Η σημερινή απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ κατά των οικονομικών μέτρων και της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης,είναι μια απεργία για την "συνδικαλιστική τιμή" του κ. Παναγόπουλου,του κ. Παπασπύρου και την εκτόνωση του ΠΑΜΕ. Αν υπήρχε η ελαχίστη διάθεση για σκληρό αγώνα και ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών ο σχεδιασμός και η διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων δεν θα θύμιζαν ημερήσια σχολική εκδρομή.
Οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών φορέων ως χρόνια εγκλωβισμένες στις κυβερνητικές δοσοληψίες και στις προσωπικές σκοπιμότητες, στερούνται της δυνατότητας και του κύρους να προσδώσουν νέα πνοή στο άψυχο κίνημα των εργαζομένων.
Βεβαίως οι επικεφαλείς των συνδικάτων δεν διανοούνται να αποχωρήσουν η έστω να δρομολογήσουν τη διαδοχή τους.Έτσι και εκ των πραγμάτων οι πάσης φύσεως μπαχαλάκηδες σε άτυπη συνεργασία με τους "νεοηθικιστές" που επιθυμούν την καύση του "μπουρδέλου της Βουλής", αναλαμβάνουν να εκφράσουν τον θυμό και την αγανάκτηση των εργαζομένων.
Παναγόπουλος, Παπασπύρου,ΠΑΜΕ. Η κατάρα των Π μας βαραίνει.Ως πότε?
20 Μαΐου 2010
19 Μαΐου 2010
Φήμες και ερωτήματα.
Γράφει ο Ερυθρός Γιατρός.
Ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κ. Μαρτίνης, καταγγέλλει την Ελληνική Πολιτεία για ασυνέπεια και εγείρει απαιτήσεις ύψους 24 εκ. ευρώ. Επιπλέον, όπως ανέφερε, αν δεν καταβληθούν τα οφειλόμενα ενοίκια θα πράξει τα νόμιμα.Ταυτόχρονα στη χθεσινή συνάντηση με την υπουργό κ. Ξενογιαννακοπούλου, ζήτησε την υποστήριξη της προκειμένου να δοθεί βεβαίωση καλής λειτουργίας στο νοσοκομείο”ΕρρίκοςΝτυνάν” ώστε να πάψουν τα λειτουργικά προβλήματα του νοσοκομείου.Σε κάθε καλόπιστο πολίτη δημιουργούνται εύλογα τα παρακάτω ερωτήματα.
Για ποίους λόγους αφαιρέθηκε, αν αφαιρέθηκε, από το “Ερρίκος Ντυνάν” η άδεια καλής λειτουργίας?
Το θέτουμε ως ερώτημα γιατί οταν πρόκειται για αφαίρεση άδειας καλής λειτουργίας ενός νοσηλευτικού ιδρύματος, αυτό είναι γεγονός γενικότερου κοινωνικού ενδιαφέροντος και οφείλει και το ίδρυμα αλλά και η πολιτεία να ενημερώσει πλήρως και εγκαίρως τους πολίτες --Πως προέκυψε η οφειλή των 24 εκ. ευρώ που ισχυρίζεται ο κ. Μαρτίνης ότι χρωστάει η ελληνική πολιτεία στο ίδρυμά που προΐσταται?
Τι είναι λοιπόν αυτά τα 24 εκ. ευρώ που ο κ. Μαρτίνης απαιτεί από το δημόσιο?
Από ποια νόμιμη συμβατική σχέση γεννήθηκε αυτή η οφειλή;
Αναρωτιόμαστε μήπως η οφειλή των 24 εκ. ευρώ προέκυψε, όπως φημολογείται, από τη νοσηλεία ασθενών που μεταφέρονταν από το νοσοκομείο “Ερυθρός” στο νοσοκομείο “Ερρίκος Ντυνάν”? Αν έτσι έχουν τα γεγονότα ποιο ήταν το ημερήσιο κόστος νοσηλείας κάθε ασθενούς;
Αληθεύουν οι φήμες, ότι το νοσήλειο ανήρχετο στο εξωπραγματικό για τα Ελληνικά νοσηλευτικά δεδομένα, ποσό των 5.000 ευρώ και μάλιστα το ποσό αντιστοιχεί μόνο στη φιλοξενία στους θαλάμους του “Ερ.Ντυνάν”,αφού τα φάρμακα χρεώνονταν στο Κοργιαλένειο(“Ερυθρός”)?
Ποιος ήταν ο ρόλος, αν αληθεύουν οι φήμες, σε όλη αυτή την ιστορία γνωστού βετεράνου συνδικαλιστή του χώρου των νοσοκομειακών γιατρών?
Μήπως το γεγονός ότι το “Ερ. Ντυνάν” δεν έχει τη σχετική βεβαίωση καλής λειτουργίας τους τελευταίους έξι μήνες ,οφείλεται στη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου το Κράτους, το οποίο έχει αποφανθεί ότι η σύμπραξη του κοινωφελούς ιδρύματος “Ερ.Ντυνάν” με το εισηγμένο στο χρηματιστήριο “Ιατρικό Αθηνών” δεν ήταν νόμιμη?
Και μήπως η απόφαση αυτή στερεί από το “Ερ.Ντυνάν”τη δυνατότητα να εισπράξει νοσήλεια από τα ασφαλιστικά ταμεία?
Θυμίζουμε ότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμοδότησε με αφορμή την αντιπαράθεση της διοίκησης του “Ερ.Ντυνάν” και του ομίλου της Marfin (σε αυτόν ανήκουν το νοσοκομείο “Υγεία” και τα μαιευτήρια “Μητέρα” και “Λητώ”) μετά τη σύμπραξη της πρώτης πλευράς με το “Ιατρικό Αθηνών” για τη λειτουργία της μαιευτικής κλινικής “Γαία”?
Εμείς δεν υιοθετούμε αυτές τις φήμες, απλά τις παραθέτουμε και αναμένουμε απάντηση, τόσο από τον κ. Μαρτίνη όσο και από το αρμόδιο Υπουργείο.
Γιατί σε όλα αυτά θα ήταν χρήσιμο και σκόπιμο να απαντήσει ο Πρόεδρος του ΕΕΣ, αφού δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τα αποσαφηνίσει στην χθεσινή συνέντευξη τύπου. Η λειτουργία των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων είτε είναι Ιδιωτικά είτε είναι Κρατικά εμπίπτει στην σφαίρα λειτουργίας των οργανισμών δημοσίου συμφέροντος, καθόσον η Υγεία αποτελεί δημόσιο αγαθό.
Ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κ. Μαρτίνης, καταγγέλλει την Ελληνική Πολιτεία για ασυνέπεια και εγείρει απαιτήσεις ύψους 24 εκ. ευρώ. Επιπλέον, όπως ανέφερε, αν δεν καταβληθούν τα οφειλόμενα ενοίκια θα πράξει τα νόμιμα.Ταυτόχρονα στη χθεσινή συνάντηση με την υπουργό κ. Ξενογιαννακοπούλου, ζήτησε την υποστήριξη της προκειμένου να δοθεί βεβαίωση καλής λειτουργίας στο νοσοκομείο”ΕρρίκοςΝτυνάν” ώστε να πάψουν τα λειτουργικά προβλήματα του νοσοκομείου.Σε κάθε καλόπιστο πολίτη δημιουργούνται εύλογα τα παρακάτω ερωτήματα.
Για ποίους λόγους αφαιρέθηκε, αν αφαιρέθηκε, από το “Ερρίκος Ντυνάν” η άδεια καλής λειτουργίας?
Το θέτουμε ως ερώτημα γιατί οταν πρόκειται για αφαίρεση άδειας καλής λειτουργίας ενός νοσηλευτικού ιδρύματος, αυτό είναι γεγονός γενικότερου κοινωνικού ενδιαφέροντος και οφείλει και το ίδρυμα αλλά και η πολιτεία να ενημερώσει πλήρως και εγκαίρως τους πολίτες --Πως προέκυψε η οφειλή των 24 εκ. ευρώ που ισχυρίζεται ο κ. Μαρτίνης ότι χρωστάει η ελληνική πολιτεία στο ίδρυμά που προΐσταται?
Τι είναι λοιπόν αυτά τα 24 εκ. ευρώ που ο κ. Μαρτίνης απαιτεί από το δημόσιο?
Από ποια νόμιμη συμβατική σχέση γεννήθηκε αυτή η οφειλή;
Αναρωτιόμαστε μήπως η οφειλή των 24 εκ. ευρώ προέκυψε, όπως φημολογείται, από τη νοσηλεία ασθενών που μεταφέρονταν από το νοσοκομείο “Ερυθρός” στο νοσοκομείο “Ερρίκος Ντυνάν”? Αν έτσι έχουν τα γεγονότα ποιο ήταν το ημερήσιο κόστος νοσηλείας κάθε ασθενούς;
Αληθεύουν οι φήμες, ότι το νοσήλειο ανήρχετο στο εξωπραγματικό για τα Ελληνικά νοσηλευτικά δεδομένα, ποσό των 5.000 ευρώ και μάλιστα το ποσό αντιστοιχεί μόνο στη φιλοξενία στους θαλάμους του “Ερ.Ντυνάν”,αφού τα φάρμακα χρεώνονταν στο Κοργιαλένειο(“Ερυθρός”)?
Ποιος ήταν ο ρόλος, αν αληθεύουν οι φήμες, σε όλη αυτή την ιστορία γνωστού βετεράνου συνδικαλιστή του χώρου των νοσοκομειακών γιατρών?
Μήπως το γεγονός ότι το “Ερ. Ντυνάν” δεν έχει τη σχετική βεβαίωση καλής λειτουργίας τους τελευταίους έξι μήνες ,οφείλεται στη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου το Κράτους, το οποίο έχει αποφανθεί ότι η σύμπραξη του κοινωφελούς ιδρύματος “Ερ.Ντυνάν” με το εισηγμένο στο χρηματιστήριο “Ιατρικό Αθηνών” δεν ήταν νόμιμη?
Και μήπως η απόφαση αυτή στερεί από το “Ερ.Ντυνάν”τη δυνατότητα να εισπράξει νοσήλεια από τα ασφαλιστικά ταμεία?
Θυμίζουμε ότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμοδότησε με αφορμή την αντιπαράθεση της διοίκησης του “Ερ.Ντυνάν” και του ομίλου της Marfin (σε αυτόν ανήκουν το νοσοκομείο “Υγεία” και τα μαιευτήρια “Μητέρα” και “Λητώ”) μετά τη σύμπραξη της πρώτης πλευράς με το “Ιατρικό Αθηνών” για τη λειτουργία της μαιευτικής κλινικής “Γαία”?
Εμείς δεν υιοθετούμε αυτές τις φήμες, απλά τις παραθέτουμε και αναμένουμε απάντηση, τόσο από τον κ. Μαρτίνη όσο και από το αρμόδιο Υπουργείο.
Γιατί σε όλα αυτά θα ήταν χρήσιμο και σκόπιμο να απαντήσει ο Πρόεδρος του ΕΕΣ, αφού δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τα αποσαφηνίσει στην χθεσινή συνέντευξη τύπου. Η λειτουργία των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων είτε είναι Ιδιωτικά είτε είναι Κρατικά εμπίπτει στην σφαίρα λειτουργίας των οργανισμών δημοσίου συμφέροντος, καθόσον η Υγεία αποτελεί δημόσιο αγαθό.
Οργισμένη ανακοίνωση της Άννας
«Περί δήθεν παραιτήσεώς μου»
Φήμες και υπονοούμενα χωρίς βάση και χωρίς αφορμή δημιούργησαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο το γαϊτανάκι της παραπληροφόρησης των «…μη ειδήσεων» περί δήθεν παραίτησής μου.
Μέχρις εδώ!
Όλα αυτά συμβαίνουν μεσούσης της διαδικασίας των Πανελληνίων Εξετάσεων όπου διακυβεύεται το μέλλον χιλιάδων παιδιών. Η διασπορά αυτών των φημών ανήκει στη διαδικασία της ποινικής νομοθεσίας .
Η επιχείρηση «αίμα στο κοινό» είναι το αντίθετο από τη διαφάνεια και από την αναγκαία αποκαλυπτική λειτουργία της δημοσιογραφίας. Ως πολιτικός αρνούμαι τις απόπειρες εκφοβισμού απ’ όπου και αν προέρχονται. Ελπίζω τα αρμόδια όργανα των δημοσιογράφων να προστατέψουν τις αρχές του λειτουργήματός τους.
Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Άννα Διαμαντοπούλου
Φήμες και υπονοούμενα χωρίς βάση και χωρίς αφορμή δημιούργησαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο το γαϊτανάκι της παραπληροφόρησης των «…μη ειδήσεων» περί δήθεν παραίτησής μου.
Μέχρις εδώ!
Όλα αυτά συμβαίνουν μεσούσης της διαδικασίας των Πανελληνίων Εξετάσεων όπου διακυβεύεται το μέλλον χιλιάδων παιδιών. Η διασπορά αυτών των φημών ανήκει στη διαδικασία της ποινικής νομοθεσίας .
Η επιχείρηση «αίμα στο κοινό» είναι το αντίθετο από τη διαφάνεια και από την αναγκαία αποκαλυπτική λειτουργία της δημοσιογραφίας. Ως πολιτικός αρνούμαι τις απόπειρες εκφοβισμού απ’ όπου και αν προέρχονται. Ελπίζω τα αρμόδια όργανα των δημοσιογράφων να προστατέψουν τις αρχές του λειτουργήματός τους.
Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Άννα Διαμαντοπούλου
Ο κ.Νικητιάδης νέος υφυπουργός Τουρισμού.
O βουλευτής του νομού Δωδεκανήσου κ. Γιώργος Νικητιάδης είναι ο αντικαταστάτης της κ. Άντζελα Γκερέκου.Ο κ. Νικητιάδης,παλαιό κομματικό στέλεχος,πολιτικός φίλος του κ. Σκανδαλίδη είναι επικεφαλής του τομέα τουρισμού του Πασοκ.
Παραίτηση της Άννας Διαμαντοπούλου?
Έντονες αλλά ανεπιβεβαίωτες φήμες ομιλούν για παραίτηση της υπουργού Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου.Οι λόγοι?Άγνωστοι.
Φοιτητικές εκλογές
Με εκδηλώσεις στις σχολές όλες τις τελευταίες ημέρες οι φοιτητικές παρατάξεις επιχείρησαν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των φοιτητών για να προσέλθουν σήμερα, Τετάρτη, στις κάλπες.Παρά το τεταμένο κοινωνικο κλίμα των ημερών η προσέλευση των φοιτητών δεν αναμένεται εντυπωσιακή.Οι χρεοκοπημένες φοιτητικές παρατάξεις, είτε ευθέως προσανατολισμένες στις επιλογές των κομμάτων αναφοράς,είτε σε απόσταση απο τα Πανεπιστημιακά και τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα,αδυνατούν να δώσουν πνοή ζωής στο πάλαι ποτέ φοιτητικό κίνημα.
Η ανάλωση σε πρωτιές χωρίς αντίκρυσμα και σε "επιθυμίες" περί της εκ νέου συγκρότησης της ΕΦΕΕ τονίζουν την ανυποληψία ενός κλάμπ φοιτητών-παραγοντίσκων που αντλεί την "σκοτεινή " εξουσία του απο την μαλθακότητα των φοιτητών και τις ιδιοτελείς σκοπιμότητες των Πανεπιστημιακών δασκάλων.
18 Μαΐου 2010
Το τέλος των επικοινωνιακών τεχνασμάτων
Γράφει ο Στέφανος Μανίκας.
Όλοι οι Έλληνες βιώνουμε μια περίοδο ανασφάλειας, αβεβαιότητας και μειωμένων προσδοκιών. Η παρατεταμένη περίοδος της αναζήτησης των εύκολων λύσεων, έλαβε τέλος με την αποδοχή και απο την Βουλή των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών των δανειστών μας. Μαζί με τέλος των περισπούδαστών και εμβριθών πολιτικών αναλύσεων για το δέον γενέσθαι, ήρθε και το τέλος των επικοινωνιακών τεχνασμάτων.
Τώρα είναι η ώρα η κυβέρνηση να απασχοληθεί με την αποτελεσματική εφαρμογή και την μέγιστη απόδοση των πολιτικών επιλογών της. Τις καθυστερήσεις και τις ολιγωρίες τις πληρώνουμε με την δραματική υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας. Βεβαίως και θα ματώσουμε, αρκεί να μη πεθάνουμε απο ακατάσχετη αιμορραγία.
Ο κ. Παπανδρέου γνωρίζει πλέον ότι η μπάλλα πρέπει να επανέλθει στο γήπεδο. Οι παίκτες να σηκωθούν απο το πάγκο. Ο χρόνος λιγοστός και πυκνός. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου έχουν απο μία κίτρινη κάρτα.Ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου, η επάρκεια στη διαχείριση, οι διαρθρωτικές αλλαγές, ο έλεγχος στην εφαρμογή και το αποτέλεσμα, η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής συγκροτούν την αναγκαία πολιτική της περιόδου.
Η παραίτηση της κ. Γκερέκου ας αποτελέσει την αφετηρία αξιολόγησης των κυβερνητικών στελεχών.Και αν διαπιστωθεί η ανάγκη να υπάρξουν αλλαγές και των προσώπων. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει, αξιολογεί και αποφασίζει. http://www.metarithmisi.gr/el/sx_printText.asp?textID=1152
Όλοι οι Έλληνες βιώνουμε μια περίοδο ανασφάλειας, αβεβαιότητας και μειωμένων προσδοκιών. Η παρατεταμένη περίοδος της αναζήτησης των εύκολων λύσεων, έλαβε τέλος με την αποδοχή και απο την Βουλή των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών των δανειστών μας. Μαζί με τέλος των περισπούδαστών και εμβριθών πολιτικών αναλύσεων για το δέον γενέσθαι, ήρθε και το τέλος των επικοινωνιακών τεχνασμάτων.
Τώρα είναι η ώρα η κυβέρνηση να απασχοληθεί με την αποτελεσματική εφαρμογή και την μέγιστη απόδοση των πολιτικών επιλογών της. Τις καθυστερήσεις και τις ολιγωρίες τις πληρώνουμε με την δραματική υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας. Βεβαίως και θα ματώσουμε, αρκεί να μη πεθάνουμε απο ακατάσχετη αιμορραγία.
Ο κ. Παπανδρέου γνωρίζει πλέον ότι η μπάλλα πρέπει να επανέλθει στο γήπεδο. Οι παίκτες να σηκωθούν απο το πάγκο. Ο χρόνος λιγοστός και πυκνός. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου έχουν απο μία κίτρινη κάρτα.Ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου, η επάρκεια στη διαχείριση, οι διαρθρωτικές αλλαγές, ο έλεγχος στην εφαρμογή και το αποτέλεσμα, η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής συγκροτούν την αναγκαία πολιτική της περιόδου.
Η παραίτηση της κ. Γκερέκου ας αποτελέσει την αφετηρία αξιολόγησης των κυβερνητικών στελεχών.Και αν διαπιστωθεί η ανάγκη να υπάρξουν αλλαγές και των προσώπων. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει, αξιολογεί και αποφασίζει. http://www.metarithmisi.gr/el/sx_printText.asp?textID=1152
Ανεργία και μείωση αμοιβών
Γράφει ο revival.
Η συμφωνία της χώρας μας με ΕΕ-ΔΝΤ αλλάζει την εργατική νομοθεσία και ανατρέπει ολόκληρο το οικοδόμημα των εργασιακών σχέσεων που διαμορφώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια.
Πρόκειται για ρυθμίσεις ακραίες, ταυτισμένες με τις πολιτικές της πιο άγριας αγοράς.
Η κυβέρνηση πρόβαλε επικοινωνιακά τη διατήρηση (προς το παρόν) του 13ο-14ο μισθού στον ιδιωτικό τομέα, για να περάσουν σε δεύτερη μοίρα οι ανατροπές που θα επηρεάσουν δραματικά το τοπίο της εργασίας στη χώρα μας τα προσεχή χρόνια.
-Καταργούνται ουσιαστικά οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
-Καταργείται ουσιαστικά η αμοιβή για υπερωριακή εργασία.
-Ανατρέπεται η κατώτατη αμοιβή εργασίας με την εισαγωγή του θεσμού της «μαθητείας». Με τον τρόπο αυτό νέα παιδιά θα δουλεύουν με αμοιβές Βουλγαρίας , οδηγώντας στην ανεργία εργαζόμενους με υψηλότερες σήμερα αποδοχές.
-Αλλάζει το καθεστώς για τις απολύσεις και τις αποζημιώσεις.
Οι ανατροπές αυτές δικαιολογήθηκαν από την ανάγκη να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία. Η εντύπωση ότι το χαμηλό κόστος εργασίας και οι ευκολίες στις απολύσεις και τις αποζημιώσεις θα δημιουργήσουν απασχόληση είναι απατηλή.
Θα αυξήσουν τα κέρδη των μετόχων τα οποία στη συνέχεια θα φορολογηθούν με υψηλότατους συντελεστές.
Ο Strauss-Kahn συνεχίζει να μιλά για τον αποπληθωρισμό. Στην Ελλάδα όμως βλέπουμε μείωση αμοιβών με ταυτόχρονη αύξηση των τιμών. Άνοιξε ένας αντιαναπτυξιακός κύκλος ύφεσης και ανεργίας.
Είμαστε ήδη σε περίοδο στασιμοπληθωρισμού (ύφεση και πληθωρισμός ταυτόχρονα).
Ποιος θα επενδύσει εν μέσω ύφεσης και ενώ όλα τα δομικά προβλήματα του ελληνικού κράτους είναι ακόμη άθικτα;
Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων δεν προέρχεται από τις αμοιβές των εργαζομένων.
Υψηλές εργοδοτικές εισφορές προς το ΙΚΑ, εχθρική συμπεριφορά από τις κρατικές υπηρεσίες, αδιαφάνεια, γραφειοκρατία, συνεχής αλλαγή του φορολογικού πλαισίου δημιουργούν ένα εντελώς αντιαναπτυξιακό περιβάλλον, που δεν θα διορθωθεί όσο κι αν μειωθούν οι αμοιβές των εργαζομένων.
Ταυτόχρονα πολλές επιχειρήσεις έμαθαν να λειτουργούν εκτός ανταγωνισμού, με κρατικές επιδοτήσεις, με ευρωπαϊκά προγράμματα ή αποκλειστικά ως προμηθευτές του δημοσίου.
Η συνταγή που εφαρμόζεται είναι ιδιότυπα νεοφιλελεύθερη. Επιτίθεται στο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα επιβαρύνει τις επιχειρήσεις με έκτακτες εισφορές και αύξηση της φορολογίας.
Η συνταγή είναι κοινωνικά άδικη, αλλά και οικονομικά ατελέσφορη. Δεν θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα. Θα αυξήσει την ανεργία και τη φτώχεια, ενώ η αναμενόμενη παρατεταμένη ύφεση θα οδηγήσει σε αδιέξοδο πλήθος επιχειρήσεων.
Όπως πολλοί έχουν επισημάνει, το ΔΝΤ ενδιαφέρεται για τους δανειστές όχι για την αντοχή της ελληνικής κοινωνίας. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση συγκατένευσε σε τέτοια μέτρα. Η απάντηση «δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά», δεν είναι πειστική για τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.
Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (αναφέρομαι στον καθαρά ιδιωτικό τομέα, όχι στις ΔΕΚΟ), είχαν κάποια συμμετοχή στη δημιουργία των ελλειμμάτων;
Όταν ο πρωθυπουργός λέει και ξαναλέει ότι η κυβέρνηση θα προστατεύσει τους οικονομικά αδύναμους σε ποιους άραγε αναφέρεται;
Η συμφωνία της χώρας μας με ΕΕ-ΔΝΤ αλλάζει την εργατική νομοθεσία και ανατρέπει ολόκληρο το οικοδόμημα των εργασιακών σχέσεων που διαμορφώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια.
Πρόκειται για ρυθμίσεις ακραίες, ταυτισμένες με τις πολιτικές της πιο άγριας αγοράς.
Η κυβέρνηση πρόβαλε επικοινωνιακά τη διατήρηση (προς το παρόν) του 13ο-14ο μισθού στον ιδιωτικό τομέα, για να περάσουν σε δεύτερη μοίρα οι ανατροπές που θα επηρεάσουν δραματικά το τοπίο της εργασίας στη χώρα μας τα προσεχή χρόνια.
-Καταργούνται ουσιαστικά οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
-Καταργείται ουσιαστικά η αμοιβή για υπερωριακή εργασία.
-Ανατρέπεται η κατώτατη αμοιβή εργασίας με την εισαγωγή του θεσμού της «μαθητείας». Με τον τρόπο αυτό νέα παιδιά θα δουλεύουν με αμοιβές Βουλγαρίας , οδηγώντας στην ανεργία εργαζόμενους με υψηλότερες σήμερα αποδοχές.
-Αλλάζει το καθεστώς για τις απολύσεις και τις αποζημιώσεις.
Οι ανατροπές αυτές δικαιολογήθηκαν από την ανάγκη να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία. Η εντύπωση ότι το χαμηλό κόστος εργασίας και οι ευκολίες στις απολύσεις και τις αποζημιώσεις θα δημιουργήσουν απασχόληση είναι απατηλή.
Θα αυξήσουν τα κέρδη των μετόχων τα οποία στη συνέχεια θα φορολογηθούν με υψηλότατους συντελεστές.
Ο Strauss-Kahn συνεχίζει να μιλά για τον αποπληθωρισμό. Στην Ελλάδα όμως βλέπουμε μείωση αμοιβών με ταυτόχρονη αύξηση των τιμών. Άνοιξε ένας αντιαναπτυξιακός κύκλος ύφεσης και ανεργίας.
Είμαστε ήδη σε περίοδο στασιμοπληθωρισμού (ύφεση και πληθωρισμός ταυτόχρονα).
Ποιος θα επενδύσει εν μέσω ύφεσης και ενώ όλα τα δομικά προβλήματα του ελληνικού κράτους είναι ακόμη άθικτα;
Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων δεν προέρχεται από τις αμοιβές των εργαζομένων.
Υψηλές εργοδοτικές εισφορές προς το ΙΚΑ, εχθρική συμπεριφορά από τις κρατικές υπηρεσίες, αδιαφάνεια, γραφειοκρατία, συνεχής αλλαγή του φορολογικού πλαισίου δημιουργούν ένα εντελώς αντιαναπτυξιακό περιβάλλον, που δεν θα διορθωθεί όσο κι αν μειωθούν οι αμοιβές των εργαζομένων.
Ταυτόχρονα πολλές επιχειρήσεις έμαθαν να λειτουργούν εκτός ανταγωνισμού, με κρατικές επιδοτήσεις, με ευρωπαϊκά προγράμματα ή αποκλειστικά ως προμηθευτές του δημοσίου.
Η συνταγή που εφαρμόζεται είναι ιδιότυπα νεοφιλελεύθερη. Επιτίθεται στο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα επιβαρύνει τις επιχειρήσεις με έκτακτες εισφορές και αύξηση της φορολογίας.
Η συνταγή είναι κοινωνικά άδικη, αλλά και οικονομικά ατελέσφορη. Δεν θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα. Θα αυξήσει την ανεργία και τη φτώχεια, ενώ η αναμενόμενη παρατεταμένη ύφεση θα οδηγήσει σε αδιέξοδο πλήθος επιχειρήσεων.
Όπως πολλοί έχουν επισημάνει, το ΔΝΤ ενδιαφέρεται για τους δανειστές όχι για την αντοχή της ελληνικής κοινωνίας. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση συγκατένευσε σε τέτοια μέτρα. Η απάντηση «δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά», δεν είναι πειστική για τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.
Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (αναφέρομαι στον καθαρά ιδιωτικό τομέα, όχι στις ΔΕΚΟ), είχαν κάποια συμμετοχή στη δημιουργία των ελλειμμάτων;
Όταν ο πρωθυπουργός λέει και ξαναλέει ότι η κυβέρνηση θα προστατεύσει τους οικονομικά αδύναμους σε ποιους άραγε αναφέρεται;
17 Μαΐου 2010
Παραίτηση Γκερέκου
Άντζελα τέλος.Η παραίτηση της διευκολύνει τον κ. Γερουλάνο αλλά και τον κ. Παπανδρέου.Τον μεν πρώτο διότι σε καμμία περίπτωση δεν την άντεχε, τον δε πρωθυπουργό που του επιτρέπει να προχωρήσει στις αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις του κυβερνητικού σχήματος και τις χρεώσεις για τα μέχρι τούδε κακώς κείμενα. Απο το περιβάλλον της κ. Γκερέκου έχουν ήδη αρχίσει διαρροές ,που αποδίδουν στο κ. Γερουλάνο την διοχέτευση των πληροφοριών για τις φορολογικές "ατασθαλίες" του κ. Βοσκόπουλου.Σίγουρα χαμένος είναι ο Ελληνικός τουρισμός.Στην δημοσιογραφική πιάτσα οι φήμες για τον η την πιθανή διάδοχο της πρώην υφυπουργού δίνουν και παίρνουν.Τσόκλη,Νταλάρα,Ζούνη,Τσουρή,Βούρος, Αηδόνης είναι απο τα ονόματα που κυκλοφορούν στα δημοσιογραφικά γραφεία.
Αδέλφια μου αλήτες....
Και τώρα αγαπητέ κ. Παπανδρέου τι τραγούδι του κ.Βοσκόπουλου θα αφιερώσετε στην κ.Γκερέκου?Θυμηθείτε πως το 2004 ξεπαστρέψατε καμμιά δεκαριά βουλευτές και ενοχοποιήσατε μια ολόκληρη παράταξη.Τώρα καθυστερείτε.Γιατί Πρόεδρε?
ΤΙ ΗΘΕΛΑΝ, ΤΙ ΠΕΤΥΧΑΝ
Γράφει ο Μηνάς Σταυρακάκης.
Η Τουρκία περνάει μεγάλη δομική κρίση. Οι διαφορές του Ερντογάν με τους Στρατηγούς είναι αγεφύρωτες. Ο Ερτογάν και το ΑΚΡ εκφράζουν τη στρατηγική της νεο-οθωμανικής ιδεολογίας που θέλει να κάνει την Τουρκία κέντρο και ηγεμόνα του ευρύτερου μετα-οθωμανικού χώρου. Στα επίδικα ζητήματα που αφορούν τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, υπάρχει σύγκληση του Ερντογάν με τους Στρατηγούς, όχι όμως και ταύτιση μαζί τους. Η ανάπτυξη της νεο-οθωμανικής στρατηγικής προϋποθέτει τον απόλυτο έλεγχό της εξουσίας από τον Ερντογάν, στην ημερήσια διάταξη των επιλογών του οποίου δεν εντάσσονται ενέργειες που μετακινούν τον άξονα της πολιτικής του, όπως πρωτοβουλίες σε θέματα που φέρνουν στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής το στρατό.
Άλλωστε αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εκκρεμότητα η εκδίκαση από το Ανώτατο (ελεγχόμενο από Κεμαλιστές) δικαστήριο της προσφυγής Μπαϊκάλ και που μπορεί να οδηγήσει με τις αποφάσεις του, σε δυσάρεστες εξελίξεις, ακόμα και σε εκλογές. Είναι ένας άλλος μείζων λόγος να μην επιθυμεί θερμά επεισόδια, «βαριοπούλες κλπ.» σε Αιγαίο και Θράκη, που θα προκαλούσαν εθνικιστικό πυρετό στην Τουρκία.
Σ’αυτή λοιπόν τη συγκυρία δεν είναι επιθυμητές οι εντάσεις και το υφεσιακό κλίμα είναι επιδίωξη και των δυο πλευρών. Αυτό είναι συνεπές με την αντίληψη του κ. Παπανδρέου που είχε θέσει σε εφαρμογή ήδη από το 1999-2004 ως υπουργός Εξωτερικών τις βήμα προς βήμα διαδικασίες σε θέματα χαμηλής πολιτικής, τα οποία δεν παράγουν εξάρσεις και δεν τροφοδοτούν εθνικισμούς. Έτσι υπεγράφησαν 21 συμφωνίες που αφορούν ευρύ πλέγμα θεμάτων.
Η πιο σημαντική συμφωνία για την Ελλάδα αφορά την «επανεισδοχή» των λαθρομεταναστών, διότι προβλέπει λιμάνι επανεισδοχής, κάτι που δεν υπήρχε σε συναφές παλαιότερο πρωτόκολλο και το οποίο ίσως και εξ αυτού του λόγου είχε καταστεί ανενεργό. Ένας δεύτερος λόγος από πλευράς του Γ. Παπανδρέου που επέμενε στην πραγματοποίηση της επίσκεψης Ερντογάν, σε περίοδο που η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας αποδυναμώνει σχεδόν όλες τις παραμέτρους εθνικής ισχύος, είναι πιθανόν να θεωρείται οτι προσδοκά την εξασφάλιση ήρεμου εξωτερικού περιβάλλοντος, ώστε να υπάρξει συγκέντρωση των προσπαθειών στο οικονομικό πρόβλημα.
Η ιδέα της εγκαθίδρυσης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, στα πλαίσια μιας διαδικασίας διμερούς δομημένου διαλόγου, είναι ως γνωστόν μια ιδέα της Τουρκίας που προτάθηκε και έγινε αποδεκτή, και που έχει υιοθετήσει η Τουρκία και σε άλλες περιπτώσεις γειτονικών χωρών. Η αποτελεσματικότητα αυτού του του συμβουλίου θα κριθεί αργότερα. Σημειώνεται, πάντως, οτι στα ζητήματα μεγάλης πολιτικής οι διαφορές παραμένουν και σε όλα τα συναφή θέματα ο Ερντογάν υπήρξε άκαμπτος. Επισημαίνουμε τον κίνδυνο ότι αυτός ο δομημένος διάλογος μπορεί να μετεξελιχθεί σε εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση και να βρεθεί η Ελλάδα παγιδευμένη σε ολισθηρή διαδικασία.
Η ιδέα, εξάλλου, για μείωση των εξοπλισμών, βρίσκει την Τουρκία σε θέση σαφούς υπεροπλίας. Η ολοκλήρωση δε του μεγάλου εξοπλιστικού της προγράμματος που βρίσκεται σε εξέλιξη θα ανατρέψει δραματικά περαιτέρω την ισορροπία δυνάμεων. Όπως βεβαίως είναι εκ του πονηρού η ιδέα διασύνδεσης (υδροδότηση, ενέργεια κλπ.) των νησιών του Αιγαίου, μια και ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα τα καθιστούσε μέρος του οικονομικού χώρου της Τουρκίας.
Ας μη λησμονούμε ακόμα την επιστροφή της Τουρκίας στα Βαλκάνια, εμφανιζόμενης ως εγγυήτριας της σταθερότητας στη Βοσνία και στο Κόσοβο, στο οποίο μάλιστα πραγματοποιούνται μεγάλα έργα στον τομέα των κατασκευών, όπως επίσης πραγματοποιείται μεγάλη οικονομική διείσδυση στην Αλβανία και στα Σκόπια.
Τέλος, μη φεύγει από το μυαλό μας η, κατόπιν παρεμβάσεων, υπαναχώρηση της Αλβανίας από τη συμφωνία με την Ελλάδα, που αφορούσε την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών από το Εξαμίλι έως τα στενά του Οτράντο στην Αδριατική. Στις 20 Οκτωβρίου, και ενώ η συμφωνία είχε περάσει από τη νομική επιτροπή της Βουλής, το σοσιαλιστικό κόμμα του κ. Έντυ Ράμμα, κατέθεσε στο συνταγματικό δικαστήριο αίτηση ακύρωσης και εκείνο αποφάνθηκε ανατρέποντας την όλη κατάσταση. Εντύπωση πάντως προκαλεί γιατί η ελληνική πλευρά ολιγώρησε αντί να σπεύσει να επικυρώσει τη συμφωνία.
Η Τουρκία περνάει μεγάλη δομική κρίση. Οι διαφορές του Ερντογάν με τους Στρατηγούς είναι αγεφύρωτες. Ο Ερτογάν και το ΑΚΡ εκφράζουν τη στρατηγική της νεο-οθωμανικής ιδεολογίας που θέλει να κάνει την Τουρκία κέντρο και ηγεμόνα του ευρύτερου μετα-οθωμανικού χώρου. Στα επίδικα ζητήματα που αφορούν τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, υπάρχει σύγκληση του Ερντογάν με τους Στρατηγούς, όχι όμως και ταύτιση μαζί τους. Η ανάπτυξη της νεο-οθωμανικής στρατηγικής προϋποθέτει τον απόλυτο έλεγχό της εξουσίας από τον Ερντογάν, στην ημερήσια διάταξη των επιλογών του οποίου δεν εντάσσονται ενέργειες που μετακινούν τον άξονα της πολιτικής του, όπως πρωτοβουλίες σε θέματα που φέρνουν στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής το στρατό.
Άλλωστε αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εκκρεμότητα η εκδίκαση από το Ανώτατο (ελεγχόμενο από Κεμαλιστές) δικαστήριο της προσφυγής Μπαϊκάλ και που μπορεί να οδηγήσει με τις αποφάσεις του, σε δυσάρεστες εξελίξεις, ακόμα και σε εκλογές. Είναι ένας άλλος μείζων λόγος να μην επιθυμεί θερμά επεισόδια, «βαριοπούλες κλπ.» σε Αιγαίο και Θράκη, που θα προκαλούσαν εθνικιστικό πυρετό στην Τουρκία.
Σ’αυτή λοιπόν τη συγκυρία δεν είναι επιθυμητές οι εντάσεις και το υφεσιακό κλίμα είναι επιδίωξη και των δυο πλευρών. Αυτό είναι συνεπές με την αντίληψη του κ. Παπανδρέου που είχε θέσει σε εφαρμογή ήδη από το 1999-2004 ως υπουργός Εξωτερικών τις βήμα προς βήμα διαδικασίες σε θέματα χαμηλής πολιτικής, τα οποία δεν παράγουν εξάρσεις και δεν τροφοδοτούν εθνικισμούς. Έτσι υπεγράφησαν 21 συμφωνίες που αφορούν ευρύ πλέγμα θεμάτων.
Η πιο σημαντική συμφωνία για την Ελλάδα αφορά την «επανεισδοχή» των λαθρομεταναστών, διότι προβλέπει λιμάνι επανεισδοχής, κάτι που δεν υπήρχε σε συναφές παλαιότερο πρωτόκολλο και το οποίο ίσως και εξ αυτού του λόγου είχε καταστεί ανενεργό. Ένας δεύτερος λόγος από πλευράς του Γ. Παπανδρέου που επέμενε στην πραγματοποίηση της επίσκεψης Ερντογάν, σε περίοδο που η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας αποδυναμώνει σχεδόν όλες τις παραμέτρους εθνικής ισχύος, είναι πιθανόν να θεωρείται οτι προσδοκά την εξασφάλιση ήρεμου εξωτερικού περιβάλλοντος, ώστε να υπάρξει συγκέντρωση των προσπαθειών στο οικονομικό πρόβλημα.
Η ιδέα της εγκαθίδρυσης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, στα πλαίσια μιας διαδικασίας διμερούς δομημένου διαλόγου, είναι ως γνωστόν μια ιδέα της Τουρκίας που προτάθηκε και έγινε αποδεκτή, και που έχει υιοθετήσει η Τουρκία και σε άλλες περιπτώσεις γειτονικών χωρών. Η αποτελεσματικότητα αυτού του του συμβουλίου θα κριθεί αργότερα. Σημειώνεται, πάντως, οτι στα ζητήματα μεγάλης πολιτικής οι διαφορές παραμένουν και σε όλα τα συναφή θέματα ο Ερντογάν υπήρξε άκαμπτος. Επισημαίνουμε τον κίνδυνο ότι αυτός ο δομημένος διάλογος μπορεί να μετεξελιχθεί σε εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση και να βρεθεί η Ελλάδα παγιδευμένη σε ολισθηρή διαδικασία.
Η ιδέα, εξάλλου, για μείωση των εξοπλισμών, βρίσκει την Τουρκία σε θέση σαφούς υπεροπλίας. Η ολοκλήρωση δε του μεγάλου εξοπλιστικού της προγράμματος που βρίσκεται σε εξέλιξη θα ανατρέψει δραματικά περαιτέρω την ισορροπία δυνάμεων. Όπως βεβαίως είναι εκ του πονηρού η ιδέα διασύνδεσης (υδροδότηση, ενέργεια κλπ.) των νησιών του Αιγαίου, μια και ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα τα καθιστούσε μέρος του οικονομικού χώρου της Τουρκίας.
Ας μη λησμονούμε ακόμα την επιστροφή της Τουρκίας στα Βαλκάνια, εμφανιζόμενης ως εγγυήτριας της σταθερότητας στη Βοσνία και στο Κόσοβο, στο οποίο μάλιστα πραγματοποιούνται μεγάλα έργα στον τομέα των κατασκευών, όπως επίσης πραγματοποιείται μεγάλη οικονομική διείσδυση στην Αλβανία και στα Σκόπια.
Τέλος, μη φεύγει από το μυαλό μας η, κατόπιν παρεμβάσεων, υπαναχώρηση της Αλβανίας από τη συμφωνία με την Ελλάδα, που αφορούσε την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών από το Εξαμίλι έως τα στενά του Οτράντο στην Αδριατική. Στις 20 Οκτωβρίου, και ενώ η συμφωνία είχε περάσει από τη νομική επιτροπή της Βουλής, το σοσιαλιστικό κόμμα του κ. Έντυ Ράμμα, κατέθεσε στο συνταγματικό δικαστήριο αίτηση ακύρωσης και εκείνο αποφάνθηκε ανατρέποντας την όλη κατάσταση. Εντύπωση πάντως προκαλεί γιατί η ελληνική πλευρά ολιγώρησε αντί να σπεύσει να επικυρώσει τη συμφωνία.
16 Μαΐου 2010
Γράφει ο Νίκος Μπίστης.
Ο Ερντογάν απέδειξε γιατί θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους πολιτικούς. Και αυτές τις μέρες είδαμε ένα Παπανδρέου από τα παλιά, από την εποχή του Ελσίνκι, πριν δηλαδή ανακαλύψει τις χάρες του βαθέως ΠΑΣΟΚ και δήθεν αριστερές στροφές στην οικονομία που οδήγησαν σε αδιέξοδο και ευτυχώς εγκαταλείπονται η μία μετά την άλλη.
Οι μόνοι που δεν ξέχασαν τον κακό τους εαυτό είναι ορισμένοι αναλυτές και δημοσιογράφοι που θεωρούσαν πως ο Ερντογάν με το που πάτησε το πόδι του εδώ όφειλε να εγκαταλείψει τις τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο και την Κύπρο. Δεν τους φτάνουν μικρά και μεσαία βήματα, τα οποία μπορούν να προετοιμάσουν το μόνο εφικτό από τα μεγάλα, δηλαδή την ισόρροπη μείωση των εξοπλισμών. Μιλάνε συνεχώς για το Διεθνές Δίκαιο αλλά εναντιώθηκαν στην προσφυγή στην Χάγη και επικρότησαν τον Καραμανλή όταν απάλλαξε την Τουρκία από την υποχρέωση προσφυγής η οποία πήγαζε από το Ελσίνκι. Για το Κυπριακό καμώνονται πως ξέχασαν- τους το θύμισε όμως ο Ερντογάν- ότι οι Ελληνοκύπριοι και όχι οι Τουρκοκύπριοι καταψήφισαν το Σχέδιο Ανάν. Και καλά αυτοί. Καλά και ο Καρατζαφέρης που τον τρέφει ο υπερπατριωτισμός και η τσάμπα εθνικοφροσύνη. Καλά ο Σαμαράς , η πιο light εκδοχή του Καρατζαφέρη . Αλλά τι να πεί κανείς για την αμήχανη και κρυπτόμενη Αριστερά; Τι να πει για τον ΣΥΝ που κάποτε άνοιγε δρόμους στην εξωτερική πολιτική;
Ο Ερντογάν απέδειξε γιατί θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους πολιτικούς. Και αυτές τις μέρες είδαμε ένα Παπανδρέου από τα παλιά, από την εποχή του Ελσίνκι, πριν δηλαδή ανακαλύψει τις χάρες του βαθέως ΠΑΣΟΚ και δήθεν αριστερές στροφές στην οικονομία που οδήγησαν σε αδιέξοδο και ευτυχώς εγκαταλείπονται η μία μετά την άλλη.
Οι μόνοι που δεν ξέχασαν τον κακό τους εαυτό είναι ορισμένοι αναλυτές και δημοσιογράφοι που θεωρούσαν πως ο Ερντογάν με το που πάτησε το πόδι του εδώ όφειλε να εγκαταλείψει τις τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο και την Κύπρο. Δεν τους φτάνουν μικρά και μεσαία βήματα, τα οποία μπορούν να προετοιμάσουν το μόνο εφικτό από τα μεγάλα, δηλαδή την ισόρροπη μείωση των εξοπλισμών. Μιλάνε συνεχώς για το Διεθνές Δίκαιο αλλά εναντιώθηκαν στην προσφυγή στην Χάγη και επικρότησαν τον Καραμανλή όταν απάλλαξε την Τουρκία από την υποχρέωση προσφυγής η οποία πήγαζε από το Ελσίνκι. Για το Κυπριακό καμώνονται πως ξέχασαν- τους το θύμισε όμως ο Ερντογάν- ότι οι Ελληνοκύπριοι και όχι οι Τουρκοκύπριοι καταψήφισαν το Σχέδιο Ανάν. Και καλά αυτοί. Καλά και ο Καρατζαφέρης που τον τρέφει ο υπερπατριωτισμός και η τσάμπα εθνικοφροσύνη. Καλά ο Σαμαράς , η πιο light εκδοχή του Καρατζαφέρη . Αλλά τι να πεί κανείς για την αμήχανη και κρυπτόμενη Αριστερά; Τι να πει για τον ΣΥΝ που κάποτε άνοιγε δρόμους στην εξωτερική πολιτική;
Ο κ.Παπακωνσταντίνου φοβάται...
“Αν αποτύχω, θα ζητήσω την αντικατάστασή μου”, δηλώνει κατηγορηματικά στον “Κόσμο του Επενδυτή” ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου. Επαναλαμβάνει την δήλωση που έκανε την προηγουμένη Δευτέρα στους Φακέλλλους του κ. Παπαχελά, απο την συχνότητα του Σκάϊ.Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει πανικοβληθεί απο την δυσκολία των προβλημάτων της οικονομίας,απο τα μεγάλα λάθη του και την απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει εντός του κυβερνητικού σχήματος και αγωνίζεται για την προσωπική πολιτική του επιβίωση.
Ο υπουργός Οικονομικών είναι πολιτικά επικίνδυνος, όταν με τις δηλώσεις του δημιουργεί βάσιμες υποψίες για την αποτυχία της οικονομικής του πολιτικής.Δίνει τροφή στους "κερδοσκόπους",σε πολιτικούς και οικονομικούς αναλυτές να προβλέπουν την πτώχευση της Ελλάδας.
Ο υπουργός Οικονομικών βαδίζει απο αποτυχία σε αποτυχία, μας οδηγεί σε οικονομικό όλεθρο. Επιπλέον δεν είναι μαχητής, δεν έχει το σθένος να αγωνισθεί για την πατρίδα του.Αναλίσκει τις ελάχιστες δυνάμεις του στην προσωπική του διάσωση. Για τούτο άλλωστε, δεν χάνει την ευκαιρία στις συνομιλίες του με δημοσιογράφους να δηλώνει ότι έκλεισε τον κύκλο του στο υπουργείο Οικονομικών.
Ο κ. Παπανδρέου τον εμπιστεύτηκε αφού πρώτα τον ανέδειξε.Καιρός να τον αποστείλλει στο σπίτι-ξενοδοχείο που έχει ο κ. Παπακωνσταντίνου.Θα έχει ενδεχομένως την δυνατότητα να μάθει κάτι για την πραγματική οικονομία.
Ο υπουργός Οικονομικών είναι πολιτικά επικίνδυνος, όταν με τις δηλώσεις του δημιουργεί βάσιμες υποψίες για την αποτυχία της οικονομικής του πολιτικής.Δίνει τροφή στους "κερδοσκόπους",σε πολιτικούς και οικονομικούς αναλυτές να προβλέπουν την πτώχευση της Ελλάδας.
Ο υπουργός Οικονομικών βαδίζει απο αποτυχία σε αποτυχία, μας οδηγεί σε οικονομικό όλεθρο. Επιπλέον δεν είναι μαχητής, δεν έχει το σθένος να αγωνισθεί για την πατρίδα του.Αναλίσκει τις ελάχιστες δυνάμεις του στην προσωπική του διάσωση. Για τούτο άλλωστε, δεν χάνει την ευκαιρία στις συνομιλίες του με δημοσιογράφους να δηλώνει ότι έκλεισε τον κύκλο του στο υπουργείο Οικονομικών.
Ο κ. Παπανδρέου τον εμπιστεύτηκε αφού πρώτα τον ανέδειξε.Καιρός να τον αποστείλλει στο σπίτι-ξενοδοχείο που έχει ο κ. Παπακωνσταντίνου.Θα έχει ενδεχομένως την δυνατότητα να μάθει κάτι για την πραγματική οικονομία.
15 Μαΐου 2010
Εξέλιξη με στασιμότητα.
Το πακέτο των 21 συμφωνιών για συνεργασία και μείωση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποτελεί αναμφισβήτητα ένα βήμα προόδου στις σχέσεις των δύο χωρών.Ο κ. Παπανδρέου και ο κ.Ερντογάν εμφανίστηκαν αισιόδοξοι για την βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.Στα μεγάλα θέματα (Αιγαίο,Κύπρος), η άκαμπτη στάση του Τούρκου πρωθυπουργού,επιβεβαίωσε την στασιμότητα και την απουσία εξέλιξης.Ωστόσο, οι συζητήσεις στο νεοϊδρυθέν Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας και οι διαβουλεύσεις των δύο πρωθυπουργών, δεν στάθηκαν ικανές να αποτρέψουν τις παραβιάσεις του FIR των Αθηνών απο τη τούρκική πολεμική αεροπορία,υπενθυμίζοντας στην Ελληνική πολιτική ηγεσία τούς πάγιους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, αλλά και την σχετική αυτονομία της στρατιωτικής μηχανής της γείτονας χώρας.
Είναι εύκολο να αποδεχθούμε την άποψη του κ. Ερντογάν περι αφετηρίας βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων,η δυσκολία έγκειται στην πλήρη άρνηση της Τουρκίας να εγκαταλείψει τισ βλέψεις της στο Αιγαίο.Οι όποιες "υποχωρήσεις" της Τουρκίας είναι πρός το παρόν λεκτικές και στοχεύουν στην βελτίωση της εικόνας της στην διεθνή σκακιέρα και εισάγουν στις διαπραγματεύσεις διαφορετικού βάρους θέματα (Οικουμενικότητα Πατριαρχείου και πρόταση εκλογής Μουφτή στην Θράκη).
14 Μαΐου 2010
Κάθαρση και δίκαιο...
Γράφει ο Αριστείδης.
H κυβέρνηση σε μια προσπάθεια αλλαγής του κλίματος των τελευταίων ημερών ενθαρρύνει με τις ενέργειές η με την σιωπή της την καθολική επίθεση στον πολιτικό κόσμο.Η πολιτική της διαφάνειας και η επιβεβλημένη τιμωρία όσων διασπάθησαν η ενθυλάκωσαν χρήματα του δημοσίου δεν μπορεί να εντάσσεται στην επικοινωνιακή της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του κ. Παπανδρέου.Η κάθαρση και η εξυγίανση του δημόσιου βίου οφείλεται να πραγματωθεί στα πλαίσια του κράτους δικαίου.Η υπεράσπιση της δικαιϊκής πολιτικής αποτελεί ευθύνη της Συντεταγμένης Πολιτείας.
Η κάθαρση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε απειλή για τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης,ούτε βεβαία να τονώνει τον λαϊκισμό και την οργή των πολιτών.
Η κάθαρση δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει το σημείο ισορροπίας του πρωθυπουργού με τον κ. Σαμαρά,για την αυτοεξαίρεση τους απο το ενδεχόμενο κοινωνικό "τσουνάμι" αναγέννησης του πολιτικού συστήματος .
Το ενιαίο ρεπορτάζ της συντριπτικής πλειοψηφίας των ΜΜΕ,οι αμφίσημες κυβερνητικές δηλώσεις,οι περίεργες διαρροές απο τις εξεταστικές επιτροπές δεν επιτρέπουν την αισιοδοξία μιας πορείας εξυγίανσης του δημόσιου βίου που θα αποφύγει την πόλωση και τον διχασμό,θα αποτρέψει τον λαϊκισμό και τις φασίζουσες λαϊκές συμπεριφορές,τον ισοπεδωτισμό και θα τιμωρήσει πραγματικούς ενόχους κατάχρησης των όποιων περουσιακών στοιχείων του δημοσίου.
H κυβέρνηση σε μια προσπάθεια αλλαγής του κλίματος των τελευταίων ημερών ενθαρρύνει με τις ενέργειές η με την σιωπή της την καθολική επίθεση στον πολιτικό κόσμο.Η πολιτική της διαφάνειας και η επιβεβλημένη τιμωρία όσων διασπάθησαν η ενθυλάκωσαν χρήματα του δημοσίου δεν μπορεί να εντάσσεται στην επικοινωνιακή της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του κ. Παπανδρέου.Η κάθαρση και η εξυγίανση του δημόσιου βίου οφείλεται να πραγματωθεί στα πλαίσια του κράτους δικαίου.Η υπεράσπιση της δικαιϊκής πολιτικής αποτελεί ευθύνη της Συντεταγμένης Πολιτείας.
Η κάθαρση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε απειλή για τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης,ούτε βεβαία να τονώνει τον λαϊκισμό και την οργή των πολιτών.
Η κάθαρση δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει το σημείο ισορροπίας του πρωθυπουργού με τον κ. Σαμαρά,για την αυτοεξαίρεση τους απο το ενδεχόμενο κοινωνικό "τσουνάμι" αναγέννησης του πολιτικού συστήματος .
Το ενιαίο ρεπορτάζ της συντριπτικής πλειοψηφίας των ΜΜΕ,οι αμφίσημες κυβερνητικές δηλώσεις,οι περίεργες διαρροές απο τις εξεταστικές επιτροπές δεν επιτρέπουν την αισιοδοξία μιας πορείας εξυγίανσης του δημόσιου βίου που θα αποφύγει την πόλωση και τον διχασμό,θα αποτρέψει τον λαϊκισμό και τις φασίζουσες λαϊκές συμπεριφορές,τον ισοπεδωτισμό και θα τιμωρήσει πραγματικούς ενόχους κατάχρησης των όποιων περουσιακών στοιχείων του δημοσίου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)