Η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία φιλοξενεί άρθρο-παρέμβαση των βουλευτών του Πασοκ Αλευρά,Καρτάλη καί Φλωρίδη.Οι τρείς βουλευτές με την δημόσια παρέμβαση τους επισημαίνουν την ανάγκη διαμόρφωση μετώπου ευθύνης που θα μιλήσει με ειλικρίνεια στους Έλληνες για την πραγματική κατάσταση της χώρας και επισημαίνουν την αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.
Το άρθρο των τριών δυναμικών βουλευτών, πέραν της ουσίας του περιεχομένου του,συνιστά πολιτική παρέμβαση που ταράζει τα λιμνάζοντα ύδατα της πολιτικής ζωής και αποτελεί εναρκτήριο λάκτισμα εξελίξεων που θα επηρεάσουν την κυβερνητική πολιτική και την εσωκομματική ζωή του Πασοκ.
20 Νοεμβρίου 2010
Ο Αρθούρος, η Τίνα, ο Νίκος και τα συμφέροντα πίσω από τις αυξήσεις στη ΔΕΗ
Μάριος Ευγενικός
Στις μέρες της Καραμανλικής διακυβέρνησης η διοίκηση Αθανασόπουλου στην ΔΕΗ επικαλούμενη τις υψηλές διεθνείς τιμές του πετρελαίου , που είχαν φθάσει τα 150 δολ.το βαρέλι, επέβαλε ρήτρα καυσίμων στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος και τα αύξησε κατά 32%. Εκτοτε κύλησε αρκετός χρόνος και οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου έπεσαν στα 70 δολ. το βαρέλι.Η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου και η διοίκηση Αρθούρου Ζερβού- της ''πράσινης'' Τίνας και του Νικολάκη Παπανδρέου άνθρωπος ο κ. καθηγητής - προκειμένου να αποφύγει τη μείωση των τιμολογίων όπως η ρήτρα καυσίμων επέβαλε, την κατήργησε. Και το εξοργιστικότερο τώρα είναι ότι επικαλούμενη την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικού ρεύματος και τη ζητούμενη από την τρόικα και το ΔΝΤ αναδιάρθρωση των τιμολογίων, διεκδικεί νέες αυξήσεις της τάξης του 30% για την τριετία που ακολουθεί.Οι ανθρωποι προφανώς είναι στημένοι.
Η ΔΕΗ το 2009 είχε κέρδη 1 δισ. ευρώ και το 2010 πιθανώς να ξεπεράσει το 1,5 δισ,ευρώ. Τίποτε δεν δικαιολογεί τις αυξήσεις των τιμολογίων ειδικά σε τούτες τις τόσο δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Ετσι και επιβληθούν θα δοκιμάσουν την οικονομία και τα νοικοκυριά. Η ζητούμενη από το ΔΝΤ αναδιάρθρωση μπορεί να εξασφαλισθεί τόσο με αυξήσεις των τιμολογίων όσο και με μειώσεις. Μόνοι οφελημένοι από μια αύξηση τιμολογίων θα είναι οι ιδιώτες παραγωγοί, οι οποίοι δεν μπορούν να ανταγωνισθούν την ΔΕΗ.
Γι αυτό επιδιώκουν την αύξηση της οριακής τιμής του ρέύματος για τη δημόσια επιχείρηση. Ολη η πιάτσα βοά ότι πίσω από τον Αρθούρο και την Τίνα βρίσκεται ο Νικος Παπανδρέου και πίσω από αυτόν πολυποίκιλα συμφέροντα. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν όντως η ΔΕΗ οδηγείται σε υπεραυξήσεις τιμολογίων μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι φίλοι του Νίκου, τότε τα πράγματα σοβαρεύουν επικίνδυνα και η οικογένεια Παπανδρέου κινδυνεύει να περιπέσει σε χορό σκανδάλων.
Ο πρωθυπουργός έχει πικρή εμπειρία από τέτοιες εμπλοκές και βεβαίως θυμάται όσα ακολούθησαν της πρωτοβουλίας του πατέρα του και του ιδίου για την ανάδειξη νέων τζακιών και νέων επιχειρηματιών. Ας μαζέψει λοιπόν τον αδελφό του και την προστατευομένη του την κυρία Τίνα πριν είναι αργά.
Πηγή: http://www.insideinfo.gr/blog/751/o-arthouros-e-tina-o-nikos-kai-ta-sumpheroda-piso-apo-tis-auxeseis-ste-dee
Στις μέρες της Καραμανλικής διακυβέρνησης η διοίκηση Αθανασόπουλου στην ΔΕΗ επικαλούμενη τις υψηλές διεθνείς τιμές του πετρελαίου , που είχαν φθάσει τα 150 δολ.το βαρέλι, επέβαλε ρήτρα καυσίμων στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος και τα αύξησε κατά 32%. Εκτοτε κύλησε αρκετός χρόνος και οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου έπεσαν στα 70 δολ. το βαρέλι.Η ΔΕΗ το 2009 είχε κέρδη 1 δισ. ευρώ και το 2010 πιθανώς να ξεπεράσει το 1,5 δισ,ευρώ. Τίποτε δεν δικαιολογεί τις αυξήσεις των τιμολογίων ειδικά σε τούτες τις τόσο δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Ετσι και επιβληθούν θα δοκιμάσουν την οικονομία και τα νοικοκυριά. Η ζητούμενη από το ΔΝΤ αναδιάρθρωση μπορεί να εξασφαλισθεί τόσο με αυξήσεις των τιμολογίων όσο και με μειώσεις. Μόνοι οφελημένοι από μια αύξηση τιμολογίων θα είναι οι ιδιώτες παραγωγοί, οι οποίοι δεν μπορούν να ανταγωνισθούν την ΔΕΗ.
Γι αυτό επιδιώκουν την αύξηση της οριακής τιμής του ρέύματος για τη δημόσια επιχείρηση. Ολη η πιάτσα βοά ότι πίσω από τον Αρθούρο και την Τίνα βρίσκεται ο Νικος Παπανδρέου και πίσω από αυτόν πολυποίκιλα συμφέροντα. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν όντως η ΔΕΗ οδηγείται σε υπεραυξήσεις τιμολογίων μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι φίλοι του Νίκου, τότε τα πράγματα σοβαρεύουν επικίνδυνα και η οικογένεια Παπανδρέου κινδυνεύει να περιπέσει σε χορό σκανδάλων.
Ο πρωθυπουργός έχει πικρή εμπειρία από τέτοιες εμπλοκές και βεβαίως θυμάται όσα ακολούθησαν της πρωτοβουλίας του πατέρα του και του ιδίου για την ανάδειξη νέων τζακιών και νέων επιχειρηματιών. Ας μαζέψει λοιπόν τον αδελφό του και την προστατευομένη του την κυρία Τίνα πριν είναι αργά.
Πηγή: http://www.insideinfo.gr/blog/751/o-arthouros-e-tina-o-nikos-kai-ta-sumpheroda-piso-apo-tis-auxeseis-ste-dee
19 Νοεμβρίου 2010
Η Κατσέλη παρασύρει Παπακωνσταντίνου.
O κ. Παπανδρέου θα προχωρήσει σε κυβερνητικό ανασχηματισμό μετά τη ψήφιση του προϋπολογισμού, την ανακοίνωση του ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο, τις διαρθρωτικές και μισθολογικές αλλαγές στις ΔΕΚΟ. Ορισμένοι των συμβούλων του, προτείνουν την άμεση εκδίωξη της κ. Κατσέλη απο την κυβέρνηση, επικαλούμενοι την άτυπη ανάδειξη της σε αρχηγό των "αντιμνημονιακών" υπουργών του Πασοκ. Η πρόσφατη άρνηση της να αποδεχθεί την εφαρμογή των ρητών κυβερνητικών δεσμεύσεων για τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας έχει δημιουργήσει έντονα αρνητικό κλίμα εις βάρος της υπουργού Εργασίας. Ο πρωθυπουργός, χωρίς να δεσμευθεί για οτιδήποτε, σκοπεύει να ασχοληθεί με την "Πασιονάρια" μετά το πέρας των άμεσων διεθνών υποχρεώσεων του. Ο κ. Παπανδρέου θα αντιμετωπίσει με την επάνοδο του στην Ελλάδα και τη δυσαρέσκεια του "αχαμνού" κ.Παπακωνσταντίνου, σχετικά με την εντεινόμενη παρουσία και προβολή του κ. Παπαδήμου.Ο υπουργός Οικονομικών στην προσπάθεια του να αποσείσει κάθε ευθύνη του για τις αποτυχίες της οικονομικής πολιτικής ,διαβλέπει προσωπικό κίνδυνο με την εμπλοκή του κ. Παπαδήμου στον στενό πυρήνα των συμβούλων με τους οποίους ο κ. Παπανδρέου συζητά τις οικονομικές εξελίξεις και τα αναγκαία μέτρα που οφείλει να λάβει η κυβέρνηση. Το πρόβλημα όμως του πρωθυπουργού είναι διαφορετικό. Πληθαίνουν εκείνοι που ισχυρίζονται οτι με αυτό το οικονομικό επιτελείο είναι σχεδόν αδύνατον να αντιμετωπισθεί με επάρκεια και αποτελεσματικότητα το εξαιρετικά απαιτητικό 2011. Οψόμεθα εις Φιλίππους18 Νοεμβρίου 2010
Τι υπογράψατε λεβέντες ?
Γράφει ο revival.
Από το κείμενο του επικαιροποιημένου μνημονίου (συμφωνήθηκε με την τρόικα το καλοκαίρι) :
«Η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ουσιαστικές νομοθετικές αλλαγές εισήχθησαν τον Ιούλιο και οι οποίες αλλάζουν τη νομοθεσία προστασίας της απασχόλησης και το καθεστώς που διέπει τις απολύσεις, οδηγούν στην αλλαγή του πλαισίου εφαρμογής των κατώτατων μισθών, τη μείωση της αποζημίωσης των υπερωριών και επιτρέπουν στις συμφωνίες σε επίπεδο επιχειρήσεων να υπερέχουν των άλλων επιπέδων».
Αυτά αναγράφονται στο μνημόνιο ρητά και κατηγορηματικά. Σε αυτά έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση με την υπογραφή της.
Τώρα η κ. Κατσέλη «μάχεται» για να αλλάξει τη συμφωνία, ενώ η τρόικα επιμένει, ορθώς από την πλευρά της, στην πιστή τήρηση των συμφωνηθέντων.
Για όσους δεν κατάλαβαν, η ρύθμιση αυτή επιτρέπει στις επιχειρήσεις να ανατρέπουν, προς το χειρότερο, τα συμφωνηθέντα στην εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίες και τις κλαδικές συμβάσεις. Να τις υποκαθιστούν δηλαδή με συμφωνίες μέσα στην επιχείρηση, όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν τη δύναμη να διαπραγματευθούν.
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν έκανε την παραμικρή διαπραγμάτευση όταν υπέγραψε το μνημόνιο. Είπε ναι σε όλα.
Οι κραυγές «εθνικής ανεξαρτησίας» είναι εκ των υστέρων, εκ του ασφαλούς και άρα εκ του πονηρού.
Γιατί ο πρωθυπουργός, λαλίστατος κατά τα άλλα στα διεθνή media και πρόθυμος να ανοίγει μέτωπα στην ΕΕ, δεν κατέθεσε το διεθνές κύρος και τις διασυνδέσεις του για να αποτρέψει τέτοιες ρυθμίσεις?
Από το κείμενο του επικαιροποιημένου μνημονίου (συμφωνήθηκε με την τρόικα το καλοκαίρι) :
«Η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ουσιαστικές νομοθετικές αλλαγές εισήχθησαν τον Ιούλιο και οι οποίες αλλάζουν τη νομοθεσία προστασίας της απασχόλησης και το καθεστώς που διέπει τις απολύσεις, οδηγούν στην αλλαγή του πλαισίου εφαρμογής των κατώτατων μισθών, τη μείωση της αποζημίωσης των υπερωριών και επιτρέπουν στις συμφωνίες σε επίπεδο επιχειρήσεων να υπερέχουν των άλλων επιπέδων».
Αυτά αναγράφονται στο μνημόνιο ρητά και κατηγορηματικά. Σε αυτά έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση με την υπογραφή της.
Τώρα η κ. Κατσέλη «μάχεται» για να αλλάξει τη συμφωνία, ενώ η τρόικα επιμένει, ορθώς από την πλευρά της, στην πιστή τήρηση των συμφωνηθέντων.
Για όσους δεν κατάλαβαν, η ρύθμιση αυτή επιτρέπει στις επιχειρήσεις να ανατρέπουν, προς το χειρότερο, τα συμφωνηθέντα στην εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίες και τις κλαδικές συμβάσεις. Να τις υποκαθιστούν δηλαδή με συμφωνίες μέσα στην επιχείρηση, όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν τη δύναμη να διαπραγματευθούν.
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν έκανε την παραμικρή διαπραγμάτευση όταν υπέγραψε το μνημόνιο. Είπε ναι σε όλα.
Οι κραυγές «εθνικής ανεξαρτησίας» είναι εκ των υστέρων, εκ του ασφαλούς και άρα εκ του πονηρού.
Γιατί ο πρωθυπουργός, λαλίστατος κατά τα άλλα στα διεθνή media και πρόθυμος να ανοίγει μέτωπα στην ΕΕ, δεν κατέθεσε το διεθνές κύρος και τις διασυνδέσεις του για να αποτρέψει τέτοιες ρυθμίσεις?
17 Νοεμβρίου 2010
Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!
Ετικέτες
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Αντί αφιερώματος για την επέτειο των 37 χρόνων απο την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Αυτός είναι ο πανηγυρικός της 28ης Οκτωβρίου του 2010 του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγέϊκων Αχαϊας.
Αναγνώσθηκε από τον άμβωνα στην εκκλησία και έμειναν όλοι άφωνοι.
«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»
Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου
Εβδομήντα χρόνια μετά.
Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.
Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιός των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς. Συναλλάχθηκες μ' αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ' το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιο-υπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.
Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ' το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ' το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.
Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας.».
Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;
«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»
Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νά 'βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»
Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ' όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι' αυτό.
«Τα καράβια μου καίω, δεν θα πάω πουθενά.
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέ ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ,
από πείσμα και τρέλα,
θα ζω σε τούτη τη χώρα, ώσπου να βρω νερό,
γιατί ανήκω εδώ.
Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα της ανάστασης φως».
(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)
Αυτός είναι ο πανηγυρικός της 28ης Οκτωβρίου του 2010 του θεολόγου του Γυμνασίου Σαγέϊκων Αχαϊας.
Αναγνώσθηκε από τον άμβωνα στην εκκλησία και έμειναν όλοι άφωνοι.
«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»
Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου
Εβδομήντα χρόνια μετά.
Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.
Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιός των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς. Συναλλάχθηκες μ' αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ' το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιο-υπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.
Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ' το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ' το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.
Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας.».
Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;
«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»
Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νά 'βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»
Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ' όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι' αυτό.
«Τα καράβια μου καίω, δεν θα πάω πουθενά.
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέ ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ,
από πείσμα και τρέλα,
θα ζω σε τούτη τη χώρα, ώσπου να βρω νερό,
γιατί ανήκω εδώ.
Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα της ανάστασης φως».
(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)
Εκλογικό αποτέλεσμα
Γράφει ο «Περαιωμένος».
α) Όταν και για την δεύτερη Κυριακή εμμένει 10% λευκό και άκυρο, αυτό σημαίνει ότι 700.000 ψηφοφόροι είναι αποφασισμένοι, παρακολουθούν, αξιολογούν, κρίνουν και παίρνουν θέση.
Είναι μια τεράστια ήδη κρίσιμη μάζα ψηφορόρων που δεν είναι «μάζα». Είναι προφανές οτι αυτοί (οι 700 χιλιάδες) απέρριψαν τους εκβιασμούς. Στάθηκαν ψύχραιμοι και συνειδητοποιημένοι στην άρνησή τους και κυρίως επίμονοι στην απόφαση και στην αναζήτησή τους.
β) Τα άλλα εκατομύρια της αποχής, όπως και να τα μετρήσουμε, όπως και να τα κατανοήσουμε (τόσοι από εδώ, τόσοι από εκεί) περιέχουν μέσα τους μια κρίσιμη απροσδιοριστία.
Η αποχή είναι διαμαρτυρία και απροθυμία. Είναι άρνηση και απόρριψη. Προβληματισμός και αμηχανία, όπως είναι και τεμπελιά αλλά και αναβολή αποφάσεων. Πώς κατανέμεται (ποσοστιαία) η αποχή σ'αυτές τις εκδοχές δεν γνωρίζουμε. Ας ασχοληθούν οι δυνατοί λύτες !
Αν όμως (η αποχή) ακολουθεί στοιχειώδη αναλογικότητα τότε κάτι συμβαίνει με τον δικομματισμό, που εμείς πιστεύουμε ότι είχε μπει σε κρίση, όπως πιστεύουμε ότι η πολιτική του «νομιμοποίηση» και ο ιστορικός του κύκλος φαίνεται να κλείνει ώστε να αναμένονται εξελίξεις.
α) Όταν και για την δεύτερη Κυριακή εμμένει 10% λευκό και άκυρο, αυτό σημαίνει ότι 700.000 ψηφοφόροι είναι αποφασισμένοι, παρακολουθούν, αξιολογούν, κρίνουν και παίρνουν θέση.
Είναι μια τεράστια ήδη κρίσιμη μάζα ψηφορόρων που δεν είναι «μάζα». Είναι προφανές οτι αυτοί (οι 700 χιλιάδες) απέρριψαν τους εκβιασμούς. Στάθηκαν ψύχραιμοι και συνειδητοποιημένοι στην άρνησή τους και κυρίως επίμονοι στην απόφαση και στην αναζήτησή τους.
β) Τα άλλα εκατομύρια της αποχής, όπως και να τα μετρήσουμε, όπως και να τα κατανοήσουμε (τόσοι από εδώ, τόσοι από εκεί) περιέχουν μέσα τους μια κρίσιμη απροσδιοριστία.
Η αποχή είναι διαμαρτυρία και απροθυμία. Είναι άρνηση και απόρριψη. Προβληματισμός και αμηχανία, όπως είναι και τεμπελιά αλλά και αναβολή αποφάσεων. Πώς κατανέμεται (ποσοστιαία) η αποχή σ'αυτές τις εκδοχές δεν γνωρίζουμε. Ας ασχοληθούν οι δυνατοί λύτες !
Αν όμως (η αποχή) ακολουθεί στοιχειώδη αναλογικότητα τότε κάτι συμβαίνει με τον δικομματισμό, που εμείς πιστεύουμε ότι είχε μπει σε κρίση, όπως πιστεύουμε ότι η πολιτική του «νομιμοποίηση» και ο ιστορικός του κύκλος φαίνεται να κλείνει ώστε να αναμένονται εξελίξεις.
16 Νοεμβρίου 2010
Ο "ραντιέρης" και οι φίλοι του.
Ο "ραντιέρης" πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλος σε αγαστή συμφωνία με τον νεοφιλελεύθερο κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πούρο σοσιαλδημοκράτη υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Όθωνα οργανώνουν το μέτωπο εθνικής σωτηρίας με πρώτο σημείο συμφωνίας την ανάγκη απόλυσης Δημοσίων υπαλλήλων. Θα συμφωνήσω μαζί τους, θα προσέλθω ταπεινός υπηρέτης τους με τις παρακάτω προϋποθέσεις.
Πρώτον, ο "ραντιέρης", θα φέρει στη χώρα τις ανά το κόσμο καταθέσεις του. Θα υποχρεώσει να πράξουν το ίδιο και όλα τα μέλη του ΣΕΒ, όπως επίσης θα δημοσιοποιήσουν και τις εξωχώριες εταιρείες που διαθέτουν. Θα προσφέρει ετησίως ο ο κ.Δασκαλόπουλος και όλα τα μέλη του ΣΕΒ τα εισοδήματα δυο μηνών στα δημόσια ταμεία.
Δεύτερον, ο κ. Μητσοτάκης θα αναλάβει την προεδρία της παγκόσμιας οργάνωσης για την Διαφάνεια και την μάχη εναντίον της διαφθοράς, ώστε ο ΣΕΒ να νοιώθει την καυτή ανάσα του ελέγχου στο σβέρκο του.
Τρίτον, ο πούρος σοσιαλδημοκράτης κ. Όθωνας, με τις γνωστές αγωνιστικές περγαμηνές στην αυλή του κ. Παπανδρέου,αναλαμβάνει την σύνταξη της λίστας των υπό απόλυση δημοσίων υπαλλήλων (εφεξής θα ονομάζεται Λίστα του Όθωνα) και θα οριστεί εφ΄όρου ζωής Α αντιπρόεδρος του ΣΕΒ και επίτιμος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Πρώτον, ο "ραντιέρης", θα φέρει στη χώρα τις ανά το κόσμο καταθέσεις του. Θα υποχρεώσει να πράξουν το ίδιο και όλα τα μέλη του ΣΕΒ, όπως επίσης θα δημοσιοποιήσουν και τις εξωχώριες εταιρείες που διαθέτουν. Θα προσφέρει ετησίως ο ο κ.Δασκαλόπουλος και όλα τα μέλη του ΣΕΒ τα εισοδήματα δυο μηνών στα δημόσια ταμεία.
Δεύτερον, ο κ. Μητσοτάκης θα αναλάβει την προεδρία της παγκόσμιας οργάνωσης για την Διαφάνεια και την μάχη εναντίον της διαφθοράς, ώστε ο ΣΕΒ να νοιώθει την καυτή ανάσα του ελέγχου στο σβέρκο του.
Τρίτον, ο πούρος σοσιαλδημοκράτης κ. Όθωνας, με τις γνωστές αγωνιστικές περγαμηνές στην αυλή του κ. Παπανδρέου,αναλαμβάνει την σύνταξη της λίστας των υπό απόλυση δημοσίων υπαλλήλων (εφεξής θα ονομάζεται Λίστα του Όθωνα) και θα οριστεί εφ΄όρου ζωής Α αντιπρόεδρος του ΣΕΒ και επίτιμος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Επέλεξε το ΠΑΣΟΚ τον καλύτερο για την περιφέρεια Ηπείρου;
Γράφει ο delinquents
Ωραία, με ποιο σκεπτικό θα ζητούσαμε από την υπόλοιπη αριστερά και από τους ανένταχτους πολίτες, ακόμα ίσως και από μία μερίδα του ΠΑΣΟΚ, την στήριξή τους στον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ; Είχαμε, ως ΠΑΣΟΚ, επιλέξει τον καλύτερο δυνατό για την περιφέρεια Ηπείρου; Μπορούσαμε τον υποψήφιό μας να τον στηρίξουμε στην κοινωνία με νύχια και με δόντια; Επιλέξαμε τον αντίστοιχο Καμίνη ώστε να ανατρέψουμε μία παγιωμένη κατάσταση; Η διαδρομή και οι ικανότητές του ήταν αντίστοιχες με τις αρμοδιότητες που θα αναλάμβανε;
Οι ερωτήσεις είναι πολλές και οι απαντήσεις που έχει ο καθένας μας μέσα στο μυαλό του είναι αποκαρδιωτικές. Είναι κοινό μυστικό πως η επιλογή του ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια Ηπείρου ήταν μία επιλογή ήττας. Δεν εξηγείται αλλιώς πως προκρίθηκε η επιλογή ενός στελέχους με καίρια αρνητικά σημεία για μία τόσο σημαντική θέση (μικροί πρωθυπουργοί ή ισότιμοι με υπουργοί, κατά τα λεγόμενα του πρωθυπουργού). Τα έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν (Τα χαρακτηριστικά του υποψηφίου περιφερειάρχη … – ανεπάρκεια μόρφωσης, περιορισμένες ικανότητες διοίκησης, αναξιοκρατικές πρακτικές, κτλ) αλλά το κύριο που θα πρέπει να εξάγουμε από αυτές τις εκλογές είναι πως όπου προκρίθηκαν αξιόλογοι υποψήφιοι το εκλογικό σώμα τους τίμησε με την ψήφο του. Είτε ανέτρεψαν παγιωμένες καταστάσεις ετών, είτε πραγματοποίησαν μία αξιόλογη πορεία. Το εμφατικό ~10% στην διαφορά που διαμορφώνεται τι μας διδάσκει;
Επιλογές σαν αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια Ηπείρου αποξενώνουν το εκλογικό σώμα και σίγουρα δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ακόμα περισσότεροι ανένταχτοι πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στους κομματικούς σχηματισμούς. Η μειωμένη προσέλευση στις κάλπες μπορεί μόνο να αντιμετωπιστεί επιλέγοντας αξιόλογα, ενεργά άτομα από την κοινωνία που μπορούν να εμπνεύσουν τους πολίτες.
http://delinquents.wordpress.com/2010/11/15/%ce%b5%cf%80%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bf%ce%ba-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80/
Ωραία, με ποιο σκεπτικό θα ζητούσαμε από την υπόλοιπη αριστερά και από τους ανένταχτους πολίτες, ακόμα ίσως και από μία μερίδα του ΠΑΣΟΚ, την στήριξή τους στον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ; Είχαμε, ως ΠΑΣΟΚ, επιλέξει τον καλύτερο δυνατό για την περιφέρεια Ηπείρου; Μπορούσαμε τον υποψήφιό μας να τον στηρίξουμε στην κοινωνία με νύχια και με δόντια; Επιλέξαμε τον αντίστοιχο Καμίνη ώστε να ανατρέψουμε μία παγιωμένη κατάσταση; Η διαδρομή και οι ικανότητές του ήταν αντίστοιχες με τις αρμοδιότητες που θα αναλάμβανε;
Οι ερωτήσεις είναι πολλές και οι απαντήσεις που έχει ο καθένας μας μέσα στο μυαλό του είναι αποκαρδιωτικές. Είναι κοινό μυστικό πως η επιλογή του ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια Ηπείρου ήταν μία επιλογή ήττας. Δεν εξηγείται αλλιώς πως προκρίθηκε η επιλογή ενός στελέχους με καίρια αρνητικά σημεία για μία τόσο σημαντική θέση (μικροί πρωθυπουργοί ή ισότιμοι με υπουργοί, κατά τα λεγόμενα του πρωθυπουργού). Τα έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν (Τα χαρακτηριστικά του υποψηφίου περιφερειάρχη … – ανεπάρκεια μόρφωσης, περιορισμένες ικανότητες διοίκησης, αναξιοκρατικές πρακτικές, κτλ) αλλά το κύριο που θα πρέπει να εξάγουμε από αυτές τις εκλογές είναι πως όπου προκρίθηκαν αξιόλογοι υποψήφιοι το εκλογικό σώμα τους τίμησε με την ψήφο του. Είτε ανέτρεψαν παγιωμένες καταστάσεις ετών, είτε πραγματοποίησαν μία αξιόλογη πορεία. Το εμφατικό ~10% στην διαφορά που διαμορφώνεται τι μας διδάσκει;
Επιλογές σαν αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια Ηπείρου αποξενώνουν το εκλογικό σώμα και σίγουρα δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ακόμα περισσότεροι ανένταχτοι πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στους κομματικούς σχηματισμούς. Η μειωμένη προσέλευση στις κάλπες μπορεί μόνο να αντιμετωπιστεί επιλέγοντας αξιόλογα, ενεργά άτομα από την κοινωνία που μπορούν να εμπνεύσουν τους πολίτες.
http://delinquents.wordpress.com/2010/11/15/%ce%b5%cf%80%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bf%ce%ba-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80/
15 Νοεμβρίου 2010
Μπουτάρης και Καμίνης είναι το όνομα της ελπίδας.
Μπουτάρης και Καμίνης εκφράζουν το τέλος της πολύχρονης και αδιάλειπτης κυριαρχίας της συντηρητικής παράταξης στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η νίκη τους τροφοδοτεί τις ελπίδες των κατοίκων των δύο μεγάλων αστικών κέντρων,για καθολική και ολόπλευρη αναβάθμιση της ποιότητας ζωής τους. Οι κάτοικοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης ακουμπούν τις προσδοκίες τους σε δύο πολιτικά πρόσωπα που δεν κουβαλούν κομματικές εμπλοκές και βαρίδια, σε δύο πολιτικούς που δεν υποτάσσονται στο πολιτικό κόστος και είναι αποφασισμένοι, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις τους, να προχωρήσουν σε ριζοσπαστικές λύσεις. Απέναντί τους θα συναντήσουν κατεστημένες συμπεριφορές και νοοτροπίες, οπισθοδρομικές συντεχνίες και πάμπολλες πολιτικές καχυποψίες. Πίστωση χρόνου δεν θα έχουν. Για τούτο, από σήμερα οφείλουν να ετοιμάσουν προγράμματα υλοποιήσιμα και άμεσης εφαρμογής και κυρίως να εμπνεύσουν ένα νέο ανοικτό, δημοκρατικό, διάφανο και έντιμο τρόπο αυτοδιοικητικής λειτουργίας. Δεν δικαιούνται να αποτύχουν.
ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΚΑΡΤΕΣ
Κίτρινη κάρτα στον κ. Παπανδρέου και το Πασοκ για την αναποτελεσματική και άδικη κυβερνητική πολιτική. Η πίστωση για την έξοδο της χώρας απο την οικονομική κρίση σημαίνει ανοχή και θυσίες, αλλά δεν ταυτίζεται με τον κοινωνικό ισοπεδωτισμό,την απουσία σχεδίου, αποφασισμένης διευθύνουσας ομάδας και ελπίδας.
Κίτρινη κάρτα στον κ. Σαμαρά και την Ν.Δ.. Η "ολική επαναφορά" αργεί, ο λαϊκός θυμός για τα επιτεύγματα των κυβερνήσεων Καραμανλή δεν έχει εκτονωθεί και οι πολιτικές"ελαφρότητες" απωθούν, δεν πείθουν.
Κίτρινη κάρτα στην Αριστερά. Ανεδαφική, κλεισμένη σε φρούρια με ψηλά τείχη, πολυδιασπασμένη και βουτηγμένη σε προσωπικές ματαιοδοξίες αυτοορίζεται ως το pet του πολιτικού συστήματος.
Κίτρινη κάρτα στο πολιτικό σύστημα στο σύνολο του. Δεν εμπνέει, δεν δημιουργεί, δεν εκφράζει και δεν υπηρετεί την κοινωνία. Η αποχή, τα λευκά και τα άκυρα επωάζουν το νέο, το καινούργιο. Οι προσδοκίες ματαιώθηκαν και ο πολιτικός χρόνος πυκνός καθιστά απρόβλεπτες την ταχύτητα και το βάθος των πολιτικών εξελίξεων. Σύντροφοι ΞΥΠΝΗΣΤΕ.
Το λευκό είναι πολιτική στάση
Γράφει η Κοραλία.
Το επιτελείο του ΠΑΣΟΚ, ομού με τους καλοθελητές διερμηνείς και τους στοιχιμένους σε συγκεκριμένα συμφέροντα δημοσιογράφους, ερμηνεύουν το εκλογικό αποτέλεσμα ως μήνυμα αποδοχής ή έστω ανοχής της κυβέρνησης. Προκλητικά μειώνουν και αποσιωπούν τη σημασία της τεράστιας και πρωτόγνωρης αποχής που ειδικά στην περιφέρεια Αττικής ξεπερνά το 60%. Ισχυρίζονται πως αφού το εκλογικό σύστημα επιτρέπει την εκλογή αρχόντων ακόμα και με ελάχιστη συμμετοχή των εκλογέων, δεν έχει σημασία ο αριθμός των πολιτών που αισθάνεται αλληλέγγυος με τα δύο κόμματα που εκαλείτο να επιλέξει. Επιπλέον καταδικάζουν και καταγγέλουν την πλειοψηφία των πολιτών στο σύνολο του εκλογικού σώματος που αποφάσισε να απόσχει ή πήγε στις κάλπες και δήλωσε την αντίθεσή του με λευκό και άκυρο ως αδιάφορους, παραλίες και καφενόβιους. Επομένως συμπεραίνουν πως μπορούν, ως μοναδικοί υπεύθυνοι, να κυβερνούν, να ερμηνεύουν και να αναλύουν τα πολιτικά δρώμενα αγνοώντας την αποχή.
Κατά τη γνώμη μου, σε μια κρίσιμη στιγμή που κρίνεται η θέση της χώρας στη διεθνή σκηνή, η επιβίωση των λαικών στρωμάτων και η οικονομική επιβίωση της χώρας, δε μπορεί η αποχή να ερμηνεύεται με την εύκολη φράση "μα έτσι συμβαίνει και σε κάποιες χώρες της δύσης" ή ο ελληνικός λαός μέσα σε ένα χρόνο έγινε αδιάφορος για την πολιτική.
Χθες ένα μέρος αυτών που απείχαν απάντησε "όχι δε θα πάρω", γιατί έπρεπε να επιλέξει, με το μαχαίρι στο λαιμό, ανάμεσα στην φιλελεύθερη πολιτική του ΠΑΣΟΚ και το κόμμα της δεξιάς που ενεδύθη λαικιστικά το μανδύα του αντιμνημονίου. Ισχυρίζομαι δηλαδή ότι η αποχή γι αυτούς ήταν μια βασανιστική και βαθειά πολιτική στάση και γι αυτό δεν πρέπει να υποτιμάται ή να παραβλέπεται. Κάποιοι απαιτούσαν από ψηφοφόρους του χώρου του ΠΑΣΟΚ ή της αριστεράς, εφόσον δε συμφωνούν με το μνημόνιο και την ασκούμενη πολιτική, να ψηφίσουν ΝΔ και βέβαια αυτοί διάλεξαν αποχή.
Ίσως είναι φυσιολογικό, για το κόμμα του ΓΑΠ να συνεργάζεται με αμφίβολες προσωπικότητες στην Πελοπόννησο που υποστηρίζονται από το ακροδεξιό κόμμα του ΛΑΟΣ και στην περιφέρεια της Αττικής να δέχεται στο δεύτερο γύρο την υποστήριξη του ΛΑΟΣ (τι σημαίνει αυτό άραγε στις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν?), δεν είναι όμως για ορισμένους από τους μέχρι πρόσφατα ψηφοφόρους του που δε συνερίζονται τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του. Τέλος θα ήθελα να θυμήσω ότι στην Ελληνική πολιτική ιστορία η μεγάλη αποχή στο παρελθόν παρήγαγε πολιτικά αποτελέσματα.
Το επιτελείο του ΠΑΣΟΚ, ομού με τους καλοθελητές διερμηνείς και τους στοιχιμένους σε συγκεκριμένα συμφέροντα δημοσιογράφους, ερμηνεύουν το εκλογικό αποτέλεσμα ως μήνυμα αποδοχής ή έστω ανοχής της κυβέρνησης. Προκλητικά μειώνουν και αποσιωπούν τη σημασία της τεράστιας και πρωτόγνωρης αποχής που ειδικά στην περιφέρεια Αττικής ξεπερνά το 60%. Ισχυρίζονται πως αφού το εκλογικό σύστημα επιτρέπει την εκλογή αρχόντων ακόμα και με ελάχιστη συμμετοχή των εκλογέων, δεν έχει σημασία ο αριθμός των πολιτών που αισθάνεται αλληλέγγυος με τα δύο κόμματα που εκαλείτο να επιλέξει. Επιπλέον καταδικάζουν και καταγγέλουν την πλειοψηφία των πολιτών στο σύνολο του εκλογικού σώματος που αποφάσισε να απόσχει ή πήγε στις κάλπες και δήλωσε την αντίθεσή του με λευκό και άκυρο ως αδιάφορους, παραλίες και καφενόβιους. Επομένως συμπεραίνουν πως μπορούν, ως μοναδικοί υπεύθυνοι, να κυβερνούν, να ερμηνεύουν και να αναλύουν τα πολιτικά δρώμενα αγνοώντας την αποχή.
Κατά τη γνώμη μου, σε μια κρίσιμη στιγμή που κρίνεται η θέση της χώρας στη διεθνή σκηνή, η επιβίωση των λαικών στρωμάτων και η οικονομική επιβίωση της χώρας, δε μπορεί η αποχή να ερμηνεύεται με την εύκολη φράση "μα έτσι συμβαίνει και σε κάποιες χώρες της δύσης" ή ο ελληνικός λαός μέσα σε ένα χρόνο έγινε αδιάφορος για την πολιτική.
Χθες ένα μέρος αυτών που απείχαν απάντησε "όχι δε θα πάρω", γιατί έπρεπε να επιλέξει, με το μαχαίρι στο λαιμό, ανάμεσα στην φιλελεύθερη πολιτική του ΠΑΣΟΚ και το κόμμα της δεξιάς που ενεδύθη λαικιστικά το μανδύα του αντιμνημονίου. Ισχυρίζομαι δηλαδή ότι η αποχή γι αυτούς ήταν μια βασανιστική και βαθειά πολιτική στάση και γι αυτό δεν πρέπει να υποτιμάται ή να παραβλέπεται. Κάποιοι απαιτούσαν από ψηφοφόρους του χώρου του ΠΑΣΟΚ ή της αριστεράς, εφόσον δε συμφωνούν με το μνημόνιο και την ασκούμενη πολιτική, να ψηφίσουν ΝΔ και βέβαια αυτοί διάλεξαν αποχή.
Ίσως είναι φυσιολογικό, για το κόμμα του ΓΑΠ να συνεργάζεται με αμφίβολες προσωπικότητες στην Πελοπόννησο που υποστηρίζονται από το ακροδεξιό κόμμα του ΛΑΟΣ και στην περιφέρεια της Αττικής να δέχεται στο δεύτερο γύρο την υποστήριξη του ΛΑΟΣ (τι σημαίνει αυτό άραγε στις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν?), δεν είναι όμως για ορισμένους από τους μέχρι πρόσφατα ψηφοφόρους του που δε συνερίζονται τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του. Τέλος θα ήθελα να θυμήσω ότι στην Ελληνική πολιτική ιστορία η μεγάλη αποχή στο παρελθόν παρήγαγε πολιτικά αποτελέσματα.
14 Νοεμβρίου 2010
Από αύριο αρχίζουν τα δύσκολα
«Από αύριο αρχίζουν τα δύσκολα. Ανοίγει ένας κύκλος εξαιρετικά κρίσιμος για την οικονομία, για τη χώρα, για τις προοπτικές κάθε οικογένειας και κάθε επιχείρησης», δήλωσε ο υπουργός Αμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος. «Χρειαζόμαστε ενότητα. Φυσικά χρειαζόμαστε κι ένα εθνικό σχέδιο που η κυβέρνηση το συγκροτεί και το εφαρμόζει. Αλλά δεν αρκεί η κυβέρνηση, δεν αρκεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Χρειαζόμαστε όλη την κοινωνία, χρειαζόμαστε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, προκειμένου να πετύχουμε τους αναγκαίους εθνικούς στόχους που οφείλουμε να πετύχουμε», διεμήνυσε ο υπουργός.
Στις δηλώσεις αυτές προέβη μετά την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος στη Θεσσαλονίκη o πάλαι ποτέ επικεφαλής της έσωκομματικής αντιπολίτευσης του κ. Παπανδρέου. Τώρα "ενσωματωμένος" στην Ακαδημαϊκή στρατηγική Παμπούκη, ελίσσεται και υπαινίσσεται. Το 42% της λαϊκής βάσης του Πασοκ το "ξόδεψε" για ένα Υπουργείο, μία θέση Διοικητή οργανισμού και δύο τοποθετήσεις αντιπεριφερειαρχών. Για να του "επιτρέπεται να λέει "Φυσικά χρειαζόμαστε κι ένα εθνικό σχέδιο που η κυβέρνηση το συγκροτεί και το εφαρμόζει". Δηλαδή Βαγγέλη συμμετέχεις σε μία κυβέρνηση και υπηρετείς έναν πρωθυπουργό που κυβερνούν χωρίς σχέδιο και τώρα μετά 13 μήνες το ανακαλύπτεις και το δηλώνεις δημόσια? Καλά δεν ήξερες......δεν ρώταγες τον Φελώνη? Μέχρι και αυτός το ξέρει.
Ανήκομεν στη Δύση
Ο τσάρος ενοχλείται
13 Νοεμβρίου 2010
Οι Ιφιγένειες της "πολιτικής ανοησίας"
Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου προσπαθεί να τετραγωνίσει το κύκλο. Η υστέρηση των εσόδων και η αναθεώρηση των στοιχείων για το 2009 που επιβαρύνουν και το έλλειμμα του 2010, απαιτούν εξοικονόμηση επιπλέον 5 δις ευρώ. Μία ημέρα πρίν τον Β γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών,το κυβερνητικό επιτελείο ισχυρίζεται ότι νεα μέτρα που θα αφορούν περικοπές μισθών, συντάξεων, γενικευμένη αύξηση της φορολογίας δεν πρόκειται να ληφθούν. Τα χρήματα θα αντληθούν απο τον περιορισμό των κρατικών δαπανών, διατείνεται ο "αχαμνός" κ.Παπακωνσταντίνου. Ο υπουργός ψεύδεται μαζί του ψεύδεται και ο πρωθυπουργός. Έχουν επιλέξει,γιά μία ακόμα φορά, την σταδιακή αποκάλυψη της πραγματικότητας και της αλήθειας. Όπως και πέρισυ τέτοιο καιρό, όταν καθ΄ομολογία του υπουργού Οικονομικών, ναί μεν γνώριζαν αλλά ηρνούντο για λόγους πολιτικούς και την αλήθεια να πούνε και τα απαραίτητα μέτρα να λάβουν.Τα αποτελέσματα της αβάσταχτης πολιτικής ανοησίας είναι πλέον γνωστά και τα υφίστανται οι Έλληνες πολίτες. Θα το πληρώσουν πιθανά και άξιοι εκπρόσωποι του Πασοκ στις αυριανές εκλογές. Αδίκως θα εισπράξουν την μήνι του εκλογικού σώματος αλλά θα αποτελέσουν δυστυχώς τις "πολιτικές Ιφιγένειες" του "Τρ(ο)ικού "πολέμου που ετοιμάζεται να διεξάγει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις διαρροές των υπουργών και στελεχών της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)