“Γιατί πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι προϊόν σοβαρού σχεδιασμού, αφού η αγορά από μόνη της δεν μπορεί να δώσει το σωστό προσανατολισμό. Γιατί πιστεύουμε ότι προϋπόθεση μιας δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας, είναι η δίκαιη ανακατανομή. Το προϊόν της ανάπτυξης, ο νέος πλούτος που εμείς διαμορφώνουμε και αναπτύσσουμε, η νέα γνώση, οι νέες ευκαιρίες, πρέπει να κατανέμονται με δίκαιο τρόπο. Γιατί η ρήση «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι επίκαιρη σήμερα στον πλανήτη μας, όσο ποτέ άλλοτε”.

"ΔΙΑΒΑΤΗ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ,ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ..."

5 Οκτωβρίου 2011

Το μεγαλείο της αυταπάτης

Η κυβέρνηση σε πλήρη σύγχυση τείνει να μετατραπεί σε θεατή τόσο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων όσο και της ροπής των μελών της να μιλούν εξ ονόματος της  αλλά με γνώμονα τις προσωπικές τους στρατηγικές. Ο κ. Παπανδρέου συμμετέχει διακριτικά στα κυβερνητικά δρώμενα σε μιά ύστατη προσπάθεια αυτοπροστασίας και με αδηφάγο την διάθεση να αναθέτει  τα δύσκολα στούς υπουργούς του και κυρίως στον πολιτικό ματαιόδοξο αυτόχειρα κ. Βενιζέλο.
Πάνω στις πληγές της χώρας και εν μέσω της οδυνηρής καθημερινότητας των Ελλήνων κτίζει το πολιτικό του αύριο (sic) και ο κ. Καστανίδης (εδω). Ο Βαγγέλης βυθίζεται.....ο Χάρης αναδύεται...
Οι αυταπάτες πλημμυρίζουν το απερχόμενο πολιτικό σκηνικό. Από τον κ. Ραγκούση, ο και "φυσικός Διάδοχος" αυτοαποκαλούμενος, μέχρι τον "ουκ εαν με καθεύδει το του Βενιζέλου τρόπαιον" υπουργό των Εσωτερικών ζούν για την "επόμενη ημέρα", ζούν για την πραγμάτωση των  προεδρικών και πρωθυπουργικών τους επιδιώξεων. Το μεγαλείο της αυταπάτης.

3 Οκτωβρίου 2011

Κ. Σημίτης: Το σύνδρομο της στρουθοκαμήλου

Άρθρο στην εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής" 2/10/ 2011

Διάφοροι πολιτικοί και εμπειρογνώμονες μας διαβεβαιώνουν ότι έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν είναι δυνατή, διότι δεν προβλέπεται από τις Συνθήκες η αποχώρηση χώρας ή η αποπομπή της. Μας καθησυχάζουν λοιπόν, λέγοντας: μη φοβάστε, δεν συμφέρει την Ένωση να αποχωρήσουμε, δεν θα εμμείνουν στις απαιτήσεις τους γιατί αλλιώς θα καταστραφούν και οι ίδιοι. Άλλοι ισχυρίζονται ότι «καμιά από τις ισχυρές χώρες την Ευρώπης δεν επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, κάτι που αποσαφηνίσθηκε από τις δηλώσεις Μέρκελ-Σαρκοζί». Έχουμε άρα ελευθερία κινήσεων. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που πιστεύουν ότι η Ευρωζώνη έτσι κι αλλιώς θα καταρρεύσει. Δεν χρειάζεται λοιπόν να ακολουθούμε περιορισμούς. Το κλίμα ότι έχουμε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια πρωτοβουλιών, απ’ ότι αρχικά πιστεύαμε, οδήγησε σε εφησυχασμό. Επιβεβλημένα μέτρα με πολιτικό κόστος αναβλήθηκαν ή τροποποιήθηκαν. Όταν δεν καταβλήθηκε η έκτη δόση του δανείου στα μέσα Σεπτεμβρίου, διαπιστώσαμε έκπληκτοι ότι οι εταίροι μας έχουν αρκετά διαφορετικές απόψεις από μας σε σχέση με το τι πρέπει να γίνει. Οι κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ούτε με αβάσιμες ελπίδες ούτε με φαντασιώσεις. Η γνώση της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση της αντιμετώπισής τους.

Στις Συνθήκες πράγματι δεν προβλέπονται ρήτρες αποπομπής μιας χώρας από την ΟΝΕ. Αλλά μόνον όσοι εθελοτυφλούν μπορούν να πιστεύουν ότι κατόπιν τούτου δεν διατρέχει κίνδυνο η Ελλάδα. Η πραγματικότητα της λειτουργίας της Ένωσης καθορίζει το πλαίσιο για την παραμονή ή την έξοδο μιας χώρας. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να προβλέπουμε και να μην εφησυχάζουμε. Οι όποιες διαβεβαιώσεις ηγετών της Ένωσης είναι δεσμευτικές στο μέτρο, που η Ελλάδα τηρεί τις υποχρεώσεις της. Αν δεν ανταποκρίνεται στα συμφωνηθέντα -όπως ισχυρίζονται ότι συμβαίνει- δεν ισχύουν.
http://www.costas-simitis.gr/content/177

1 Οκτωβρίου 2011

Wellcome to Hell.

Η αχρηστία της κυβέρνησης και του "τεθνεώτος Πασοκ" καταδικάζει την χώρα σε μια βασανιστική καθοδική πορεία. Το πλεονέκτημα του κ. Παπανδρέου είναι η πολιτική του απίθανου κ. Σαμαρά και της εκτός τόπου και χρόνου Αριστεράς. Η πιθανότητα Εθνικής κατάρρευσης σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος  διαμορφώνει το σκηνικό του πολιτικού αδιεξόδου, που με την σειρά του τροφοδοτεί σκέψεις για πρόωρες εκλογές και κυρίως για την ανάγκη Εθνικής συνεννόησης με την συγκρότηση κυβερνητικού σχήματος εκτάκτου ανάγκης και Εθνικής επιβίωσης. Αυτή η ιδέα κερδίζει συνεχώς κοινωνικό έδαφος, έχει νομιμοποιηθεί και στις αναζητήσεις και τις προτάσεις των μεγάλων κομμάτων ( κατά κύριο λόγο) και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης των ορθολογικών και ψυχραίμων πολιτών που υιοθετούν την λογική έναντι του συναισθήματος και την πραγματικότητα απέναντι στις κάθε είδους αυταπάτες και ιδεολογήματα.
Μια τέτοια εξέλιξη απαιτεί οι πρίγκηπες της πολιτικής μας ζωής να περάσουν σε δεύτερο πλάνο. Για τούτο και συναντάει την αντίδραση τους μέσα απο "άκαμπτες" πολιτικές θέσεις και δήθεν αγεφύρωτες πολιτικές διαφορές.
 Επιπλέον αξίζει να τονισθεί οτι οι σχολάζουσες κοινωνικές δυναμεις καθυστερούν "προκλητικά" να αναλάβουν η να ευνοήσουν πρωτοβουλίες που θα ενισχύουν πολιτικές επιβίωσης της πατρίδας, πέραν των ματαιδοξιών των προσωπικών στοχεύσεων.
Το πραγματικό "πολιτικό κενό" επιχειρούν να καλύψουν εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου, των μίντια και του εκδοτικού κατεστημένου, με την προώθηση  "πολιτικών συνεννοήσεων" που θα διασφαλίζουν την συνέχεια της ηγεμονίας τους στο νέο οικονομικό, παραγωγικό και πολιτικό κύκλο. 
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις  αβαντάρουν σχέδιο μιας "νόθας" συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων μέσα απο συνταγές και ρυθμίσεις που θα δεσμεύουν την επομένη ημέρα.
Η συνέντευξη του κ. Σαμαρά στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ δηλώνει την πολιτική των ίσων αποστάσεων, η δε φημολογούμενη συμμετοχή του πρωτότοκου υιού του κ.Ψυχάρη ως επικεφαλή του διπλωματικού γραφείου (και πιθανά υποψηφίου βουλευτή Επικρατείας) του προέδρου της Ν.Δ., κτίζει γέφυρες για τις εξελίξεις που αναμένονται μετά την ψήφιση των κρισίμων νομοσχεδίων και του προϋπολογισμού του 2012.
Ταυτόχρονα το συγκρότημα του κ. Αλαφούζου φλερτάρει έντονα με την ιδέα των αμιγώς τεχνοκρατικών κυβερνητικών σχημάτων και "ουδετέρων" εκσυγχρονιστικών και μεταρρυθμιστικών εκδοχών που προκρίνουν την οικονομία έναντι της πολιτικής και της κοινωνίας.
Τελικά είναι αλήθεια ότι μπαίνουμε σε ένα κολασμένο δίμηνο.
Οι διαβόλοι είναι παντού. Αναζητούνται άγγελοι. 

29 Σεπτεμβρίου 2011

Ακούτε κάτι?

Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, η κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ, πρώτα εξαγγέλλει και στην συνέχεια σκέφτεται. Οι τελευταίες ανακοινώσεις και τα συνεχή μπρός-πίσω είναι οι αποδείξεις της  προχειρότητας και της ελαφρότητας των κυβερνητικών πρωτοβουλιών.
Οι άμωμες φορολογικές συλλήψεις του κ. Βενιζέλου δεν συνάδουν με την από πολλού απωλεσθείσα πολιτική του παρθενία. Η ταύτιση του με τον κ. Παπανδρέου τον έχει καταδικάσει, να πίνει κάθε πρωϊ καφέ, με τον πολιτικό του "Ρέλο", άρα και να διάγει τον πολιτικό του βίο εν πλήρει συγχύσει.
 Το Μαξίμου με ιδιαίτερη ευχαρίστηση χρεώνει τα πάντα στον πρωθυπουργεύοντα και δεν είναι μακριά η στιγμή που η λαϊκή δυσαρέσκεια θα ικανοποιηθεί με την απομάκρυνση του κ. Βενιζέλου. Και τότε? Όχι μην πάει το μυαλό σας στο κ. Λοβέρδο. Ο Ανδρέας θα είναι , γιά αρκετό καιρό, απασχολημένος με τα θέματα του Υπουργείου του και τον εξοβελισμό ττων δημοσίων υπαλλήλων.
 Κατά τα άλλα κάτι πάει να κινηθεί με την δημιουργία μιάς πολιτικής κίνησης της κεντροαριστεράς και του ορθολογισμού. Αρκεί οι "πρωταγωνιστές" της να αντιληφθούν ότι η ιστορία είναι αρκετά βιαστική και δεν χωράει σε προσωπικές ματαιοδοξίες και σε αναμονές προσωπικές ωρίμανσης.  
   

28 Σεπτεμβρίου 2011

Ως εδώ...

Το κυβερνητικό ασκέρι του κ. Παπανδρέου βρίσκεται σε πλήρη σύγχιση. Αντιλαμβάνεται ως πραγματικότητα ένα κόσμο που δεν υπάρχει και αδυνατεί να κατανοήσει την την αληθινή κοινωνία και τις ανάγκες της. Περιττεύουν οι σχολιασμοί και οι αναφορές στην τραγελαφική κυβερνητική συμπεριφορά και περισσεύει η οργή και αγανάκτηση για τον κυνισμό και την αθλιότητα των κυβερνητικών επιλογών. Επειδή για δύο χρόνια τώρα εμφανίζονται ανίκανοι να συγκροτήσουν ένα στοιχειώδη φοροεισπρακτικό μηχανισμό με την ομολογία της της ανικανότητας τους, επιτίθενται στην κοινωνία και ταυτόχρονα αυτο-αθωώνονται.
Με την κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ δεν τίθεται θέμα συμφωνίας η διαφωνίας. Με την αχρηστία ούτε συμφωνείς, ούτε διαφωνείς. Αντιπαρατίθεσαι. Η εξάντληση του μεταπολιτευτικού πολιτισμού είναι δεδομένη και το διαφορετικό αύριο θα αναδείξει τα δικά του πολιτικά μορφώματα. Η κρίση σαρώνει την πολιτική καθυστέρηση, τα ιδεολογικά της θεμέλια, τους εκπροσώπους της. Η πορεία είναι βασανιστική και οι χειμάζουσες, οι νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις κυοφορούνται και αναζητούν την ταχύτερη έκφραση τους. Όσοι  "πιστοί" προσέλθετε και συμβάλλετε.

27 Σεπτεμβρίου 2011

Βούρος... the actor....

Ο Βούρος ψήφισε. Ηρέμησα. Εσείς?

ΜΠΟΡΟΥΜΕ

MΠΟΡΟΥΜΕ......ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ.....ΜΕ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ...Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ....ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ...ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ....ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ... ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ....ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.....ΠΑΡΟΝΤΕΣ......ΑΔΡΑΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ....

25 Σεπτεμβρίου 2011

Τσ...Τσ...Τσίπρας

Μιλώντας στο Φεστιβάλ Νεολαίας του ΣΥΝ που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας, ζήτησε εκλογές, για να φύγει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν χρεοκοπήσει τη χώρα, αλλά και για να «τελειώνουμε οριστικά με τον δικομματισμό».
 Ο κ. Τσίπρας είναι το βούτυρο στο ψωμί του δικομματισμού. Η χώρα βυθίζεται, οι πολίτες δυστυχούν και ο πρόεδρος του Συνασπισμού επιδιώκει την αύξηση των ποσοστών του για να την "βγεί" στον Αλαβάνο, στον Κωνσταντόπουλο και την Αλέκα. Την κυβερνητική εξουσία δεν είμαστε βέβαιοι ότι την θέλει. Εκτός κι αν έχει συμφωνήσει με τον Τσάβες να του πληρώσει το πετρέλαιο σε δραχμές, μιας και το ευρώ το διέγραψε ο "νεοπαλαιοκομμουνιστής" κ. Λαφαζάνης. Ανεύθυνοι, ανιστόρητοι και γραφικοί.Τρία σε ένα. Αυτό είναι η τεθνεώσα Αριστερά.

24 Σεπτεμβρίου 2011

Οι λαγοί...

Το πολιτικό αλαλούμ στην κυβέρνηση του κρυπτόμενου πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και η πολυγλωσσία της κοινοβουλευτικής ομάδας του Πασοκ εντείνουν την κοινωνική αίσθηση οτι το πολιτικό κεφάλαιο και η ενέργεια της κυβερνώσας ομάδας έχει εξαντληθεί. Ο πρωθυπουργός έχει αγκιστρωθεί στον πρωθυπουργικό θώκο και επιθυμεί να γίνει πρωθυπουργός τετραετίας ενώ η κοινή λογική απαιτεί πολιτικές συνενοήσεις και κυβερνητικό σχήμα εκτάκτου ανάγκης. Το θέμα έχει τεθεί και στο εσωτερικό του Πασοκ και επειδή οι καιροί και οι αριθμοί δεν επιτρέπουν αποπομπές και διαγραφές, το Μαξίμου "ενεργοποίησε", δυό δικά του παιδιά τους κ.κ. Βουδούρη και Οικονόμου να θέσουν, με ανοικτή επιστολή τους στον πρωθυπουργό, θέμα απομάκρυνσης των "κακών "υπουργών, ώστε και τους κ.κ. Ραγκούση και Παπακωνσταντίνου να υποστηρίξουν και τις πολιτικές συζητήσεις να αποπροσανατολίσουν και προσωπικές υποθήκες να εγγράψουν για τον επόμενο ανασχηματισμό. Οι δύο πρώτες επιδιώξεις των δύο βουλευτών έχουν ήδη πέσει σε "ξέρα" ενώ για την τρίτη θα αναμένουν μέχρι τον επόμενο ανασχηματισμό. Αν υπάρξει. 

Τα όρια της ρητορείας

Του Σταυρου Λυγερου

Το 2004, ο Σημίτης δεν του έδωσε ούτε την ευκαιρία να διεκδικήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Στην εσωκομματική μάχη του 2007, ο Βενιζέλος ήταν φαβορί, αλλά τελικώς κατάφερε να ηττηθεί. Η αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης έκανε το όνειρό του πραγματικότητα, έστω και κατά το ήμισυ. Μπορεί να μην έγινε πρωθυπουργός, αλλά ως αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών έχει πρωτόγνωρη εξουσία και πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Παπανδρέου, άλλωστε, έχει συμφέρον αυτές τις δύσκολες ημέρες να αφήνει τον επίδοξο διάδοχό του μόνο στη σκηνή.

Ο Βενιζέλος αυτοπροβάλλεται σαν τον πολιτικό που θυσιάζει την όποια δημοτικότητά του για να σώσει την Ελλάδα. Μπορεί και να το πιστεύει. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι λόγω ιδιοσυγκρασίας δεν αντέχει να είναι έξω από το παιχνίδι, έστω κι αν έχει επίγνωση ότι το παιχνίδι μπορεί να τον καταστρέψει πολιτικά. Στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να πάει κόντρα στη φύση του. Αυτό το είδαμε και στον τρόπο με τον οποίο «ξήλωσε» και την επιστημονική επιτροπή της Βουλής για τον προϋπολογισμό και το συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ.

Το βλέπουμε, όμως, και στις αλλεπάλληλες δηλώσεις του. Ο αντιπρόεδρος δεν μπορεί να αντισταθεί στην ευφυΐα και ευγλωττία του, με αποτέλεσμα να γίνεται θύμα τους. Είναι τόσο γεμάτος από τον εαυτό του, που η αυτοπεποίθησή του καταντάει αλαζονεία. Νομίζει ότι με τον λόγο του μπορεί να καταφέρει τα πάντα, ακόμα και να πείσει τους Eλληνες να «καταπιούν» ό,τι τους επιβάλλει στο όνομα της σωτηρίας τους. Oταν, μάλιστα, προσκρούει σε αντιδράσεις, οργίζεται και κουνάει το δάκτυλο. Τους μεν αξιωματούχους που τολμούν να φέρουν αντιρρήσεις τους καρατομεί, τον δε λαό τον απειλεί με καταστροφές. Σ’ αυτό δεν πρωτοτυπεί. Ακολουθεί κι αυτός πιστά τη «θεραπεία-σοκ» του μακαρίτη Φρίντμαν, σύμφωνα με την οποία, για να ακινητοποιήσεις μία κοινωνία, της θέτεις εκβιαστικά διλήμματα, τα οποία επιδέχονται μόνο μία απάντηση. Είναι ο μονόδρομος που ουσιαστικά καταργεί την πολιτική διαφωνία. Απλώς, όταν το εκβιαστικό δίλημμα φθείρεται, επαναδιατυπώνεται με άλλες λέξεις. Eτσι, το «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» έγινε «Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή» και τώρα ξανασερβίρεται από τον Βενιζέλο σε νέα συσκευασία: «Σκάστε και πληρώστε ή η Ελλάδα θα γίνει Αργεντινή»!
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_23/09/2011_1296302

21 Σεπτεμβρίου 2011

Στον επόμενο τόνο.....

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργεύοντος  κ.Βενιζέλου, συνεδριάζει υπο την προεδρία του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και πιθανόν θα τολμήσει να ανακοινώσει τα μέτρα βαλκανοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες μπορεί και να τολμήσει την αναβολή της ανακοίνωσης τους. Απο την την κυβέρνηση ΑΑΑ (πρώην Πασοκ), όλα να τα περιμένεις.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην κυβερνητική επιτροπή έχουν βγεί τα περίστροφα πάνω στο τραπέζι. Πυροβολισμοί δεν αναμένονται γιατί απλά τις σφαίρες τις ξόδεψε ο πρωθυπουργός στις μάχες του ενάντια στους κερδοσκόπους. Επιπλέον ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαϊωάννου ζητά τις άδειες οπλοφορίας. Αντικαθιστά στο έργο του τον κ. Παπουτσή που βρίσκεται σε αποστολή αναζήτησης του πρίγκιπα του κ. Τσάκα.
Όση ώρα ομιλεί ο κ. Βενιζέλος, οι υπουργοί τρώνε καναπεδάκια και ο πρωθυπουργός παίζει με ipad2, η χώρα βυθίζεται......Στον επόμενο τόνο.....

ΥΓ. ΑΑΑ=Αργός, Άνάλγητος, Αναποτελεσματικός.

Ελλάς το μεγαλείο σου

O διάλογος διαδραματίστηκε ( λέει το μήνυμα που μου προωθήθηκε...) προχθές σε καφενειο, όταν σε μια συζήτηση εναντίον των πολιτικών, γενικώς, κάποιος ρώτησε τον διπλανό του.

- Παντελή, δεν δουλεύεις σήμερα; (στην ΕΥΔΑΠ ήταν υπάλληλος)
- Πετάχτηκα δυο λεπτά να πάρω τη γυναίκα μου - κουρεύει μια πελάτισσά της εδώ δίπλα.
- Δουλεύει σε σπίτια; Και αποδείξεις πώς κόβει ρε συ; - Δεν κόβει, αυτό έλειπε με 12 ευρώ που χρεώνει το κούρεμα. Ούτε μπλοκ δεν έχει.
- Και από ασφάλιση για σύνταξη τι κάνει; - Την παίρνει εικονικά ένας κουμπάρος μας στο ξενοδοχείο του έξι μήνες τον χρόνο και τους υπόλοιπους μπαίνει στο ταμείο ανεργίας. Του δίνουμε μόνο τις εισφορές.
- Ωραία, είναι ασφαλισμένη, θα έχει σύνταξη και παίρνετε και κάτι. - Σιγά, ούτε για τη βενζίνη της δεν φτάνουν αυτά που δίνει το Ταμείο.
- Αλλά κι εσείς τρίτο αυτοκίνητο τι το θέλατε; - Το πήραμε ως τρίτεκνοι χωρίς εισφορά και πάει η κόρη μας στο σχολείο.
- Μπα; Εχει δίπλωμα. - Οχι, αλλά φέτος γίνεται 18 και θα της βγάλω.
- Και με το αγροτικό ποιος κυκλοφορεί; - Ο μεγάλος γιος μας, αλλά προσέχει.
- Τι πράγμα; - Δεν έχει πινακίδες, δεν βγάλαμε. Ούτε ασφάλεια, δεν συμφέρει. Εξάλλου μόνο Σαββατοκύριακα το κινεί.
- Για να πάει πού; - Στον κουμπάρο με το ξενοδοχείο, δουλεύει στην ταβέρνα. Λέω μήπως τον πάρει κι αυτόν σαν τη μάνα του, να έχει ασφάλιση. Πετάγεται και στο χωριό και βοηθάει τον αδελφό μου στα πρόβατα και τις ελιές.
- Εχει καμιά εκατοστή πρόβατα νομίζω. - Μπα, καμιά 25αριά έμειναν. Αλλά επιδότηση παίρνει για 100.
- Και ο έλεγχος δεν τον πιάνει; - Οταν έχει μέτρημα τού στέλνει ο γείτονας τα δικά του.
- Και με τις ελιές; - Είχαμε 200 ρίζες, άλλα οι μισές ξεράθηκαν.
- Δεν ξαναφύτεψες; - Δεν συμφέρει. Με 2-3 ευρώ το κιλό το λάδι, τα μισά τα παίρνουν οι Αλβανοί, άσε λιπάσματα, οργώματα. Μια χαρά είναι με την επιδότηση.
- Και λες ότι σας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί ρε Παντελή; Εσύ τι κάνεις; - Σιγά τώρα, αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια.
Όποιος νομίζει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό κάνει λάθος.

29 Αυγούστου 2011

Πως οι Αμερικάνοι εξαγοράζουν τα ελληνικά Media

Για πρώτη φορά οι Αμερικανοί ομολογούν, με απόρρητο έγγραφο της Πρεσβείας τους στην Αθήνα που αποκαλύπτει το Wikileaks, ότι επενδύουν «πόρους» σε σχολές δημοσιογραφίας και ασκούν πιέσεις σε δημοσιογράφους και εκδότες για να αλλάξουν την εικόνα των ΗΠΑ που παρουσιάζουν τα ελληνικά ΜΜΕ.
Στο απόρρητο τηλεγράφημα της Αμερικανικής Πρεσβείας, οι διπλωμάτες γράφουν για την «αντιαμερικανική» στάση των ελληνικών ΜΜΕ την περιοδο της προεδρίας Μπους καθώς και με ποιες ενέργειες προσπαθούσαν να αλλάξουν το κλίμα.
Στην αναφορά της, περιγράφεται η ιστορική πορεία των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, και τονίζεται ότι πρόκειται για μια βιομηχανία που «ελέγχεται απο λίγους κροίσους επιχειρηματίες» που διατηρούν τα ζημιογόνα κανάλια και εφημερίδες για να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή.
http://www.iefimerida.gr/news/16732/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-media

27 Αυγούστου 2011

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Τι μας συμβαίνει;      Βουβαθήκαμε;      Τόσο πολύ βολεμένοι είμαστε που δεν αντιδρούμε, δεν νοιαζόμαστε,      ούτε καν      θυμόμαστε;
Ξεχάσαμε τους      αγώνες για δωρεάν      παιδεία, για  περισσότερη δημοκρατία στα      πανεπιστήμια; Ξεχάσαμε τις εξαντλητικές απεργίες με τα κοινά      ταμεία, τη χαρά      για τους στόχους που πετύχαμε; Την αίσθηση πως ζούμε σε ένα      μοναδικό χώρο      ελεύθερης διακίνησης ιδεών;
Οι ιδέες      ευτελίστηκαν με πρώτο το      Άσυλο που από σημαία μας έγινε για τους απέξω και πολλές φορές και      για  μας τους ίδιους σημείο αναφοράς σε μια      κατάφορη καταστρατήγηση. Δεν σεβαστήκαμε αυτή τη σημαία, δεν την      προφυλάξαμε      από βανδαλισμούς. Και τι παραδίδουμε στη σκυταλοδρομία στους      επόμενους; Που      κρύβονται όσοι οραματίστηκαν και έζησαν ένα ελεύθερο, δημοκρατικό,      δημόσιο,      δωρεάν πανεπιστήμιο;
Η ευθύνη της      διανόησης! Πέρα από      το κυνήγι της προβολής και της καταξίωσης του καθενός μας μέσα από      την έρευνα      και τη διδασκαλία έχουμε ευθύνη να αποδώσουμε στο Πανεπιστήμιο την      λαμπερή του      υπόσταση. Το Πανεπιστήμιο δεν είναι ένας θαμπός χώρος που κάποιοι      ψελλίζουν      στείρες γνώσεις. Θα πρέπει να είναι το πιο ζωντανό κύτταρο μιάς      κοινωνίας. Η      γνώση όμως ανθίζει σε χώρους και μυαλά ελεύθερα, χωρίς      προκαταλήψεις, χωρίς      μικροσυμφέροντα. Η γνώση είναι ένα ταξειδιάρικο πουλί που άμα το      φυλακίσεις      πεθαίνει.
Κι αυτό βέβαια δεν      το      καταλαβαίνουν όσοι πανηγυρίζουν για το νόμο που ψηφίστηκε σε μια      νύχτα με μια      προσβλητική για το δημοκρατικό κόσμο συναίνεση και γκρέμισε ό,τι      είχε χτιστεί      με αγώνες χρόνων. Κι ας έχουν κάμποσοι περάσει από τα      πανεπιστημιακά έδρανα.
Γίναν  τα πανεπιστήμια οι αποδιοπομπάιοι τράγοι. Οι      τελευταίοι έχουν αποδειχθή πολύτιμοι για εξουσίες και κοινωνίες      που βρίσκονται      σε αδιέξοδα. Τα αδιέξοδα στα οποία βρέθηκε η ελληνική κοινωνία δεν      τα      δημιούργησαν όμως τα πανεπιστήμια και οι πανεπιστημιακοί.      Αντίθετα, τα      πανεπιστήμια βίωσαν τα αδιέξοδα κρατώντας ψηλά τη σημαία της      επιστημονικής      προόδου, με τα επιτεύγματα των διδασκόντων και την πρόοδο των      πτυχιούχων τους      στο διεθνή χώρο, κόντρα σε όση λάσπη έχουν ρίξει οι επιφανειακά      κρίνοντες με τη      λογική ενός λογιστή μικρομεσαίας επιχείρησης.
Η ευθύνη της      διανόησης! Ήρθε ο      καιρός να την βγάλουμε από τα σκονισμένα σεντούκια που την έχουμε      καταχωνιάσει      και να την κάνουμε λάβαρο για ελεύθερη σκέψη, γόνιμο διάλογο,  αστραφτερή παιδεία!
Καλλιρρόη-Ανδριανή      Θ. Θωμά
Αναπληρώτρια      Καθηγήτρια Τμήματος      Φυσικής Πανεπιστημίου Πατρών  

24 Αυγούστου 2011

Νίκος Θέμελης: Ο κρυμμένος Έλληνας

Του Γιώργη Γιατρομανωλάκη.
Κανένας συγγραφέας μας, εξ όσων γνωρίζω, δεν ξεκίνησε το έργο του τόσο αργά, όπως ο Νίκος Θέμελης (Η Αναζήτηση κυκλοφορεί οταν ο Νίκος είναι ήδη 51), κανένας δεν παρήγαγε μέσα σε τόσο λίγο συγγραφικό χρόνο (ένδεκα πάνω κάτω χρόνια) τόσο ρωμαλέα και γοητευτικά πεζογραφήματα, κανένας δεν κέρδισε τόσο γρήγορα τον δίκαιο έπαινο της κριτικής και, κυρίως, κανένας δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ από το ευρύ αναγνωστκό κοινό όπως εκείνος. Πού ήταν λοιπόν κρυμένος αυτός ο τολμηρός και εμπνευσμένος δημιουργός τόσο καιρό, ποια ευλογία μάς τον εμφάνισε, ποια κατάρα μάς τον στέρησε; Τα ερωτήματα δεν θα απαντηθούν ποτέ. Όμως αυτό το λιγόζωο αστέρι δείχνει πώς όλο και κάπου βρίσκονται κρυμένοι κάποιοι Έλληνες που, σε πείσμα της επαινούμενης μετριότητας και της μίζερης «αναγνώρισης», εμφανίζονται, έστω και για λίγο, και φωτίζουν τον δρόμο μας.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=415964