"Ευρωπαϊκό κίνημα" εντός του ΠΑΣΟΚ

Στο περιθώριο της συζήτησης του πιο κρίσιμου προϋπολογισμού των τελευταίων δεκαετιών, σε χρόνο πολιτικά ευαίσθητο, στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος αναπτύσσονται ξεχωριστές διεργασίες, που δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε αποτέλεσμα, αλλά αποτελούν βάση σχηματοποιήσεων στο μέλλον.
Ομάδα βουλευτών έχει εδώ και καιρό θέσει ζήτημα στρατηγικής κατεύθυνσης για την κυβέρνηση και τη χώρα, καθώς διαπιστώνεται όιτι δεν υπάρχει σταθερά, ούτε κύκλος καθοδηγητικών ιδεών, παρά μόνο ασθενής και επιβεβλημένη απ' έξω διαχείριση, χωρίς βεβαιωμένη αποτελεσματικότητα και διαμόρφωση προσδοκιών εξόδου από την κρίση.
Μια πρώτη απόπειρα έκφρασης σχετικού προβληματισμοιύ αποτέλεσε το κοινό άρθρο τριών βουλευτών και συγκεκριμένα των Νάσου Αλευρά, Κώστα Καρτάλη και Γιώργου Φλωρίδη, που δημοσιεύθηκε πριν από δυό Κυριακές στην Ελευθεροτυπία. Σε εκείνο το άρθρο ετίθετο ακροθιγώς και με προσεκτικό τρόπο ακριβώς το ζητημα στρατηγικής και ιδεολογικοπολιτικής κατεύθυνσης.
http://www.insideinfo.gr/article/4900/europaiko-kinema-edos-tou-pasok-politikes-diergasies-ston-kairo-tes-krises

Kuo vandis Domine?

H σύγκλειση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Πασοκ, ολίγο πριν την έναρξη της συζήτησης για τον προϋπολογισμό ανήκει στις εθιμικές διαδικασίες. Αλλά όπως μου σχολίασαν παλαιοί βουλευτές του Πασοκ είναι η πρώτη φορά που θα παραβρεθούν σε μια διαδικασία που τους θεωρεί αναλώσιμους ψήφους υπεράσπισης μιας πολιτικής που δεν την γνωρίζουν στο σύνολο της.Θα το ανεχθούν? Βεβαίως. Το πολιτικό σύστημα αυτοκαταστρέφεται και μαζί του συμπαρασύρει ελπίδες, όνειρα και προσδοκίες ανθρώπων. Για τούτο και η ελαχίστη ανοχή και συμπάθεια απέναντι στον πολιτικό κόσμο τείνει να εξαντληθεί. Οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες και απροσδόκητες ενέργειες θα εντείνουν την σύγχιση.Το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει χώρο ν΄ ανασάνει. Μπαίνουμε σε περίοδο  επώδυνων κυήσεων και απροσδιόριστων τοκετών.

Χοσέ ιδού η μελέτη σου..

Το πρώην αεροδρόμιο στο Ελληνικό αποτελεί ένα από τα λίγα «ώριμα» κρατικά ακίνητα, σε σύγκριση με το υπόλοιπο κρατικό χαρτοφυλάκιο γης. Οι λόγοι της "ωριμότητας" σχετίζονται με την ύπαρξη τριών τουλάχιστον ολοκληρωμένων μελετών (Σουφλιά, Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Harvard).Ταυτόχρονα βρίσκεται στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος όχι μόνο των Αράβων του Κατάρ, αλλά και Ελλήνων επιχειρηματιών.
Παρά ταύτα χρειάστηκαν πάνω απο 14 μήνες για να αποφασισθεί η επιτάχυνση της αξιοποίησης του παλαιού αεροδρομίου στο Ελληνικό, μέσω fast track.To κερασάκι στην τούρτα είναι η ανάθεση νέας μελέτης στον γνωστό αρχιτέκτονα Χοσέ Αθεμπίγιο।Με το αζημίωτο φυσικά και εις ανταπόδωση της περσινής δωρεάν επίσκεψης του Ισπανού που βοήθησε στο επικοινωνιακό παιχνίδι του τον κ। Παπανδρέου. Όχι θα κάτσουν να σκάσουν.

Θα καταρρεύσει το ευρώ;

Του Charles Grant.
Η κρίση του ευρώ οφείλεται σε διαρθρωτικές ανισότητες εντός της ευρωζώνης, που ακόμα και οι πλέον αισιόδοξοι παραδέχονται πως θα διατηρηθούν επί πολλά χρόνια ακόμα. Η Γερμανία έχει πλεονάσματα και αδύναμη εσωτερική ζήτηση, ενώ η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, μετά από πολυετή ασωτία, αντιμετωπίζουν μεγάλα χρέη και χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Τίποτα από όσα κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) δεν πρόκειται να κλείσει το χάσμα της ανταγωνιστικότητας μεταξύ της Γερμανίας και των προβληματικών κρατών, ούτε θα τροφοδοτήσει την ανάπτυξη που θα επέτρεπε στις τελευταίες να βρουν μια διέξοδο στα προβλήματά τους. Αυτά τα κράτη αντιμετωπίζουν ένα οδυνηρό μέλλον με συνδυασμό δημοσιονομικών περικοπών, δυσβάστακτου χρέους και ίσως κοινωνικής αναταραχής.
Η δημιουργία μιας «δημοσιονομικής ένωσης», που θα μετέφερε πόρους από τις ευημερούσες χώρες προς τις φτωχές, θα μπορούσε να αναζωογονήσει την ευρωζώνη. Αλλά ούτε η Γερμανία, ούτε τα υπόλοιπα εύπορα κράτη-μέλη δεν είναι διατεθειμένα να αρχίσουν να υπογράφουν επιταγές ή να μεταφέρουν σημαντικές τους αρμοδιότητες στα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Οι χρηματαγορές αγνοούν προς το παρόν την Ιταλία ίσως διότι έχει λελογισμένα ελλείμματα। Αλλά οι ηγέτες της Ιταλίας επιδεικνύουν ασύγγνωστη αδιαφορία. Σαν τις Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία, έτσι και η Ιταλία υποφέρει από πολύ μεγάλο δημόσιο χρέος, χαμηλή ανταγωνιστικότητα, και αναιμική οικονομική ανάπτυξη. Ενώ όμως οι προηγούμενες χώρες προχωρούν στο δρόμο των διαρθρωτικών αλλαγών, η Ιταλία, το μέγεθος της οποίας θα καταστήσει πολύ δύσκολη τη στήριξή της από τους εταίρους της, παραμένει στάσιμη.
https://docs.google.com/document/d/1EoR6iRMrUPIr-R2zXU_WQfaytC7Mz7412sGR1UwcYTA/edit?authkey=CL-B-eMN#

Ο φόβος...και οι εκλογές

Διάχυτη η ανησυχία στα κυβερνητικά κλιμάκια και στο γραφείο του πρωθυπουργού. Η ένταση των κοινωνικών αντιπαραθέσεων και η εκτίμηση περαιτέρω όξυνσης έχει παραλύσει τα επιτελεία του Πασοκ. Οι βουλευτές αντιλαμβάνονται οτι συγκεντρώνουν την λαϊκή μήνι και οτι ο ξυλοδαρμός του Κ. Χατζηδάκη τους έχει φοβίσει με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις μετακινήσεις κα τις εξόδου τους. Οι επόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις αναμενεται να προκαλέσουν  νέες εκρήξεις και κάθε ενέργεια πλέον δεν μπορεί να θεωρείται απρόβλεπτη. Σιγά-σιγά στις πολιτικές συζητήσεις στο Μαξίμου διατυπώνονται σκέψεις περί προώρων εκλογών, μετεκλογικών συνεργασιών με στόχο μια καθαρή εντολή υπερ του μνημονίου. Αντίθετα με τον κ. Ραγκούση , ο κ. Αθανασάκης με την υποστήριξη εκ των παρασκηνίων του κ. Παμπούκη προωθεί σχετικούς προβληματισμούς και ενθαρρύνει τις ανάλογες συζητήσεις. Ίδωμεν.

Το πικρό ποτήρι

Γράφει ο ΓΟΜΦΙΟΣ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
Θα το πιουν το πικρό ποτήρι της ακραίας αυτογελοιοποίησης και της δημόσιας διαπόμπευσης μέχρι τελευταίας σταγόνας… Αναφέρομαι στους Παναγόπουλους και τους Πολυζωγόπουλους και σε όλη αυτή την ελεεινή και τρισάθλια συμμορία των βαρόνων του συνδικαλισμού που προκλητικά αρνούνται να υπερασπισθούν στοιχειωδώς το μόχθο και την αξιοπρέπεια του κόσμου της εργασίας.
Θα το πιουν το πικρό ποτήρι δια χειρός μάλιστα αυτών που στήριξαν με νύχια και με δόντια το 2007 για να μην πάει λέει – τρομάρα τους - το ΠΑΣΟΚ δεξιά!!!!
Θα το πιουν το πικρό ποτήρι από τα πολιτικά αφεντικά που αυτοί ανέδειξαν, από τους φίλους του Γιώργου και του Δ.Ν.Τ. σημερινούς υπουργούς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ….
Οι συνδικαλισταράδες έγιναν ρόμπες με την πολιτική απραξία τους, κότες λυράτες με την απροκάλυπτη αφωνία τους.
Κατάντησαν να μην τολμούν ούτε να κυκλοφορήσουν πλέον στους δρόμους χωρίς συνοδεία φουσκωτών….
Ας χαθούν λοιπόν μέσα στη χλεύη και την καθολική περιφρόνηση. Όλος αυτός ο εσμός που πούλησε την ψυχή του στο διάβολο δεν αξίζει καν φυσικής βίας.
Λίγο γιαούρτι, κανένα αυγό και τη ροχάλα μας μόνο….
Καλή ψυχή ξεφτιλισμένοι πρώην σύντροφοι, αν και η δικιά σας είναι σκατένια……

Μας αξίζει

Ο πρωθυπουργός της διαβούλευσης και των ανοικτών οριζόντων, ο πρωθυπουργός που πρεσβεύει το ανοικτό κόμμα και δηλώνει εραστής της διαφοράς και της διαφορετικότητας με την διαγραφή του βουλευτή του Πασοκ, κ. Παπαχρήστου, επιβεβαιώνει ότι χρησιμοποιεί και ταυτίζεται με ιδέες και πολιτικές μόνον για να εντυπωσιάσει, να παρασύρει και να προσπορίσει πολιτικά κέρδη προς ίδιον συμφέρον.
Ο κ. Παπανδρέου στην πράξη ορέγεται μια Δημοκρατία τύπου Κιμ-Ιλ-Σουνγκ. Κυβερνάει με την παρέα του, η στρατηγική του για την χώρα υποστηρίζει την οικογενειακή και προσωπική του στρατηγική και δεν σηκώνει αντιρρήσεις. Επιβιώνει και κυριαρχεί ως κληρονόμος ενός ιστορικού ονόματος και μας κυβερνάει επειδή το πολιτικό σύστημα εκφράζεται απο ανεπαρκείς και ολίγιστους πολιτικούς. Και βεβαίως γιατί οι πολίτες του καναπέ ευδαιμονούν στην αδράνεια τους.Μας αξίζει.

Φασίστες είναι

Οι ανεγκέφαλοι που χειροδίκησαν εις βάρος του κ. Χατζηδάκη είναι της ίδιας αντίληψης με εκείνους που προπηλάκισαν τον κ Αλέκο Αλαβάνο και την κ. Πορτάλιου, της ίδιας αντίληψης με εκείνους που στα μουλωχτά χάρηκαν για τους τρείς νεκρούς απεργοσπάστες της Marfin. Φασίστες είναι. Διάφοροι "καλοθελητές" θα σπεύσουν να τους δικαολογήσουν. Η κρίση, οι απολύσεις,οι ανtεργατικοί νόμοι θα αποτελέσουν την αιτιολογική βάση φασιστικών συμπεριφορών. Ας μην εκπλαγούμε ότι θα επιχειρηθεί να εμφανισθούν οι σύγχρονοι Γκοτζαμάνηδες ως πρωτοπόρα και αγωνιστικά στοιχεία. Φασίστες είναι.

Ρυθμίσεις διαπλοκής

Απο την ημέρα κατάθεσης στη Βουλή (9/12/10) του πολυνομοσχεδίου για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας οι τηλεοπτικοί αστέρες-δημοσιογράφοι και τα κάθε λογής γιουσουφάκια τους έδωσαν σπουδαίες μάχες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ευθύβολοι και οξείς στην κρίση τους απέναντι στις κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Ομολογουμένως υπήρξαν εντυπωσιακοί. Αθώοι όμως δεν ήταν και δεν είναι. Είχαν το σκοπό τους. Συστηματικά μετέθεταν την συζήτηση  και μεθοδικά απέκρυπταν οτι με την παράγραφο 6 του άρθρου 4 του πολυνομοσχεδίου προεβλέπετο αναστολή της έναρξης καταβολής του ειδικού φόρου (20%) που επεβλήθη στις τηλεοπτικές διαφημίσεις για την 1/1/2013. Σημειωτέον ο ειδικός φόρος καθιερώθηκε με τον νόμο 3845/2010 του παρελθόντος Μαϊου (Μνημόνιο), αλλά ουδέποτε ενεργοποιήθηκε αφού ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν εξέδωσε τηνσχετική απο το νόμο απόφαση.
Μετά τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης κυρίως ο υπουργός Οικονομικών αποδέχθηκε την έναρξη είσπραξης του 20% απο 1/1/2012. Ας δεχθούμε-καλή τη πίστει- οτι θα εκδώσει την απαραίτητη εγκύκλιο.
Η όλη ιστορία είναι ενδεικτική των σχέσεων της πολιτικής με τα ΜΜΕ και χαρακτηριστική της δουλικής συμπεριφοράς των δημοσιογράφων προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των καναλαρχών.Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου διατυμπάνιζε την ανεξαρτησία της έναντι των ΜΜΕ και τόνιζε την αυτονομία της απέναντι στα εκδοτικά συμφέροντα. Αυτή την σημαία την υπέστειλε πριν την έπαρση της, βυθιζόμενη στην διαπλοκή που τόσο έντονα στηλίτευε προεκλογικά. Τώρα δεν απομένει τίποτε άλλο παρά να δημιουργήσουν και το Ειδικό Ταμείο Τύπου απο χρήματα του ΕΣΠΑ για να διευκολυνθούν οι χειμαζόμενοι και πενόμενοι εκδότες.
Μπράβο κ. Παπανδρέου, συνεχίστε τον υπέροχο αγώνα σας ενάντια στη διαπλοκή.

Κατήφορος

Γράφει ο revival.

Για όσους εκπλήσσονται από το μπαράζ μέτρων της κυβέρνησης, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το μνημόνιο περιέγραφε με σαφήνεια τι θα επακολουθήσει. Αλλά μέρος της κοινωνίας και της πολιτικής τάξης είχε παρεξηγήσει τα πράγματα.

Νόμιζε ότι η σύμβαση με τους δανειστές είναι κάτι σαν τις προεκλογικές εξαγγελίες στις ελληνικές εκλογές, είπα-ξείπα.

Η κυβέρνηση φρόντιζε να κοιμίζει τους πολίτες με συνεχείς δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού οικονομικών που ψευδώς διαβεβαίωναν ότι δεν θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα, ενώ γνώριζαν την αναλυτική συγγραφή των υποχρεώσεων της χώρας μας έναντι των δανειστών.

Τώρα σβήνουν και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις, ενώ στα μέτρα έπεται και συνέχεια.
Γίνεται λοιπόν ολοένα και πιο φανερό, ότι το μνημόνιο περιέχει μια ολόκληρη λογική για την κοινωνική προσαρμογή της χώρας μας και δεν υπάρχει η πολυτέλεια της a la carte αποδοχής του.
Το γεγονός ότι περιέχονται και αλλαγές που ούτως ή άλλως θα έπρεπε και μόνοι μας να δρομολογήσουμε, δεν δικαιώνει τη θεώρησή του ως το μονόδρομο που θα μας βγάλει από την κρίση.
Τις αλλαγές αυτές θα μπορούσαμε να τις αποφασίσουμε και χωρίς τη συνδρομή των δανειστών, αποφεύγοντας όμως να μπούμε στη μέγγενη της νεοφιλελεύθερης συνταγής του ΔΝΤ.
Από τη στιγμή που υπογράψαμε το μνημόνιο και μάλιστα χωρίς διαπραγμάτευση, δεν υπάρχουν περιθώρια ελιγμών όσο κι αν προσπαθούν ορισμένοι υπουργοί να το παίξουν λαϊκοί ήρωες.
Ας μην κάνουν λοιπόν τους ανήξερους όσοι έπρεπε από την αρχή να έχουν δηλώσει τη διαφωνία τους με την πολιτική πλατφόρμα των δανειστών και τις επιλογές του πρωθυπουργού.
Εντός του μνημονίου δεν υπάρχει άλλη πολιτική, εκτός από τη γνωστή του ΔΝΤ. Τη συνταγή αυτή θα την υποστεί η χώρα στο ακέραιο, χωρίς εκπτώσεις.

Όσοι συμφώνησαν νομίζοντας ότι είναι η ευκαιρία να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, αντιλαμβάνονται τώρα ότι θα συμπαρασυρθεί ολόκληρο το οικοδόμημα του κοινωνικού κράτους.

Ότι το πακέτο μπορεί μεν να περιέχει και ορισμένα μέτρα εξορθολογισμού που ήταν ούτως ή άλλως αναγκαία, αλλά οδηγεί την οικονομία σε βαθειά ύφεση και μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε δεινή οικονομική θέση.

Η κυβέρνηση αποφασίζει ανήκουστες ρυθμίσεις για τις εργασιακές σχέσεις ευθυγραμμιζόμενη με την πιο ακραία εκδοχή της άγριας αγοράς.

Και το χειρότερο είναι ότι ούτε ένας, μα ούτε ένας, υπουργός δεν παραιτείται από αξιοπρέπεια.

ΥΓ: προς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Όποιος θεωρεί ότι οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου υπερβαίνουν τα ιδεολογικοπολιτικά του όρια, ας καταψηφίσει.

Οι μισοκακόμοιρες, διαδικαστικές ενστάσεις και οι κλάψες για το θεαθήναι, είναι κατώτερες των περιστάσεων και δεν εξιλεώνουν.

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη

Ο τόπος διαθέτει κυβέρνηση άμεσης και ταχείας δράσης. Ξαφνικά, άμεσα εξαφάνισε-διέγραψε χρέη προς το Δημόσιο ύψους 23δις ευρώ.Ο πρωθυπουργός που ταύτισε την εξουσία του με την διαφάνεια,την διαβούλευση και την λογοδοσία, αποφάσισε μαζί με το οικονομικό του επιτελείο όχι απλά να διαγράψει χρέη αλλά και να συγκαλύψει τους φοροφυγάδες. Προφανώς κάτι εξυπηρετεί η εν λόγω απόφαση, κάποιους καλύπτουν οι κήρυκες της κάθαρσης.
"Είναι πολλά τα λεφτά Άρη" που έλεγε και ο αείμνηστος Νέστορας Μάτσας. Πράγματι είναι πολλά, περίπου το 6,2% του χρέους. Και η γαλαντόμα κυβέρνηση του Πασοκ τα χαρίζει. Μάλιστα.

Ψεκάστε ,σκουπίστε,τελειώσατε...

Τρείς περίπου ώρες θα αφιερώσει ο κ. Παπανδρέου σε μιά απέλπιδα προσπάθεια να εξασφαλίσει συναίνεση ( την ανοχή την έχει διασφαλισμένη) στην κυβερνητική πολιτική του.Έχει συνηθίσει να τα κερδίζει όλα εύκολα και άκοπα. Χωρίς σχέδιο,τακτική και προετοιμασία επιχειρεί να μετατρέψει το δράμα μιας χώρας σε προσωπικό πλεονέκτημα, τον πόνο των εργαζομένων σε προσωπική δικαίωση. Από κοντα και ο χορός των υποταγμένων χειροκροτητών του Πασοκ, οι διπρόσωπες πολιτικές μουτσούνες των δελφίνων που φιλοδοξούν να κυβερνούν στο όνομα του σοσιαλισμού με άθλιες νεοφιλελεύθερες συνταγές.
Το πραγματικό πλεονέκτημα του πρωθυπουργού είναι η πολιτική αθλιότητα της συντηρητικής παράταξης και η ανικανότητα της Αριστεράς να καταθέσει μια στοιχειώδη εναλλακτική πρόταση. Οι εθνικιστικές και ακροδεξιές εξάρσεις του κ. Σαμαρά, η αντιφατική και αδιέξοδη αντιπολιτευτική τακτική του σε συνδυασμό με τον αποκρουστικό δογματισμό και τον επικίνδυνο αριστερισμό της αριστεράς, προσφέρουν και σήμερα στον κ. Παπανδρέου την δυνατότητα να πείθει ένα σημαντικό κομμάτι του ελληνικού λαού, οτι μάχεται μόνος του για τη σωτηρία της πατρίδας.

Χωρίς λόγια-2

“…..γίνεται και παγκοσμίως μία συζήτηση για το εάν οι δείκτες, που σήμερα χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι μας, αρκούν για να μετρήσουν την πραγματική ευημερία ή και την ευζωία μιας χώρας….”, “…..Έτσι, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν συμπληρώνεται με έννοιες, όπως το περιβαλλοντικό απόθεμα που έχει μια χώρα, ή τη λεγόμενη «εγχώρια ευτυχία», που ξεπερνά τη στενή οικονομική έννοια…..” , “….χώρες με ευτυχείς ανθρώπους, είναι κατά βάση χώρες χωρίς μεγάλες ανισότητες και κοινωνικές αδικίες”. Γεώργιος Αν. Παπανδρέου.

Xωρίς λόγια-1

http://fimotro.blogspot.com/2010/12/blog-post_4474.html

Εσωτερική υποτίμηση...και μετά?

Γράφει η Κοραλία.

Η κυβέρνηση υπακούοντας στις εντολές της τρόϊκας αποφάσισε να υλοποιήσει μια πολιτική σοκ και δέους στη χώρα που ακούει στο όνομα της εσωτερικής υποτίμησης. Ελπίζει ότι μέσω της ισοπέδωσης των εργασιακών σχέσεων και επομένως της μείωσης του εργατικού κόστους θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις δηλώσεις των ιθυνόντων, μετά από ένα εξάμηνο ή ένα έτος η οικονομία θα αρχίσει να ανακάμπτει. Είναι όμως αυτό εφικτό;
Η εσωτερική υποτίμηση προβάλλεται ως το αντίδοτο της νομισματικής υποτίμησης, όμως δεν υπάρχει ευθεία αντιστοίχηση. Η νομισματική υποτίμηση έχει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα, το νόμισμα της χώρας υποτιμάται και τα προιόντα της γίνονται περισσότερα ανταγωνιστικά στο εξωτερικό αλλά και στην εσωτερική αγορά.
Η εσωτερική υποτίμηση δεν έχει αυτόματα αποτελέσματα διότι:
-Η μείωση του εργασιακού κόστους δεν είναι αυτόματη, όσο κι αν απορρυθμιστούν οι εργασιακές σχέσεις και καταργηθεί κάθε έννοια κοινωνικού κράτους, απαιτείται χρόνος προσαρμογής.
-Οι επιχειρηματίες δεν θα προβούν σε αυτόματη μείωση των τιμών των προιόντων τους, ώστε να γίνουν περισσότερα ανταγωνιστικά και βέβαια θα οικειοποιηθούν ένα μέρος από την μείωση των μισθών των εργαζόμενων αυξάνοντας το ποσοστό κέρδους τους.
-Η μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζόμενων θα αυξήσει την ύφεση, επομένως τα έσοδα του κράτους θα μειωθούν (άμεσοι και έμμεσοι φόροι αλλά και ασφαλιστικές εισφορές). Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να γίνει δυσχερέστερος ο στόχος της μείωσης των δημόσιων ελλειμμάτων. Δηλαδή η κυβέρνηση θα αναγκαστεί σε μια συνεχώς συρρικνούμενη οικονομία να επιβάλλει μια συνεχώς και μεγαλύτερη περιοριστική πολιτική. Μια περιοριστική πολιτική που θα απευθύνεται στην μεσαία εισοδηματική τάξη (εργαζόμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις), μια και το μεγάλο κεφάλαιο έχει τη δυνατότητα να εκβιάζει δια της αποχώρησής του από τη χώρα, επιβάλλοντας τους όρους του.
Βέβαια σε κάποια στιγμή, στο μακρινό μέλλον προφανώς θα δούμε θετικούς αριθμούς ανάπτυξης στο ΑΕΠ της χώρας. Θα έχει όμως προηγηθεί φτώχεια και αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων μια και για κάποιους, λίγους, η Ελλάδα θα αποτελέσει el dorado.
Ποιά είναι η λύση; Η πολιτική αντιμετώπιση από την ΕΕ των προβλημάτων της Ευρώπης του νότου δια της αποδοχής και από κοινού αναδιαπραγμάτευσης των χρεών τους, ώστε η παραγωγή τους αντί να πηγαίνει σε αποπληρωμή των χρεών τους να πηγαίνει και στην ανάπτυξή τους.