Καί μετά ήρθαν τα alient...

H ομιλία του κ. Παπανδρέου στη κοινοβουλευτική ομάδα του Πασοκ αποτύπωσε την σαφή αδυναμία του πρωθυπουργού να παράξει μια πολιτική εθνικής επιβίωσης, να εμπνεύσει τους βουλευτές του και τον ελληνικό λαό. Το "εγώ" του κυριάρχησε και η κατατονική εκφορά της ομιλίας του αποκάλυπτε την σύγχιση και την ανασφάλεια του.
Ο κ. Παπανδρέου έχει εγκαταλείψει τη κοινή λογική. Με περισσή αλαζονεία και υπεροπτικό ύφος αγκιστρώνεται στην εξουσία μέσω της επίκλησης μιας λαϊκής εντολής που έχει εξαντληθεί και έχει ακυρωθεί στην κοινωνία. Μας αντιμετωπίζει ως "ιθαγενείς" και μας προσφέρει "καθρεπτάκια -ανασχηματισμό".
 Ο πολιτικός χρόνος του κ. Παπανδρέου στερεύει και το πολιτικό προσωπικό του Πασοκ οφείλει να αναλάβει κάθε πρωτοβουλία που θα προσφέρει πολιτικό χρόνο στην πατρίδα.
Άλλως θα έρθουν τα alient....

Λάσπη στο ανεμιστήρα

Οι εξελίξεις δικαιώνουν όλους όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική συμπεριφορά του κ. Παπανδρέου προσιδιάζει σε πρίγκηπα και πόρρω απέχει απο την δεοντολογία που διέπει τις κινήσεις και τις επιλογές ενός πρωθυπουργού.
Το ρευστό πολιτικό σκηνικό, όπως διαμορφώνεται, είναι πολιτικό σκηνικό με μικρό χρονικό ορίζοντα. Προκειμένου να επιβιώσει το imperium των Παπανδρέου, η χώρα ,οι άνθρωποί της μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Γι αυτό ο γκαιμπελικός μηχανισμός του Μαξίμου, σαν έτοιμος από καιρό, βάζει λάσπη στον ανεμιστήρα. Ο "εμετικός τσανακογλύφτης" βουλευτής κ. Αντωνακόπουλος ανακαλύπτει "συνωμοσίες", επειδή η ανάγκη διατήρησης της υπουργικής του καρέκλας απαιτεί συνεχείς οσφυοκαμψίες. Και ως εδώ καλά. Αλλά ο Λοβέρδος, ο Ρέππας, ο Χρυσοχοϊδης, η Διαμαντοπούλου και ο άφαντος Βενιζέλος γιατί νομίζουν ότι ωφελούνται με όσα αμετροεπή και γλοιώδη ξεστομίζουν?
Δεν κατανοούν, δεν αφουγκράζονται η μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απολέσαι?

Παραίτηση Φλωρίδη

Αθήνα, 16 Ιουνίου 2011
Από το περασμένο φθινόπωρο, αντιλαμβανόμενος ότι η κυβερνητική προσπάθεια για το έργο ανόρθωσης και βαθιάς αλλαγής της χώρας παρουσίαζε εμφανή σημάδια κάμψης, διατύπωσα δημόσια την άποψη ότι χρειαζόταν επειγόντως η συγκρότηση Εθνικού Μετώπου Ευθύνης με Συναίνεση, προκειμένου να συνεχιστεί με την απαιτούμενη δύναμη το αναγκαίο μεταρρυθμιστικό  έργο. Είχα επανειλημμένα  εκφράσει με έμφαση την άποψη ότι  «η λύση ή θα είναι εθνική ή δεν θα υπάρξει».
Οι ηγεσίες των δύο κομμάτων εξουσίας  δεν θέλησαν ν’ ασχοληθούν σοβαρά με αυτή την πτυχή του εθνικού ζητήματος. Η κυβέρνηση , ιδιαίτερα μετά το Φθινόπωρο, με λανθασμένες επιλογές στην οικονομία και στο κράτος, με αδυναμία συνολικού σχεδιασμού,  με  εμφανώς  άνιση και άδικη  κατανομή των βαρών και πρωτοφανή αναποτελεσματικότητα,  οδηγήθηκε ταχύτατα σε μεταρρυθμιστική εξάντληση. Η αποτυχία της έδωσε επιχειρήματα στους αντιπάλους των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων να διατυπώσουν λόγο εναντίον, του τόσο απαραίτητου για τη χώρα πλαισίου τομών στο κράτος, στην οικονομία και στο πολιτικό σύστημα. Να συκοφαντήσουν με το λαϊκίστικο λόγο τους κάθε απόπειρα αλλαγής του παρασιτικού μοντέλου σε παραγωγικό υπόδειγμα.   Η  Ν.Δ, με πρωτοφανείς για τη φυσιογνωμία συντηρητικού κόμματος εξουσίας επιλογές και  ακολουθώντας τα χειρότερα πρότυπα αντιπολίτευσης, επένδυσε στη φθορά της Κυβέρνησης, με έπαθλο τον κίνδυνο καταστροφής της χώρας.

Η κορύφωση της εθνικής κρίσης σε πολιτικό επίπεδο, η αδυναμία στοιχειώδους συνεννόησης των πολιτικών κομμάτων και η ογκούμενη έκφραση αγανάκτησης των πολιτών για την οικονομική και πολιτική χρεοκοπία σε συνδυασμό με  τη σύγχυση που δημιουργεί  ένας  ανεύθυνος  δημαγωγικός λόγος, φέρνουν τη χώρα πολύ κοντά σε μια ανυπολόγιστη καταστροφή.
Οι μονοκομματικού χαρακτήρα προσπάθειες, έστω και με πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής, αδυνατούν να ολοκληρώσουν τη δύσκολη σημερινή αποστολή. Ταυτόχρονα, οι εκλογές, παρότι αποτελούν πάγια και αναντικατάστατη δημοκρατική διέξοδο, στην ιδιαίτερη περίοδο που διανύουμε εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο για την οικονομική βιωσιμότητα της χώρας.
Τις τελευταίες μέρες, ορισμένες πρωτοβουλίες για εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρξει πολιτική σταθερότητα, δημιούργησαν την εντύπωση ότι αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί. Στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε να συμβάλει αποφασιστικά ΜΟΝΟ ένα μεταβατικό σχήμα Εθνικής Σωτηρίας, με την απαραίτητη συμμετοχή των δύο βασικών πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
Τα απολύτως συγκεκριμένα καθήκοντα αυτού του σχήματος θα μπορούσαν να είναι:
1.       Η διασφάλιση της άμεσης χρηματοδότησης της χώρας
2.       Η προσπάθεια επανατοποθέτησης του «Ελληνικού Ζητήματος», σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους  εταίρους
3.       Η αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης και ομοψυχίας της κοινωνίας
4.       Η προετοιμασία των όρων για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, αλλά και η  άμεση νομοθέτηση στην κατεύθυνση ενδυνάμωσης και εμβάθυνσης της Δημοκρατίας.
5.       Η προκήρυξη εκλογών σε χρόνο που θα θεωρούνταν κατάλληλος από τις βασικές πολιτικές δυνάμεις. 
Δυστυχώς, οι ηγεσίες των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων στάθηκαν για μία ακόμη φορά κατώτερες των εθνικών περιστάσεων, με  πολιτικά ασυγχώρητο τρόπο. Αντί του Εθνικού Συναγερμού επικράτησε η λογική της κομματικής προσποίησης, των πολιτικών προφάσεων, των υστερόβουλων υπολογισμών και των στενοκομματικών πιέσεων. Δεν υπήρχε χειρότερος τρόπος να πιστοποιηθεί το τέλος ενός φθαρμένου και απερχόμενου πολιτικού συστήματος.
Τιμώ το Κίνημά μας και τους αγώνες του, αλλά στη συγκεκριμένη οριακή για τη χώρα στιγμή, το Εθνικό Χρέος ηττήθηκε από το αρχηγικό και κομματικό συμφέρον. Έτσι, με απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών, υποβάλλω την παραίτησή μου από Βουλευτής.

                                                                                               

                                                                                                              

Το imperium καμώνεται

Η χώρα σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο βιώνει τη παραδοξότητα να μην έχει πρωθυπουργό παρ΄ ότι ο πρωθυπουργός δεν υπέβαλε την παραίτηση του. Ο κ. Παπανδρέου με τα πρωτοφανή καμώματα του υπερασπίζεται το imperium της οικογένειας του. Η πατρίδα, οι άνθρωποί της έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Η καθεστωτική αντίληψη που αποτυπώνεται και στο αποψινό διάγγελμα του (εδω), επιχειρεί να τσακίσει την πολιτική και ηθική αξιοπρέπεια των βουλευτών του Πασοκ και αγνοεί το βαθύτερο νόημα, την ουσία των απανταχού πλατειών.
Ο κ. Παπανδρέου με την πολιτική συμπεριφορά του, επικυρώνει την πολιτική του αποδρομή. Αβίαστα, απερίσκεπτα και χάριν της  ατελεύτητης εγωπάθειας του, εξάντλησε το πολιτικό κεφάλαιο που αφειδώλευτα του προσέφερε ο ελληνικός λαός. Με αβάσταχτη ελαφρότητα διαλύει την δημοκρατική παράταξη, την χρεώνει και την ταυτίζει με τις χειρότερες στιγμές της μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Αύριο πιθανόν όλα να φαίνονται τα ίδια . Στην ουσία όλα θα είναι διαφορετικά. Το κοινωνικό τσουνάμι δεν ανακόπτεται.

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Ισχυρή η πιθανότητα κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας και πρωθυπουργό τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συζητείται τώρα.

Διαβάστε το 44

Στο άρθρο 44 του Συντάγματος αναζητούν διέξοδο ο κ. Παπανδρέου και η ομάδα των "κηπουρών". Λέτε να κυοφορείται συνταγματικό πραξικόπημα? Ίδωμεν.

 'Αρθρο 44: (Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, δημοψηφίσματα, διαγγέλματα)

1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Bουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Bουλής σε σύνοδο. Aν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.
*2. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου.
Δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, εκτός από τα δημοσιονομικά, εφόσον αυτό αποφασιστεί από τα τρία πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση των δύο πέμπτων του συνόλου και όπως ορίζουν ο Kανονισμός της Bουλής και νόμος για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής. Δεν εισάγονται κατά την ίδια περίοδο της Bουλής περισσότερες από δύο προτάσεις δημοψηφίσματος για νομοσχέδιο.
Aν νομοσχέδιο υπερψηφιστεί, η προθεσμία του άρθρου 42 παράγραφος 1 αρχίζει από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
*3. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε εντελώς εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί να απευθύνει προς το Λαό διαγγέλματα, μετά από σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Kυβέρνησης. Tα διαγγέλματα προσυπογράφονται από τον Πρωθυπουργό και δημοσιεύονται στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως.



<< Προηγούμενο Επόμενο >>

Θα τολμήσει?

Οι βουλευτές και τα στελέχη του Πασοκ στα κεραμίδια και ο κ. Παπανδρέου επισκέπτεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Μακάρι ο πρωθυπουργός να έχει συνειδητοποιήσει το έλλειμα πολιτικής νομομοποίησης της κυβέρνησής του.
Μακάρι να έχει κατανοήσει την πολιτική ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα της πολιτικής του ομάδας, την πολιτική του αποτυχία.
Μακάρι  να έχει καταλάβει ότι πλατείες γεμίζουν, κυρίως από νέους, που νοιώθουν ότι τους στερούν το δικαίωμα να δημιουργήσουν μιά καλλίτερη ζωή.
Αν ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των καταστάσεων οφείλει να σκεφθεί και να πράξει εθνικά.
Να προχωρήσει σε εκλογές? Είναι μιά τίμια λύση. Αλλά είναι η δεύτερη λύση. Πρώτη έρχεται ο σχηματισμός κυβέρνησης εκτάκτου ανάγκης. Με πρόεδρο πρόσωπο και της αποδοχής,τουλάχιστον, του κ. Σαμαρά και της Ν.Δ. Καί άλλα κόμματα και άλλοι πολιτικοί και προσωπικότητες θα είναι ευπρόσδεκτοι.   Με πρόγραμμα εθνικής σωτηρίας και γιά ορισμένο χρόνο. Οι δύο παλιοί φίλοι θα παρακολουθούν και θα στηρίζουν.
Θα τολμήσει? Θα διαβεί το ρουβίκωνα? Αν δεν το τολμήσει σήμερα θα του επιβληθεί αύριο από το εκλογικό αποτέλεσμα. Με τη διαφορά ότι σ΄αυτή την προοπτική η ιστορία δεν θα του αναγνωρίσει την ελαχίστη προσφορά.

ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ.

Μήπως η λύση είναι εκ-λογική;

Γράφει ο Γιάννης Νικολάου μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Παρά τις πολύωρες συζητήσεις και συνεδριάσεις, η κυβέρνηση δεν έδωσε απαντήσεις σε δύο καίρια ερωτήματα:
-Αφού απέτυχε η συνταγή του πρώτου Μνημονίου, γιατί θα πετύχει η ίδια (και ενισχυμένη) που θα περιέχεται στο Μεσοπρόθεσμο;
-Η ίδια ομάδα που απέτυχε στο πρώτο, γιατί θα πετύχει στο δεύτερο;
Είναι προφανές ότι στη χώρα και την κοινωνία δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία περί του πρακτέου. Η απαραίτητη συγκατάθεση της κοινωνίας προϋποθέτει καθαρές εξηγήσεις και επανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας. Αλλά η κυβέρνηση συνεχίζει να δημιουργεί απίστευτη σύγχυση και να λειτουργεί σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες της συγκυρίας. Μισόλογα, «αισιόδοξες» προβλέψεις που ανατρέπονται διαρκώς, ανασφάλεια, διαβεβαιώσεις για «αποφασισμένους» που μένουν στα λόγια, μικροπολιτικοί υπολογισμοί της στιγμής.
Στο κυβερνητικό σχήμα υπάρχει πρόβλημα κοινής πολιτικής αντίληψης και διεύθυνσης, που είναι πλέον σοβαρό και ορατό διά γυμνού οφθαλμού.
Η κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική νομιμοποίηση για να εφαρμόσει τη σχεδιαζόμενη πολιτική, ούτε από το εκλογικό σώμα αλλά ούτε και από το ίδιο το κόμμα της.
Τη νομιμοποίηση αυτή δεν μπορεί να την υποκαταστήσει με παιχνίδια συναίνεσης ή με τη συμμετοχή «προσωπικοτήτων» στο κυβερνητικό σχήμα.
Στην παρούσα κατάσταση μόνο οι εκλογές μπορούν να δώσουν λύση και αυθεντική νομιμοποίηση. Διαφορετικά, χαμένη ανάμεσα στην κοινωνική διαμαρτυρία και τις δικές της αντιφάσεις, η κυβέρνηση κινδυνεύει να διολισθήσει στην πλήρη αδυναμία εφαρμογής οποιασδήποτε πολιτικής.
Όσο για τα περί δημοψηφίσματος, ας ελπίσουμε ότι θα επικρατήσουν ωριμότερες σκέψεις. Οι καιροί δεν προσφέρονται για παίγνια. Όσοι το μελετούν, πρέπει να εγκαταλείψουν την ιδέα ότι η συγκατάθεση στην πολιτική τους μπορεί να προκύψει εξ υφαρπαγής.
Η πολιτική ζωή της χώρας κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ανάμεσα σε δύο ακραίες εκδοχές. Από τη μια οι φανατικοί της συνταγής του Μεσοπρόθεσμου και από την άλλη όσοι επιδιώκουν να μην αλλάξει στη χώρα οτιδήποτε και καλλιεργούν τις καταστροφικές θεωρίες να μην πληρώσουμε το χρέος, να βγούμε από το ευρώ κ.λπ .
Υπάρχει όμως και η οδός της λογικής. Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται αλλαγές όπως να μειωθεί το κράτος, να εξομοιωθούν οι αμοιβές στις ΔΕΚΟ με αυτές του ιδιωτικού τομέα, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα. Προφανώς είναι αδύνατο να συνεχίσουμε με τα ίδια ελλείμματα .
Αλλά δεν είναι μεταρρυθμιστικό σχέδιο να αμείβονται οι νέοι με 500 ευρώ, να εξοντωθεί η κοινωνία με την έμμεση φορολογία, να πληρώσουν φόρο οι μικροϊδιοκτήτες, να βυθιστεί ακόμα περισσότερο η οικονομία στην ύφεση.
Το Μεσοπρόθεσμο δεν είναι σχέδιο εκσυγχρονισμού της χώρας. Θα ισοπεδώσει την κοινωνία και θα επιδεινώσει το αδιέξοδο της ύφεσης. Θα απαιτούνται συνεχώς και νέα μέτρα, καθώς είναι αδύνατο να επιτευχθούν οι στόχοι με αυτή τη συνταγή.
Ασφαλώς πρέπει να συμφωνήσουμε με τους δανειστές σε πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών και δρόμος ευχάριστος δεν υπάρχει. Αλλά γιατί να αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια διαπραγμάτευσης ;
Η κυβέρνηση δεν έχει επιδείξει ούτε διαχειριστική επάρκεια ούτε διαπραγματευτική δεινότητα για να πείσει ότι το αποτέλεσμα που αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να πετύχει η χώρα.

Αλλά ακόμα κι αν δεχθούμε ότι το Μεσοπρόθεσμο είναι το ενδεδειγμένο σχέδιο για να βγούμε από την κρίση, πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση έχει την ικανότητα και την αποδοχή να το εφαρμόσει;
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=111385189#

Μικροποσότητα μισθού

Με ένα αμίμητο τρόπο που δανείζεται στοιχεία του αστυνομικού ρεπορτάζ και αποτυπώνει στο έπακρο την κατάσταση στην οποία περιέρχεται ο 'Ελληνας πολίτης από το Μνημόνιο, σχολιάζει ο Γιώργος Θωμάς τα οικονομικά μέτρα που αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο. Αναφέρει συγκεκριμένα με το γνωστό χιούμορ που τον διακρίνει.
"Στην Ακτή Δυμαίων στην Πάτρα, σε επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας συνελήφθη άνδρας ηλικίας περίπου 30 ετών. Κατά τον έλεγχο που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι κατείχε μικροποσότητα μισθού, την οποία, όπως ισχυρίστηκε, προόριζε για προσωπική χρήση. Επι τόπου εκλήθη κλιμάκιο του τοπικού ΣΔΟΕ και διενεργεί έλεγχο προκειμένου να εντοπισθεί η πηγή προέλευσης. Η μικροποσότητα μισθού κατασχέθηκε επ΄ ωφελεία του δημοσίου ταμείου".
Τα λέει όλα σε ένα ...μονόστηλο ο Θωμάς.
http://www.thebest.gr/

Πέρα από τα όρια

Ο Μίκης Θεοδωράκης με φόντο ένα πανό που έγραφε ''Ρε Ουστ'' ξεκίνησε να μιλάει λίγο μετά τις 20.30, στην πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης και αφού είχαν προηγηθεί οι ομιλίες των Κώστα Ζουράρι και Γ.Κασιμάτη. Ο μουσικοσυνθέτης ξεκίνησε λέγοντας... ''Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας τα νιάτα της Ελλάδας, που ξεχύθηκαν στις πλατείες από το Σύνταγμα ως τον Λευκό Πύργο φωνάζοντας ΟΧΙ στο Μνημόνιο, Έξω η Τρόικα, Κάτω η Κυβέρνηση της μειοδοσίας και του ξεπουλήματος''. 
 Ο κ. Θεοδωράκης, ο εκλεκτός συνεργάτης πασών των εξουσιών, προκήρυξε ένα νέο ανένδοτο-ανέκδοτο. Ναί, ο φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ανδρέα Παπανδρέου , του Κώστα Μητσοτάκη, του Γιώργου Παπανδρέου και των παλιών αγωνιστών απο την Τασκένδη. 
Η χώρα τι φταίει και γιατί οι Έλληνες νέοι θα επενδύσουν στην ματαιοδοξία και την αμετροέπεια ενός υπέροχου μουσικοσυνθέτη και σεβαστού παλιού αγωνιστή?

Φιλ the rabbit

Έκτακτη εισφορά σε εισοδήματα μεγαλύτερα των 12.000 ευρώ, με κλιμακωτό συντελεστή, που θα ισχύσει για τέσσερα χρόνια και μάλιστα με αναδρομική ισχύ για τα εισοδήματα του 2010, περιλαμβάνεται στα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που παρουσιάζεται το μεσημέρι στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Είναι το μέτρο που εισηγήθηκε ο κ. Παλκοσένικος ( κατά κόσμο Πετσάλνικος) σε αντικατάσταση της κατάργησης του αφορολογήτου των 12000 ευρώ. Το έθεσε στον διευρυμένο κοινοβουλευτικό τομέα εργασίας, το υπουργείο οικονομικών το διέρρεε από προχθές το βράδυ και άπαντες ομιλούν περί προετοιμασμένης ενέργειας. Λαγός λοιπόν ο κ. Πετσάλνικος.Φιλ the rabbit.
 Όχι για τις πισίνες η δεξαμενές νερού που έγραφε κάποιος στη δήλωση του, ο κ. Πρόεδρος της Βουλής δεν είχε πρόταση. 

Πρώτα η συνείδηση

Η στοιχειώδης προσεκτική ανάγνωση των τοποθετήσεων της πλειοψηφίας των βουλευτών του Πασοκ, στην πρόσφατη διαδικασία συζήτησης του διευρυμένου κοινοβουλευτικού τομέα εργασίας του κινήματος, αναδεικνύει την σύγχιση, την ανασφάλεια και το έλλειμα πολιτικού προσανατολισμού της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Η έκφραση αγωνίας ταυτίζεται σε πολλές περιπτώσεις με τις πελατειακής αντίληψης "κόκκινες γραμμές". Η σθεναρή προάσπιση του κεντρικού ρόλου του κράτους δεν προκύπτει πάντα, απο πολιτική και οικονομική θεώρηση για τον επαναπροσδιορισμό της δημόσιας σφαίρας, αλλά πηγάζει απο την εκλογική σχέση μιας συγκεκριμένης κοινωνικής και επαγγελματικής ομάδας με συγκεκριμένους πολιτικούς εκπροσώπους.
Ένιες των καταγγελών περί εκχχώρησης μέρους της εθνικής και κρατικής κυριαρχίας, περισσότερο ταιριάζουν σε "εθνοκεντρικές οιμωγές" και λιγότερο προσιδιάζουν  σε μια ενδελεχή αναζήτηση και αντιμετώπιση των αιτιών που που γεννούν τιμήματα εθνικής αξιοπρέπειας και κινδύνους εθνικών ακρωτηριασμών.
Η από αρκετούς ατελής προσπάθεια αποδοχής, ταύτισης και εξευμενισμού των "αγανακτισμένων", αποτελεί εύγλωττη παραδοχή της φθοράς του πολιτικού συστήματος και εμφανή αναπαραγωγή της λαϊκιστικης αντίληψης που τρομοκρατεί αλλά και επικρατεί στον πολιτικό λόγο και συμπεριφρά σημαντικού μέρους του κοινοβουλίου.
Το πολιτικό προσωπικό του Πασοκ, οι βουλευτές του κυρίως, είναι αντιμέτωποι με ισχυρά διλήματα. Διλήμματα εθνικά, πολιτικά.Διλήμματα προσωπικά. Επωμίζονται την τύχη, το αύριο και την προοπτική ενος λαού, ενός έθνους. Οι ευθύνες που έχουν αναλάβει είναι τεράστιες και ας ευχηθούμε η αντιμετώπιση των διλλημάτων τους να υπερβαίνει στη συνείδηση τους, την τάση της προσωπικής, άνευ αρχών και όρων,  προσωπικής πολιτικής επιβίωσης.

Εσείς δώσατε τη μάχη

Σε εξέλιξη βρίσκεται η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ υπό την προεδρία του κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προ ολίγου σημείωσε στην εισαγωγική του εισήγηση ότι «οι πραγματικά χαμένες μάχες είναι αυτές που δεν δόθηκαν».
Ναι κύριε πρωθυπουργέ έχετε απόλυτα δίκηο.
Εσείς δώσατε τη μάχη να πείσετε τον κόσμο όλο ότι δεν ηγείσθε μιάς διεφθαρμένης χώρας.
Εσείς δώσατε τη μάχη με  τους ευρωπαίους εταίρους μας με τα περίστροφα στο τραπέζι.
Εσείς δώσατε τη μάχη της επιτυχούς διαπραγμάτευσης με την τρόϊκα.
Εσείς δώσατε τη μάχη για να συλληφθεί η φοροδιαφυγή.
Εσείς δώσατε τη μάχη για μη μειωθούν οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις.
Εσείς δώσατε τη μάχη ενάντια στην ανεργία.
Εσείς....εσείς...εσείς....
Φτάνει κύριε πρωθυπουργέ. Όχι άλλες μάχες. Ξεκουρασθείτε.

Αποφάσεις τώρα

Μετά 10 ώρες συνεδρίασης του άτυπου υπουργικού συμβουλίου (χθές), μετά τον συνεχιζόμενο (μέχρι τώρα), Κοινοβουλευτικό τομέα εργασίας του Πασοκ, προκύπτουν αβίαστα κάποια συμπεράσματα. Ο κ. Παπανδρέου δεν είναι σε θέση να πείσει τους υπουργούς του για την ορθότητα των επιλογών του και αναλίσκεται σε γενικές σωτηριολογικού τύπου επισημάνσεις και αβάσταχτης ελαφρότητας πολιτικές προτάσεις (δημοψήφισμα). Ο κ. Παπανδρέου δεν είναι σε θέση, δεν αντέχει να αντικρύσει και να συζητήσει με τους βουλευτές του και αναθέτει την ευθύνη στο "αχαμνό" κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος παρά την συνεπικουρία των κ.κ. Ραγκούση, Ρέππα κ.α., αδυνατεί να πείσει τους βουλευτές του Πασοκ για την ορθότητα της πολιτικής του. Ας μην παραβλέψουμε το γεγονός, ότι η αποδοκιμασία του υπουργού οικονομικών, δεν τον οδηγεί σε οικειοθελή έξοδο αλλά τον κινεί σε "διαπραγμάτευση" για το πολιτικό του μέλλον (sic).
Παράλληλα, οι πλατείες γεμίζουν απο ετροκλήτων πολιτικών επιθυμιών αγανακτισμένους, οι οποίοι σε ένα συγκλείνουν και συμφωνούν, στην αποδοκιμασία του πρωθυπουργού ,της κυβέρνησης και του όλου πολιτικού συστήματος.
Η χώρα όμως είναι σε βαθειά κρίση,απαιτούντα αποτελεσματικές πολιτικές και οικονομικές λύσεις. Εδώ και τώρα. Η αδυναμία του πρωθυπουργού , το κυβερνητικό αλαλούμ και η αδράνεια του συνόλου των πολιτικών θεσμών σε συνδυασμό με την "τυφλή" αγανάκτηση έχουν αναδείξει το έλλειμα πολιτικής νομιμοποίησης των κυβερνητικών επιλογών.
Η χρησιμότητα ενος κυβερνητικού σχήματος έκτακτης ανάγκης και εθνικής σωτηρίας δεν αναγνωρίζεται απο το φθαρμένο πολιτικό σύστημα, το απαιτούν όμως οι επείγουσες ανάγκες της χώρας. Μήπως ήρθε η ώρα των εκλογών?