Νέα Μεταπολίτευση

Η εβδομάδα που πέρασε σφραγίστηκε απο την αποτυχία των ηγεσιών των δύο μεγάλων κομμάτων να προωθήσουν ένα ελάχιστο σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας. Αναμφίβολα την κύρια ευθύνη φέρει ο κ. Παπανδρέου. Η ασάφεια των λόγων του και οι παλινωδίες των πολιτικών του επιλογών δεν προσφέρονται για την διαμόρφωση κοινών τόπων.
Ο κ. Σαμαράς δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Εγκλωβισμένος στα δίκτυα του συμβούλου του κ. Λαζαρίδη και φοβούμενος την ανάληψη ευθυνών στα δύσκλα, είναι προφανές ότι δεν πολιτεύεται, απλά συνδικαλίζεται.
Οι εκφράσεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς είναι στην κυριολεξία εκτός τόπου και χρόνου. Εντυπωσιακά λαϊκίστικες και σταθερά αμήχανες αδυνατούν παράξουν πολιτικές συμβατές με το παρόν και το μέλλον. Αναμασούν κουραστικά και ανυπόφορα τις συνταγές του παρελθόντος. Εξαίρεση αποτελεί  η χαμηλών τόνων και "ντροπαλή" προσπάθεια του κ. Φώτη Κουβέλη και της Δημοκρατικής Συμμαχίας, να διατυπώσουν μια σύγχρονη πολιτική πρόταση για την κεντροαριστερά.
Μοιραία το επικοινωνιακό παιχνίδι κερδίζει ο κ. Παπανδρέου με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης του. Κυρίως με την επιλογή του κ. Βενιζέλου σε ρόλο συγκυβερνήτη. Η "παράδοση" της κυβερνητικής προοπτικής του Πασοκ στον χαρισματικό Καθηγητή είναι εικονική και κίνηση πολιτικής τακτικής Αρκαδικής έμπνευσης. Ενδεχόμενη επιτυχία του κ. Βενιζέλου θα την πιστωθεί η κυβέρνηση και βεβαίως ο πρωθυπουργός, την αποτυχία θα την λουσθεί αποκλειστικά και μόνον ο νέος υπουργός Οικονομικών. Ελπίζουμε ότι ο ευφυής κ. Βενιζέλος να έχει συνειδητοποιήσει τις επιπτώσεις των επιλογών του και να έχει φροντίσει, έστω να εφάπτονται, με την προοπτική του σοσιαλδημοκρατικού χώρου. Η σωτηρία της πατρίδας είναι το πρώτο καθήκον του και με βάσει τα αποτελέσματα του θα κριθεί το πολιτικό του μέλλον. Ωστόσω η προοπτική του πρώτου ρόλου θα κριθεί απο την δυνατότητα του να εκφράσει μια πολιτική που θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των νέων και των ικανών, των δημιουργικών και παραγωγικών κοινωνικών δυνάμεων. Ήδη, οι παραιτήσεις των κ.κ. Φλωρίδη και Νασιώκα, υπόγεια και βουβά, παράγουν τους  "μύθους και τους υψηλούς συμβολισμούς" μιάς νέας μεταπολίτευσης.

Προς «Τσάρο» Ευάγγελο επιστολή

Γράφει ο creedence

Αγαπητέ Ευάγγελε

 Να υποθέσω ότι δεν σου πέρασε από το μυαλό η ιδέα να μην συμμετάσχεις στην κυβέρνηση, προφανώς λόγω της αίσθησης καθήκοντος προς την πατρίδα.
Την οικονομία, ανεξάρτητα από το πληθωρικό του χαρακτήρος σου, δεν βλέπω να τη φέρνεις βόλτα. Ο κ. ΓΑΠ μονά-ζυγά κερδίζει, εσύ μονά-ζυγά χάνεις.
Το πολιτικό σου μέλλον ουδόλως μας ενδιαφέρει, αλλά θα ήταν χρήσιμη μία παρατήρηση. Αν θεωρείς ότι με τις επιλογές σου θα «κληρονομήσεις» από τον κ. ΓΑΠ  το «όλον» ΠΑΣΟΚ, πλανάσαι. Μαζί σου και οι λοιποί που το ονειρεύονται και έσπευσαν χθες να μιλήσουν για Ιουλιανά και άλλες αρλούμπες  (θα θυμάσαι άλλωστε ότι και σένα σε είχαν κατατάξει στην κατηγορία των υπονομευτών της παράταξης, πράγμα που ευκόλως θα ξανακάνουν αν διανοηθείς να κάνεις τσιριμόνιες στον αρχηγό).

Έλεγα λοιπόν, ότι δεν θα κληρονομήσεις το όλον ΠΑΣΟΚ, πρώτον γιατί ήδη δεν υπάρχει όλον. Δεύτερον γιατί ότι απομείνει θα ανήκει εσαεί στον κ.ΓΑΠ (ο οποίος το θεωρεί μαγαζί του) και τρίτον ότι απομείνει θα είναι τόσο μικρό και «βασιλικό» που δεν θα έχεις την παραμικρή δυνατότητα (ούτε οι λοιποί επίδοξοι) να το διεκδικήσεις.    

Φανταστήκατε ότι ο κ. ΓΑΠ κάνει τέτοιες προσπάθειες και σας ανέχεται, για παραδώσει κάποτε το ΠΑΣΟΚ σε σένα, την κ. Άννα, ή τον κ. Μιχάλη?

Τζάμπα μάγκας

Ο νέος αναπληρωτής Οικονομικών Παντελής Οικονόμου με σειρά άρθρων και δημόσιων παρεμβάσεών του είχε ταχθεί ανοιχτά κατά του μνημονίου,προτείνοντας μεταξύ άλλων την καταγγελία της δανειακής σύμβασης που η κυβέρνηση έχει υπογράψει. Οι απόψεις του, οι οποίες μέχρι πρότινος βρίσκονταν δημοσιευμένες στο προσωπικό του σάιτ, ξαφνικά.. εξαφανίστηκαν! Δείτε για να καταλάβετε..
«Το Μνημόνιο δεν είναι επιδεκτικό ούτε στην επικαιροποίηση ούτε στην αναθεώρηση, διότι δεν οδηγεί σε λύση. Έλυσε μεν το πρόβλημα του δανεισμού, αλλά έχει φτιάξει ένα καταστροφικό πρόβλημα χρέους. Μάλλον υπήρχε το πρόβλημα χρέους, αλλά το έκανε μη διαχειρίσιμο. Για να μπορέσουμε όμως να καταγγείλουμε το Μνημόνιο, διότι αυτή είναι η μόνη λύση που υπάρχει, να καταγγελθεί αυτή η σύμβαση, πρέπει μέχρι τον Ιούνιο όπου είναι η Σύνοδος Κορυφής, η οποία θα οριστικοποιήσει τις αποφάσεις και θα πρέπει να ζητηθεί η έναρξη του μηχανισμού όχι το 2013, αλλά το 2012. Η μόνη λύση την οποία μπορεί η κυβέρνηση να κάνει, είναι να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση που έχει και να ενταχθεί στον μηχανισμό τώρα.»
http://www.iefimerida.gr/news/9822/%CF%80-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%85%CF%86%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD

Μίλτος ο Θλιβερός και Σια...

Γράφει ο Σκευοφύλαξ.

Η κυβέρνηση ανασχηματίσθηκε.  Η σύνθεσή της και η απόδοσή της θα κριθούν με τον χρόνο.

Όμως είναι άξια σχολιασμού και παρατήρησης ορισμένα συμβάντα και συμπεριφορές που διαδραματίστηκαν χθες, με αφορμή τη σύγκληση της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.  Με την ανακοίνωση της σύγκλησης της Κ.Ο. ξαμολήθηκε οργανωμένα ο γνωστός εσμός γελοίων με μυαλό αχιβάδας να καταγγείλει «νέα Ιουλιανά» και να απειλεί όλους όσους τολμούν να διαφωνούν με τον «Πρόεδρο».  Έτσι είδαμε πάλι γραφικούς τύπους όπως τον Μαγκούφη (ναι είναι αυτός που το 1996 ισχυρίστηκε ότι ο Σημίτης δεν μπορεί να είναι πρωθυπουργός επειδή είναι κοντός), κάποιον αγνώστων λοιπών στοιχείων βουλευτή Ηλείας Αντωνακόπουλο, τον ιπποκόμο του Παναγιωτακόπουλου, Χ. Αηδόνη  να απειλούν θεούς και δαίμονες. 

Ιδιαίτερης μνείας όμως αξίζει ο θλιβερός Μιλτιάδης Παπαϊωάννου.  Κατήγγειλε με το μίσος ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του τους βουλευτές που παραιτήθηκαν ως «δειλούς & ένοχους».  Παλαιό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών βουλευτής και υπουργός, έχει εξελιχθεί στα γεράματά του σ΄ένα ξετσίπωτο υπηρέτη του ΓΑΠ.  Παραδομένος στις ψυχολογικές του ανάγκες δεν σέβεται ούτε τις απόψεις αλλά ούτε και γενναίες πράξεις, όπως είναι οι παραιτήσεις του βουλευτικού αξιώματος συναδέλφων και συντρόφων του, έστω και αν ο ίδιος διαφωνεί (δικαίωμά του) με την ενέργειά τους (Μιλτιάδη θα τρίζουν τα κόκαλα του Γεννηματά.  Ξέρεις εσύ).

Όμως από τις στάσεις αυτές εξάγονται και ορισμένα γενικότερα συμπεράσματα. Όταν σε τόσο τραγικές για τη χώρα συνθήκες υπάρχουν στελέχη, τα οποία όχι μόνο είναι τυφλωμένα από τον φανατισμό των προσωπικών τους συμφερόντων αλλά είναι έτοιμα να λυντσάρουν μεταφορικά και κυριολεκτικά όποιον διαφωνεί με τις απόψεις τους, σημαίνει ότι είναι μάταιο να περιμένει κανείς το ο,τιδήποτε θετικό απ’ αυτόν τον γυμνό από κάθε ιδεολογία μηχανισμό εξουσίας.  Όπως επίσης είναι δεδομένο ότι ένα μεγάλο μέρος οπαδών, μελών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν τίποτα πια να μοιραστούν μ’ αυτόν τον εξαθλιωμένο μηχανισμό.  Είναι χαώδεις πλέον οι διαφορές σε πολιτικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό επίπεδο.  Όσο γρηγορότερα το καταλάβουν τόσο το καλύτερο και καθαρσιακό γι’ αυτούς.

Ciao amore, ciao...

Είναι δυνατόν ο πρώτος Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος να μην συμμετέχει στην Κυβερνητική Επιτροπή? ΞΕΧΑΣΘΗΚΕ? ΤΟΝ ΠΑΡΈΛΕΙΨΑΝ?  Αν συντόμως δεν υπάρξει  διορθωτική ανακοίνωση, τότε θα πρόκειται για πολιτική πράξη που , είναι βέβαιον, οτι ο κ. Πάγκαλος δεν θα αφήσει ασχολίαστη.

ΥΓ. Από την Κρήτη ουδείς συμμετέχει στο κυβερνητικό σχήμα.
ΥΓ.Τέσσαρες γυναίκες μείον.
ΥΓ. Ο κ. Βενιζέλος αυτοευνουχίσθηκε.
ΥΓ. Απο τους εμετικούς τσανακογλύφτες (Παπαϊωάννου, Διαμαντίδη, Αντωνακόπουλο), ο πρώτος μόνο ευτύχησε, οι άλλοι δύο τζάμπα τα σάλια.
ΥΓ.Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας δεν συμμετέχουν στην κυβερνητική ανατροπή. Συμμετέχουν όσοι θα είναι υπόλογοι για την πολιτική χρεοκοπία. Την οικονομική δεν γνωρίζουμε αν την αποφύγουμε. Αν συμβεί, θα χρεωθούν και αυτήν.
ΥΓ. Φλωρίδης και Νασιώκας αποτελούν σημαντικά  υποδείγματα πολιτικής γενναιότητας και ηθικού μεγαλείου.
ΥΓ. Καλά κρασιά.

Καί μετά ήρθαν τα alient...

H ομιλία του κ. Παπανδρέου στη κοινοβουλευτική ομάδα του Πασοκ αποτύπωσε την σαφή αδυναμία του πρωθυπουργού να παράξει μια πολιτική εθνικής επιβίωσης, να εμπνεύσει τους βουλευτές του και τον ελληνικό λαό. Το "εγώ" του κυριάρχησε και η κατατονική εκφορά της ομιλίας του αποκάλυπτε την σύγχιση και την ανασφάλεια του.
Ο κ. Παπανδρέου έχει εγκαταλείψει τη κοινή λογική. Με περισσή αλαζονεία και υπεροπτικό ύφος αγκιστρώνεται στην εξουσία μέσω της επίκλησης μιας λαϊκής εντολής που έχει εξαντληθεί και έχει ακυρωθεί στην κοινωνία. Μας αντιμετωπίζει ως "ιθαγενείς" και μας προσφέρει "καθρεπτάκια -ανασχηματισμό".
 Ο πολιτικός χρόνος του κ. Παπανδρέου στερεύει και το πολιτικό προσωπικό του Πασοκ οφείλει να αναλάβει κάθε πρωτοβουλία που θα προσφέρει πολιτικό χρόνο στην πατρίδα.
Άλλως θα έρθουν τα alient....

Λάσπη στο ανεμιστήρα

Οι εξελίξεις δικαιώνουν όλους όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική συμπεριφορά του κ. Παπανδρέου προσιδιάζει σε πρίγκηπα και πόρρω απέχει απο την δεοντολογία που διέπει τις κινήσεις και τις επιλογές ενός πρωθυπουργού.
Το ρευστό πολιτικό σκηνικό, όπως διαμορφώνεται, είναι πολιτικό σκηνικό με μικρό χρονικό ορίζοντα. Προκειμένου να επιβιώσει το imperium των Παπανδρέου, η χώρα ,οι άνθρωποί της μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Γι αυτό ο γκαιμπελικός μηχανισμός του Μαξίμου, σαν έτοιμος από καιρό, βάζει λάσπη στον ανεμιστήρα. Ο "εμετικός τσανακογλύφτης" βουλευτής κ. Αντωνακόπουλος ανακαλύπτει "συνωμοσίες", επειδή η ανάγκη διατήρησης της υπουργικής του καρέκλας απαιτεί συνεχείς οσφυοκαμψίες. Και ως εδώ καλά. Αλλά ο Λοβέρδος, ο Ρέππας, ο Χρυσοχοϊδης, η Διαμαντοπούλου και ο άφαντος Βενιζέλος γιατί νομίζουν ότι ωφελούνται με όσα αμετροεπή και γλοιώδη ξεστομίζουν?
Δεν κατανοούν, δεν αφουγκράζονται η μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απολέσαι?

Παραίτηση Φλωρίδη

Αθήνα, 16 Ιουνίου 2011
Από το περασμένο φθινόπωρο, αντιλαμβανόμενος ότι η κυβερνητική προσπάθεια για το έργο ανόρθωσης και βαθιάς αλλαγής της χώρας παρουσίαζε εμφανή σημάδια κάμψης, διατύπωσα δημόσια την άποψη ότι χρειαζόταν επειγόντως η συγκρότηση Εθνικού Μετώπου Ευθύνης με Συναίνεση, προκειμένου να συνεχιστεί με την απαιτούμενη δύναμη το αναγκαίο μεταρρυθμιστικό  έργο. Είχα επανειλημμένα  εκφράσει με έμφαση την άποψη ότι  «η λύση ή θα είναι εθνική ή δεν θα υπάρξει».
Οι ηγεσίες των δύο κομμάτων εξουσίας  δεν θέλησαν ν’ ασχοληθούν σοβαρά με αυτή την πτυχή του εθνικού ζητήματος. Η κυβέρνηση , ιδιαίτερα μετά το Φθινόπωρο, με λανθασμένες επιλογές στην οικονομία και στο κράτος, με αδυναμία συνολικού σχεδιασμού,  με  εμφανώς  άνιση και άδικη  κατανομή των βαρών και πρωτοφανή αναποτελεσματικότητα,  οδηγήθηκε ταχύτατα σε μεταρρυθμιστική εξάντληση. Η αποτυχία της έδωσε επιχειρήματα στους αντιπάλους των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων να διατυπώσουν λόγο εναντίον, του τόσο απαραίτητου για τη χώρα πλαισίου τομών στο κράτος, στην οικονομία και στο πολιτικό σύστημα. Να συκοφαντήσουν με το λαϊκίστικο λόγο τους κάθε απόπειρα αλλαγής του παρασιτικού μοντέλου σε παραγωγικό υπόδειγμα.   Η  Ν.Δ, με πρωτοφανείς για τη φυσιογνωμία συντηρητικού κόμματος εξουσίας επιλογές και  ακολουθώντας τα χειρότερα πρότυπα αντιπολίτευσης, επένδυσε στη φθορά της Κυβέρνησης, με έπαθλο τον κίνδυνο καταστροφής της χώρας.

Η κορύφωση της εθνικής κρίσης σε πολιτικό επίπεδο, η αδυναμία στοιχειώδους συνεννόησης των πολιτικών κομμάτων και η ογκούμενη έκφραση αγανάκτησης των πολιτών για την οικονομική και πολιτική χρεοκοπία σε συνδυασμό με  τη σύγχυση που δημιουργεί  ένας  ανεύθυνος  δημαγωγικός λόγος, φέρνουν τη χώρα πολύ κοντά σε μια ανυπολόγιστη καταστροφή.
Οι μονοκομματικού χαρακτήρα προσπάθειες, έστω και με πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής, αδυνατούν να ολοκληρώσουν τη δύσκολη σημερινή αποστολή. Ταυτόχρονα, οι εκλογές, παρότι αποτελούν πάγια και αναντικατάστατη δημοκρατική διέξοδο, στην ιδιαίτερη περίοδο που διανύουμε εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο για την οικονομική βιωσιμότητα της χώρας.
Τις τελευταίες μέρες, ορισμένες πρωτοβουλίες για εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρξει πολιτική σταθερότητα, δημιούργησαν την εντύπωση ότι αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί. Στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε να συμβάλει αποφασιστικά ΜΟΝΟ ένα μεταβατικό σχήμα Εθνικής Σωτηρίας, με την απαραίτητη συμμετοχή των δύο βασικών πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
Τα απολύτως συγκεκριμένα καθήκοντα αυτού του σχήματος θα μπορούσαν να είναι:
1.       Η διασφάλιση της άμεσης χρηματοδότησης της χώρας
2.       Η προσπάθεια επανατοποθέτησης του «Ελληνικού Ζητήματος», σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους  εταίρους
3.       Η αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης και ομοψυχίας της κοινωνίας
4.       Η προετοιμασία των όρων για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, αλλά και η  άμεση νομοθέτηση στην κατεύθυνση ενδυνάμωσης και εμβάθυνσης της Δημοκρατίας.
5.       Η προκήρυξη εκλογών σε χρόνο που θα θεωρούνταν κατάλληλος από τις βασικές πολιτικές δυνάμεις. 
Δυστυχώς, οι ηγεσίες των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων στάθηκαν για μία ακόμη φορά κατώτερες των εθνικών περιστάσεων, με  πολιτικά ασυγχώρητο τρόπο. Αντί του Εθνικού Συναγερμού επικράτησε η λογική της κομματικής προσποίησης, των πολιτικών προφάσεων, των υστερόβουλων υπολογισμών και των στενοκομματικών πιέσεων. Δεν υπήρχε χειρότερος τρόπος να πιστοποιηθεί το τέλος ενός φθαρμένου και απερχόμενου πολιτικού συστήματος.
Τιμώ το Κίνημά μας και τους αγώνες του, αλλά στη συγκεκριμένη οριακή για τη χώρα στιγμή, το Εθνικό Χρέος ηττήθηκε από το αρχηγικό και κομματικό συμφέρον. Έτσι, με απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών, υποβάλλω την παραίτησή μου από Βουλευτής.

                                                                                               

                                                                                                              

Το imperium καμώνεται

Η χώρα σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο βιώνει τη παραδοξότητα να μην έχει πρωθυπουργό παρ΄ ότι ο πρωθυπουργός δεν υπέβαλε την παραίτηση του. Ο κ. Παπανδρέου με τα πρωτοφανή καμώματα του υπερασπίζεται το imperium της οικογένειας του. Η πατρίδα, οι άνθρωποί της έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Η καθεστωτική αντίληψη που αποτυπώνεται και στο αποψινό διάγγελμα του (εδω), επιχειρεί να τσακίσει την πολιτική και ηθική αξιοπρέπεια των βουλευτών του Πασοκ και αγνοεί το βαθύτερο νόημα, την ουσία των απανταχού πλατειών.
Ο κ. Παπανδρέου με την πολιτική συμπεριφορά του, επικυρώνει την πολιτική του αποδρομή. Αβίαστα, απερίσκεπτα και χάριν της  ατελεύτητης εγωπάθειας του, εξάντλησε το πολιτικό κεφάλαιο που αφειδώλευτα του προσέφερε ο ελληνικός λαός. Με αβάσταχτη ελαφρότητα διαλύει την δημοκρατική παράταξη, την χρεώνει και την ταυτίζει με τις χειρότερες στιγμές της μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Αύριο πιθανόν όλα να φαίνονται τα ίδια . Στην ουσία όλα θα είναι διαφορετικά. Το κοινωνικό τσουνάμι δεν ανακόπτεται.

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Ισχυρή η πιθανότητα κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας και πρωθυπουργό τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συζητείται τώρα.

Διαβάστε το 44

Στο άρθρο 44 του Συντάγματος αναζητούν διέξοδο ο κ. Παπανδρέου και η ομάδα των "κηπουρών". Λέτε να κυοφορείται συνταγματικό πραξικόπημα? Ίδωμεν.

 'Αρθρο 44: (Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, δημοψηφίσματα, διαγγέλματα)

1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Bουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Bουλής σε σύνοδο. Aν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.
*2. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου.
Δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, εκτός από τα δημοσιονομικά, εφόσον αυτό αποφασιστεί από τα τρία πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση των δύο πέμπτων του συνόλου και όπως ορίζουν ο Kανονισμός της Bουλής και νόμος για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής. Δεν εισάγονται κατά την ίδια περίοδο της Bουλής περισσότερες από δύο προτάσεις δημοψηφίσματος για νομοσχέδιο.
Aν νομοσχέδιο υπερψηφιστεί, η προθεσμία του άρθρου 42 παράγραφος 1 αρχίζει από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
*3. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε εντελώς εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί να απευθύνει προς το Λαό διαγγέλματα, μετά από σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Kυβέρνησης. Tα διαγγέλματα προσυπογράφονται από τον Πρωθυπουργό και δημοσιεύονται στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως.



<< Προηγούμενο Επόμενο >>

Θα τολμήσει?

Οι βουλευτές και τα στελέχη του Πασοκ στα κεραμίδια και ο κ. Παπανδρέου επισκέπτεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Μακάρι ο πρωθυπουργός να έχει συνειδητοποιήσει το έλλειμα πολιτικής νομομοποίησης της κυβέρνησής του.
Μακάρι να έχει κατανοήσει την πολιτική ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα της πολιτικής του ομάδας, την πολιτική του αποτυχία.
Μακάρι  να έχει καταλάβει ότι πλατείες γεμίζουν, κυρίως από νέους, που νοιώθουν ότι τους στερούν το δικαίωμα να δημιουργήσουν μιά καλλίτερη ζωή.
Αν ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των καταστάσεων οφείλει να σκεφθεί και να πράξει εθνικά.
Να προχωρήσει σε εκλογές? Είναι μιά τίμια λύση. Αλλά είναι η δεύτερη λύση. Πρώτη έρχεται ο σχηματισμός κυβέρνησης εκτάκτου ανάγκης. Με πρόεδρο πρόσωπο και της αποδοχής,τουλάχιστον, του κ. Σαμαρά και της Ν.Δ. Καί άλλα κόμματα και άλλοι πολιτικοί και προσωπικότητες θα είναι ευπρόσδεκτοι.   Με πρόγραμμα εθνικής σωτηρίας και γιά ορισμένο χρόνο. Οι δύο παλιοί φίλοι θα παρακολουθούν και θα στηρίζουν.
Θα τολμήσει? Θα διαβεί το ρουβίκωνα? Αν δεν το τολμήσει σήμερα θα του επιβληθεί αύριο από το εκλογικό αποτέλεσμα. Με τη διαφορά ότι σ΄αυτή την προοπτική η ιστορία δεν θα του αναγνωρίσει την ελαχίστη προσφορά.

ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ.

Μήπως η λύση είναι εκ-λογική;

Γράφει ο Γιάννης Νικολάου μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Παρά τις πολύωρες συζητήσεις και συνεδριάσεις, η κυβέρνηση δεν έδωσε απαντήσεις σε δύο καίρια ερωτήματα:
-Αφού απέτυχε η συνταγή του πρώτου Μνημονίου, γιατί θα πετύχει η ίδια (και ενισχυμένη) που θα περιέχεται στο Μεσοπρόθεσμο;
-Η ίδια ομάδα που απέτυχε στο πρώτο, γιατί θα πετύχει στο δεύτερο;
Είναι προφανές ότι στη χώρα και την κοινωνία δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία περί του πρακτέου. Η απαραίτητη συγκατάθεση της κοινωνίας προϋποθέτει καθαρές εξηγήσεις και επανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας. Αλλά η κυβέρνηση συνεχίζει να δημιουργεί απίστευτη σύγχυση και να λειτουργεί σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες της συγκυρίας. Μισόλογα, «αισιόδοξες» προβλέψεις που ανατρέπονται διαρκώς, ανασφάλεια, διαβεβαιώσεις για «αποφασισμένους» που μένουν στα λόγια, μικροπολιτικοί υπολογισμοί της στιγμής.
Στο κυβερνητικό σχήμα υπάρχει πρόβλημα κοινής πολιτικής αντίληψης και διεύθυνσης, που είναι πλέον σοβαρό και ορατό διά γυμνού οφθαλμού.
Η κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική νομιμοποίηση για να εφαρμόσει τη σχεδιαζόμενη πολιτική, ούτε από το εκλογικό σώμα αλλά ούτε και από το ίδιο το κόμμα της.
Τη νομιμοποίηση αυτή δεν μπορεί να την υποκαταστήσει με παιχνίδια συναίνεσης ή με τη συμμετοχή «προσωπικοτήτων» στο κυβερνητικό σχήμα.
Στην παρούσα κατάσταση μόνο οι εκλογές μπορούν να δώσουν λύση και αυθεντική νομιμοποίηση. Διαφορετικά, χαμένη ανάμεσα στην κοινωνική διαμαρτυρία και τις δικές της αντιφάσεις, η κυβέρνηση κινδυνεύει να διολισθήσει στην πλήρη αδυναμία εφαρμογής οποιασδήποτε πολιτικής.
Όσο για τα περί δημοψηφίσματος, ας ελπίσουμε ότι θα επικρατήσουν ωριμότερες σκέψεις. Οι καιροί δεν προσφέρονται για παίγνια. Όσοι το μελετούν, πρέπει να εγκαταλείψουν την ιδέα ότι η συγκατάθεση στην πολιτική τους μπορεί να προκύψει εξ υφαρπαγής.
Η πολιτική ζωή της χώρας κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ανάμεσα σε δύο ακραίες εκδοχές. Από τη μια οι φανατικοί της συνταγής του Μεσοπρόθεσμου και από την άλλη όσοι επιδιώκουν να μην αλλάξει στη χώρα οτιδήποτε και καλλιεργούν τις καταστροφικές θεωρίες να μην πληρώσουμε το χρέος, να βγούμε από το ευρώ κ.λπ .
Υπάρχει όμως και η οδός της λογικής. Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται αλλαγές όπως να μειωθεί το κράτος, να εξομοιωθούν οι αμοιβές στις ΔΕΚΟ με αυτές του ιδιωτικού τομέα, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα. Προφανώς είναι αδύνατο να συνεχίσουμε με τα ίδια ελλείμματα .
Αλλά δεν είναι μεταρρυθμιστικό σχέδιο να αμείβονται οι νέοι με 500 ευρώ, να εξοντωθεί η κοινωνία με την έμμεση φορολογία, να πληρώσουν φόρο οι μικροϊδιοκτήτες, να βυθιστεί ακόμα περισσότερο η οικονομία στην ύφεση.
Το Μεσοπρόθεσμο δεν είναι σχέδιο εκσυγχρονισμού της χώρας. Θα ισοπεδώσει την κοινωνία και θα επιδεινώσει το αδιέξοδο της ύφεσης. Θα απαιτούνται συνεχώς και νέα μέτρα, καθώς είναι αδύνατο να επιτευχθούν οι στόχοι με αυτή τη συνταγή.
Ασφαλώς πρέπει να συμφωνήσουμε με τους δανειστές σε πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών και δρόμος ευχάριστος δεν υπάρχει. Αλλά γιατί να αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια διαπραγμάτευσης ;
Η κυβέρνηση δεν έχει επιδείξει ούτε διαχειριστική επάρκεια ούτε διαπραγματευτική δεινότητα για να πείσει ότι το αποτέλεσμα που αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να πετύχει η χώρα.

Αλλά ακόμα κι αν δεχθούμε ότι το Μεσοπρόθεσμο είναι το ενδεδειγμένο σχέδιο για να βγούμε από την κρίση, πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση έχει την ικανότητα και την αποδοχή να το εφαρμόσει;
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=111385189#

Μικροποσότητα μισθού

Με ένα αμίμητο τρόπο που δανείζεται στοιχεία του αστυνομικού ρεπορτάζ και αποτυπώνει στο έπακρο την κατάσταση στην οποία περιέρχεται ο 'Ελληνας πολίτης από το Μνημόνιο, σχολιάζει ο Γιώργος Θωμάς τα οικονομικά μέτρα που αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο. Αναφέρει συγκεκριμένα με το γνωστό χιούμορ που τον διακρίνει.
"Στην Ακτή Δυμαίων στην Πάτρα, σε επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας συνελήφθη άνδρας ηλικίας περίπου 30 ετών. Κατά τον έλεγχο που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι κατείχε μικροποσότητα μισθού, την οποία, όπως ισχυρίστηκε, προόριζε για προσωπική χρήση. Επι τόπου εκλήθη κλιμάκιο του τοπικού ΣΔΟΕ και διενεργεί έλεγχο προκειμένου να εντοπισθεί η πηγή προέλευσης. Η μικροποσότητα μισθού κατασχέθηκε επ΄ ωφελεία του δημοσίου ταμείου".
Τα λέει όλα σε ένα ...μονόστηλο ο Θωμάς.
http://www.thebest.gr/