Σε άλλο μήκος κύματος από εκείνο του κ. Παπανδρέου κινείται ο Θ.Πάγκαλος. Ο Πρωθυπουργός συνήρτησε (και) το αποτέλεσμα της αυτοδιοικητικής κάλπης με το ενδεχόμενο να στηθούν πρόωρες εθνικές κάλπες προκειμένου η κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της με ανανεωμένη λαϊκή εντολή.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αντιθέτως, τονίζει από το πρωί της Τρίτης (ξεκινώντας από τον ΑΝΤ1) ότι ο ίδιος είναι εναντίον των πρόωρων εκλογών «για λόγους αρχής» διότι οι κυβερνήσεις πρέπει να εξαντλούν τη θητεία τους. Για να μη φανεί δε ότι διαφωνεί με τον κ.Παπανδρέου πρόσθεσε πως «ούτε κι ο ίδιος τις θέλει».
Με απλά λόγια ο πρωθυπουργός δίνει διακαναλική συνέντευξη για να ερμηνεύσει στον ελληνικό λαό
το νόημα της ψήφου του Νοεμβρίου. Προφανώς αποτυγχάνει και αναλαμβάνει ο φίλος του κ. Ραγκούση ( ο εμπνευστής της διακαναλικής) να δώσει τις αυθεντικές ερμηνείες. Χάος αδελφοί μου.
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΤΡΑΙΝΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ...ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ
“Γιατί πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι προϊόν σοβαρού σχεδιασμού, αφού η αγορά από μόνη της δεν μπορεί να δώσει το σωστό προσανατολισμό. Γιατί πιστεύουμε ότι προϋπόθεση μιας δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας, είναι η δίκαιη ανακατανομή. Το προϊόν της ανάπτυξης, ο νέος πλούτος που εμείς διαμορφώνουμε και αναπτύσσουμε, η νέα γνώση, οι νέες ευκαιρίες, πρέπει να κατανέμονται με δίκαιο τρόπο. Γιατί η ρήση «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι επίκαιρη σήμερα στον πλανήτη μας, όσο ποτέ άλλοτε”.
"ΔΙΑΒΑΤΗ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ,ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ..."
26 Οκτωβρίου 2010
Η ώρα της απόσυρσης.
Γράφει ο Χ- Rapid.Βουβή η Ιπποκράτους και νέκρα στο Μαξίμου μετά τα μαντάτα της απήχησης της διακαναλικής.Οι ευφυείς επικοινωνιολόγοι-σύμβουλοι ανταλάσσουν αμίλητοι ματιές γεμάτες ενοχές. Αλλά την ευθύνη του φιάσκου δεν την αναλαμβάνει κανείς. Ο ένας τη μεταθέτει στον άλλο. Ασπόνδυλα μαλάκια.Ψάχνουν παντού εχθρούς, ανακαλύπτουν συνωμοσίες και "δείχνουν" ενόχους. Αρκεί να καλύψουν την ανικανότητα τους, τον αβάσταχτο τυχοδιωκτισμό τους,την απέραντη αφροσύνη τους. Διέλυσαν ένα κόμμα ιστορικής και σπουδαίας προσφοράς, αγνόησαν τις προσδοκίες ενός λαού.Τσάκισαν τις ελπίδες του. Δίχασαν,διέσυραν ,διαπόμπευσαν και με πρωτοφανές θράσος κομπάζουν για τα έργα τους.Ο Αφέντης τους, ο κ. Παπανδρέου έχει την ευθύνη τους. Να τους αποσύρει. Αύριο θα είναι αργά.
Ο ανεύθυνος κύριος Γιώργος
Γράφει ο Ντανάς.
Ο πανικός υπήρξε πάντοτε κακός σύμβουλος. Οι επιτελείς του κ. Παπανδρέου με την ανάγνωση των αρνητικών δημοσκοπήσεων κιότεψαν και οδήγησαν τον "χαμένο" πρωθυπουργό στην χθεσινοβραδυνή διακαναλική παράσταση. Η πρόθεση εκβιασμού του ελληνικού λαού κατετέθη απο την πρώτη απάντηση στην πρώτη ερώτηση. Το σύνολο της συνέντευξης περιστράφη γύρω απο την πιθανότητα προκήρυξης πρόωρων εκλογών. Με μειλίχιο ύφος και απέραντο κυνισμό, ο άρχων του Μαξίμου,απευθύνθηκε στους Έλληνες και κατάμουτρα τους απείλησε οτι χωρίς Σγουρό, Μίχα, Καμίνη και Μπουτάρη οι αγορές δεν μας εμπιστεύονται και το Δ.Ν.Τ. θα διακόψει κάθε χρηματοδότηση προς την Ελλάδα. Η απειλή-προσβολή του πρωθυπουργού σε ένα λαό που δοκιμάζεται και με εντυπωσιακή ανοχή αποδέχεται δραματική υποβάθμιση της ζωής του είναι πολιτικά απαράδεκτη και ηθικά ανυπόληπτη. Ο κ.Παπανδρέου άνοιξε το κουτί της Πανδώρας με απίστευτη ελαφρότητα και περισσό θράσος. Τώρα θα αρχίσει να εισπράττει τα επίχειρα της ανεύθυνης πολιτικής συμπεριφοράς του και της "πριγκιπικής"αντίληψης, που λέει, οτι υπεύθυνο είναι οτι τον υπηρετεί και τον εξυπηρετεί. The game is over.
Ο πανικός υπήρξε πάντοτε κακός σύμβουλος. Οι επιτελείς του κ. Παπανδρέου με την ανάγνωση των αρνητικών δημοσκοπήσεων κιότεψαν και οδήγησαν τον "χαμένο" πρωθυπουργό στην χθεσινοβραδυνή διακαναλική παράσταση. Η πρόθεση εκβιασμού του ελληνικού λαού κατετέθη απο την πρώτη απάντηση στην πρώτη ερώτηση. Το σύνολο της συνέντευξης περιστράφη γύρω απο την πιθανότητα προκήρυξης πρόωρων εκλογών. Με μειλίχιο ύφος και απέραντο κυνισμό, ο άρχων του Μαξίμου,απευθύνθηκε στους Έλληνες και κατάμουτρα τους απείλησε οτι χωρίς Σγουρό, Μίχα, Καμίνη και Μπουτάρη οι αγορές δεν μας εμπιστεύονται και το Δ.Ν.Τ. θα διακόψει κάθε χρηματοδότηση προς την Ελλάδα. Η απειλή-προσβολή του πρωθυπουργού σε ένα λαό που δοκιμάζεται και με εντυπωσιακή ανοχή αποδέχεται δραματική υποβάθμιση της ζωής του είναι πολιτικά απαράδεκτη και ηθικά ανυπόληπτη. Ο κ.Παπανδρέου άνοιξε το κουτί της Πανδώρας με απίστευτη ελαφρότητα και περισσό θράσος. Τώρα θα αρχίσει να εισπράττει τα επίχειρα της ανεύθυνης πολιτικής συμπεριφοράς του και της "πριγκιπικής"αντίληψης, που λέει, οτι υπεύθυνο είναι οτι τον υπηρετεί και τον εξυπηρετεί. The game is over.
Ναί μεν...αλλά
Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου σε μία δίωρη διακαναλική συνέντευξη έπεισε τους τηλεθεατές ότι ήταν αχρείαστη. Δεν προσέθεσε τίποτα σε όσα μέχρι σήμερα γνωρίζαμε.
Ο περί τις εκλογές εκβιασμός γνωστός και αναμενόμενος.
Η προσπάθεια για την προσωπική απεμπλοκή του απο τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα υπήρξε εμφανής. |
Εμφανέστερη και υποκριτική η οιμωγή για τα βάσανα του ελληνικού λαού.
Υποτίμησε τους Έλληνες όταν ως υπεύθυνη ψήφο αναγνωρίζει μόνο την ψήφο υποστήριξης του και και κάθε διαφορετική ψήφο την θεωρεί ψήφος εκτροπής,ψήφος αντεθνική.Πολιτικά απαράδεκτη ενέργεια.
Τελικά, πολλή φασαρία για το τίποτα.
Ο περί τις εκλογές εκβιασμός γνωστός και αναμενόμενος.
Η προσπάθεια για την προσωπική απεμπλοκή του απο τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα υπήρξε εμφανής. |
Εμφανέστερη και υποκριτική η οιμωγή για τα βάσανα του ελληνικού λαού.
Υποτίμησε τους Έλληνες όταν ως υπεύθυνη ψήφο αναγνωρίζει μόνο την ψήφο υποστήριξης του και και κάθε διαφορετική ψήφο την θεωρεί ψήφος εκτροπής,ψήφος αντεθνική.Πολιτικά απαράδεκτη ενέργεια.
Τελικά, πολλή φασαρία για το τίποτα.
25 Οκτωβρίου 2010
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
Διακαναλική: Απολαύστε υπεύθυνα.
Δεν επιτρέπονται ύβρεις,
θραύση τηλεοράσεων
και άσκοποι πυροβολισμοί.
Δεν επιτρέπονται ύβρεις,
θραύση τηλεοράσεων
και άσκοποι πυροβολισμοί.
Διακαναλική εκτροπή
Ο κ.Παπανδρέου ετοιμάζει τον νέο πολτικό "εκβιασμό" του. Το ίδιο είχε επιχειρήσει και στην αναμέτρηση με τον κ.Βενιζέλο στην σύνοδο της κοινοβουλευτικής ομάδας του Πασοκ. Όπως και τότε έτσι και τώρα η πολιτική στάση του μεταβάλλεται εύκολα και γρήγορα. Και αντιδρά ακραία.Ίσως γιατί γνωρίζει οτι ο "επαναστατισμός" των Ελλήνων εξαντλείται με το ανασήκωμα απο τον καναπέ. Είναι όμως έτσι?
Το 2010 δεν είναι 2007 και το διακύβευμα είναι ετεροβαρές και διαφορετικό. Ο απογοητευμένος και πικραμένος ελληνικός λαός είναι πιθανό να απορρίψει τα διλήμματα και να μη λάβει υπ΄όψη του τους υπαινιγμούς και τον πλάγιο λόγο του πρωθυπουργού. Οι δημοκρατικές κοινωνίες δεν κυβερνώνται με το φόβο και τις απειλές για τα χειρότερα.Άλλωστε όπως πρόσφατα απεδείχθη περίστροφα δεν υπάρχουν και τα μεγάλα λόγια δεν μπορούν να αποκρύψουν τους πιο άθλιους συμβιβασμούς.
Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.
Το 2010 δεν είναι 2007 και το διακύβευμα είναι ετεροβαρές και διαφορετικό. Ο απογοητευμένος και πικραμένος ελληνικός λαός είναι πιθανό να απορρίψει τα διλήμματα και να μη λάβει υπ΄όψη του τους υπαινιγμούς και τον πλάγιο λόγο του πρωθυπουργού. Οι δημοκρατικές κοινωνίες δεν κυβερνώνται με το φόβο και τις απειλές για τα χειρότερα.Άλλωστε όπως πρόσφατα απεδείχθη περίστροφα δεν υπάρχουν και τα μεγάλα λόγια δεν μπορούν να αποκρύψουν τους πιο άθλιους συμβιβασμούς.
Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.
Oχι σε Δημαρά - Μητρόπουλο
Από τον Νίκο Μπίστη, Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.
Αιφνιδιάζονται κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ από το γεγονός ότι οι εκλογές του Νοέμβρη δεν θα είναι ο υγιεινός περίπατος που νόμιζαν. Κακώς. Εδώ ο Σημίτης έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ και παραλίγο να χάσει τις εκλογές το 2000 και επί πέντε χρόνια, με την ψήφο του λαού, η Ελλάδα βυθιζόταν στο καραμανλικό τέλμα. Επειδή, λοιπόν, ένα τμήμα του λαού και του ΠΑΣΟΚ έχει ασθενή μνήμη και μια προτίμηση στους δημαγωγούς, καλό είναι να πούμε τους λόγους για τους οποίους οι ψηφοφόροι της παράταξης -και πρώτοι από όλους όσοι με περηφάνια αποδέχονται τον χαρακτηρισμό του εκσυγχρονιστή- πρέπει να αρνηθούν ψήφο στους Δημαρά και Μητρόπουλο.
Πρώτον γιατί δεν ψηφίζουμε καλά ή κακά παιδιά αλλά καλές ή κακές πολιτικές πρώτα για την αυτοδιοίκηση και μετά για τον τόπο.
Δεύτερο γιατί ούτε ο Δημαράς ούτε ο Μητρόπουλος έχουν σχέση με την αυτοδιοίκηση, ενώ και οι απόψεις τους για τη γενική πολιτική είναι κάκιστες.
Τρίτο γιατί πρέπει, επιτέλους, στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να επιβραβεύουν τον οπορτουνισμό και να τραγουδάνε «σου ‘χω έτοιμη συγνώμη, γύρισε ξανά». Πήγαν στο ΔΗΚΚΙ του «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», κατήγγελλαν επί χρόνια την «ανάλγητη πολιτική Σημίτη» παίζοντας το παιχνίδι της ΝΔ και της παραδοσιακής Αριστεράς, γύρισαν στο ΠΑΣΟΚ, για να ξαναφύγουν παραμονές εκλογών. Θέλω να πιστεύω ότι καμιά σκοπιμότητα -ούτε αυτή του δεύτερου γύρου- δεν θα οδηγήσει σε νέο συγχωροχάρτι. Με την ευκαιρία, καλό είναι ο Γ. Παπανδρέου να ψάξει πόσοι από τους πριν από τρία χρόνια φανατικούς υποστηρικτές του φιγουράρουν επικεφαλής, μέσα ή πίσω από «αντιμνημονιακά» ψηφοδέλτια. Με πρώτο εκείνο τον πολύ -μα πάρα πολύ- αριστερό πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ κ. Παπασπύρο, που δεν καταδέχθηκε να παρευρεθεί στην ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.
Και φτάνουμε στον τέταρτο και πιο σοβαρό λόγο. Οποιαδήποτε ενίσχυση των ψηφοδελτίων αυτών - δουρείων ίππων της ΝΔ- θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο την προσπάθεια εξόδου από την κρίση και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Γιατί, όπως προειδοποίησε ο Κώστας Σημίτης, «το μνημόνιο δεν είναι πανάκεια, αλλά η αντικατάστασή του με μια «μη πολιτική» στιγμιαίων εμπνεύσεων και εθνικιστικής πολυλογίας θα επιδεινώσει τα προβλήματα». Αν το μήνυμα της κάλπης επιβραβεύσει τους φορείς της «μη πολιτικής» τύπου Σαμαρά και παρατρεχάμενων αντιμνημονιακών, θα ενισχυθούν μέσα στο ΠΑΣΟΚ φωνές που δεν είναι απλώς κριτικές προς το μνημόνιο (κριτικοί προς πλευρές του επιβάλλεται να είμαστε), αλλά επί της ουσίας αντίθετες προς τις απαραίτητες και ανεξαρτήτως μνημονίου μεταρρυθμίσεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι η καταστροφή της χώρας.
Γι’ αυτόν τον λόγο, εμείς που παλέψαμε για τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας και υπερασπίσαμε το έργο της περιόδου 1996-2004 όταν διάφοροι προσπαθούσαν να το απαξιώσουν, θα ρίξουμε το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Σγουρού. Παρά το γεγονός ότι υπερασπίζεται ενοχικά την πολιτική των μεταρρυθμίσεων, παρά τα λάθη στη συγκρότησή του λόγω παρεμβάσεων του κομματικού μηχανισμού (αποκλεισμός Φασούλα, συμμετοχή αντιμνημονιακών της ΑΔΕΔΥ) παραμένει αντικειμενικά το εγγύτερο στις απόψεις μας. Ο κόσμος που στήριξε τον εκσυγχρονισμό ξέρει να ξεπερνάει πικρίες και αποκλεισμούς. Είναι για τα δύσκολα και είναι ανθεκτικός. Τώρα που η πολιτική μας δικαιώνεται θα είμαστε μεγαλόψυχοι.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11374&subid=2&pubid=39928950
Αιφνιδιάζονται κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ από το γεγονός ότι οι εκλογές του Νοέμβρη δεν θα είναι ο υγιεινός περίπατος που νόμιζαν. Κακώς. Εδώ ο Σημίτης έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ και παραλίγο να χάσει τις εκλογές το 2000 και επί πέντε χρόνια, με την ψήφο του λαού, η Ελλάδα βυθιζόταν στο καραμανλικό τέλμα. Επειδή, λοιπόν, ένα τμήμα του λαού και του ΠΑΣΟΚ έχει ασθενή μνήμη και μια προτίμηση στους δημαγωγούς, καλό είναι να πούμε τους λόγους για τους οποίους οι ψηφοφόροι της παράταξης -και πρώτοι από όλους όσοι με περηφάνια αποδέχονται τον χαρακτηρισμό του εκσυγχρονιστή- πρέπει να αρνηθούν ψήφο στους Δημαρά και Μητρόπουλο.
Πρώτον γιατί δεν ψηφίζουμε καλά ή κακά παιδιά αλλά καλές ή κακές πολιτικές πρώτα για την αυτοδιοίκηση και μετά για τον τόπο.
Δεύτερο γιατί ούτε ο Δημαράς ούτε ο Μητρόπουλος έχουν σχέση με την αυτοδιοίκηση, ενώ και οι απόψεις τους για τη γενική πολιτική είναι κάκιστες.
Τρίτο γιατί πρέπει, επιτέλους, στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να επιβραβεύουν τον οπορτουνισμό και να τραγουδάνε «σου ‘χω έτοιμη συγνώμη, γύρισε ξανά». Πήγαν στο ΔΗΚΚΙ του «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», κατήγγελλαν επί χρόνια την «ανάλγητη πολιτική Σημίτη» παίζοντας το παιχνίδι της ΝΔ και της παραδοσιακής Αριστεράς, γύρισαν στο ΠΑΣΟΚ, για να ξαναφύγουν παραμονές εκλογών. Θέλω να πιστεύω ότι καμιά σκοπιμότητα -ούτε αυτή του δεύτερου γύρου- δεν θα οδηγήσει σε νέο συγχωροχάρτι. Με την ευκαιρία, καλό είναι ο Γ. Παπανδρέου να ψάξει πόσοι από τους πριν από τρία χρόνια φανατικούς υποστηρικτές του φιγουράρουν επικεφαλής, μέσα ή πίσω από «αντιμνημονιακά» ψηφοδέλτια. Με πρώτο εκείνο τον πολύ -μα πάρα πολύ- αριστερό πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ κ. Παπασπύρο, που δεν καταδέχθηκε να παρευρεθεί στην ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.
Και φτάνουμε στον τέταρτο και πιο σοβαρό λόγο. Οποιαδήποτε ενίσχυση των ψηφοδελτίων αυτών - δουρείων ίππων της ΝΔ- θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο την προσπάθεια εξόδου από την κρίση και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Γιατί, όπως προειδοποίησε ο Κώστας Σημίτης, «το μνημόνιο δεν είναι πανάκεια, αλλά η αντικατάστασή του με μια «μη πολιτική» στιγμιαίων εμπνεύσεων και εθνικιστικής πολυλογίας θα επιδεινώσει τα προβλήματα». Αν το μήνυμα της κάλπης επιβραβεύσει τους φορείς της «μη πολιτικής» τύπου Σαμαρά και παρατρεχάμενων αντιμνημονιακών, θα ενισχυθούν μέσα στο ΠΑΣΟΚ φωνές που δεν είναι απλώς κριτικές προς το μνημόνιο (κριτικοί προς πλευρές του επιβάλλεται να είμαστε), αλλά επί της ουσίας αντίθετες προς τις απαραίτητες και ανεξαρτήτως μνημονίου μεταρρυθμίσεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι η καταστροφή της χώρας.
Γι’ αυτόν τον λόγο, εμείς που παλέψαμε για τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας και υπερασπίσαμε το έργο της περιόδου 1996-2004 όταν διάφοροι προσπαθούσαν να το απαξιώσουν, θα ρίξουμε το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Σγουρού. Παρά το γεγονός ότι υπερασπίζεται ενοχικά την πολιτική των μεταρρυθμίσεων, παρά τα λάθη στη συγκρότησή του λόγω παρεμβάσεων του κομματικού μηχανισμού (αποκλεισμός Φασούλα, συμμετοχή αντιμνημονιακών της ΑΔΕΔΥ) παραμένει αντικειμενικά το εγγύτερο στις απόψεις μας. Ο κόσμος που στήριξε τον εκσυγχρονισμό ξέρει να ξεπερνάει πικρίες και αποκλεισμούς. Είναι για τα δύσκολα και είναι ανθεκτικός. Τώρα που η πολιτική μας δικαιώνεται θα είμαστε μεγαλόψυχοι.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11374&subid=2&pubid=39928950
24 Οκτωβρίου 2010
Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται…
Γράφει ο ΛΕΚΤΟΡΑΣ.
Ζούμε ιστορικές στιγμές στην Αργολίδα. Τα κομματικά τείχη φαίνεται ότι κατέρρευσαν εν μία νυκτί ως χάρτινος πύργος, άμα τη ανακοινώσει της καθόδου στις περιφερειακές εκλογές του ‘’’ ανεξάρτητου’’ και ‘’’ αναμάρτητου’’ Πέτρου Τατούλη! Το βαθύ ΠΑ.ΣΟ.Κ. αίφνης ηράσθη σφόδρα έρωτα σφοδρόν τη ρηχή Νέα Δημοκρατία και ο ΛΑ.Ο.Σ. πρόθυμα κρατάει το ‘’’φανάρι’’’ στο αχαλίνωτο πολιτικό σεξ των απολωλότων προβάτων των δύο μεγάλων κομμάτων…
Ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε βαρυσήμαντο διάγγελμά του, πομπωδώς ανακοινώνει το τέλος των κομμάτων, τώρα που ενεφανίσθη νέος Μεσσίας στο πολιτικό σκηνικό. Πρώτα ήταν ο Άκης, μετά ο Βαγγέλης και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις ο Πέτρος… Θου Κύριε, φυλακήν τω σοσιαλιστικώ στόματί μου!!!
Το πάρτυ των ως δια μαγείας ανεξάρτητων εξαρτημένων, τώρα αρχίζει… Τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, οι μόνιμοι πράσινοι και μπλε κρατικοδίαιτοι τοπικοί πολιτικοί παράγοντες, κάνουν σήμερα τη δικιά τους αντεπανάσταση… Εμβαπτίζονται στην κολυμπήθρα της Νέας Πελοποννήσου του Πέτρου και ως δια μαγείας κάνουν delete στο παρελθόν τους, αποκηρύσσουν τον κομματικό σατανά που κουβαλάγανε χρόνια μέσα τους, κάνουν το τέλειο πολιτικό κλύσμα και επανεμφανίζονται στη δημόσια σκηνή, εν είδει αθώας περιστεράς, αιτούμενοι τη ψήφο των συμπολιτών.
Ένα απέραντο πολιτικό φρενοκομείο η Αργολίδα. Ο κόσμος μαντρωμένος στα προβλήματα και τις μαύρες σκέψεις του, βυθισμένοι όλοι στην ανασφάλεια, την μελαγχολία και την οργή. Και κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να κάνουν ’’πάρτυ’’ με φωνές παράφωνες, με σφυρίγματα φάλτσα, με μουσικές ψεύτικες….
Η Νέα Πελοπόννησος του Πέτρου Τατούλη σίγουρα προσφέρει ένα πρωτοφανές θέαμα ενός πρωτόγνωρου πολιτικού στρηπτ – τηζ στην Αργολίδα!!! Ως πρώην υπουργός πολιτισμού του Καραμανλή, είναι βέβαιο πως διαθέτει την απαραίτητη τεχνογνωσία για ’’ άρτον και θεάματα ’’, ο γκαρδιακός φίλος της Έλσας, Αρκάς πολιτικός….
Τα πολιτικά τζάκια των περασμένων δεκαετιών, κάνουν φαντασμαγορική επανεμφάνιση στην πολιτική αγορά μέσω των γόνων και των κλώνων τους και μάλιστα παρουσιάζονται ‘’’ εις σάρκαν μίαν’’’… Ο μπλε οίκος Τσούρνου και ο πράσινος οίκος Μελίδη πέταξαν στον Καιάδα δεκαετίες αντιπαραθέσεων και ενωμένοι τραβούν την κατηφόρα για τις εκλογές, χορεύοντας το αγαπημένο τσάμικο του ανεξάρτητου Πέτρου…
Ο σοσιαλιστής καθηγητής, βουλευτής, υφυπουργός και τοπικός αυτοκράτορας που φαίνεται ότι διακαώς επιθυμεί να περιστοιχίζεται από πολιτικούς ευνούχους, σέρνει καλά με τη σειρά του το χορό των αξιοκρατικών επιλογών, πιστός άλλωστε θιασώτης του open – gov…
Ο Τάσσος αντιπεριφερειάρχης, ο Σκούρκος και οι άλλοι….Να μη ξεχάσουμε και το σοσιαλιστή νεφρολόγο που δίνει μάχη για τον Αναγνωσταρά στο Ναύπλιο, αλλά είναι στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., προστατευόμενος του υφυπουργού Μανιάτη και υποψήφιος του Τατούλη!!!
ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΡΤΗΣ Ο ΑΓΩΝ…. Αυτό δυστυχώς φαίνεται ότι είναι το μήνυμα που εκπέμπει στην κοινωνία. Οι κολαούζοι της αυλής και οι έχοντες ευλύγιστη μέση επιβραβεύονται, ενώ περιφρονούνται οι ικανοί, οι άξιοι, οι αγωνιστές της κοινωνικής πραγματικότητας.
Από τη Μελίδη στην Τσούρνου, από τον Σκούρκο στον Πουλά και από τον Χ μπλε πολιτικάντη στον Ψ πράσινο Μαυρογιαλούρο, αποτυπώνεται η διαδρομή της πολιτικής εξαθλίωσης μιας ιστορικής παράταξης και των επιφανών στελεχών της.
Η απόφαση των βαρώνων της Ιπποκράτους και των τοτέμ του παπανδρεϊσμού να δώσουν χρίσμα στον επίδοξο Πελοποννήσιο Πέτρο Κιμ – ιλ – Σουγκ θα αποδειχθεί όχι απλά επιζήμια, αλλά πλήρως αυτοκαταστροφική.
Ο χορός του Ζαλόγγου έχει αρχίσει στην Πελοπόννησο….
Ζούμε ιστορικές στιγμές στην Αργολίδα. Τα κομματικά τείχη φαίνεται ότι κατέρρευσαν εν μία νυκτί ως χάρτινος πύργος, άμα τη ανακοινώσει της καθόδου στις περιφερειακές εκλογές του ‘’’ ανεξάρτητου’’ και ‘’’ αναμάρτητου’’ Πέτρου Τατούλη! Το βαθύ ΠΑ.ΣΟ.Κ. αίφνης ηράσθη σφόδρα έρωτα σφοδρόν τη ρηχή Νέα Δημοκρατία και ο ΛΑ.Ο.Σ. πρόθυμα κρατάει το ‘’’φανάρι’’’ στο αχαλίνωτο πολιτικό σεξ των απολωλότων προβάτων των δύο μεγάλων κομμάτων…
Ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε βαρυσήμαντο διάγγελμά του, πομπωδώς ανακοινώνει το τέλος των κομμάτων, τώρα που ενεφανίσθη νέος Μεσσίας στο πολιτικό σκηνικό. Πρώτα ήταν ο Άκης, μετά ο Βαγγέλης και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις ο Πέτρος… Θου Κύριε, φυλακήν τω σοσιαλιστικώ στόματί μου!!!
Το πάρτυ των ως δια μαγείας ανεξάρτητων εξαρτημένων, τώρα αρχίζει… Τα παιδιά του κομματικού σωλήνα, οι μόνιμοι πράσινοι και μπλε κρατικοδίαιτοι τοπικοί πολιτικοί παράγοντες, κάνουν σήμερα τη δικιά τους αντεπανάσταση… Εμβαπτίζονται στην κολυμπήθρα της Νέας Πελοποννήσου του Πέτρου και ως δια μαγείας κάνουν delete στο παρελθόν τους, αποκηρύσσουν τον κομματικό σατανά που κουβαλάγανε χρόνια μέσα τους, κάνουν το τέλειο πολιτικό κλύσμα και επανεμφανίζονται στη δημόσια σκηνή, εν είδει αθώας περιστεράς, αιτούμενοι τη ψήφο των συμπολιτών.
Ένα απέραντο πολιτικό φρενοκομείο η Αργολίδα. Ο κόσμος μαντρωμένος στα προβλήματα και τις μαύρες σκέψεις του, βυθισμένοι όλοι στην ανασφάλεια, την μελαγχολία και την οργή. Και κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να κάνουν ’’πάρτυ’’ με φωνές παράφωνες, με σφυρίγματα φάλτσα, με μουσικές ψεύτικες….
Η Νέα Πελοπόννησος του Πέτρου Τατούλη σίγουρα προσφέρει ένα πρωτοφανές θέαμα ενός πρωτόγνωρου πολιτικού στρηπτ – τηζ στην Αργολίδα!!! Ως πρώην υπουργός πολιτισμού του Καραμανλή, είναι βέβαιο πως διαθέτει την απαραίτητη τεχνογνωσία για ’’ άρτον και θεάματα ’’, ο γκαρδιακός φίλος της Έλσας, Αρκάς πολιτικός….
Τα πολιτικά τζάκια των περασμένων δεκαετιών, κάνουν φαντασμαγορική επανεμφάνιση στην πολιτική αγορά μέσω των γόνων και των κλώνων τους και μάλιστα παρουσιάζονται ‘’’ εις σάρκαν μίαν’’’… Ο μπλε οίκος Τσούρνου και ο πράσινος οίκος Μελίδη πέταξαν στον Καιάδα δεκαετίες αντιπαραθέσεων και ενωμένοι τραβούν την κατηφόρα για τις εκλογές, χορεύοντας το αγαπημένο τσάμικο του ανεξάρτητου Πέτρου…
Ο σοσιαλιστής καθηγητής, βουλευτής, υφυπουργός και τοπικός αυτοκράτορας που φαίνεται ότι διακαώς επιθυμεί να περιστοιχίζεται από πολιτικούς ευνούχους, σέρνει καλά με τη σειρά του το χορό των αξιοκρατικών επιλογών, πιστός άλλωστε θιασώτης του open – gov…
Ο Τάσσος αντιπεριφερειάρχης, ο Σκούρκος και οι άλλοι….Να μη ξεχάσουμε και το σοσιαλιστή νεφρολόγο που δίνει μάχη για τον Αναγνωσταρά στο Ναύπλιο, αλλά είναι στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., προστατευόμενος του υφυπουργού Μανιάτη και υποψήφιος του Τατούλη!!!
ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΡΤΗΣ Ο ΑΓΩΝ…. Αυτό δυστυχώς φαίνεται ότι είναι το μήνυμα που εκπέμπει στην κοινωνία. Οι κολαούζοι της αυλής και οι έχοντες ευλύγιστη μέση επιβραβεύονται, ενώ περιφρονούνται οι ικανοί, οι άξιοι, οι αγωνιστές της κοινωνικής πραγματικότητας.
Από τη Μελίδη στην Τσούρνου, από τον Σκούρκο στον Πουλά και από τον Χ μπλε πολιτικάντη στον Ψ πράσινο Μαυρογιαλούρο, αποτυπώνεται η διαδρομή της πολιτικής εξαθλίωσης μιας ιστορικής παράταξης και των επιφανών στελεχών της.
Η απόφαση των βαρώνων της Ιπποκράτους και των τοτέμ του παπανδρεϊσμού να δώσουν χρίσμα στον επίδοξο Πελοποννήσιο Πέτρο Κιμ – ιλ – Σουγκ θα αποδειχθεί όχι απλά επιζήμια, αλλά πλήρως αυτοκαταστροφική.
Ο χορός του Ζαλόγγου έχει αρχίσει στην Πελοπόννησο….
Μείωση της βλάβης ο στόχος των εκλογών
Η ενδεχόμενη ήττα στην Αττική κινητοποίησε τον κ. Παπανδρέου και την ηγετική του ομάδα. Ο υγιεινός περίπατος μετατρέπεται σε οδυνηρό εφιάλτη. Τώρα όλα τα "μωρά στη πίστα". Με πρώτο το πρωθυπουργό,το μεταλλαγμένο Πασοκ αποφασίζει να κάνει εκλογές. Άρθρο στο σημερινό ΒΗΜΑ, διακαναλική συνέντευξη αύριο Δευτέρα και πολλές περιοδείες περιλαμβάνει το πρωθυπουργικό μενού μέχρι τις εκλογές. Ήρθε η ώρα του σκληρού ροκ. Του κ. Λαλιώτη όχι. Η έμπνευση δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται απο τον εμπνευστή της. Ας πρόσεχε.
Επανερχόμαστε στο φλέγον θέμα. Η πόλωση, τα διλήμματα και ο "εκβιασμός" των ψηφοφόρων με το "φόβητρο" βουλευτικών εκλογών συνθέτουν τα τρία βάθρα της νεοπαγούς στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος. Τη συνδρομή τους στη ευόδωση των κυβερνητικών επιδιώξεων,θα καταθέσουν ανεπιφύλακτα εκδοτικά συγκροτήματα, οικονομικοί παράγοντες, ντόπιοι και διεθνείς παράγοντες.
Κοινή πεποίθηση όλων είναι οτι το Πασοκ και χρόνο έχασε και με αντιφατική πολιτική πορεύτηκε. Απο τη μάχη για τον Καλλικράτη οδεύσαμε στις σωτηριολογικές κραυγές. Απο τις διακηρύξεις για λαμπρά αυτοδιοικητικά πρόσωπα καταλήξαμε στις πιό αυθεντικές εκφράσεις των κομματικών μηχανισμών.Η συνάντηση της πολιτικής του "τουρλού" και της αλαζονείας του "κυρίαρχου" στην αποθέωση της.Η αποφυγή της πληρωμής φαντάζει αδύνατη.
Η λογική προσδοκία είναι η "μείωση της βλάβης" και ο περιορισμός των συνεπειών και κυρίως του κύρους του αρχηγού. Για τούτο και να αναμένετε μπαράζ "πολιτικής και οικονομικής τρομοκρατίας" με στόχο τη συσπείρωση του κόσμου της δημοκρατικής παράταξης και την αποφυγή των αναπόδραστων πολιτικών εξελίξεων.Θα δούμε πολλά.
Επανερχόμαστε στο φλέγον θέμα. Η πόλωση, τα διλήμματα και ο "εκβιασμός" των ψηφοφόρων με το "φόβητρο" βουλευτικών εκλογών συνθέτουν τα τρία βάθρα της νεοπαγούς στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος. Τη συνδρομή τους στη ευόδωση των κυβερνητικών επιδιώξεων,θα καταθέσουν ανεπιφύλακτα εκδοτικά συγκροτήματα, οικονομικοί παράγοντες, ντόπιοι και διεθνείς παράγοντες.
Κοινή πεποίθηση όλων είναι οτι το Πασοκ και χρόνο έχασε και με αντιφατική πολιτική πορεύτηκε. Απο τη μάχη για τον Καλλικράτη οδεύσαμε στις σωτηριολογικές κραυγές. Απο τις διακηρύξεις για λαμπρά αυτοδιοικητικά πρόσωπα καταλήξαμε στις πιό αυθεντικές εκφράσεις των κομματικών μηχανισμών.Η συνάντηση της πολιτικής του "τουρλού" και της αλαζονείας του "κυρίαρχου" στην αποθέωση της.Η αποφυγή της πληρωμής φαντάζει αδύνατη.
Η λογική προσδοκία είναι η "μείωση της βλάβης" και ο περιορισμός των συνεπειών και κυρίως του κύρους του αρχηγού. Για τούτο και να αναμένετε μπαράζ "πολιτικής και οικονομικής τρομοκρατίας" με στόχο τη συσπείρωση του κόσμου της δημοκρατικής παράταξης και την αποφυγή των αναπόδραστων πολιτικών εξελίξεων.Θα δούμε πολλά.
23 Οκτωβρίου 2010
Σε κρίση όλη η Ελλάδα.
Του Δημήτρη Μπατζελή.
Το βάθεμα της οικονομικής κρίσης και οι αποδομητικές συνέπειες από την εφαρμογή του Μνημονίου, θέτουν σε ακραία δοκιμασία το σύνολο των δομών και θεσμών της χώρας.
Οι συνέπειες αγγίζουν ήδη τον σκληρό πυρήνα του τρόπου παραγωγής της.
Το μοντέλο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της παραοικονομίας, των ειδικών φορολογικών ρυθμίσεων, του πλαδαρού κράτους βρίσκεται υπό υψηλή ατμοσφαιρική πίεση. Χωρίς υπερβολή μπορούμε να πούμε ότι βρίσκεται υπό κρίση όλη η ελληνική κοινωνία, όπως αυτή διαμορφώθηκε από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους.
Αν και δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο στη χρονική υστέρηση μεταξύ εμπειρίας και συνείδησης, είναι φανερό ότι το σύνολο σχεδόν των πολιτικών και κοινωνικών φορέων της χώρας (κόμματα, επιχειρηματικοί φορείς, συνδικάτα, Μ.Μ.Ε. κ.λπ.) δεν έχουν συνειδητοποιήσει τα γενόμενα.
Ολοι οι παραπάνω ταμπουρωμένοι στα συμφέροντά τους φλυαρούν, είναι αποσπασματικοί και αποδύονται σε μία κερδοφόρα προς τον παρόν ασυναρτησία.
Η κυβέρνηση απλώς προσπαθεί να εφαρμόσει τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που υπαγορεύει το Μνημόνιο. Ομως ακόμη και αυτό το κάνει εν πολλοίς με άτεχνο τρόπο. Εκπέμπει αντιφατικά μηνύματα, το οικονομικό επιτελείο της επιδεικνύει σε πολλές περιπτώσεις ασύγγνωστη άγνοια ως προς το πώς πρέπει να οργανωθούν οι μηχανισμοί του υπουργείου για να αντεπεξέλθουν στα βαρύτατα καθήκοντά τους (π.χ. η μάχη των εσόδων ουσιαστικά δεν εδόθη ποτέ), έχει προβλήματα συντονισμού.
Η Ν.Δ. αφού ως κυβέρνηση έριξε τη χώρα στα τάρταρα, τώρα προτείνει κάτι μαγικά περί εξαφάνισης του ελλείμματος. Η παραδοσιακή αριστερά δεν ενδιαφέρεται. Τα πραγματικά περιστατικά της οικονομίας δεν βρίσκονται ούτε καν στην ατζέντα των εσωτερικών της συζητήσεων.
Τι γίνεται, όμως, με την άρχουσα τάξη της χώρας μας τους περιώνυμους επιχειρηματίες; Συνεχώς αναμασούν αιτήματα περί «μικρότερου κράτους», «ιδιωτικοποιήσεων», «χαμηλότερης φορολογίας», «περιορισμό εργασιακών δικαιωμάτων». Τίποτα απ’ αυτά δεν δηλώνει ότι έχουν συναίσθηση των υποχρεώσεών τους ως ιθύνουσας τάξης. Τίποτε που να θυμίζει ολοκληρωμένη παρέμβαση. Φυσικά δεν παραλείπουν να ζητούν κρατικές επιδοτήσεις.
Σπάνια μπορούμε να λύσουμε προβλήματα αποφεύγοντας να τα θέσουμε. Ολοι οι αρμόδιοι όμως αυτό ακριβώς κάνουν. Αδυνατούν να θέσουν τα καίρια προβλήματα της οικονομικής προοπτικής της χώρας που από την επίλυσή τους θα κριθεί η ποιοτική μεταλλαγή της, που είναι απαραίτητη. Με μία φράση το διακύβευμα είναι μετασχηματισμός του ελληνικού μικροαστικού καπιταλισμού σ’ ένα μοντέλο παραγωγής που θα είναι βιώσιμο στον ευρωπαϊκό καταμερισμό της εργασίας.
Προβάλλεται η άποψη ότι η αιτία αδυναμίας απαντήσεων είναι η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού. Φαίνεται όμως ότι η αιτία είναι ακόμη σοβαρότερη: Δεν υπάρχει θεωρία.
Δηλαδή ένα καλοδουλεμένο σχέδιο σε στερεές ιδεολογικές βάσεις σε πραγματικές συνθήκες, συνειδητά προσανατολισμένο σ’ ένα εφικτό σκοπό, το οποίο να γίνει αποδεκτό από τη κοινωνία.
Οσο το πολιτικό σύστημα, τα άρχοντα κόμματα και οι πρωτοπόρες κοινωνικές δυνάμεις αδυνατούν να διαμορφώσουν μία ηγεμονική θεωρία οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης θα είναι καταδικασμένοι να περιπτωσιολογούν, να αποδύονται σε κοκορομαχίες και να βαυκαλίζονται ότι η πολιτικοοικονομική μηχανή θα κινηθεί χωρίς να αγγίξουν τον κεντρικό μηχανισμό της.
Επ’ αυτού είναι επίσης χαρακτηριστική η αμήχανη σιωπή πολλών στελεχών του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία σε άλλους καιρούς συνέβαλαν σημαντικά στην εξωστρέφειά του και στη σύνδεσή του με πρωτοπόρες κοινωνικές δυνάμεις.
Η ίδια αμηχανία παρατηρείται και στους προοδευτικούς τεχνοκράτες. Περιορίζονται απλώς σε επί μέρους προτάσεις (π.χ. ένταση των ιδιωτικοποιήσεων, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας).
Ομως η απόσταση από τη θρησκεία της αδράνειας στην κρίση ηγεμονίας δεν είναι μεγάλη. Ηδη τα πρώτα δείγματα υπάρχουν: Κρίση των κομμάτων, υφέρπων φασίζον λαϊκισμός, άναρχη αμφισβήτηση.
Πολλές φορές ακραίες καταστάσεις έχουν αποδειχθεί παραγωγική πηγή γνώσης. Η σημερινή Ελλάδα βρίσκεται σε ακραία κατάσταση. Οι ταγοί της ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Τα χρονικά περιθώρια είναι στενά.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=72705147
Το βάθεμα της οικονομικής κρίσης και οι αποδομητικές συνέπειες από την εφαρμογή του Μνημονίου, θέτουν σε ακραία δοκιμασία το σύνολο των δομών και θεσμών της χώρας.
Οι συνέπειες αγγίζουν ήδη τον σκληρό πυρήνα του τρόπου παραγωγής της.
Το μοντέλο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της παραοικονομίας, των ειδικών φορολογικών ρυθμίσεων, του πλαδαρού κράτους βρίσκεται υπό υψηλή ατμοσφαιρική πίεση. Χωρίς υπερβολή μπορούμε να πούμε ότι βρίσκεται υπό κρίση όλη η ελληνική κοινωνία, όπως αυτή διαμορφώθηκε από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους.
Αν και δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο στη χρονική υστέρηση μεταξύ εμπειρίας και συνείδησης, είναι φανερό ότι το σύνολο σχεδόν των πολιτικών και κοινωνικών φορέων της χώρας (κόμματα, επιχειρηματικοί φορείς, συνδικάτα, Μ.Μ.Ε. κ.λπ.) δεν έχουν συνειδητοποιήσει τα γενόμενα.
Ολοι οι παραπάνω ταμπουρωμένοι στα συμφέροντά τους φλυαρούν, είναι αποσπασματικοί και αποδύονται σε μία κερδοφόρα προς τον παρόν ασυναρτησία.
Η κυβέρνηση απλώς προσπαθεί να εφαρμόσει τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που υπαγορεύει το Μνημόνιο. Ομως ακόμη και αυτό το κάνει εν πολλοίς με άτεχνο τρόπο. Εκπέμπει αντιφατικά μηνύματα, το οικονομικό επιτελείο της επιδεικνύει σε πολλές περιπτώσεις ασύγγνωστη άγνοια ως προς το πώς πρέπει να οργανωθούν οι μηχανισμοί του υπουργείου για να αντεπεξέλθουν στα βαρύτατα καθήκοντά τους (π.χ. η μάχη των εσόδων ουσιαστικά δεν εδόθη ποτέ), έχει προβλήματα συντονισμού.
Η Ν.Δ. αφού ως κυβέρνηση έριξε τη χώρα στα τάρταρα, τώρα προτείνει κάτι μαγικά περί εξαφάνισης του ελλείμματος. Η παραδοσιακή αριστερά δεν ενδιαφέρεται. Τα πραγματικά περιστατικά της οικονομίας δεν βρίσκονται ούτε καν στην ατζέντα των εσωτερικών της συζητήσεων.
Τι γίνεται, όμως, με την άρχουσα τάξη της χώρας μας τους περιώνυμους επιχειρηματίες; Συνεχώς αναμασούν αιτήματα περί «μικρότερου κράτους», «ιδιωτικοποιήσεων», «χαμηλότερης φορολογίας», «περιορισμό εργασιακών δικαιωμάτων». Τίποτα απ’ αυτά δεν δηλώνει ότι έχουν συναίσθηση των υποχρεώσεών τους ως ιθύνουσας τάξης. Τίποτε που να θυμίζει ολοκληρωμένη παρέμβαση. Φυσικά δεν παραλείπουν να ζητούν κρατικές επιδοτήσεις.
Σπάνια μπορούμε να λύσουμε προβλήματα αποφεύγοντας να τα θέσουμε. Ολοι οι αρμόδιοι όμως αυτό ακριβώς κάνουν. Αδυνατούν να θέσουν τα καίρια προβλήματα της οικονομικής προοπτικής της χώρας που από την επίλυσή τους θα κριθεί η ποιοτική μεταλλαγή της, που είναι απαραίτητη. Με μία φράση το διακύβευμα είναι μετασχηματισμός του ελληνικού μικροαστικού καπιταλισμού σ’ ένα μοντέλο παραγωγής που θα είναι βιώσιμο στον ευρωπαϊκό καταμερισμό της εργασίας.
Προβάλλεται η άποψη ότι η αιτία αδυναμίας απαντήσεων είναι η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού. Φαίνεται όμως ότι η αιτία είναι ακόμη σοβαρότερη: Δεν υπάρχει θεωρία.
Δηλαδή ένα καλοδουλεμένο σχέδιο σε στερεές ιδεολογικές βάσεις σε πραγματικές συνθήκες, συνειδητά προσανατολισμένο σ’ ένα εφικτό σκοπό, το οποίο να γίνει αποδεκτό από τη κοινωνία.
Οσο το πολιτικό σύστημα, τα άρχοντα κόμματα και οι πρωτοπόρες κοινωνικές δυνάμεις αδυνατούν να διαμορφώσουν μία ηγεμονική θεωρία οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης θα είναι καταδικασμένοι να περιπτωσιολογούν, να αποδύονται σε κοκορομαχίες και να βαυκαλίζονται ότι η πολιτικοοικονομική μηχανή θα κινηθεί χωρίς να αγγίξουν τον κεντρικό μηχανισμό της.
Επ’ αυτού είναι επίσης χαρακτηριστική η αμήχανη σιωπή πολλών στελεχών του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία σε άλλους καιρούς συνέβαλαν σημαντικά στην εξωστρέφειά του και στη σύνδεσή του με πρωτοπόρες κοινωνικές δυνάμεις.
Η ίδια αμηχανία παρατηρείται και στους προοδευτικούς τεχνοκράτες. Περιορίζονται απλώς σε επί μέρους προτάσεις (π.χ. ένταση των ιδιωτικοποιήσεων, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας).
Ομως η απόσταση από τη θρησκεία της αδράνειας στην κρίση ηγεμονίας δεν είναι μεγάλη. Ηδη τα πρώτα δείγματα υπάρχουν: Κρίση των κομμάτων, υφέρπων φασίζον λαϊκισμός, άναρχη αμφισβήτηση.
Πολλές φορές ακραίες καταστάσεις έχουν αποδειχθεί παραγωγική πηγή γνώσης. Η σημερινή Ελλάδα βρίσκεται σε ακραία κατάσταση. Οι ταγοί της ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Τα χρονικά περιθώρια είναι στενά.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=72705147
Νέα πρόσωπα...νέες ιδέες.
Υποψηφία δήμαρχος αναπτύσσει στο ακροατήριο της διάφορες σκέψεις και προτάσεις. Είτε γιατί το πιστεύει, είτε γιατί η καινοτομία είναι trendy, αφηγείται μία εμπειρία της από περιοδεία σε συνοικία του δήμου που διεκδικεί τον δημαρχιακό θώκο.Όταν η υποψηφία περνά μπροστά απο παράγκα-οικοδομή ,την πλησιάζει η ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια και τις εξιστορεί οτι δεν μπορεί να ολοκληρώσει την οικοδομή, διότι η αρχαιολογική υπηρεσία σταμάτησε τις εργασίες καθότι ανευρέθησαν συλημένοι αρχαίοι τάφοι. Πρός έκπληξη του ακροατηρίου της, η υποψηφία δήμαρχος αναρρωτήθηκε γιατί η ιδοκτήτρια δεν τοποθετούσε γυάλινο δάπεδο, ώστε και την άδεια της αρχαιολογικής υπηρεσίας να εξασφαλίσει αλλά και οι αρχαίοι τάφοι να μην καλυφθούν.Δεν κατέστη γνωστόν αν υπήρξε αντίδραση απο την ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια και ποιά ήταν αυτή. Το μόνον βέβαιο είναι οτι την έκπληξη του ακρατηρίου διεδέχθη η θυμηδία και οι συγκεκαλυμμένοι γέλωτες. Όπως εξ ίσου βέβαιον είναι οτι η υποψηφία έδειχνε να αισθάνεται ιδιαίτερα υπερήφανη με τη "μακάβρια" ιδέα της.
Υ.Γ. Το γεγονός μας το διηγήθηκε φίλος που παρευρέθη στην συγκεκριμένη διαδικασία ως προσκεκλημένος του ευτραφούς συζύγου της υποψηφίας,ο οποίος όμως απουσίαζε λόγω υποχρώσεων που απορρέουν απο τα υψηλά κυβερνητικά του καθήκοντα.
Υ.Γ. Το γεγονός μας το διηγήθηκε φίλος που παρευρέθη στην συγκεκριμένη διαδικασία ως προσκεκλημένος του ευτραφούς συζύγου της υποψηφίας,ο οποίος όμως απουσίαζε λόγω υποχρώσεων που απορρέουν απο τα υψηλά κυβερνητικά του καθήκοντα.
22 Οκτωβρίου 2010
Αναβρασμός και ανησυχία στο Πασοκ.
Όλοι εναντίον όλων στην Ιπποκράτους. Ο κ.Καρχιμάκης τα έχει με τους βουλευτές και τα μεγαλοστελέχη της Α και Β εκλογικής περιφέρειας της Αθήνας,που δεν δίνουν τη μάχη της περιφέρειας.Οι βουλευτές δείχνουν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και η πλειοψηφία των υπουργών το Μαξίμου για τις επιλογές των υποψηφίων για τις περιφερειακές εκλογές. Οι υποψήφιοι δήμαρχοι του υπολοίπου Αττικής μουρμουρίζουν ότι ο κ. Πάγκαλος μόνον για την υποψηφιότητα της συζύγου του ενδιαφέρεται,ενώ ο κ. Σγουρός δεν χάνει την ευκαιρία να λέει οτι στην εκλογική αναμέτρηση το Πασοκ είναι "ωσεί παρόν". Όλοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στον "ολίγιστο" κ. Σαμαρά και αδημονούν για τα επόμενα λάθη του, που θα ευνοήσουν τους εκλεκτούς της κυβερνητικής παράταξης. Μέσα στο γενικό χαμό και τα συντροφικά αλληλοκαρφώματα,ο κ.Τσούρας "δείχνει" τον κ. Αθανασάκη και την κ. Βάρτζελη ως υπαιτίους για το εκλογικό μπάχαλο του Πασοκ.
Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου εκνευρισμένος και ιδιαίτερα ανήσυχος για το ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα των εκλογών και μετά την παρότρυνση του κ. Ρέππα,αποφάσισε να συμμετάσχει ενεργά στην εκλογική αναμέτρηση,τονίζοντας πρός κάθε κατεύθυνση,οτι στις 15 Νοέμβρη θα αποδώσει ευθύνες.Λέγεται μάλιστα οτι ο πρωθυπουργός δείχνει αρκετά ενοχλημένος απο την στάση των κορυφαίων υπουργών του και ιδιαίτερα για την ήσσονα προσπάθεια του κ. Παπουτσή, στο Δήμο της Αθήνας. Αλλά για την πρωτεύουσα ο πρωθυπουργός δεν κόφτεται μιας και οι πολιτικοί δίαυλοι,μέσω Γριβέα, με τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη είναι υπαρκτοί. Για όλα τα άλλα όμως απειλεί θεούς και δαίμονες.
Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου εκνευρισμένος και ιδιαίτερα ανήσυχος για το ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα των εκλογών και μετά την παρότρυνση του κ. Ρέππα,αποφάσισε να συμμετάσχει ενεργά στην εκλογική αναμέτρηση,τονίζοντας πρός κάθε κατεύθυνση,οτι στις 15 Νοέμβρη θα αποδώσει ευθύνες.Λέγεται μάλιστα οτι ο πρωθυπουργός δείχνει αρκετά ενοχλημένος απο την στάση των κορυφαίων υπουργών του και ιδιαίτερα για την ήσσονα προσπάθεια του κ. Παπουτσή, στο Δήμο της Αθήνας. Αλλά για την πρωτεύουσα ο πρωθυπουργός δεν κόφτεται μιας και οι πολιτικοί δίαυλοι,μέσω Γριβέα, με τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη είναι υπαρκτοί. Για όλα τα άλλα όμως απειλεί θεούς και δαίμονες.
21 Οκτωβρίου 2010
Ελεήστε..
Γράφει ο revival
Μέσα στη γενική σύγχυση των ημερών, ελλοχεύει ο κίνδυνος να ξεχάσουμε ορισμένες από τις βασικές αλήθειες που γνωρίζουμε παιδιόθεν.
Μέσα στη γενική σύγχυση των ημερών, ελλοχεύει ο κίνδυνος να ξεχάσουμε ορισμένες από τις βασικές αλήθειες που γνωρίζουμε παιδιόθεν.Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι προοδευτική πολιτική είναι εκείνη που επιτυγχάνει τη συνεχή αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων, παρέχοντας ταυτόχρονα κοινωνικό μέρισμα με τη βελτίωση των συνθηκών στις εργασιακές σχέσεις, την περίθαλψη, την ασφάλιση, την εκπαίδευση, τις μεταφορές, το περιβάλλον.
Στην προοδευτική πολιτική τα επιδόματα-βοηθήματα στους ασθενέστερους ακολουθούν την προσπάθεια συνολικής αναβάθμισης της ζωής τους και δεν διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο, καθώς το ενδιαφέρον στρέφεται στην αλλαγή των αιτίων που παράγουν την ανέχεια.Δεξιά πολιτική είναι εκείνη που αφαιρεί εισόδημα από τους ασθενέστερους, κυρίως με τους έμμεσους φόρους και τον υψηλό πληθωρισμό, αποδιαρθρώνει τις εργασιακές σχέσεις, υποβαθμίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες στην υγεία, την εκπαίδευση κλπ.
Στη δεξιά πολιτική τα βοηθήματα «ανακούφισης» των ασθενέστερων είναι στην ημερήσια διάταξη, καθώς η πολιτική αυτή δεν ενδιαφέρεται φυσικά να αντιμετωπίσει τις αιτίες, αλλά να απαλύνει τα αποτελέσματα, δίκην φιλανθρωπίας ή φιλευσπλαχνίας.
Η βαθύτατα ταξική διάρθρωση της οικονομικής πολιτικής, συνοδεύεται από επιδόματα «αλληλεγγύης» , για να μην ξεχνάμε και τον φιλολαϊκό μανδύα.
Στην πολιτική αυτή τα κοινωνικά βοηθήματα αποτελούν συνήθως φύλλο συκής για την πολιτική τάξη και μοιάζουν με τις καλές πράξεις διαφόρων φιλάνθρωπων (με τη διαφορά ότι οι τελευταίοι έχουν μάλλον πιο αγαθές προθέσεις καθόσον δεν τα χρησιμοποιούν για ψηφοθηρικούς λόγους).
Υ.Γ τα πρόσωπα και τα περιστατικά της ιστορίας μας είναι φανταστικά και οι συμπτώσεις εντελώς τυχαίες.
Ο κ. Παμπούκης θύμωσε.
Mετά την ακύρωση της επένδυσης στον Αστακό και σε μία εμφανή προσπάθεια απόσεισης και μετάθεσης των ευθυνών του, ο υπουργός Επικρατείας κ. Παμπούκης εθύμωσε.Εθύμωσε με τους μη σοβαρούς επιχειρηματίες του Κατάρ. Γιατί άραγε? Ποιός τους επέλεξε? Ποιός τους αξιολόγησε?- Ο κ.Παμπούκης εξέθεσε τον πρωθυπουργό, που μόλις την περασμένη Παρασκευή διαβεβαίωνε τη Βουλή και τον ελληνικό λαό για την επιτυχή έκβαση της επένδυσης και των θετικών επιπτώσεων για τη χώρα μας.
- Ο κ. Παμπούκης εξέθεσε τη χώρα. Ουδείς επενδυτής θα δεχθεί τις αιτιάσεις του υπουργού Επικρατείας.
- Ο κ. Παμπούκης εξέθεσε τη κυβέρνηση με τα μισόλογα και τους υπαινιγμούς για λάθη χειρισμών του υφυπουργού Εξωτερικών κ. Κουβέλη και τις "διαφωνίες" της κ. Μπιρμπίλη.
- Ο κ.Παμπούκης στερείται πολιτικού αναστήματος αρνούμενος να αναλάβει τις πολιτικές του ευθύνες. Η επιθετική του συμπεριφορά και πρός τους βουλευτές χαρακτηρίζει τον πολιτικό άνδρα που καταχράται την πρωθυπουργική φιλία και εκ του ασφαλούς υψώνει πολιτικό ανάστημα που δεν διαθέτει.Ίσως κάποιος πρέπει να τον ενημερώσει ότι οι υπουργοί δεν κρύβονται πίσω από άλλους, αναλαμβάνουν το βάρος των ευθυνών τους και ενίοτε παραιτούνται. Σε περίπτωση που μόνο "θυμώνουν",τότε σιωπή και ξύδι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

