Οι αντιεξουσιαστές στην εξουσία

Του...και πολεμικού ανταποκριτή μας revival

Από διαδήλωση των αντιεξουσιαστών στην εξουσία κατά της κυβερνητικής πόλιτικής. Διακρίνονται οι Πρόεδροι της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Παραπλεύρως (με την υψωμένη γροθιά) ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (πριν την αποτελεσματική μεσολαβητική του προσπάθεια στην Αίγυπτο).

Νομιμότητα αλα καρτ...

Γράφει η Κοραλία.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να προωθήσει την πολιτική της, που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών και την αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους χρησιμοποιεί με επιτυχία μέχρι σήμερα τους πιο κάτω τρόπους:
-Τον εκφοβισμό και πανικό των πολιτών: Τιτανικός, πτώχευση.
-Την συλλογική ενοχή: όλοι μαζί τα φάγαμε.
-Τον κοινωνικό αυτοματισμό, στρέφοντας την μια κοινωνική όμάδα εναντίον της άλλης και υποδαυλίζοντας τον κοινωνικό φθόνο (δημόσιοι υπάλληλοι).  Ασφαλώς και υπάρχει βάση για να το κάνει και είναι η πελατειακή πολιτική που εφαρμόστηκε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
-Την περιθωριοποίηση των αντιδράσεων των πολιτών και τη συκοφάντηση τους:
Άλλοτε υποστηρίζει ότι είναι μειοψηφικές.
Άλλοτε στηρίζεται στον υπαρκτό συντεχνιασμό και βαπτίζει όλες τις κινητοποιήσεις και όλα τα αιτήματα ως συντεχνιακά.
Άλλοτε προσπαθεί να καταστήσει τις κοινωνικές κατακτήσεις γραφικές και γελοίες, αναδεικνύοντας ως κυρίαρχο το μερικό, πχ το επίδομα του πλυσίματος των χεριών.
 'Ετσι το επιμέρους επιχειρεί να το κάνει γενικό και κανόνα και επομένως να δικαιώσει την επίθεσή της σε όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις.
Οι απεργίες, το μποικοτάζ και ο ακτιβισμός όνομάζονται "αντικοινωνικές συμπεριφορές".
'Ομως η κυβέρνηση ξεχνά ότι συστατικό της δημοκρατίας δεν είναι μόνο η ψήφιση των νόμων από τη πλειοψηφία του κοινοβούλιου, αλλά και η κινητοποιήσεις, οι απεργίες, ο ακτιβισμός.
Η επίκληση της έκτακτης και ειδικής κατάστασης είναι επικίνδυνη για τη λειτουργία της δημοκρατίας, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε "έκτακτη" απαγόρευση του δικαιώματος της αντίδρασης των πολιτών. Πρέπει να προσέξει η κυβέρνηση, γιατί όλα τα φασιστικά καθεστώτα επικαλούνται έκτακτες περιστάσεις.
Η μη πληρωμή των διοδίων και των εισιτηρίων στα ΜΜΜ, όταν δεν είναι ατομική και μεμονομένη συμπεριφορά τζαμπατζίδων, αλλά ένα οργανωμένο κίνημα αντίδρασης είναι νόμιμη και θεμιτή σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να την συκοφαντίσει εξομοιώνοντας τους μεμονομένους τζαμπατζίδες με το οργανωμένο κίνημα.
Επιχειρεί να στρέψει του "νοικοκυραίους και νομιμόφρονες πολίτες" εναντίον όσων κινητοποιούνται. Επιχειρεί να εκβιάσει, λέγοντας ότι αν συνεχισθεί η μη πληρωμή των διοδίων και εισιτηρίων θα αυξήσει το αντίτιμο.
Κατηγορεί ότι είναι υποκινούμενο, οι μεγαλύτεροι θυμόμαστε τις εκφράσεις παραφιάδες, συνοδοιπόροι και εγώ τουλάχιστον ανατριχιάζω.
Και βέβαια σπεύδει να το ποινικοποιήσει.
Η μοναδική σε ταχύτητα εξαγγελία της κυβέρνησης ότι θα μετατρέψει το αδίκημα μη πληρωμής σε πλημμέλημα είναι αξιοσημείωτη. Μάλιστα με την μη πληρωμή των εισιτηρίων στα ΜΜΜ βρίσκει ευκαιρία να προστατέψει και τα έσοδα των εργολάβων στις εθνικές οδούς.
Έτσι αποδεικνύει ότι η λιτότητα αφορά λίγους. Οι εκλεκτοί όλων των κυβερνήσεων εργολάβοι θα συνεχίσουν όχι μόνο να έχουν τα ίδια έσοδα αλλά και να τα αυξάνουν.
Στην εποχή της λιτότητας δεν είναι δυνατόν να αυξάνεται το αντίτιμο των κοινωνικών παροχών, ενώ τα εισοδήματα μειώνονται. Η κυβέρνηση έπρεπε πρώτα να ελέγξει την απώλεια εσόδων από τα εισιτήρια που υπήρχε πριν την τωρινή αντίδραση των πολιτών και φυσικά να συμφωνήσει με τους εργολάβους στη μείωση των διοδίων.

Οι "αλα καρτ" ευαίσθητοι....."σύντροφοι"

Την άμεση έναρξη της ομαλής μεταβίβασης της εξουσίας σε μια κυβέρνηση ευρείας αποδοχής στην Αίγυπτο, ζητούν οι ηγέτες των 27 κρατών-μελών της ΕΕ, σε ανακοίνωσή τους μετά τη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Η ΕΕ καταδίκασε τα επεισόδια βίας στην Αίγυπτο, την ώρα που πολλοί την κατηγορούν δικαιολογημένα ότι επέδειξε αναβλητικότητα και διστακτικότητα.Οι Ευρωπαίοι ηγέτες κάλεσαν τις Αρχές της Αιγύπτου να πραγματοποιήσουν τις φιλοδοξίες του αιγυπτιακού λαού «με μεταρρυθμίσεις και όχι με καταπίεση», λέγοντας ότι η μετάβαση εξουσίας σε μια κυβέρνηση ευρείας αποδοχής πρέπει να ξεκινήσει άμεσα.
H Σοσιαλιστική Διεθνής άραγε στους πόσους νεκρούς απέβάλε απο τους κόλπους της τον "σύντροφο" Χόσνι Μουμπάρακ?Γιατί αντέδρασε με τη γνωστή ευαισθησία της όπως πιστοποιήθηκε στην Τυνησία  με τον έτερο "σύντροφο" Μπεν Αλί ? Πρόεδρε τι λες? Ο Δρούτσας, ο Δόλλης και τα άλλα ,"αλά καρτ ευαίσθητα" παιδιά τι λένε και που κρύβονται?

Με τις αγορές... ενάντια στις αγορές

Όλα τα μηνύματα και τα σημάδια προμηνύουν ότι επιτέλους η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μορφοποιήσει τις πολιτικές της για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους σε χώρες της ευρωζώνης, σε μια αποφασιστική προσπάθεια στήριξης του ευρώ και του ευρωπαϊκού εγχειρήματος στο σύνολο του.Όπως γράφαμε (17/01/2011),σε ανάρτηση με τίτλο "Η Γερμανική Ευρώπη",το "Γερμανικό παιχνίδι για την ευρωπαϊκή κυριαρχία είναι σκληρό και αμείλικτο". Προφανώς ο Γαλλογερμανικός άξονας θα επιχειρήσει να δείξει στις αγορές τα όρια τους και να δώσει στους άσπονδους φίλους απάντηση ισχύος.

Η πολιτική ορθότητα των καθυστερημένων ευρωπαϊκών επιλογών δεν αναιρεί την νεοφιλελεύθερη ουσία τους και την άμεση αποδόμηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους. Με τις αγορές... ενάντια στις αγορές είναι ο  τίτλος που ταιριάζει στις αναμενόμενες ,γερμανικής έμπνευσης, ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Και η Ελλάδα? Απουσιάζει πολιτικά και αδυνατεί να καταθέσει ιδέες και προτάσεις που θα εξυπηρετούν τόσο την ενίσχυση της Ευρώπης, όσο και μια κοινωνικά-έστω- αξιοπρεπή στρατηγική εξόδου απο την οικονομική της κρίση.
Ο κ. Παπανδρέου έχει ταυτίσει την προσωπική του επιτυχία με το εθνικό συμφέρον και αναλώνεται σε επικοινωνιακές πολιτικές εντυπωσιασμού και ευρωπαϊκού "καθωσπρεπεισμού", αρνούμενος απο άποψη να αναλάβει τις ευθύνες και το κόστος μια στρατηγικής εθνικής ανόρθωσης, που υπερβαίνει την λογιστική στενότητα του μνημονίου.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου περισσότερο συμπεριφέρεται σαν εκπρόσωπος της Τρόϊκας και ελάχιστα νοιώθει την ανάγκη να σχεδιάσει και να εφαρμόσει δημοσιονομικές και αναπτυξιακές πολιτικές που θα διασφαλίσουν μια νέα ενάρετη οικονομικό και κοινωική πορεία.
Η Ελλάδα προφανώς δεν είναι σε θέση να επιβάλλει πολιτικές.  Ωστόσο, θα μπορούσε να διαμορφώσει ενα ευνοϊκότερο περιβάλλον για τα συμφέροντα της. Αρκεί να είχε η πολιτική ηγεσία της στέρεο και ισχυρό ευρωπαϊκό προσανατολισμό και να διέθετε μια πολιτική που να υπερβαίνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν απο το μνημόνιο. Η απουσία τους συνιστά και τον εθνικό μας εγκλωβισμό.

Προτάσεις Ανάπτυξης

Με κεντρικό θέμα την ανάπτυξη οι βουλευτές του Πασοκ Γιώργος Φλωρίδης και Κώστας Καρτάλης, απευθύνονται στους υπουργούς Οικονομίας και Ανάπτυξης και επιχειρούν να ξεκολλήσουν την κυβερνητική πολιτική απο την κατά γράμμα και καθ΄υπερβολή εφαρμογή του μνημονίου, ενώ ταυτόχρονα εισάγουν με συγκεκριμένες προτάσεις την προτεραιότητα μιας σύγχρονης, ρεαλιστικής και αποδοτικής αναπτυξιακής πολιτικής.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

«To 2011 θα είναι δύσκολο αλλά και κρίσιμο για την αλλαγή πορείας στην δημοσιονομική, οικονομική και παραγωγική αναδιάρθρωση της χώρας. Οι εκτιμήσεις άλλωστε μιλούν για συνέχιση του αρνητικού ρυθμού ανάπτυξης πριν εισέλθουμε σε νέα τροχιά όπως προβλέπεται για το 2012.
Η Κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει πολιτικές και μέτρα που ενισχύουν την ανάπτυξη και δημιουργούν γονιμότερες και ευνοϊκότερες συνθήκες για ιδιωτικές επενδύσεις. Παράλληλα δρομολογείται με εντατικότερους ρυθμούς η υλοποίηση του ΕΣΠΑ, ώστε να τύχουν της βέλτιστης δυνατής αξιοποίησης οι Κοινοτικοί πόροι αλλά και για να καλυφθούν οι καθυστερήσεις που αποτυπώνονται, ως προς την αξιοποίηση των εν λόγω πόρων, σε συγκεκριμένα θεματικά αντικείμενα.
Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνεται ότι το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων εξακολουθεί να είναι μειωμένο με στόχο να περιορισθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα. Το γεγονός αυτό περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα της χώρας για δημόσια έργα-επενδύσεις, τα οποία στην παρούσα φάση θα δημιουργούσαν συνθήκες τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης και νέες θέσεις εργασίας αλλά και θα περιόριζαν τη μείωση του ΑΕΠ.
Υπό αυτό το πρίσμα είμαστε της άποψης, ότι θα πρέπει να εξεταστούν ενισχυτικά μέτρα για να στηριχθεί η ανάπτυξη και να αμβλυνθούν οι συνέπειες από την συρρίκνωση του ΑΕΠ. Μέτρα-πρωτοβουλίες που καθιστούν ηπιότερη και ευκολότερα αναστρέψιμη την ύφεση, που αποτελούν γέφυρα μετάβασης στην αναπτυξιακή φάση αλλά και συντελούν βεβαίως στην έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση του μέγιστου προβλήματος του δημόσιου χρέους.
Τέτοια μέτρα μπορεί να είναι:
- η στοχευμένη αξιοποίηση της δυνατότητας που θα προσφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την έκδοση ομολόγου έργων (projectbond) ώστε να στηριχθούν μείζονες επενδύσεις και σημαντικά έργα με υψηλή πολλαπλασιαστικότητα σε ότι αφορά στην παραγωγική αναδιάρθρωση της χώρας, στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης. Το σχέδιο των ομολόγων έργου μπορεί να υλοποιηθεί μέσω της Ευρωπαικής Τράπεζας Επενδύσεων που αποτελεί το χρηματοδοτικό-αναπτυξιακό βραχίονα της Ευρωπαικής Ένωσης. Το σημαντικό είναι ότι τα ομόλογα έργου χρηματοδοτούν και παράγουν αναπτυξιακό έργο, με τέτοιο τρόπο που δεν επιβαρύνονται άμεσα οι εθνικοί προϋπολογισμοί.
- η απλοποίηση του συστήματος προκαταβολών που πληρώνονται στους δικαιούχους στο πλαίσιο των προγραμμάτων κοινοτικών ενισχύσεων, ώστε να εκταμιεύονται μεν κοινοτικά κονδύλια για πληρωμές έργων με μετακύλιση όμως για τα επόμενα έτη της υποχρέωσης μας για την εθνική συμμετοχή στη δαπάνη. Εναλλακτικά ή και διαζευκτικά η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιδιώξει την αύξηση της κοινοτικής συμμετοχής στο μέγιστο επιτρεπόμενο όριο (85%). Μια τέτοια αύξηση θα μείωνε τα κονδύλια της εθνικής συμμετοχής (στο 15%) δεδομένου ότι παραμένει κρίσιμη προτεραιότητα η περικοπή δημοσίων δαπανών στα πλαίσια της συνεχιζόμενης δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Είναι προφανές ότι τα παραπάνω μέτρα για να είναι επιτυχή θα πρέπει να συνοδεύονται από σύστημα αυστηρών κανόνων τόσο για την επιλογή των έργων όσο και για την παρακολούθηση της ομαλής υλοποίησης τους. Το ίδιο αυτό σύστημα θα διασφαλίσει ότι η μη καταβολή της εθνικής συμμετοχής για ένα σύντομο χρονικό διάστημα δεν θα οδηγήσει σε συμφόρηση πιστώσεων για τα επόμενα έτη.
Τέλος αυτονόητο είναι ότι κανένα μέτρο για την ανάπτυξη δεν θα έχει τα αποτελέσματα τα οποία προσδοκούμε αν δεν δρομολογηθεί μία ουσιαστική οργάνωση του χώρου μέσα από την ταχεία κατάρτιση – αναθεώρηση των Περιφερειακών Χωροταξικών Σχεδίων, των Ειδικών Χωροταξικών Σχεδίων για τον Τουρισμό, τις ΑΠΕ και τη Βιομηχανία, των Ρυθμιστικών Σχεδίων των μεγάλων αστικών κέντρων αλλά και των Σχεδίων Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτών Πόλεων που αναφέρονται κυρίως στην οργάνωση της ελληνικής υπαίθρου».

"Μη ρωτάς για ποιόν χτυπά η καμπάνα..."

Σχολιάζει η Κοραλία.
Ο φασισμός είναι επικίνδυνος, όταν είναι αόρατος, όταν δε φοράει δηλαδή σβάστικες και δε χαιρετάει στρατιωτικά, δηλαδή όταν ύπουλα εισβάλλει μες τη σκέψη μας καιτην οπτική μας. Ο διαχωρισμός σε καλούς και κακούς, σε πατριώτες και μη, δημιουργεί φανατισμό, εξαφανίζει τις αποχρώσεις από το δημόσιο διάλογο και κατατρώει τον ελεύθερο προβληματισμό. 'Εχει στόχο τρομοκρατώντας και φοβίζοντας να επιβάλλει μια οπτική γωνιά, μια άποψη και μία αλήθεια.

Επιπλέον ο διασυρμός της προσωπικής ζωής ανθρώπων, τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη με στόχο να τους καταστήσουν καταγέλαστους και αναξιόπιστους εντάσεται στη λογική της ανάδειξης της μιας αλήθειας και της μονοδιάστατης πραγματικότητας, δηλαδή κατά τη γνώμη μου είναι φασισμός. Αναφέρομαι στην παρουσίαση του πρύτανη Πανεπιστημίου Αθηνών ως "γελοίου τύπου" που ενδεδυμένος με κουβέρτες παίζει σε παραστάσεις.
"Μη ρωτάς για ποιόν χτυπά η καμπάνα..."

Training ministers

Γράφει ο revival
Δεν ξέρω πόσο αποτελεσματικό ήταν το video που πρόβαλε τις προάλλες ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο. Το περιεχόμενο, ενδιαφέρον για σεμινάριο σε στελέχη επιχειρήσεων.

Κατατάσσεται στα εκπαιδευτικά προγράμματα που συνήθως διαρκούν ένα Σαββατοκύριακο κι αν ο εκπαιδευτής είναι αγγλοσαξονικής παιδείας κατευθύνει τους συμμετέχοντες , μεταξύ άλλων, να πέσουν κάτω όλοι μαζί για να αναπτύξουν ομαδικό πνεύμα κλπ.

Αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι τα υπουργικά συμβούλια είναι για να αποφασίζουν πολιτικές και όχι για εκπαιδευτικά σεμινάρια, ανακύπτει σειρά προβλημάτων για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος.

Πρώτον οι υπουργοί δεν έχουν καμιά διάθεση να αναπτύξουν ομαδικό πνεύμα, οι περισσότεροι θεωρούν τον εαυτό τους κατάλληλο για πρωθυπουργό.

Δεύτερον οι, αμερικανοί συνήθως, ειδικοί στο management αδυνατούν να φανταστούν σε πιο περιβάλλον θα εφαρμόσουν οι εκπαιδευόμενοι τις ιδέες τους (θα σκίσουν τα πτυχία τους αν δουν πως διοικείται ένα νοσοκομείο πχ, ή με ποια θέματα ασχολείται ένας υπουργός στην Ελλάδα).

Τρίτον, τα προγράμματα αυτά είναι φτιαγμένα για όσους θέλουν να μάθουν, ενώ ως γνωστόν η πλειοψηφία των ελλήνων πολιτικών θεωρεί ότι τα ξέρει όλα εκ γενετής.
Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι δεν χρειάζονται ανεπτυγμένες δεξιότητες στο management, διότι αν θα γίνεις και αν θα παραμείνεις υπουργός σπανίως κρίνεται από αυτή τη δυνατότητα και τις σχετικές περγαμηνές στο βιογραφικό.
Είναι φυσικό λοιπόν οι (περισσότεροι) υπουργοί να πλήττουν θανάσιμα, αλλά από τακτ, για να μη χαλάσουν το happening, ή για να μην τους κακοχαρακτηρίσει ο πρόεδρος, υπομένουν.

Με ειλικρίνεια, καθαρότητα και λεβεντιά

Παραθέτουμε δύο χαρακτηρικά αποσπάσματα απο την ομιλία του Γ. Φλωρίδη στην παρουσίαση βιβλίου του Νίκου Μπίστη "Προχωρώντας και Αναθεωρώντας"

• Τα φαινόμενα οργής, ανυπακοής και βίας που παρουσιάζονται στις μέρες μας δεν είναι καθόλου άσχετα με την αμηχανία του δημόσιου και πολιτικού λόγου. Πολύ φοβάμαι, ότι αν δεν υπάρξει συντεταγμένη απάντηση με όρους ιδεολογικής, πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης, η κατάσταση αυτή μπορεί να γίνει παρατεταμένη και ανεξέλεγκτη.

Με αφορμή την σημερινή μας συγκέντρωση και ως κατάθεση στην απαίτηση προβληματισμού που θέτει η έκδοση ενός πολιτικού πονήματος, όπως το βιβλίο του Νίκου, θέλω να τονίσω ότι διαφωνώ ριζικά με αστόχαστες προσεγγίσεις και ανησυχητικές πρακτικές για την σημερινή κρίση του πολιτικού συστήματος:
α) Προσεγγίσεις και πρακτικές που καλλιεργούν και προβάλλουν την ολοκληρωτική αντίληψη του «συλλήβδην κλέφτες» για πολιτικούς και κόμματα
β) Προσεγγίσεις και πρακτικές που προπαγανδίζουν την μανιχαϊστική αντίληψη «των καθαρών και των λερωμένων» παρατάξεων ή «των καθαρών και λερωμένων» περιόδων διακυβέρνησης.

• Αν η Ελλάδα αυτήν την περίοδο έχει μια σταθερή χειρολαβή να κρατηθεί, μέσα στη φοβερή περιδίνηση που έχει περιέλθει, αυτή έχει όνομα και υπογραφή. Το όνομα είναι Ο.Ν.Ε-ΕΥΡΩ και η υπογραφή Κώστας Σημίτης.

Αν η Κύπρος, παρά τις μέχρι το 1999 αντίθετες προβλέψεις, είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κινείται με ασφάλεια στην υπεράσπιση και προώθηση των εθνικών της δικαίων και αυτή η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία της Ελλάδας σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο έχει όνομα και υπογραφή. Το όνομα είναι Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ελσίνκι και η υπογραφή Κώστας Σημίτης.
Όμως δίπλα σε αυτά, αν όχι πιο σημαντικό από αυτά, έχει καταγραφεί στην συλλογική μας μνήμη ότι ο Κώστας Σημίτης δίδαξε με το λόγο του και υπηρέτησε με την στάση του αυτό που ονομάζουμε «Πολιτικό Πολιτισμό». Και όσο οι μέρες που περνάμε θα γίνονται πιο ανήσυχες, πιο σκληρές, αυτή του την παρακαταθήκη θα την έχουμε ολοένα και περισσότερο ανάγκη.
Ολόκληρη η ομιλία στο  http://www.floridis.gr/node/419

Επιχείρησαν να προπηλακίσουν τον Κ. Σημίτη

Ομάδα νεαρών επιχείρησε να προπηλακίσει τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, στο κέντρο της Αθήνας το μεσημέρι της Τετάρτης.
Ο πρώην πρωθυπουργός, ενώ βρισκόταν επί της Ακαδημίας, όπου στεγάζεται και το πολιτικό του γραφείο, έγινε αντιληπτός από ομάδα νεαρών που πραγματοποιούσε αφισοκόλληση στην περιοχή. Αρχικά του επιτέθηκαν λεκτικά, ενώ στην στη συνέχεια επιχείρησαν να τον προπηλακίσουν.
Υπό την προστασία της φρουράς του, ο κ. Σημίτης οδηγήθηκε σε παραπλήσια πολυκατοικία, από όπου αποχώρησαν όταν η ομάδα έφυγε.
Απο στιγμή σε στιγμή αναμένεται ανακοίνωση του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και στη συνέχεια με εκτενή σχόλια θα καταδικάσει το γεγονός το γραφείο τύπου του Πασοκ. Ο κ. Σαμαράς πρότεινε στον κ. Παπανδρέου να επισκεφούν μαζί τον κ. Σημίτη και να εκφράσουν ομού την απέχθεια τους για το θλιβερό γεγονός.
Οι πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν την απόφαση των δύο αρχηγών να οργανώσουν μέτωπο αντιπαράθεσης στον χυδαίο και αμοραλιστικό λαϊκισμό.Την προσπάθεια τους θα υποστηρίξουν το Λ.Α.Ο.Σ και το Δίκτυο 21.

Προχωρώντας και αναθεωρώντας

Σήμερα Τετάρτη (26/1), στις 7.30μ.μ. θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Μπίστη "Προχωρώντας και αναθεωρώντας", στο Μουσείο Μπενάκη (κτίριο οδού Πειραιώς 138 ). Με το συγγραφέα θα συζητήσουν οι: Γιώργος Φλωρίδης, Γιώργος Καμίνης, Γιάννης Βούλγαρης, Ελισάβετ Κοτζιά και ο Γιάννης Μεϊμάρογλου.

Ο «Αντιλαϊκισμός», το ανώτατο στάδιο του λαϊκισμού

Τελευταία, και ιδίως μετά το ξέσπασμα της τρέχουσας κρίσης, έχει αρχίσει να παίρνει όλο και πιο ξεκάθαρη μορφή ένα καινούργιο ιδεολογικό ρεύμα προωθούμενο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και συνεπικουρούμενο από ένα μέρος του ακαδημαϊκού κόσμου καθώς και από κάποιους τριτοκοσμικά μοντερνίζοντες λογοτέχνες και «οργανικούς» -ου μην αλλά και «ελευθέρας βοσκής»- διανοούμενους.
Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του ρεύματος είναι μια τάση να αντιμετωπίζεται, αντανακλαστικά σχεδόν, κάθε εκ των κάτω διαμαρτυρία με μια ηθικολογική ρητορεία η οποία εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού, της ευθύνης και της ευταξίας, επιθέτει σε κάθε κοινωνική διεκδίκηση, κριτική ή καταγγελία το στίγμα της ανευθυνότητας και του λαϊκισμού.
Και τελειώνει αυτό το εισαγωγικό του σημείωμα ο κος Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, στην περιοδική, πάντοτε εκλεκτή, έκδοση των «σημειώσεων» (σημειωσεις, Νο. 72, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2010) με τα ακόλουθα :
«Τώρα εκείνοι οι χοντροί γαλάζιοι ραψωδοί, αφού ροκάνισαν τ’αυτιά μας και την αντιεξουσιαστική γραβιέρα, τρυπώνοντας από κόμμα σε κόμμα, έρχονται να σιγοντάρουν και αυτοί τον «αντιλαϊκισμό» της λιπαρής εξουσίας, η οποία υποδύεται από τα έδρανά της την «παρρησία» : «Όλοι μαζί τα φάγαμε!». Περιττό να πούμε πως αυτού του είδους ο «αντιλαϊκισμός», αυτή η επίδειξη περιφρόνησης του «πολιτικού κόστους» δεν κοστίζει –αλλά ούτε και α ξ ί ζ ε ι- τίποτα

Το ατελές πόρισμα...

Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο Siemens παρά τις "φιλότιμες" προσπάθειες των κομμάτων δεν φαίνεται να ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Το άνοιγμα των λογαριασμών των κομμάτων θα βοηθούσε, κατά πάσα πιθανότητα, να φωτισθούν οι διαδρομές του μαύρου χρήματος αλλά και τα πρόσωπα αποδέκτες των χορηγιών της γερμανικής εταιρείας. Αυτό δεν συνέβη με την ανοχή και τη χαλαρή στάση όλων των κομμάτων. Άρα το πόρισμα είναι ατελές και ανολοκλήρωτο και φυσικά είναι λογικό να τύχει πολλών και διαφορετικών ερμηνειών, πολιτικής βάσης και αφετηρίας που κατά κύριο λόγο εξυπηρετούν πολιτικές, κομματικές και εσωκομματικές σκοπιμότητες. Αναμφίβολα πολιτικά πρόσωπα θα ενοχοποιηθούν. Κάποια δικαίως και κάποια (δυστυχώς) άδικα. Η κάθαρση όμως, με το τρόπο που προσπέρασε τα κομματικά ταμεία, δεν επετεύχθη. Η ευθύνη των κομμάτων και των ηγεσιών τους δεν θα τύχει πολιτικής παραγραφής και θα αποδοθεί στις επόμενες εκλογές.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

Για καλύτερη ανάγνωση άριστερό κλικ πάνω στο κείμενο.

Ολετήρες ψυχών

 Παρακολουθούμε το θέατρο του παραλόγου.Με το σκάνδαλο της Siemens. Όλοι κάνουν τους ανήξερους. Ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία. Βγάζουν πολιτικά απωθημένα. Απέναντι στο Πασοκ και το Σημίτη. Σπεκουλάρουν στην ολέθρια επιθυμία του κ. Παπανδρέου να στιγματίσει τον κ. Σημίτη. Οι δύο φίλοι- απο το αμερικάνικο κολλέγιο ντε- έχουν βαλθεί να γράψουν την ιστορία απο την αρχή και απο μηδενικής βάσεως. Γιατί αυτό? Διότι δεν αντέχουν τη σύγκριση με τους προκαθήμενους τους. Θα αποπειραθούν να συντρίψουν οτι θυμίζει το χθές και θα φορτώσουν, άμεσα η έμμεσα, τα πάντα στους προηγούμενους. Αδιαφορούν για την αξιοπρέπεια, την τιμή και την υπόληψη οποιουδήποτε δεν ταιριάζει, δεν συναινεί και δεν συμφωνεί με τις επιδιώξεις τους. Ολετήρες ψυχών, ανάλγητοι και ανερυθρίαστοι μηχανορράφοι. Επικίνδυνοι πολιτικοί, τυφλοί υπήκοοι στο κόμμα, ασυνείδητοι πολιτικοί ευνούχοι.Ο Τζαβάρας, ο Καμμένος και τα άλλα νεοδημοκρατικά παιδιά. Οι ευνουχισμένες συνειδήσεις ,οι πολιτικά άθλιοι που δεν ορωδούν προ ουδενός  και που στο όνομα του κομματικού  συμφέροντος αποπειρώνται να σπιλώσουν  την ηθική ακεραιότητα πολιτικών σαν τον Βαγγέλη Μαλέσιο.
Απαιτούμε την εξυγίανση του δημόσιου βίου και είμαστε αυστηροί κριτές  του πολιτικού κόσμου. Απαιτούμε την καταδίκη όσων παρανόμως ιδιοποιήθηκαν οφέλη απο την άσκηση δημοσίων καθηκόντων, αλλά αρνούμεθα , στο όνομα οιασδήποτε κομματικής ιδιοτέλειας να θίγονται  αθώοι και έντιμοι πολιτικοί όπως ο Βαγγέλης Μαλέσιος.

Ο νοών νοείτω

Τα επικοινωνιακά παιχνίδια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης δεν έχουν τέλος. Ο κ. Παπανδρέου συγκαλεί αλλεπάλληλα υπουργικά συμβούλια, αποφασίζει όσα χθές δεν τον απασχολούσαν και πυροβολεί το νόμο περί ευθύνης των πολιτικών προσώπων με άσφαιρα πυρά. Ότι νομοθετεί σήμερα αποκτά νομική ισχύ και πρακτική αξία μετα την επομένη συνταγματική αναθεώρηση. Ο μέγας "παλαμοκρούστης" κ. Καστανίδης γνωρίζει οτι η αποτυχία εντοπισμού ευθυνών πολιτικών προσώπων στη υπόθεση Siemens χρειάζεται μια "επίδειξη διαφάνειας και εντιμότητας" εκ μέρους του κυβερνητικού επιτελείου. Και ανέλαβε την κατασκευή της νομικοπολιτικής πομφόλυγας που παρουσίασε με το γνωστό Ναπολεόντειο ύφος στο υπουργικό συμβούλιο, όπου εψηφίσθη ομοφώνως και με μοναδικό λεκέ τους μειλίχιους νομικούς υποτονθορισμούς του κ. Βενιζέλου. Αλλά ποιός ακούει πιά τον Βαγγέλη για να τον λάβει υπ΄όψη ο Χάρης, που δεν χάνει την ευκαιρία να δείξει την σφοδρή αντιπάθεια του προς τον συντοπίτη συνάδελφο του.
Και ενώ ο πρωθυπουργός μέμφεται όσους μιλούν εκτός γραμμής για το χρέος (όρα Πάγκαλος), τους δείχνει ένα- εξαιρετικό- video για το δημιουργικό σχολείο και έτσι και τη συζήτηση περί χρέους αποφεύγει και ρίχνει από μία πατσαβούρα στο κ. Πάγκαλο και στη κ. Διαμαντοπούλου,άσχετα αν κανένας τους δεν κατάλαβε τίποτα.
Και ο κ. Σαμαράς? Εξωραϊζει τον νεοδημοκρατικό πυρσό, ψάχνει τρόπο να τα βρεί με τους Καραμανλικούς, επιχειρεί να "σκοτώσει" τη Ντόρα και να κοντύνει τον συγκάτοικο της δεξιάς πολυκατοικίας. Απειλεί να επαναφέρει το χρηματιστήριο στη δημόσια ατζέντα περισσότερο ως απειλή εναντίον βουλευτών του, που τον πριονίζουν και τον αμφισβητούν, αφού γνωρίζει άριστα οτι ο προκάτοχος του πρωθυπουργός της Ραφήνας έκλεισε και αυτή την υπόθεση.
Η αριστερά μόνο θλίψη και γέλια προκαλεί. Αποτελεί τον ορισμό του κλαυσίγελου. Όταν δεν διασπάται,συνθέτει φαιδρές συμμαχίες, αρνούμενη για μια ακόμη φορά να δεί όλο το γήπεδο και να αναλάβει ευθύνες και πρωτοβουλίες.
Το πολιτικό σύστημα πνέει τα λοίσθια και ο ιστορικός του χρόνος εξαντλείται.Το νέο κυοφορείται στην πλειοψηφία που αρνείται να ενταχθεί και να αποδεχθεί ένα πολιτικό σύστημα που έκλεισε τον κύκλο του.Η μορφοποίηση του είναι χρονικά απροσδιόριστη,η εμφάνιση του απρόβλεπτη αλλά κανείς δεν μπορεί αντισταθεί στην έλευση του. Και ο νοών νοείτω.