2010
Άδικος και αντιαναπτυξιακός προϋπολογισμός
Γράφει ο John Maynard Γρύπας.
O προϋπολογισμός είναι,δυστυχώς, υπερβολικά φιλόδοξος και ταυτόχρονα άδικος και βέβαια αντιαναπτυξιακός.
Διακινδυνεύουμε μια πρόβλεψη, ότι αυτό που και οι πιο συντηρητικοί περίμεναν, ότι μέσα στο 2011 θα φαινότανε κάποτε φως (έστω κάποιο φως) εξόδου από την ύφεση, δεν θα υπάρξει. Αυτό για τους πιο κάτω λόγους ενδελεχέστερος.
Πρώτον : Τα έσοδα είναι υπερεκτιμημένα. Ακολουθείται ασυγχώρητα η πεπατημένη των υπεραισιόδοξων προσδοκιώνς εσόδων που τροφοδοτούν τον δανεισμό και την αύξηση του Δημόσιου Χρέους (ΔΧ). Απολογιστικά στο 2010 υπάρχει η σοβαρή υστέρηση από τα προϋπολογισθέντα του ποσού των 3.424 δις ευρώ, μέχρι το τέλος του χρόνου η υστέρηση θα αυξηθεί από την εκτιμώμενη, με αυτό το δεδομένο. Πώς είναι δυνατόν να προβλέπεται (πίνακας 4.1 Κρ. Προϋπολογισμού, σελίς 49 εισηγ. Εκθέσεως) αύξηση των εσόδων 6,9% το 2011, όταν η προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ είναι (σε τρέχουσες τιμές) μείον 1,7%. Υπάρχει πάντοτε αναλογικότητα μεταξύ των δυο μεγεθών. Αν η μείωση του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη (όπως είναι το πιο πιθανόν) τότε τί θα συμβεί ;
Δεύτερον : ως προς το έλλειμα του κρατικού προϋπολογισμού εκτιμάται ότι θα είναι στο μείον 8,1%, όταν αυτή τη στιγμή θεωρούν οι συντάκτες οτι είναι μείον 8,2%. Αν στο τέλος του χρόνου, όπως όλα δείχνουν, θα είναι το έλλειμα αρκετά παραπάνω, φοβούμαστε οτι η εκτίμηση είναι υπερφίαλη, δεδομένης της συμπίεσης που γίνεται στο σκέλος των δαπανών (του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – ΠΔΕ).
Τρίτον : Στις δαπάνες, η μείωση των Δημοσίων επενδύσεων απομειώνει και τα έσοδα (απολήψεις) από την Ευρ. Ένωση, από το ΕΣΠΑ συν το ότι έχει απομείνει από το Γ’ ΚΠΣ.
Το πιο σημαντικό όμως στο σκέλος των δαπανών είναι η αύξηση των τόκων του Δ.Χρέους κατά 19,6%. Έχουμε δηλαδή μείωση του εθνικού εισοδήματος και αύξηση των τόκων του ΔΧ. Φανταστείτε σε ένα υπερχρεωμένο νοικοκυριό να μειώνεται το εισόδημά του και να αυξάνονται οι τόκοι στα τεράστια, ήδη, χρέη του.
Είναι όμως κατάφορα άδικος ο προύπολογισμός αυτός γιατί προβλέπεται αύξηση των έμμεσων φόρων κατά 9,4% σε σχέση με τα έσοδα του 2010, ενώ τα έσοδα του ΦΠΑ θα αυξηθούν κατά 10,2%. Γνωρίζουμε όμως εμείς, τα θύματα οι καταναλωτές, ότι οι αυξήσεις στον ΦΠΑ συν τις αυξήσεις των εμμέσων φόρων θα παραμείνουν (θα αγκυροβολήσουν με μικρές αποκλίσεις στα ψηλά), δεδομένου οτι δεν έχουμε παράδοση ανταγωνισμού. Τα πρόσθετα έσοδα θα επιδιωχθεί να αντληθούν από μεσαίες και λαϊκές τάξεις, από τους απλούς, αδικούμενους και “μή έχοντες”. Τα επιπλέον 5,3 δις ευρώ είναι μια μη ανεκτή αδικία που θα μπορούσε να καλυφθεί : από το λαθρεμπόριο των καυσίμων, από τη φαρμακευτική δαπάνη, από τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, από την αναστολή έργων που απαιτούν οι εθνικοί εργολάβοι, ως μερικά ενδεικτικά παραδείγματα μιας δεξιάς αντίληψης που επιμένει και δεν επιθυμεί να ακουμπήσει τις πραγματικές πηγές της εθνικής μας οικονομικής κακοδαιμονίας.
Αυτός ο προϋπολογισμός δεν επιτρέπει καμιά ελπίδα οικονομικής ανάκαμψης. Όλες οι μακροοικονομικές επιδόσεις του πρώτου εξαμήνου του 2010 είναι ανησυχητικές. Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου φθίνει, η δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση έχουν σταθερή πτώση. Οι ακαθάριστες επενδυτικές δαπάνες παραμένουν σε φθίνουσα τροχιά, όπως και οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο παραμένει με αρνητικό πρόσημο (Η σχετική μικρή μείωση των εισαγωγών δε συναντά τη μεγαλύτερη μείωση των εξαγωγών). Τέλος η ανεργία προσδοκάται να προσεγγίσει το 14% (στους νέους πολύ πάνω από το 20%).
Λυπούμαι που γίνομαι δυσάρεστος αλλά τελειώνοντας θέλω να δώσω έμφαση στο ότι το θέμα της οικονομίας έχει πάψει προ πολλού να είναι οικονομολογικού χαρακτήρα. Συμφωνώ με ένα κείμενο που αναρτήσατε προ ημερών, του κου Γ. Νικολάου. . “Ουδέποτε στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, υπήρξε σιωπή όπως αυτή των τελευταίων χρόνων. Έτσι ο πολιτικός χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, ο μόνος που θα μπορούσε σήμερα να δημιουργήσει την εναλλακτική πολιτική “ναι στις αλλαγές – όχι στο Μνημόνιο” έχει αυτό-εξουδετερωθεί. Η αντίθεση στη συνταγή του Μνημονίου δεν μπορεί ασφαλώς να σημαίνει επιστροφή στο “ ένδοξο“ παρελθόν της στασιμότητας και του κρατισμού.” Ωραία διατύπωση, πολύ σωστής σκέψης. Που θερμά συμμεριζόμαστε.
Το θέμα για τη χώρα δεν είναι σήμερα οικονομικό. Είναι πολιτικό, απαιτούνται μεγάλες πολιτικές ανάτασης και ανάστασης του λαού και όχι επικοινωνιακή διαχείριση της εικόνας και της διασποράς του φόβου.
O προϋπολογισμός είναι,δυστυχώς, υπερβολικά φιλόδοξος και ταυτόχρονα άδικος και βέβαια αντιαναπτυξιακός.
Διακινδυνεύουμε μια πρόβλεψη, ότι αυτό που και οι πιο συντηρητικοί περίμεναν, ότι μέσα στο 2011 θα φαινότανε κάποτε φως (έστω κάποιο φως) εξόδου από την ύφεση, δεν θα υπάρξει. Αυτό για τους πιο κάτω λόγους ενδελεχέστερος.
Πρώτον : Τα έσοδα είναι υπερεκτιμημένα. Ακολουθείται ασυγχώρητα η πεπατημένη των υπεραισιόδοξων προσδοκιώνς εσόδων που τροφοδοτούν τον δανεισμό και την αύξηση του Δημόσιου Χρέους (ΔΧ). Απολογιστικά στο 2010 υπάρχει η σοβαρή υστέρηση από τα προϋπολογισθέντα του ποσού των 3.424 δις ευρώ, μέχρι το τέλος του χρόνου η υστέρηση θα αυξηθεί από την εκτιμώμενη, με αυτό το δεδομένο. Πώς είναι δυνατόν να προβλέπεται (πίνακας 4.1 Κρ. Προϋπολογισμού, σελίς 49 εισηγ. Εκθέσεως) αύξηση των εσόδων 6,9% το 2011, όταν η προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ είναι (σε τρέχουσες τιμές) μείον 1,7%. Υπάρχει πάντοτε αναλογικότητα μεταξύ των δυο μεγεθών. Αν η μείωση του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη (όπως είναι το πιο πιθανόν) τότε τί θα συμβεί ;
Δεύτερον : ως προς το έλλειμα του κρατικού προϋπολογισμού εκτιμάται ότι θα είναι στο μείον 8,1%, όταν αυτή τη στιγμή θεωρούν οι συντάκτες οτι είναι μείον 8,2%. Αν στο τέλος του χρόνου, όπως όλα δείχνουν, θα είναι το έλλειμα αρκετά παραπάνω, φοβούμαστε οτι η εκτίμηση είναι υπερφίαλη, δεδομένης της συμπίεσης που γίνεται στο σκέλος των δαπανών (του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – ΠΔΕ).
Τρίτον : Στις δαπάνες, η μείωση των Δημοσίων επενδύσεων απομειώνει και τα έσοδα (απολήψεις) από την Ευρ. Ένωση, από το ΕΣΠΑ συν το ότι έχει απομείνει από το Γ’ ΚΠΣ.
Το πιο σημαντικό όμως στο σκέλος των δαπανών είναι η αύξηση των τόκων του Δ.Χρέους κατά 19,6%. Έχουμε δηλαδή μείωση του εθνικού εισοδήματος και αύξηση των τόκων του ΔΧ. Φανταστείτε σε ένα υπερχρεωμένο νοικοκυριό να μειώνεται το εισόδημά του και να αυξάνονται οι τόκοι στα τεράστια, ήδη, χρέη του.
Είναι όμως κατάφορα άδικος ο προύπολογισμός αυτός γιατί προβλέπεται αύξηση των έμμεσων φόρων κατά 9,4% σε σχέση με τα έσοδα του 2010, ενώ τα έσοδα του ΦΠΑ θα αυξηθούν κατά 10,2%. Γνωρίζουμε όμως εμείς, τα θύματα οι καταναλωτές, ότι οι αυξήσεις στον ΦΠΑ συν τις αυξήσεις των εμμέσων φόρων θα παραμείνουν (θα αγκυροβολήσουν με μικρές αποκλίσεις στα ψηλά), δεδομένου οτι δεν έχουμε παράδοση ανταγωνισμού. Τα πρόσθετα έσοδα θα επιδιωχθεί να αντληθούν από μεσαίες και λαϊκές τάξεις, από τους απλούς, αδικούμενους και “μή έχοντες”. Τα επιπλέον 5,3 δις ευρώ είναι μια μη ανεκτή αδικία που θα μπορούσε να καλυφθεί : από το λαθρεμπόριο των καυσίμων, από τη φαρμακευτική δαπάνη, από τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, από την αναστολή έργων που απαιτούν οι εθνικοί εργολάβοι, ως μερικά ενδεικτικά παραδείγματα μιας δεξιάς αντίληψης που επιμένει και δεν επιθυμεί να ακουμπήσει τις πραγματικές πηγές της εθνικής μας οικονομικής κακοδαιμονίας.
Αυτός ο προϋπολογισμός δεν επιτρέπει καμιά ελπίδα οικονομικής ανάκαμψης. Όλες οι μακροοικονομικές επιδόσεις του πρώτου εξαμήνου του 2010 είναι ανησυχητικές. Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου φθίνει, η δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση έχουν σταθερή πτώση. Οι ακαθάριστες επενδυτικές δαπάνες παραμένουν σε φθίνουσα τροχιά, όπως και οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο παραμένει με αρνητικό πρόσημο (Η σχετική μικρή μείωση των εισαγωγών δε συναντά τη μεγαλύτερη μείωση των εξαγωγών). Τέλος η ανεργία προσδοκάται να προσεγγίσει το 14% (στους νέους πολύ πάνω από το 20%).
Λυπούμαι που γίνομαι δυσάρεστος αλλά τελειώνοντας θέλω να δώσω έμφαση στο ότι το θέμα της οικονομίας έχει πάψει προ πολλού να είναι οικονομολογικού χαρακτήρα. Συμφωνώ με ένα κείμενο που αναρτήσατε προ ημερών, του κου Γ. Νικολάου. . “Ουδέποτε στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, υπήρξε σιωπή όπως αυτή των τελευταίων χρόνων. Έτσι ο πολιτικός χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, ο μόνος που θα μπορούσε σήμερα να δημιουργήσει την εναλλακτική πολιτική “ναι στις αλλαγές – όχι στο Μνημόνιο” έχει αυτό-εξουδετερωθεί. Η αντίθεση στη συνταγή του Μνημονίου δεν μπορεί ασφαλώς να σημαίνει επιστροφή στο “ ένδοξο“ παρελθόν της στασιμότητας και του κρατισμού.” Ωραία διατύπωση, πολύ σωστής σκέψης. Που θερμά συμμεριζόμαστε.
Το θέμα για τη χώρα δεν είναι σήμερα οικονομικό. Είναι πολιτικό, απαιτούνται μεγάλες πολιτικές ανάτασης και ανάστασης του λαού και όχι επικοινωνιακή διαχείριση της εικόνας και της διασποράς του φόβου.
5 Οκτωβρίου 2010
Έλα Θάτσερ να μας δεις
Γράφει ο revival.
Το μνημόνιο είχε προδιαγράψει τα περισσότερα από τα εισπρακτικά μέτρα για το 2011. Το σχέδιο του προϋπολογισμού απλώς τα επιβεβαιώνει.
Οι νέοι φόροι 5,3 δις €, είναι πόροι που θα αφαιρεθούν από νοικοκυριά και επιχειρήσεις και συνεπώς θα αφαιρεθούν από την οικονομία. Η ύφεση θα βαθύνει και η ανεργία θα αυξηθεί, σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις στο 14%.
Από όλα τα εισπρακτικά μέτρα που περιέχονται στον προϋπολογισμό, μόνο τα τεκμήρια μπορούν να θεωρηθούν μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης.
Όλα τα άλλα πλήττουν άμεσα το εισόδημα των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων.
Η αύξηση των αντικειμενικών αξιών στα ακίνητα θα αλλάξει κατηγορία σε εκατομμύρια ιδιοκτήτες μικρής και μεσαίας ακίνητης περιουσίας που θα πληρώσουν τώρα φόρο, ενώ δεν πλήρωναν ποτέ μέχρι σήμερα.
Τα τέλη για τους ημιυπαίθριους ζητούν χρήματα που οι περισσότεροι πολίτες αδυνατούν να καταβάλλουν.
Η αύξηση του ΦΠΑ θα επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την έμμεση φορολογία(οι τελικές αποφάσεις θα ανακοινωθούν μετά τις δημοτικές εκλογές για προφανείς λόγους) .
Η έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις είναι μέτρο απόλυτα αντιαναπτυξιακό αλλά και άδικο. Ο συνήθης λαϊκισμός «να πληρώσουν αυτοί που έχουν», συσκοτίζει την πραγματικότητα ότι πρόκειται για πρόσθετη φορολογία που επιβαρύνει την ήδη συρρικνωμένη επιχειρηματικότητα στη χώρα, τιμωρώντας την κερδοφορία.
Η πρόβλεψη για εξομοίωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης το φθινόπωρο του 2011 θα αποτελέσει σοβαρότατη επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η περαιτέρω μείωση των δημοσίων επενδύσεων αφαιρεί και άλλους πόρους από την οικονομία.
Αν σε αυτά προστεθεί και η επικείμενη αύξηση στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, το περιβάλλον καθίσταται απολύτως εχθρικό για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.
Η πολιτική αυτή έχει όνομα. Είναι η κατά γράμμα εφαρμογή της πιο ακραίας εκδοχής του νεοφιλελευθερισμού, που περιλαμβάνει και την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Φυσικά όλα γίνονται για τη σωτηρία της χώρας. Είναι προσωρινά και θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τούνελ, σύμφωνα με την άποψη της κυβέρνησης.
Σκληρά αλλά αναγκαία καθώς δεν υπάρχει άλλη λύση, σύμφωνα με όσα λένε και γράφουν οι «κυβερνητικοί εκπρόσωποι» στα media.
Κι όμως λύσεις υπάρχουν.
Ο περιορισμός του λειτουργικού κόστους του δημοσίου έχει ακόμα πολύ μεγάλα περιθώρια (ακόμα να καταργηθούν εκείνοι οι οργανισμοί), η μείωση του κόστους των ελλειμματικών ΔΕΚΟ που καθυστερεί αδικαιολόγητα, η καλύτερη λειτουργία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών( οι ΔΟΥ είναι ακόμα ακέφαλες),η μείωση του κόστους στα νοσοκομεία, οι διαρθρωτικές αλλαγές που λιμνάζουν, θα μπορούσαν να δώσουν έσοδα και να περιορίσουν δαπάνες χωρίς ακραίες αντιλαϊκές λύσεις.
Ο δρόμος αυτός είναι όμως ο δύσκολος. Ο πιο απλός είναι να συμπιεστούν τα εισοδήματα της πλειοψηφίας των πολιτών.
Το κακό είναι ότι ο δρόμος αυτός εκτός από κοινωνικά άδικος αποδεικνύεται και αναποτελεσματικός.
Η κοινωνία συμπιέζεται, η οικονομία σβήνει και το επιδιωκόμενο δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν έρχεται.
Ο δρόμος είναι καταστροφικός..
Το μνημόνιο είχε προδιαγράψει τα περισσότερα από τα εισπρακτικά μέτρα για το 2011. Το σχέδιο του προϋπολογισμού απλώς τα επιβεβαιώνει.
Οι νέοι φόροι 5,3 δις €, είναι πόροι που θα αφαιρεθούν από νοικοκυριά και επιχειρήσεις και συνεπώς θα αφαιρεθούν από την οικονομία. Η ύφεση θα βαθύνει και η ανεργία θα αυξηθεί, σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις στο 14%.
Από όλα τα εισπρακτικά μέτρα που περιέχονται στον προϋπολογισμό, μόνο τα τεκμήρια μπορούν να θεωρηθούν μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης.
Όλα τα άλλα πλήττουν άμεσα το εισόδημα των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων.
Η αύξηση των αντικειμενικών αξιών στα ακίνητα θα αλλάξει κατηγορία σε εκατομμύρια ιδιοκτήτες μικρής και μεσαίας ακίνητης περιουσίας που θα πληρώσουν τώρα φόρο, ενώ δεν πλήρωναν ποτέ μέχρι σήμερα.
Τα τέλη για τους ημιυπαίθριους ζητούν χρήματα που οι περισσότεροι πολίτες αδυνατούν να καταβάλλουν.
Η αύξηση του ΦΠΑ θα επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την έμμεση φορολογία(οι τελικές αποφάσεις θα ανακοινωθούν μετά τις δημοτικές εκλογές για προφανείς λόγους) .
Η έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις είναι μέτρο απόλυτα αντιαναπτυξιακό αλλά και άδικο. Ο συνήθης λαϊκισμός «να πληρώσουν αυτοί που έχουν», συσκοτίζει την πραγματικότητα ότι πρόκειται για πρόσθετη φορολογία που επιβαρύνει την ήδη συρρικνωμένη επιχειρηματικότητα στη χώρα, τιμωρώντας την κερδοφορία.
Η πρόβλεψη για εξομοίωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης το φθινόπωρο του 2011 θα αποτελέσει σοβαρότατη επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η περαιτέρω μείωση των δημοσίων επενδύσεων αφαιρεί και άλλους πόρους από την οικονομία.
Αν σε αυτά προστεθεί και η επικείμενη αύξηση στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, το περιβάλλον καθίσταται απολύτως εχθρικό για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.
Η πολιτική αυτή έχει όνομα. Είναι η κατά γράμμα εφαρμογή της πιο ακραίας εκδοχής του νεοφιλελευθερισμού, που περιλαμβάνει και την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Φυσικά όλα γίνονται για τη σωτηρία της χώρας. Είναι προσωρινά και θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τούνελ, σύμφωνα με την άποψη της κυβέρνησης.
Σκληρά αλλά αναγκαία καθώς δεν υπάρχει άλλη λύση, σύμφωνα με όσα λένε και γράφουν οι «κυβερνητικοί εκπρόσωποι» στα media.
Κι όμως λύσεις υπάρχουν.
Ο περιορισμός του λειτουργικού κόστους του δημοσίου έχει ακόμα πολύ μεγάλα περιθώρια (ακόμα να καταργηθούν εκείνοι οι οργανισμοί), η μείωση του κόστους των ελλειμματικών ΔΕΚΟ που καθυστερεί αδικαιολόγητα, η καλύτερη λειτουργία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών( οι ΔΟΥ είναι ακόμα ακέφαλες),η μείωση του κόστους στα νοσοκομεία, οι διαρθρωτικές αλλαγές που λιμνάζουν, θα μπορούσαν να δώσουν έσοδα και να περιορίσουν δαπάνες χωρίς ακραίες αντιλαϊκές λύσεις.
Ο δρόμος αυτός είναι όμως ο δύσκολος. Ο πιο απλός είναι να συμπιεστούν τα εισοδήματα της πλειοψηφίας των πολιτών.
Το κακό είναι ότι ο δρόμος αυτός εκτός από κοινωνικά άδικος αποδεικνύεται και αναποτελεσματικός.
Η κοινωνία συμπιέζεται, η οικονομία σβήνει και το επιδιωκόμενο δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν έρχεται.
Ο δρόμος είναι καταστροφικός..
Αποχαρακτηρίζεται η Γυάρος?
Από τόπο προσκυνήματος στις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της αντίστασης και της ανυπακοής, η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, όπως μας ενημέρωσαν μέλη του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, θέλει να μετατρέψει τη Γυάρο σε χώρο προσκυνήματος και υπακοής στα κελεύσματα των μεγαλονταβατζήδων.
Κάποιοι, (ακούγεται το όνομα μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας) εντελώς ξεδιάντροπα ζητούν από το ΥΠΕΚΑ να αποχαρακτηρίσει τη Γυάρο από Ιστορικό τόπο, προκειμένου ανοίξει ο δρόμος για να εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες.
Το πρότζεκτ φαίνεται πως έχει αναλάβει να προωθήσει, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος.
Το ερώτημα είναι εάν « η ακτιβίστρια» κα Μπιρμπίλη, ο κ. Σηφουνάκης και ο κ. Γερουλάνος θα υποκύψουν στις πιέσεις και θα παραδώσουν τη νήσο Γυάρο βορά στις ορέξεις των μεγαλοεργολάβων ή θα αρνηθούν να προχωρήσουν στον αποχαρακτηρισμό της υπερασπιζόμενοι τον συμβολισμό της Γυάρου ως τόπου ιστορικής μνήμης που έχει αναπόσπαστα συνδεθεί με την ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας;
Κάποιοι, (ακούγεται το όνομα μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας) εντελώς ξεδιάντροπα ζητούν από το ΥΠΕΚΑ να αποχαρακτηρίσει τη Γυάρο από Ιστορικό τόπο, προκειμένου ανοίξει ο δρόμος για να εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες.
Το πρότζεκτ φαίνεται πως έχει αναλάβει να προωθήσει, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος.
Το ερώτημα είναι εάν « η ακτιβίστρια» κα Μπιρμπίλη, ο κ. Σηφουνάκης και ο κ. Γερουλάνος θα υποκύψουν στις πιέσεις και θα παραδώσουν τη νήσο Γυάρο βορά στις ορέξεις των μεγαλοεργολάβων ή θα αρνηθούν να προχωρήσουν στον αποχαρακτηρισμό της υπερασπιζόμενοι τον συμβολισμό της Γυάρου ως τόπου ιστορικής μνήμης που έχει αναπόσπαστα συνδεθεί με την ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας;
Ανάπτυξη γιοκ?
Η κατάθεση του προσχεδίου του Προϋπολογισμού αποτυπώνει με ενάργεια τις δημοσιονομικές δυσκολίες της ελληνικής οικονομίας,την ανεπάρκεια των κρατικών μηχανισμών και κυρίως το έλλειμα πολιτικού σχεδίου που να υπερβαίνει τις κατευθύνσεις του μνημονίου.
Η έλλειψη πολιτικής βούλησης και η απουσία προετοιμασίας για τον περιορισμό των κρατικών δαπανών, επιφέρουν την ενίσχυση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας άρα και τον περιορισμό της ρευστότητας.
Η συζήτηση για την ανάπτυξη έχει φιλολογικό και μόνο μέχρι στιγμής χαρακτήρα. Εδώ και ένα χρόνο ο αναπτυξιακός νόμος είναι υπό διαμόρφωση και οι εξ ανατολών επενδύσεις έχουν μεσοπρόθεσμο χαρακτήρα.Η προφανής πολιτική αδυναμία του "αχαμνού" κ.Παπακωνσταντίνου να συλλάβει και να υλοποιήσει ενα ρεαλιστικό και συνεκτικό σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής,χαρακτηρίζει την καθήλωση του οικονομικού επιτελείου στα πλαίσια του μνημονίου.Και αυτό συνιστά πλέον το πολιτικό πρόβλημα της χώρας που αναζητά επειγόντως τη θεραπεία του.
Η έλλειψη πολιτικής βούλησης και η απουσία προετοιμασίας για τον περιορισμό των κρατικών δαπανών, επιφέρουν την ενίσχυση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας άρα και τον περιορισμό της ρευστότητας.
Η συζήτηση για την ανάπτυξη έχει φιλολογικό και μόνο μέχρι στιγμής χαρακτήρα. Εδώ και ένα χρόνο ο αναπτυξιακός νόμος είναι υπό διαμόρφωση και οι εξ ανατολών επενδύσεις έχουν μεσοπρόθεσμο χαρακτήρα.Η προφανής πολιτική αδυναμία του "αχαμνού" κ.Παπακωνσταντίνου να συλλάβει και να υλοποιήσει ενα ρεαλιστικό και συνεκτικό σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής,χαρακτηρίζει την καθήλωση του οικονομικού επιτελείου στα πλαίσια του μνημονίου.Και αυτό συνιστά πλέον το πολιτικό πρόβλημα της χώρας που αναζητά επειγόντως τη θεραπεία του.
4 Οκτωβρίου 2010
Ο "απο μηχανής Θεός" πέθανε
Γράφει ο Στέφανος Μανίκας.
Οι Έλληνες, ένα χρόνο τώρα,βομβαρδίζονται με αρνητικά μηνύματα και κακά μαντάτα. Μαύρισε η ψυχούλα τους και στέγνωσε η τσέπη τους (όπως και η αγορά), απο την μείωση των εισοδημάτων και την φορολογική επέλαση της οικονομικής πολιτικής(;) του κ. Παπακωνσταντίνου. Η αναζήτηση μιας θετικής διεξόδου συνυπάρχει με την απογοήτευση, τις ματαιώσεις, την οργή και την αγανάκτηση. Οι επενδύσεις των Εμίρηδων του Κατάρ και οι σημαντικές συμφωνίες με τους Κινέζους ποτίζουν το αχαμνό δενδράκι της ελπίδας και φουντώνουν τις προσδοκίες και τους μύχιους πόθους για ένα καλύτερο μέλλον. Για τούτο και γίνονται αποδεκτές ως «μάνα εξ ουρανού».
Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό και την εξάντληση των επικοινωνιακών θριαμβολογιών, τα ερωτήματα πληθαίνουν.
Κατ΄αρχήν οι συγκεκριμένες εξελίξεις είναι θετικές. Γνωρίζουμε πολύ καλά οτι η απόσταση των εξαγγελιών μέχρι τη πραγμάτωση τους απαιτεί εργώδη και συστηματική πολιτική και διοικητική προσπάθεια.
Απαιτεί κοινωνική σταθερότητα και ομαλές πολιτικές εξελίξεις.
Απαιτεί ακριβή εκτέλεση των κατευθύνσεων του μνημονίου και έντονη αναπτυξιακή πορεία.
Απαιτεί κυβερνητική ομάδα με συνοχή, αλληλεγγύη και κοινότητα στόχων.
Απαιτεί συνολικό σχέδιο εξόδου απο την κρίση.
Ας αξιολογήσουμε την επάρκεια της κυβέρνησης, του κράτους και των κοινωνικών θεσμών σε κάθε μία απαίτηση για να διαμορφώσουμε μια βάσιμη και στέρεα εκτίμηση για τα μελλούμενα. Για να μη πετάμε στα σύννεφα, για να θυμηθούμε οτι δεν υπάρχει «απο μηχανής θεός», για να στρωθούμε στη δουλειά.
Υ.Γ.1. Ποιό είναι το Αναπτυξιακό Σχέδιο,βάσει του οποίου αναζητούμε και εντάσσουμε επενδύσεις και επενδυτές;
Υ.Γ.2. Υπάρχει περίπτωση να βγούμε στις αγορές ομολόγων και μοναδικός πιστωτής να είναι το Κινέζικο Κράτος;
http://www.metarithmisi.gr/el/sx_printText.asp?textID=1294
Οι Έλληνες, ένα χρόνο τώρα,βομβαρδίζονται με αρνητικά μηνύματα και κακά μαντάτα. Μαύρισε η ψυχούλα τους και στέγνωσε η τσέπη τους (όπως και η αγορά), απο την μείωση των εισοδημάτων και την φορολογική επέλαση της οικονομικής πολιτικής(;) του κ. Παπακωνσταντίνου. Η αναζήτηση μιας θετικής διεξόδου συνυπάρχει με την απογοήτευση, τις ματαιώσεις, την οργή και την αγανάκτηση. Οι επενδύσεις των Εμίρηδων του Κατάρ και οι σημαντικές συμφωνίες με τους Κινέζους ποτίζουν το αχαμνό δενδράκι της ελπίδας και φουντώνουν τις προσδοκίες και τους μύχιους πόθους για ένα καλύτερο μέλλον. Για τούτο και γίνονται αποδεκτές ως «μάνα εξ ουρανού».
Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό και την εξάντληση των επικοινωνιακών θριαμβολογιών, τα ερωτήματα πληθαίνουν.
Κατ΄αρχήν οι συγκεκριμένες εξελίξεις είναι θετικές. Γνωρίζουμε πολύ καλά οτι η απόσταση των εξαγγελιών μέχρι τη πραγμάτωση τους απαιτεί εργώδη και συστηματική πολιτική και διοικητική προσπάθεια.
Απαιτεί κοινωνική σταθερότητα και ομαλές πολιτικές εξελίξεις.
Απαιτεί ακριβή εκτέλεση των κατευθύνσεων του μνημονίου και έντονη αναπτυξιακή πορεία.
Απαιτεί κυβερνητική ομάδα με συνοχή, αλληλεγγύη και κοινότητα στόχων.
Απαιτεί συνολικό σχέδιο εξόδου απο την κρίση.
Ας αξιολογήσουμε την επάρκεια της κυβέρνησης, του κράτους και των κοινωνικών θεσμών σε κάθε μία απαίτηση για να διαμορφώσουμε μια βάσιμη και στέρεα εκτίμηση για τα μελλούμενα. Για να μη πετάμε στα σύννεφα, για να θυμηθούμε οτι δεν υπάρχει «απο μηχανής θεός», για να στρωθούμε στη δουλειά.
Υ.Γ.1. Ποιό είναι το Αναπτυξιακό Σχέδιο,βάσει του οποίου αναζητούμε και εντάσσουμε επενδύσεις και επενδυτές;
Υ.Γ.2. Υπάρχει περίπτωση να βγούμε στις αγορές ομολόγων και μοναδικός πιστωτής να είναι το Κινέζικο Κράτος;
http://www.metarithmisi.gr/el/sx_printText.asp?textID=1294
Γραμματέας της Κ.Ο του Πασοκ ο κ. Έξαρχος
Ο Βασίλης Έξαρχος είναι ο νέος Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, συγκεντρώνοντας στην σχετική ψηφοφορία 137 ψήφους. Ένας χρόνος...
Κλείνει σήμερα ένας χρόνος με κυβέρνηση Πασοκ και πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου. Ένας χρόνος με γεγονότα,πρωτοβουλίες και αποφάσεις που "φτιάχνουν" μια τετραετή κυβερνητική θητεία. Η πολιτική αποτίμηση του πρώτου κυβερνητικού χρόνου εγείρει συζητήσεις, παράγει διαμάχες,οδηγεί σε πολλαπλά και διαφορετικής κατεύθυνσης συμπεράσματα.
Υπάρχουν όμως και σημεία σχεδόν καθολικής συμφωνίας.
Πρώτον, η ανάγκη ν΄ αφανίσει η χώρα το χρέος και το έλλειμα πρίν αφανισθούν οι Έλληνες. Δεύτερον, η προσπάθεια της οικονομικής ανάταξης θα χαρακτηρίζεται απο δικαιοσύνη και σεβασμό στούς εργαζόμενους.
Τρίτον, η απαίτηση για συστηματική,εργώδη και αποτελεσματική πολιτική εξόδου απο την κρίση , οφείλει να στηρίζεται σε σαφές πολιτικό σχέδιο που υποστηρίζεται απο το σύνολο των στελεχών του Πασοκ.
Τέταρτον, η κυβερνητική πολιτική επιδιώκει την ευρύτερη δυνατή πολιτική και κοινωνική συνέναιση και συνεννόηση.
Πέμπτον, η κυβερνητική ομάδα να εργάζεται συντονισμένα,με συνοχή και αποφασιστικότητα.
Είναι προφανές οτι αυτό το πλαίσιο συντριπτικής αποδοχής η κυβέρνηση δεν το έχει υλοποιήσει με επάρκεια, με προφανή το φόβο της μετατροπής της λαϊκής δυσαρέσκειας σε απειλή για τη κοινωνική συνοχή.
Υπάρχουν όμως και σημεία σχεδόν καθολικής συμφωνίας.
Πρώτον, η ανάγκη ν΄ αφανίσει η χώρα το χρέος και το έλλειμα πρίν αφανισθούν οι Έλληνες. Δεύτερον, η προσπάθεια της οικονομικής ανάταξης θα χαρακτηρίζεται απο δικαιοσύνη και σεβασμό στούς εργαζόμενους.
Τρίτον, η απαίτηση για συστηματική,εργώδη και αποτελεσματική πολιτική εξόδου απο την κρίση , οφείλει να στηρίζεται σε σαφές πολιτικό σχέδιο που υποστηρίζεται απο το σύνολο των στελεχών του Πασοκ.
Τέταρτον, η κυβερνητική πολιτική επιδιώκει την ευρύτερη δυνατή πολιτική και κοινωνική συνέναιση και συνεννόηση.
Πέμπτον, η κυβερνητική ομάδα να εργάζεται συντονισμένα,με συνοχή και αποφασιστικότητα.
Είναι προφανές οτι αυτό το πλαίσιο συντριπτικής αποδοχής η κυβέρνηση δεν το έχει υλοποιήσει με επάρκεια, με προφανή το φόβο της μετατροπής της λαϊκής δυσαρέσκειας σε απειλή για τη κοινωνική συνοχή.
3 Οκτωβρίου 2010
Επικίνδυνη χωματερή πετρελαϊκών αποβλήτων ο Αστακός
Γράφει ο Πράσινος Αστακός.
Η πράσινη ανάπτυξη του κ. Παπανδρέου και τα μεγάλα λόγια ενταφιάζονται στη χωματερή των αραβικών πετρελαϊκών αποβλήτων του Αστακού.
Η πολυδιαφημισμένη επένδυση στον Αστακό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εναπόθεση μιας τοξικής βόμβας στον κλειστό κόλπο του Αμβρακικού.
Ήδη δημοσιεύθηκε η ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση) που χωροθετεί την μονάδα χωρίς να έχει κατατεθεί καμία από τις επτά μελέτες που απαιτούνται, ούτε καν η μελέτη επικινδυνότητας που υποτίθεται πως ανέθεσε η κ. Μπιρμπίλη στη ΔΕΠΑ.
Κάποια μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων πέρασε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αιτωλοακαρνανίας, την εποχή που ο κ.Σώκος διεκδικούσε το χρίσμα του Περιφερειάρχη, και πριν βέβαια αντιληφθούν τα μέλη του Ν.Σ. και οι φορείς του Νομού για τι ακριβώς πρόκειται.
Μέχρι σήμερα λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας πουθενά στο κόσμο δεν λειτουργεί μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με βάση το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο. Και για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα άλλο το υγροποιημένο φυσικό αέριο ( το LNG,), και άλλο το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο, (το LPG). Το LPG το οποίο σήμερα «περισσεύει» από την επεξεργασία πετρελαίου στο Κατάρ, αναγκάζονται να το καίνε, προκαλώντας τεράστιο πρόβλημα ρύπων (το οποίο από το 2013 θα επιφέρει και πρόστιμα)!!!
Το LPG είναι γνωστό κυρίως από δύο μεγάλα ατυχήματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Το τραγικό δυστύχημα στις 19 Νοεμβρίου του 1984 σε δεξαμενές LPG της κρατικής εταιρείας PEMEX στο Σαν Χουάν του Μεξικού, το οποίο προκάλεσε το θάνατο σε περισσότερους από 500 ανθρώπους, τον τραυματισμό περίπου 6.000 ανθρώπων και ζημίες που υπερέβαιναν τα 31 εκατ. Δολλάρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκρηξη έγινε αισθητή και καταγράφηκε από σεισμογράφους στο Πανεπιστήμιο του Μεξικού στην πρωτεύουσα της χώρας.
Ένα ακόμη σοβαρό ατύχημα συνέβη στην Τοσκάνη το 2009 όταν εξερράγη βαγόνι που μετέφερε LPG. Στο δυστύχημα έχασαν τη ζωή τους 15 άνθρωποι ενώ προκλήθηκαν ζημιές και καταρρεύσεις κτιρίων στην περιοχή σε ακτίνα χιλιομέτρων.
Οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης και επεξεργασίας LPG κατατάσσονται στην ανώτατη κατηγορία επικινδυνότητας και ασφάλειας και υπόκεινται από την Ε.Ε. στην οδηγία 96/82/ΕΚ. Η συγκεκριμένη οδηγία είναι γνωστή και ως Σεβέζο ΙΙ και αφορά την «πρόληψη και καταστολή βιομηχανικών ατυχημάτων μεγάλης Έκτασης». Πήρε το όνομα της από το γνωστό ατύχημα διαρροής χημικών (διοξίνης) στο Σεβέζο της Ιταλίας το 1976.
Το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες αποφεύγουν τις μεγάλες εγκαταστάσεις LPG τουλάχιστον στην ηλεκτροπαραγωγή, εμμέσως συνάγεται και από την πρόθεση των επενδυτών να εξάγουν την ηλεκτρική ενέργεια στην Ιταλία και παρ’ όλα αυτά επιλέγουν ως τοποθεσία εγκατάστασης την Ελλάδα. Το ερώτημα εύλογο, γιατί η εγκατάσταση δεν γίνεται στην Ιταλία ; η απάντηση απλή: ουδέποτε η Ιταλία θα δεχόταν την εγκατάσταση μονάδας τόσο μεγάλης επικινδυνότητας στο έδαφος της.
Σημειώνεται ότι πάγια τακτική της γειτονικής χώρας είναι να εγκαθιστά ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες μεγάλης όχλησης ή επικινδυνότητας σε γειτονικές χώρες, όπως συμβαίνει με τα ανθρακικά εργοστάσια σε Αλβανία και Μαυροβούνιο που θα αναπτύξουν ιταλικές εταιρείες.Ενώ εμείς?
Η πράσινη ανάπτυξη του κ. Παπανδρέου και τα μεγάλα λόγια ενταφιάζονται στη χωματερή των αραβικών πετρελαϊκών αποβλήτων του Αστακού.
Η πολυδιαφημισμένη επένδυση στον Αστακό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εναπόθεση μιας τοξικής βόμβας στον κλειστό κόλπο του Αμβρακικού.
Ήδη δημοσιεύθηκε η ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση) που χωροθετεί την μονάδα χωρίς να έχει κατατεθεί καμία από τις επτά μελέτες που απαιτούνται, ούτε καν η μελέτη επικινδυνότητας που υποτίθεται πως ανέθεσε η κ. Μπιρμπίλη στη ΔΕΠΑ.
Κάποια μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων πέρασε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αιτωλοακαρνανίας, την εποχή που ο κ.Σώκος διεκδικούσε το χρίσμα του Περιφερειάρχη, και πριν βέβαια αντιληφθούν τα μέλη του Ν.Σ. και οι φορείς του Νομού για τι ακριβώς πρόκειται.
Μέχρι σήμερα λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας πουθενά στο κόσμο δεν λειτουργεί μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με βάση το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο. Και για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα άλλο το υγροποιημένο φυσικό αέριο ( το LNG,), και άλλο το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο, (το LPG). Το LPG το οποίο σήμερα «περισσεύει» από την επεξεργασία πετρελαίου στο Κατάρ, αναγκάζονται να το καίνε, προκαλώντας τεράστιο πρόβλημα ρύπων (το οποίο από το 2013 θα επιφέρει και πρόστιμα)!!!
Το LPG είναι γνωστό κυρίως από δύο μεγάλα ατυχήματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Το τραγικό δυστύχημα στις 19 Νοεμβρίου του 1984 σε δεξαμενές LPG της κρατικής εταιρείας PEMEX στο Σαν Χουάν του Μεξικού, το οποίο προκάλεσε το θάνατο σε περισσότερους από 500 ανθρώπους, τον τραυματισμό περίπου 6.000 ανθρώπων και ζημίες που υπερέβαιναν τα 31 εκατ. Δολλάρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκρηξη έγινε αισθητή και καταγράφηκε από σεισμογράφους στο Πανεπιστήμιο του Μεξικού στην πρωτεύουσα της χώρας.
Ένα ακόμη σοβαρό ατύχημα συνέβη στην Τοσκάνη το 2009 όταν εξερράγη βαγόνι που μετέφερε LPG. Στο δυστύχημα έχασαν τη ζωή τους 15 άνθρωποι ενώ προκλήθηκαν ζημιές και καταρρεύσεις κτιρίων στην περιοχή σε ακτίνα χιλιομέτρων.
Οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης και επεξεργασίας LPG κατατάσσονται στην ανώτατη κατηγορία επικινδυνότητας και ασφάλειας και υπόκεινται από την Ε.Ε. στην οδηγία 96/82/ΕΚ. Η συγκεκριμένη οδηγία είναι γνωστή και ως Σεβέζο ΙΙ και αφορά την «πρόληψη και καταστολή βιομηχανικών ατυχημάτων μεγάλης Έκτασης». Πήρε το όνομα της από το γνωστό ατύχημα διαρροής χημικών (διοξίνης) στο Σεβέζο της Ιταλίας το 1976.
Το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες αποφεύγουν τις μεγάλες εγκαταστάσεις LPG τουλάχιστον στην ηλεκτροπαραγωγή, εμμέσως συνάγεται και από την πρόθεση των επενδυτών να εξάγουν την ηλεκτρική ενέργεια στην Ιταλία και παρ’ όλα αυτά επιλέγουν ως τοποθεσία εγκατάστασης την Ελλάδα. Το ερώτημα εύλογο, γιατί η εγκατάσταση δεν γίνεται στην Ιταλία ; η απάντηση απλή: ουδέποτε η Ιταλία θα δεχόταν την εγκατάσταση μονάδας τόσο μεγάλης επικινδυνότητας στο έδαφος της.
Σημειώνεται ότι πάγια τακτική της γειτονικής χώρας είναι να εγκαθιστά ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες μεγάλης όχλησης ή επικινδυνότητας σε γειτονικές χώρες, όπως συμβαίνει με τα ανθρακικά εργοστάσια σε Αλβανία και Μαυροβούνιο που θα αναπτύξουν ιταλικές εταιρείες.Ενώ εμείς?
H ευημερία των αριθμών...ο παππούς και... ο Παπακωνσταντίνου
Γράφει η Κοραλία.
O πληθωρισμός αποτελεί το φόβο κάθε πολίτη αφού μειώνει την αγοραστική του δύναμη, ειδικά σε μια περίοδο όπου υπάρχει πραγματική μείωση των αμοιβών. Και όμως είναι σωτήριος και ευκταίος για τον κ. Παπακωνσταντίνου μια και αυξάνει το ονομαστικό ΑΕΠ, επομένως συμβάλλει στην μείωση του ποσοστού της ύφεσης, στην μείωση ποσοστού του ελλείμματος και του χρέους της χώρας αφού τα τελευταία είναι ο λόγος ΑΕΠ/χρέους ή ελλείμματος και υπολογίζονται στο ονομαστικό ΑΕΠ και όχι στο αποπληθωρισμένο (πραγματικό) ΑΕΠ. Να λοιπόν μια αιτία που είναι δυνατόν να "ευημερούν", έστω να βελτιώνονται, οι αριθμοί αλλά όχι οι άνθρωποι, όπως έλεγε ο παππούς του πρωθυπουργού.
O πληθωρισμός αποτελεί το φόβο κάθε πολίτη αφού μειώνει την αγοραστική του δύναμη, ειδικά σε μια περίοδο όπου υπάρχει πραγματική μείωση των αμοιβών. Και όμως είναι σωτήριος και ευκταίος για τον κ. Παπακωνσταντίνου μια και αυξάνει το ονομαστικό ΑΕΠ, επομένως συμβάλλει στην μείωση του ποσοστού της ύφεσης, στην μείωση ποσοστού του ελλείμματος και του χρέους της χώρας αφού τα τελευταία είναι ο λόγος ΑΕΠ/χρέους ή ελλείμματος και υπολογίζονται στο ονομαστικό ΑΕΠ και όχι στο αποπληθωρισμένο (πραγματικό) ΑΕΠ. Να λοιπόν μια αιτία που είναι δυνατόν να "ευημερούν", έστω να βελτιώνονται, οι αριθμοί αλλά όχι οι άνθρωποι, όπως έλεγε ο παππούς του πρωθυπουργού.
Δύναμη και Ειλικρίνεια.
Με το γερμανικό βραβείο Quadriga «The Power of Veracity» τιμάται το βράδυ της Κυριακής στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Γιώργος Παπανδρέου.Ο κ. Παπανδρέου τιμάται στην κατηγορία «Δύναμη και Ειλικρίνεια» για την προσπάθειά του «να αναδιαρθρώσει την ελληνική δημοσιονομική πολιτική και να αποτρέψει την πτώχευση του ελληνικού κράτους», όπως αναφέρεται στην αιτιολόγηση της επιτροπής βραβείων.
Τα βραβεία αυτά απονέμονται κάθε χρόνο στις 3 Οκτωβρίου, εθνική εορτή ενοποίησης της Γερμανίας, σε πανηγυρική εκδήλωση στο μέγαρο συναυλιών στην πλατεία Ζεντάρμενμαρκτ του Βερολίνου.
Ο Λαλιώτης επιστρέφει μέσω Τατούλη.
Η υποστήριξη της υποψηφιότητας του κ. Τατούλη απο το Πασοκ συναντά, όπως είναι φυσικό, αντιδράσεις και έντονα αρνητικά σχόλια απο στελέχη, μέλη και οπαδούς του Πασοκ. Εύλογες είναι και οι αρνήσεις συμμετοχής στο ψηφοδέλτιο του κ. Τατούλη, απο σοβαρά και με πολιτικές αρχές και αξιοπρέπεια, στελεχών της Δημοκρατικής Παράταξης. Ο κ. Ρέππας και ο κ. Σπυρόπουλος ηγούνται της μάχης για την ενίσχυση του ψηφοδελτίου του συντρόφου Πέτρου, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται η δραστηριοποίηση του κ. Λαλιώτη. Μόλις πριν δυό ημέρες και μετά την άρνηση στελέχους του Πασοκ να ενταχθεί στο ψηφοδέλτιο του κ. Τατούλη, ο κ. Λαλιώτης τηλεφώνησε σε συγκεκριμένο στέλεχος και προσπάθησε να το μεταπείσει.Το αποτέλεσμα της παρέμβασης Λαλιώτη δεν το έχουμε πληροφορηθεί,όπως επίσης δεν έχει επιβεβαιωθεί οτι ο κ. Λαλιώτης θα ενταχθεί στο ψηφοδέλτιο ως Αντιπεριφερειάρχης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)