Γράφει ο ΑΚΗΣ ΜΠΕΣΚΟΣ. Είναι γενικά παραδεκτό πως αυτός ο λαός δύσκολα συνειδητοποιεί τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα. Άλλοι αυτό ίσως το λένε ηρωισμό, άλλοι αφασία, άλλοι άγνοια και άλλοι μεσογειακό ταμπεραμέντο. Ο τρόπος όμως που αποδέχθηκε την εκχώρηση από την πολιτική του ηγεσία μέρους της εθνικής κυριαρχίας θα πρέπει να προβληματίσει πιστεύω ιδιαίτερα τις προοδευτικές αριστερές δυνάμεις αυτού του τόπου.Αλλά ας δούμε τα δεδομένα: Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κρίση και: -Αντί η κυβέρνηση να παλέψει για την έξοδο παίρνοντας μέτρα Eθνικής σωτηρίας προτιμάει τα μέτρα αυτά να εμφανισθούν ως μέτρα Ευρωπαϊκής σωτηρίας. -Αντί η κυβέρνηση να καθίσει στο τραπέζι με τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με την ιδιότητα του εταίρου αλλά και του προνομιακού πελάτη- αγοραστή, (είμαστε οι καλύτεροι πελάτες πολεμικού υλικού), προτίμησε να εμφανισθεί ως δανειολήπτης καταθέτοντας αίτηση για την άμεση λήψη εγγυητικής επιστολής, επισυνάπτοντας συνάμα σχέδιο σύμβασης δανείου, την τελική διαμόρφωση των όρων του οποίου άφησε στους πιστωτές της.-Αντί η κυβέρνηση να μιλήσει από την αρχή την γλώσσα της αλήθειας και να προχωρήσει στην λήψη των απαραίτητων μέτρων, συγκροτώντας πρώτα τους μηχανισμούς του κράτους και στη συνέχεια να ξεδιπλώσει τα μέτρα κτίζοντας παράλληλα και τα απαραίτητα κοινωνικά μέτωπα, προτίμησε να αναλώσει πολύτιμο χρόνο κτίζοντας τους προσωπικούς μηχανισμούς του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και στη συνέχεια ποντάροντας στον κοινωνικό αυτοματισμό να αποδιαρθρώσει τον κοινωνικό ιστό.-Αντί η κυβέρνηση, εφ΄ όσον θα έκανε όλα τα παραπάνω, να απαιτήσει από τους εταίρους, όπως θα μπορούσε και εδικαιούτο ως νεοεκλεγμένη κυβέρνηση, μια 6μηνη προθεσμία προσπάθειας συγκροτημένης ανάκαμψης, προτίμησε αφ΄ ενός μεν να μην πάρει τα μέτρα, και αφ΄ ετέρου να επισπεύσει την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου αφ΄ ενός να απεκδυθεί της ευθύνης της λήψης των οδυνηρών αποφάσεων, και αφ΄ ετέρου να θωπεύσει και λίγο τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα κάποιων.Επομένως εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απώλεια εθνικής κυριαρχίας, αλλά με εκχώρηση Εθνικής κυριαρχίας, και οι υπουργοί μας θα πρέπει να γνωρίζουν πως μια χώρα είτε παραδοθεί, είτε κυριευθεί μετά από προδοσία ή μετά από ηρωική και ένδοξη μάχη, η μετέπειτα κυβέρνηση της δεν παύει να είναι μια "κατοχική" κυβέρνηση και οι υπουργοί της, υπουργοί μιας "κατοχικής" κυβέρνησης. Εάν κάποιοι αυτό που γράφω το θεωρούν βαρύ, τους παραπέμπω στο πραγματικό γεγονός πως από σήμερα τα όποια οικονομικά μέτρα (προσοχή δεν μιλάμε απλά για την οικονομική πολιτική αλλά και για την εξειδίκευση της, κάτι το οποίο σύμφωνα με την συνθήκη ανήκει στο αποκλειστικό δικαίωμα των κρατών μελών) θα αποφασίζονται από το Εcοfin, και μάλιστα ερήμην της χώρας, καθόσον ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών από σήμερα έχει απωλέσει το δικαίωμα ψήφου στο Εcοfin. Απλά θα παρίσταται και θα εντέλλεται την εφαρμογή τους. Αυτά είναι κατά την άποψη μου τα δεδομένα. Και από την άλλη έχουμε ένα ΠΑΣΟΚ άφωνο και συνειδητά αποδιαρθρωμένο, μια αριστερά ομφαλοσκοπούσα που έχει χάσει κάθε επαφή με τα μαζικά κινήματα και ψάχνει τον βηματισμό της και έναν λαό που δείχνει να μην συνειδητοποιεί την αγχόνη που του πέρασαν.Και επειδή για μένα ο λαός δεν φταίει, και το τι κάνει η αριστερά δεν με κόφτει, «εκείνο που με καίει, εκείνο που με τρώει» είναι πως δεν άκουσα ούτε μια φωνή και δεν είδα ούτε μια παραίτηση από τα λεγόμενα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ειδικά από τους Υπουργούς ο οποίοι από σήμερα έχουν καταστεί, με εθελούσια μετάταξη, υπάλληλοι και μετροκομιστές των Βρυξελλών. Άξιος ο μισθός τους αλλά απαξιωμένο το πολιτικό τους κεφάλαιο και κύρος.
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΤΡΑΙΝΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ...ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ
“Γιατί πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι προϊόν σοβαρού σχεδιασμού, αφού η αγορά από μόνη της δεν μπορεί να δώσει το σωστό προσανατολισμό. Γιατί πιστεύουμε ότι προϋπόθεση μιας δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας, είναι η δίκαιη ανακατανομή. Το προϊόν της ανάπτυξης, ο νέος πλούτος που εμείς διαμορφώνουμε και αναπτύσσουμε, η νέα γνώση, οι νέες ευκαιρίες, πρέπει να κατανέμονται με δίκαιο τρόπο. Γιατί η ρήση «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι επίκαιρη σήμερα στον πλανήτη μας, όσο ποτέ άλλοτε”.
"ΔΙΑΒΑΤΗ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ,ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ..."
15 Φεβρουαρίου 2010
Αξιος ο μισθός τους...
Γράφει ο ΑΚΗΣ ΜΠΕΣΚΟΣ. Είναι γενικά παραδεκτό πως αυτός ο λαός δύσκολα συνειδητοποιεί τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα. Άλλοι αυτό ίσως το λένε ηρωισμό, άλλοι αφασία, άλλοι άγνοια και άλλοι μεσογειακό ταμπεραμέντο. Ο τρόπος όμως που αποδέχθηκε την εκχώρηση από την πολιτική του ηγεσία μέρους της εθνικής κυριαρχίας θα πρέπει να προβληματίσει πιστεύω ιδιαίτερα τις προοδευτικές αριστερές δυνάμεις αυτού του τόπου.Αλλά ας δούμε τα δεδομένα: Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κρίση και: -Αντί η κυβέρνηση να παλέψει για την έξοδο παίρνοντας μέτρα Eθνικής σωτηρίας προτιμάει τα μέτρα αυτά να εμφανισθούν ως μέτρα Ευρωπαϊκής σωτηρίας. -Αντί η κυβέρνηση να καθίσει στο τραπέζι με τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με την ιδιότητα του εταίρου αλλά και του προνομιακού πελάτη- αγοραστή, (είμαστε οι καλύτεροι πελάτες πολεμικού υλικού), προτίμησε να εμφανισθεί ως δανειολήπτης καταθέτοντας αίτηση για την άμεση λήψη εγγυητικής επιστολής, επισυνάπτοντας συνάμα σχέδιο σύμβασης δανείου, την τελική διαμόρφωση των όρων του οποίου άφησε στους πιστωτές της.-Αντί η κυβέρνηση να μιλήσει από την αρχή την γλώσσα της αλήθειας και να προχωρήσει στην λήψη των απαραίτητων μέτρων, συγκροτώντας πρώτα τους μηχανισμούς του κράτους και στη συνέχεια να ξεδιπλώσει τα μέτρα κτίζοντας παράλληλα και τα απαραίτητα κοινωνικά μέτωπα, προτίμησε να αναλώσει πολύτιμο χρόνο κτίζοντας τους προσωπικούς μηχανισμούς του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και στη συνέχεια ποντάροντας στον κοινωνικό αυτοματισμό να αποδιαρθρώσει τον κοινωνικό ιστό.-Αντί η κυβέρνηση, εφ΄ όσον θα έκανε όλα τα παραπάνω, να απαιτήσει από τους εταίρους, όπως θα μπορούσε και εδικαιούτο ως νεοεκλεγμένη κυβέρνηση, μια 6μηνη προθεσμία προσπάθειας συγκροτημένης ανάκαμψης, προτίμησε αφ΄ ενός μεν να μην πάρει τα μέτρα, και αφ΄ ετέρου να επισπεύσει την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου αφ΄ ενός να απεκδυθεί της ευθύνης της λήψης των οδυνηρών αποφάσεων, και αφ΄ ετέρου να θωπεύσει και λίγο τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα κάποιων.Επομένως εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απώλεια εθνικής κυριαρχίας, αλλά με εκχώρηση Εθνικής κυριαρχίας, και οι υπουργοί μας θα πρέπει να γνωρίζουν πως μια χώρα είτε παραδοθεί, είτε κυριευθεί μετά από προδοσία ή μετά από ηρωική και ένδοξη μάχη, η μετέπειτα κυβέρνηση της δεν παύει να είναι μια "κατοχική" κυβέρνηση και οι υπουργοί της, υπουργοί μιας "κατοχικής" κυβέρνησης. Εάν κάποιοι αυτό που γράφω το θεωρούν βαρύ, τους παραπέμπω στο πραγματικό γεγονός πως από σήμερα τα όποια οικονομικά μέτρα (προσοχή δεν μιλάμε απλά για την οικονομική πολιτική αλλά και για την εξειδίκευση της, κάτι το οποίο σύμφωνα με την συνθήκη ανήκει στο αποκλειστικό δικαίωμα των κρατών μελών) θα αποφασίζονται από το Εcοfin, και μάλιστα ερήμην της χώρας, καθόσον ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών από σήμερα έχει απωλέσει το δικαίωμα ψήφου στο Εcοfin. Απλά θα παρίσταται και θα εντέλλεται την εφαρμογή τους. Αυτά είναι κατά την άποψη μου τα δεδομένα. Και από την άλλη έχουμε ένα ΠΑΣΟΚ άφωνο και συνειδητά αποδιαρθρωμένο, μια αριστερά ομφαλοσκοπούσα που έχει χάσει κάθε επαφή με τα μαζικά κινήματα και ψάχνει τον βηματισμό της και έναν λαό που δείχνει να μην συνειδητοποιεί την αγχόνη που του πέρασαν.Και επειδή για μένα ο λαός δεν φταίει, και το τι κάνει η αριστερά δεν με κόφτει, «εκείνο που με καίει, εκείνο που με τρώει» είναι πως δεν άκουσα ούτε μια φωνή και δεν είδα ούτε μια παραίτηση από τα λεγόμενα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ειδικά από τους Υπουργούς ο οποίοι από σήμερα έχουν καταστεί, με εθελούσια μετάταξη, υπάλληλοι και μετροκομιστές των Βρυξελλών. Άξιος ο μισθός τους αλλά απαξιωμένο το πολιτικό τους κεφάλαιο και κύρος.
Η χώρα στην εντατική.
Η χώρα βρίσκεται στην εντατική.Οι αναγκαίες αποφάσεις ελήφθησαν καθυστερημένα.Επειδή η κυβέρνηση του Πασοκ συγκυβερνά με τα ΓΑΛΑΖΙΑ στελέχη,επειδή οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους δεν κινούνται,επειδή ερασιτεχνισμούς(?) υποστήκαμε αρκετούς,επειδή η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με "ατσαλάκωτους",επειδή οι τελωνειακοί ετοιμάζονται να απεργήσουν,επειδή τους συμπαθούμε αλλά περισσότερο αγαπάμε την χώρα και την ελάχιστη ελπίδα να μην ληφθούν σκληρότερα μέτρα,ας αναστείλουν την απεργία τους.Διαφορετικά, η κυβέρνηση του κ. Γ.Παπανδρέου οφείλει να τους επιστρατεύσει αμέσως.
13 Φεβρουαρίου 2010
Ας σκεφτούμε για το καλό όλων.
Η δημοσκόπηση της Alco για λογαριασμό της εφημερίδας "ΘΕΜΑ" δείχνει οτι οι Έλληνες πολίτες κρίνουν ,τα μέτρα του Προγράμματος Σταθεροποίησης και Ανάπτυξης,απαραίτητα(65%),ανεπαρκή(41.1%) και καθυστερημένα(51.3%).Σχετικά με τις κυβερνητικές προθέσεις για το Ασφαλιστικό παρατηρούμε οτι το 79.5% δεν συμφωνεί με την κατάργηση ρυθμίσεων για μητέρες με ανήλικα παιδιά,το 60.5% διαφωνεί με την εξίσωση ορίων ανδρών/γυναικών,ενώ το 60% διαφωνεί με την αύξηση ορίων ηλικίας.Εμφανής είναι η υποκρισία,η χαιρεκακία και το ιδιότυπο κοινωνικό "μίσος" ένατι των δημοσίων υπαλλήλων.Όλοι οι μη δημόσιοι υπάλληλοι συμφωνούν με τα μέτρα που αφορούν την μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων ενώ δεν συμφωνούν με τις ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό σύστημα επειδή αγγίζει τους πάντες.Με απλά λόγια το φαινόμενο του κοινωνικού αυτοματισμού έχει βρεί εύφορο έδαφος.Αναπτύσσεται και εκδηλώνεται. Γνώμη μας είναι οτι τα μέτρα είναι αναγκαία και όσον αφορά τους μισθούς του Δημοσίου και όσον αφορά τις αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα.Και κανείς δεν μπορεί να επιχαίρει για τα δεινά που κάποιες επαγγελματικές ομάδες υφίστανται η θα υποστούν.Ας σκεφτούν οι δημοσκοπούμενοι πολίτες οτι η κατάργηση του 14ου μισθού θα αφορά όλους τους μισθωτούς και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η αύξηση της ανεργίας τον ιδιωτικό τόμεα θα θίξει.Ας σκεφτούν τώρα οι Έλληνες οτι η κρίση μας αφορά όλους,οτι τα βάρη της κρίσης θα πρέπει να επιμερισθούν δίκαια και αναλογικά σε όλους.Ας σκεφτούν τώρα οι Έλληνες οτι η έξοδος απο την κρίση πρέπει να μας βρεί σ' ενα νέο,σύγχρονο,δημιουργικό,παραγωγικό και αποτελεσματικό οικονομικό,πολιτικό,κοινωνικό και θεσμικό περιβάλλον.Για το καλό όλων ,για το καλό των παιδιών μας,για το καλό της χώρας.
Η Αριστερά ανακαλύπτει τον «καθυστερημένο» καπιταλισμό
Γράφει ο Δημήτρης Μπατζελής, πρώην ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ. Oύτε ο Mαρξ ούτε οι επίγονοί του ενθουσιάστηκαν ποτέ με της χαμηλής προστιθέμενης αξίας μεταποιητικές μονάδες, ούτε με την οικογενειακού χαρακτήρα αγροτική παραγωγή. Aντίθετα βλέπουμε την παραδοσιακή αριστερά να δρα αποκλειστικά αμυντικά και να έχει υιοθετήσει τις πιο μικροαστικές εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξή της. Έτσι, αντί να αποτελεί προωθητική δύναμη, όπως είναι ο ιστορικός της ρόλος, έχει μεταβληθεί σε ανασχετικό συντηρητικό παράγοντα. H εξέλιξη αυτή, όμως, δεν είναι μόνο αρνητική για την ίδια αλλά συνολικά για την ελληνική κοινωνία.http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=25555170
Tuta absolouta
Γράφει ο ΑΚΗΣ ΜΠΕΣΚΟΣ. Έχουμε πόλεμο! Ο πρωθυπουργός εναντίον των αγορών και ο Καρχιμάκης εναντίον του Tuta absolouta!! Τα πράγματα σοβάρεψαν. Η κυβέρνηση άρχισε να παράγει έργο. Ενα απο τα πρώτα mail προβολής του κυβερνητικού έργου που έλαβα απο τον κ. Καρχιμάκη είναι το παρακάτω: "Με απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, της Υπουργού Κατερίνας Μπατζελή και του Υφυπουργού Μιχάλη Καρχιμάκη, αποφασίστηκε η έγκριση διάθεσης στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων για την αντιμετώπιση του εντόμου καραντίνας Tuta absoluta στην καλλιέργεια της τομάτας και του εντόμου Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) στα φοινικοειδή.Συγκεκριμένα, το έντομο καραντίνας Tuta absoluta κατεγράφη στη χώρα μας για πρώτη φορά ".Τρέμε moody´s,τρέμε Fitch, τρέμε Tuta absoluta!!
Τι έκρυβε το καπάκι
Του ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ. Συνέβη στον ήρωα ενός διηγήματος του Ντάσιελ Χάμετ: Εκεί που περπατούσε, για να πάει στη δουλειά του, ένα μεγάλο μπλοκ τσιμέντου πέφτει από μια οικοδομή, ξυστά δίπλα του. Για λίγα εκατοστά του μέτρου, για κλάσματα του δευτερολέπτου, θα ήταν νεκρός. «Ήταν σαν ένα αόρατο χέρι- θα πει αργότερα- να σήκωσε για λίγο το καπάκι της ζωής και να είδα τον μηχανισμό της γυμνό». Κι αποφάσισε να αλλάξει τα πάντα στη ζωή του, άφησε δουλειά, σπίτι και γυναίκα και χάθηκε σε αναζήτηση άλλης ζωής... http://digital.tanea.gr/
Στη Σύνοδο οι Γερμανοί δεν ανέμισαν τις επιταγές τους
Πρώτο θέμα» αποτέλεσε για τον ξένο Τύπο, ιδιαίτερα τον ευρωπαϊκό, η άτυπη Σύνοδος Κορυφής των Βρυξελλών η οποία ασχολήθηκε με το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Κοινός είναι ο προβληματισμός για τους κινδύνους που απειλούν τη ζώνη του ευρώ από φαινόμενα «τύπου Ελλάδος», ενώ οι περισσότεροι αναλυτές τονίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση μπορεί να μην έβαλε το χέρι στην τσέπη για να δώσει δάνεια, θα παρακολουθεί όμως ασφυκτικά την πορεία της ελληνικής οικονομίας, με δεδομένο ότι οι ίδιοι οι Ελληνες πρέπει να επιδείξουν «καλή διαγωγή». http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=315081&dt=13/02/2010
Η νίκη της πολιτικής
Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης.Ο κ. Παπανδρέου έκανε τελικώς το θαύμα του, διαψεύδοντας τους πάντες και ιδιαιτέρως τους παραδομένους στη δύναμη των αγορών. Μπορεί να καθυστέρησε, όπως όλοι λέγαμε, να λάβει τα μέτρα, μπορεί όντως να ανέλαβε υψηλό ρίσκο, αντιπαραθέτοντας στην πίεση των αδηφάγων κερδοσκόπων το όπλο της πολιτικής, αλλά στο τέλος κέρδισε τη μάχη. Σηκώνοντας και αντέχοντας όλα τα βάρη της αναξιοπιστίας των προηγούμενων, επέμεινε από την αρχή στην ελληνική μέθοδο αντιμετώπισης της κρίσης, εμπιστευόμενος περισσότερο απ΄ όλα την εγχώρια γνώση για τον τρόπο και τα μέτρα αντιμετώπισης του πολυπαραγοντικού οικονομικού προβλήματος της χώρας. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=6&artId=291298&dt=13/02/2010
12 Φεβρουαρίου 2010
Να γίνουμε σοφότεροι.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα υπο επιτροπεία.Το αναμέναμε άλλωστε.Κάποιοι το είχαμε προβλέψει.Να συμφωνήσουμε ότι δεν πρόκειται για μία ευχάριστη κατάσταση και ουδείς μπορεί να αισθάνεται ευτυχής και να επιχαίρει.Να συμφωνήσουμε επίσης οτι το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης πέραν αστοχιών που επιδέχονται διόρθωσης θα το στηρίξουμε όλοι και θα επιδιώξουμε να εκτελεσθεί αποτελεσματικά,με δικαιοσύνη και με διαφάνεια.Τίποτα από αυτά δεν είναι αρκετό για να ερμηνεύσει την σκληρή πράγματι επίθεση του κ. Παπανδρέου στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά την διάρκεια του σημερινού (12/02) υπουργικού συμβουλίου.Είμαστε βέβαιοι οτι στις συναντήσεις του με την κ. Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί είχε φορέσει το γλυκό του χαμόγελο και είχε επιστρατεύσει τα πλέον ισχυρά επιχειρήματα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.Και ορθώς έπραξε.Οι εντός συνόρων μαγκιές και τσαμπουκάδες δείχνουν μία νοοτροπία φτηνού πολιτικαντισμού και αμέτρου έπαρσης.Δεν είναι οι Έλληνες ιθαγενείς χαχόλοι που τους θαμπώνουν λόγια μεγαλόσχημα.Και αν τα επικοινωνιακά επιτελεία του πρωθυπουργού αυτό πιστεύουν για τον ελληνικό λαό.Ακόμα και αν έτσι είναι,θα ήταν προτιμότερο τούτες τις κρίσιμες ώρες ,η πολιτική μας ηγεσία να μας παρασύρει σε ουσιαστικές,δημιουργικές και αποτελεσματικές πολιτικές ατραπούς.Απο αυτή την κρίση το βέβαιον είναι οτι οι έλληνες θα βγούν φτωχότεροι.Το χρήσιμο είναι να γίνουν και σοφότεροι. Σοφότεροι ναι,έστω και τσαλακωμένοι.Και αυτό αφορά και τον κ. Παπανδρέου.
11 Φεβρουαρίου 2010
Απόψε η Ελλάδα άλλαξε.
Ο κυνισμός είναι βασικό χαρακτηριστικό της Διπλωματίας,ιδιαίτερα της οικονομικής διπλωματίας.Αυτό κατέστη εμφανές στην περίπτωση της αποψινής συμφωνίας στήριξης της Ελλάδας απο την Ευρωπαϊκή Ένωση.Όσο και ο κ. Παπανδρέου να αρνείται την "ανάληψη υποχρεώσης"αγοράς οπλικών συστημάτων απο Γερμανία και Γαλλία,τόσο τα ελληνικά επιτελεία και θα αγοράζουν και θα ετοιμάζουν νέες αγορές Γαλλογερμανικού στρατιωτικού υλικού.Όσο ο κ. Παπανδρέου θα ισχυρίζεται οτι εμείς ζητήσαμε την τεχνογνωσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,τόσο οι Έλληνες γνωρίζουν οτι μας επεβλήθει ως αντίτιμο και αυτό της παρεχόμενης στήριξης απο την Ε.Ε..Απόψε η Ελλάδα άλλαξε.Εκχώρησε δικαιώματα και επιλογές.Ενα μέρος της Εθνικής κυριαρχίας ανταλλάχθηκε με την ευρωπαϊκή βοήθεια και υποστήριξη.Άργησε ο κ.Παπανδρέου,άργησε η κυβέρνηση,άργησε η χώρα.Η Νέα Δημοκρατία,ο κ. Καραμανλής,ο κ. Αλογοσκούφης και τα άλλα γαλάζια παιδιά έχουν εγκληματίσει εις βάρος της χώρας.Τους αξίζει η πολιτική και οποιαδήποτε άλλη προβλεπόμενη τιμωρία.Εμείς γιατί αργήσαμε?Τι προστατεύσαμε και τι φοβηθήκαμε?Το αμείλικτο ερώτημα είναι ένα.Ως πότε η χώρα θα υπολλείπεται προστασίας έναντι της ανάγκης των προσώπων να διατηρούνται ατσαλάκωτα και απρόσβλητα απο τα επίχειρα των δικών τους αποφάσεων?Ως πότε?
Οι Ξένοι Σοφοί!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί οι εκ του εξωτερικού (ο κος Ηρακλής Πολεμαρχάκης εξαιρείται) προερχόμενοι «πολιτικοί σύμβουλοι» του κ. Πρωθυπουργού είναι όλοι τους πολύ αξιόλογοι άνθρωποι, πρώην πολιτικοί με σημαντική διαδρομή ή και ακαδημαϊκοί υψηλού κύρους. Θέλει η ασημαντότητά μου να τους ευχαριστήσει για την καλή τους διάθεση και τον αζημίωτο (και σε λογικά όρια πάντως) υποθέτω, φιλελληνισμό τους και να τους καλωσορίσω.
Κάποια ερωτήματα και προβληματισμοί που με ταλανίζουν.
· Το πρώτο ερώτημα αφορά το βαθύ διαχρονικό πρόβλημα της χώρας. Το έχουμε εντοπίσει ή όχι, το έχουμε κατανοήσει ή όχι ; διότι το θέμα δεν είναι το σχέδιο, το θέμα είναι πού πάμε, τί σύστημα λειτουργίας θέλουμε και σ’αυτή την επιδίωξη θα προκύψει η εκδίπλωση του σχεδίου που ακολουθεί. Αν δεν έχουμε κατανοήσει το πρόβλημα (που αυτονόητα ως ηγεσία το γνωρίζουμε) τότε το πρόβλημα παύει να είναι το κύριο πρόβλημα, και γίνεται πρόβλημα ή προβληματική ηγεσία, που δεν το κατενόησε και προσφεύγει σε ξένους για την κατανόησή του.
· Το δεύτερο ερώτημα αφορά το επιστημονικό – πνευματικό απόθεμα της Ελλάδας και η γενικότερη εντύπωση που εκπέμπει η Κυβέρνηση καταφεύγοντας στην ξένη βοήθεια. Αποκρύπτεται η βαθειά δυσπιστία απέναντι στις γηγενείς δυνάμεις, αρκετοί είναι πεπεισμένοι ότι κάποιοι, του πιο στενού πυρήνα της εξουσίας, θεωρούν τους έλληνες καθυστερημένους επαρχιώτες με υστερούσα σκέψη, αγκυλωμένη μάλιστα σε παρωχημένα στερεότυπα που αδυνατεί να συλλάβει την οικουμενικότητα των απαιτήσεων της εποχής. Ώστε χρειαζόμαστε ξένους ανεπηρέαστους για να αυτο-κατανοηθούμε.
Το τρίτο ερώτημα και προβληματισμός ταυτόχρονα, αφορά την πρόθεση (υποθέτουμε καλοπροαίρετα) της ηγεσίας να υπερβεί την κεντρικότητα της έννοιας του εθνικού κράτους και να προσδώσει κοσμοπολιτισμό (με την καλή έννοια) και Οικουμενικότητα στις προσεγγίσεις αυτού του επιτελείου σοφών.
Ως επιδίωξη, στην παρούσα περίοδο που η οικονομία έχει εκπνεύσει, αυτή η επιλογή των ξένων σοφών φαντάζει πολυτελής. Εν τούτοις κάνουμε την παραχώρηση να την αποδεχτούμε. Υπό ένα όμως όρο : Θα μπορούσε να συγκροτηθεί ένα άλλου είδους ως προς τη σύνθεσή του επιτελείο γηγενών «σοφών» όπου θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σ’αυτό και κάποιοι άλλοι εκτός Ελλάδος (αναπληρωματικοί), δεδομένου ότι η χώρα διαθέτει σημαντικότατες προσωπικότητες που θα μπορούσαν να συντρέξουν την προσπάθεια και που δεν σιωπούν όλον αυτό τον καιρό.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ Α΄
Υπάρχει πνευματικό-επιστημονικό δυναμικό. Υπάρχει, και τίποτα δεν έχει να ζηλέψει, ούτε στην ανάλυσή του πλανητικού περιβάλλοντος (εγκαίρως ελληνικής προελεύσεως νόηση κονιορτοποίησε, ταχύτατα μάλιστα, Φουκουγιάμα Χάντιγκτον και τα ρέστα !). Τίποτε επιπλέον δε θα έχει να ζηλέψει στην ανάλυση του Ευρωπαϊκού φαινομένου και ακόμη υπάρχουν έντιμες και βαθυστόχαστες ενδοσκοπήσεις του σύνθετου ελληνικού προβλήματος. Τι να υποθέσουμε ;
Αν όλους αυτούς τους γνωρίζουν και τους αγνοούν, η συμπεριφορά τους είναι περιφρονητικός σνομπισμός και βαθύς ιδεολογικός συντηρητισμός. Αν δεν τους γνωρίζουν, η άγνοια πιστοποιεί εγγενή προκατάληψη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική διανόηση, ίσως και έναντι της ίδιας της χώρας. Αν δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο τότε, ισχυρίζονται οι κακεντρεχέστεροι !..., υπάρχει διάθεση εκδικητικής περιφρόνησης στο ελληνικό επιστημονικό δυναμικό, λόγω της στάσης μικρής μερίδας ακαδημαϊκών στην μετεκλογική αναμέτρηση για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ Β’
Πολλοί θεωρούν, μήπως η προσφυγή στους ξένους σοφούς, είναι άλλο ένα επικοινωνιακό εύρημα «κάνει τα πάντα μέχρι και ξένους έφερε». Αυτό είναι άλλο ένα βήμα απαξίωσης των πάντων (πολιτικών, επιστημόνων, στελεχών και θεσμών) και πάντως είναι πράξη μηδενικής συμβολής στην εθνική αυτοπεποίθηση, μηδενικής εκτίμησης στην ελληνική σκέψη. (Που προσέξτε ! τα τεράστια αποθέματα του ξενομανούς νεοελληνικού πλουτισμού και το εσχάτως γοητευτικό correct style, μπορεί για μια εκτεταμένη κοινωνική μερίδα, που αφορά και το νεόπλουτο ΠΑΣΟΚ, να κάνει την πρόσκληση των ξένων ελκυστική). Συνιστά παράλληλα, άλλο ένα εντυπωσιακό βήμα στη σταθερή επιλογή απαξίωσης του κομματικού θεσμού. Αλλά είναι ακόμα και η αποκορύφωση της ύβρεως απέναντι στον ελληνισμό. Δικό τους καθήκον είναι να ανακαλύψουν και να αναδείξουν την άλλη Ελλάδα, που σκέπτεται, αγωνίζεται γι αυτήν και τη διασώζει. Το ολίσθημά τους δε συγχωρείται και προστίθεται στα πολλά άλλα.
ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Χρησιμοποίηση ξένων είναι άλλη μια υπεκφυγή από το άμεσο καθήκον. Αμετακίνητο δόγμα : Κυλιόμενα επικοινωνιακά ευρήματα αποπροσανατολισμού, ισχυρή δόση εντυπωσιασμού. Τίποτα να μην πλήξει τη δημοτικότητα.
ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ : Θάρρος και ρήξη, ανατρεπτικά μέτρα πολιτικής και ανοιχτή πολιτική πράξη που εμπιστεύεται και δεν παραπλανεί. Το δίλημμα δεν είναι ανάμεσα στο να διαχειριστούμε την κατάσταση και στο χτίσιμο ενός νέου πολιτικού καθεστώτος. Δεν υπάρχει δίλημμα, υπάρχει ιστορική απαίτηση να δράσουμε και να σώσουμε τη χώρα.
Γρύπας
Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2010
ΥΓ. Συμφωνώ με το άρθρο του κου Μανίκα στη Μεταρρύθμιση (9.2.2010) σχετικά με την έμμεση, πλην σαφή, και όχι αθώα αντιευρωπαϊκή παρ’ ολίγον υστερία. Δεν έχετε καταλάβει, μετά τους ανίκανους που κατέστρεψαν την εθνική οικονομία η Ευρώπη (τα μέλη της ΟΝΕ που μας σώζει) περίμεναν από εμάς, την κυβέρνηση ΓΑΠ, θαρραλέα μέτρα αντιμετώπισης που και την οικονομία θα έσωζαν και την ΟΝΕ δεν θα έθεταν σε κίνδυνο. Είναι φυσικό να εκνευρίζονται όταν επί τρεις μήνες δεν κάνουμε τίποτε.
Κάποια ερωτήματα και προβληματισμοί που με ταλανίζουν.
· Το πρώτο ερώτημα αφορά το βαθύ διαχρονικό πρόβλημα της χώρας. Το έχουμε εντοπίσει ή όχι, το έχουμε κατανοήσει ή όχι ; διότι το θέμα δεν είναι το σχέδιο, το θέμα είναι πού πάμε, τί σύστημα λειτουργίας θέλουμε και σ’αυτή την επιδίωξη θα προκύψει η εκδίπλωση του σχεδίου που ακολουθεί. Αν δεν έχουμε κατανοήσει το πρόβλημα (που αυτονόητα ως ηγεσία το γνωρίζουμε) τότε το πρόβλημα παύει να είναι το κύριο πρόβλημα, και γίνεται πρόβλημα ή προβληματική ηγεσία, που δεν το κατενόησε και προσφεύγει σε ξένους για την κατανόησή του.
· Το δεύτερο ερώτημα αφορά το επιστημονικό – πνευματικό απόθεμα της Ελλάδας και η γενικότερη εντύπωση που εκπέμπει η Κυβέρνηση καταφεύγοντας στην ξένη βοήθεια. Αποκρύπτεται η βαθειά δυσπιστία απέναντι στις γηγενείς δυνάμεις, αρκετοί είναι πεπεισμένοι ότι κάποιοι, του πιο στενού πυρήνα της εξουσίας, θεωρούν τους έλληνες καθυστερημένους επαρχιώτες με υστερούσα σκέψη, αγκυλωμένη μάλιστα σε παρωχημένα στερεότυπα που αδυνατεί να συλλάβει την οικουμενικότητα των απαιτήσεων της εποχής. Ώστε χρειαζόμαστε ξένους ανεπηρέαστους για να αυτο-κατανοηθούμε.
Το τρίτο ερώτημα και προβληματισμός ταυτόχρονα, αφορά την πρόθεση (υποθέτουμε καλοπροαίρετα) της ηγεσίας να υπερβεί την κεντρικότητα της έννοιας του εθνικού κράτους και να προσδώσει κοσμοπολιτισμό (με την καλή έννοια) και Οικουμενικότητα στις προσεγγίσεις αυτού του επιτελείου σοφών.
Ως επιδίωξη, στην παρούσα περίοδο που η οικονομία έχει εκπνεύσει, αυτή η επιλογή των ξένων σοφών φαντάζει πολυτελής. Εν τούτοις κάνουμε την παραχώρηση να την αποδεχτούμε. Υπό ένα όμως όρο : Θα μπορούσε να συγκροτηθεί ένα άλλου είδους ως προς τη σύνθεσή του επιτελείο γηγενών «σοφών» όπου θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σ’αυτό και κάποιοι άλλοι εκτός Ελλάδος (αναπληρωματικοί), δεδομένου ότι η χώρα διαθέτει σημαντικότατες προσωπικότητες που θα μπορούσαν να συντρέξουν την προσπάθεια και που δεν σιωπούν όλον αυτό τον καιρό.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ Α΄
Υπάρχει πνευματικό-επιστημονικό δυναμικό. Υπάρχει, και τίποτα δεν έχει να ζηλέψει, ούτε στην ανάλυσή του πλανητικού περιβάλλοντος (εγκαίρως ελληνικής προελεύσεως νόηση κονιορτοποίησε, ταχύτατα μάλιστα, Φουκουγιάμα Χάντιγκτον και τα ρέστα !). Τίποτε επιπλέον δε θα έχει να ζηλέψει στην ανάλυση του Ευρωπαϊκού φαινομένου και ακόμη υπάρχουν έντιμες και βαθυστόχαστες ενδοσκοπήσεις του σύνθετου ελληνικού προβλήματος. Τι να υποθέσουμε ;
Αν όλους αυτούς τους γνωρίζουν και τους αγνοούν, η συμπεριφορά τους είναι περιφρονητικός σνομπισμός και βαθύς ιδεολογικός συντηρητισμός. Αν δεν τους γνωρίζουν, η άγνοια πιστοποιεί εγγενή προκατάληψη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική διανόηση, ίσως και έναντι της ίδιας της χώρας. Αν δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο τότε, ισχυρίζονται οι κακεντρεχέστεροι !..., υπάρχει διάθεση εκδικητικής περιφρόνησης στο ελληνικό επιστημονικό δυναμικό, λόγω της στάσης μικρής μερίδας ακαδημαϊκών στην μετεκλογική αναμέτρηση για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ Β’
Πολλοί θεωρούν, μήπως η προσφυγή στους ξένους σοφούς, είναι άλλο ένα επικοινωνιακό εύρημα «κάνει τα πάντα μέχρι και ξένους έφερε». Αυτό είναι άλλο ένα βήμα απαξίωσης των πάντων (πολιτικών, επιστημόνων, στελεχών και θεσμών) και πάντως είναι πράξη μηδενικής συμβολής στην εθνική αυτοπεποίθηση, μηδενικής εκτίμησης στην ελληνική σκέψη. (Που προσέξτε ! τα τεράστια αποθέματα του ξενομανούς νεοελληνικού πλουτισμού και το εσχάτως γοητευτικό correct style, μπορεί για μια εκτεταμένη κοινωνική μερίδα, που αφορά και το νεόπλουτο ΠΑΣΟΚ, να κάνει την πρόσκληση των ξένων ελκυστική). Συνιστά παράλληλα, άλλο ένα εντυπωσιακό βήμα στη σταθερή επιλογή απαξίωσης του κομματικού θεσμού. Αλλά είναι ακόμα και η αποκορύφωση της ύβρεως απέναντι στον ελληνισμό. Δικό τους καθήκον είναι να ανακαλύψουν και να αναδείξουν την άλλη Ελλάδα, που σκέπτεται, αγωνίζεται γι αυτήν και τη διασώζει. Το ολίσθημά τους δε συγχωρείται και προστίθεται στα πολλά άλλα.
ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Χρησιμοποίηση ξένων είναι άλλη μια υπεκφυγή από το άμεσο καθήκον. Αμετακίνητο δόγμα : Κυλιόμενα επικοινωνιακά ευρήματα αποπροσανατολισμού, ισχυρή δόση εντυπωσιασμού. Τίποτα να μην πλήξει τη δημοτικότητα.
ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ : Θάρρος και ρήξη, ανατρεπτικά μέτρα πολιτικής και ανοιχτή πολιτική πράξη που εμπιστεύεται και δεν παραπλανεί. Το δίλημμα δεν είναι ανάμεσα στο να διαχειριστούμε την κατάσταση και στο χτίσιμο ενός νέου πολιτικού καθεστώτος. Δεν υπάρχει δίλημμα, υπάρχει ιστορική απαίτηση να δράσουμε και να σώσουμε τη χώρα.
Γρύπας
Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 2010
ΥΓ. Συμφωνώ με το άρθρο του κου Μανίκα στη Μεταρρύθμιση (9.2.2010) σχετικά με την έμμεση, πλην σαφή, και όχι αθώα αντιευρωπαϊκή παρ’ ολίγον υστερία. Δεν έχετε καταλάβει, μετά τους ανίκανους που κατέστρεψαν την εθνική οικονομία η Ευρώπη (τα μέλη της ΟΝΕ που μας σώζει) περίμεναν από εμάς, την κυβέρνηση ΓΑΠ, θαρραλέα μέτρα αντιμετώπισης που και την οικονομία θα έσωζαν και την ΟΝΕ δεν θα έθεταν σε κίνδυνο. Είναι φυσικό να εκνευρίζονται όταν επί τρεις μήνες δεν κάνουμε τίποτε.
Τριμερής επιτροπή θα επιβλέπει την εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας
Συμφωνία για την παροχή στήριξης στην Ελλάδα ανακοίνωσε ο πρόεδρος της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρομπάι λίγο πριν την έναρξη της άτυπης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του Γιώργου Παπανδρέου, του Γάλλου πρόέδρου Νικολά Σαρκοζί, της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, του Ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ Θαπατέρο, του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ και του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Σε εξέλιξη βρίσκεται η συζήτηση στο άτυπο συμβούλιο κορυφής σχετικά με το σχέδιο δήλωσης που αναμένεται να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1105226&lngDtrID=244
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του Γιώργου Παπανδρέου, του Γάλλου πρόέδρου Νικολά Σαρκοζί, της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, του Ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ Θαπατέρο, του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ και του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Σε εξέλιξη βρίσκεται η συζήτηση στο άτυπο συμβούλιο κορυφής σχετικά με το σχέδιο δήλωσης που αναμένεται να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1105226&lngDtrID=244
Ευτελισμός και ευθύνες
Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης . Η κυβέρνηση Καραμανλή προκάλεσε απίστευτη ζημιά στη χώρα, που μόλις τώρα αποτιμάται και γίνεται αντιληπτή από τους πολίτες. Αμέριμνη και αφρόντιστη όπως ήταν, διέλυσε τα πάντα και άφησε πίσω της πραγματικά συντρίμμια. Μπούκωσε το κράτος με φίλους και γνωστούς, το δημόσιο χρήμα σκόρπισε σκανδαλωδώς δώθε κείθε, τη διοίκηση αποτελείωσε, τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό κατέλυσε, τους κοινοτικούς πόρους διαμοίρασε όπως να ΄ναι και, το χειρότερο, κορόιδεψε συστηματικά και οργανωμένα τους εταίρους μας στην Ευρώπη. Επισήμως πουλούσε ηθική και δημοσιονομική αυστηρότητα ο κ. Καραμανλής και ανεπισήμως η κυβέρνησή του συμμετείχε σε πάρτι οργιώδους και αδιαφανούς σπατάλης. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=6&artId=291058&dt=11/02/2010
Θαπατέρο: Η ΕΕ θα βοηθήσει την Ελλάδα

Τόσο η ευρωζώνη όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βοηθήσουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει τη δημοσιονομική κρίση, την οποία περνά η χώρα, δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεζ Θαπατέρο, η χώρα του οποίου ασκεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
«Πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα. Τόσο η Ευρώπη όσο και η ευρωζώνη θα το κάνουν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ισπανός πρωθυπουργός.
Νωρίτερα, η Ελλάδα τέθηκε επί τάπητος σε τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης στην οποία έλαβε μέρος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Δεν εκδόθηκε ανακοίνωση, όμως Ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε πως ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ την Πέμπτη θα ενημερώσει τους ηγέτες της ΕΕ «για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνει».
Πηγή: Reuters
«Πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα. Τόσο η Ευρώπη όσο και η ευρωζώνη θα το κάνουν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ισπανός πρωθυπουργός.
Νωρίτερα, η Ελλάδα τέθηκε επί τάπητος σε τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης στην οποία έλαβε μέρος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Δεν εκδόθηκε ανακοίνωση, όμως Ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε πως ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ την Πέμπτη θα ενημερώσει τους ηγέτες της ΕΕ «για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνει».
Πηγή: Reuters
10 Φεβρουαρίου 2010
Μια θάλασσα πετρέλαιο
Ο πρωθυπουργός και τα μέλη του ΚΥΣΕΑ, στα μέσα του περασμένου μήνα, πληροφορήθηκαν από αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες ότι στην περιοχή νότια του Καστελόριζου έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη μεγάλων και εκμεταλλεύσιμων πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Η «ευχάριστη» είδηση, ωστόσο, προκάλεσε προβληματισμό και ανησυχία παρά ενθουσιασμό και ικανοποίηση. Η φράση «αυτό μας έλειπε τώρα» συνοψίζει την ατμόσφαιρα που δημιούργησε η πληροφορία στον πρωθυπουργό και τους συμμετέχοντες στο ΚΥΣΕΑ. Και όχι άδικα.http://www.topontiki.gr/Articles/view/3396
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)