Η ιδιοτελής ηθική και οι πολιτικοί λαγοί

Γράφει ο Τάσος Κιάτος


Για το ΠΑΣΟΚ η σημερινή ημέρα είναι-σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο- η αφετηρία για την ενίσχυση της συσπείρωσης του και την αποκατάσταση μιας νέας σχέσης με τους πολίτες. Ο ορισμός της κ. Γεννηματά ως εκπροσώπου τύπου του ΠΑΣΟΚ, λογικά δεν έτυχε θερμής υποδοχής και εντάσσεται στην λογική των εσωκομματικών διευθετήσεων και ισορροπιών.

Η επιλογή του νεου προέδρου του ΠΑΣΟΚ να ανασυστήσει το όλον ΠΑΣΟΚ, είναι φυσικό να ευνοεί το πολιτικό νταραβέρι, την πολιτική συναλλαγή, την συγκρότηση με βάση την προσωπική επιδίωξη και στόχευση.

http://www.neasimfonia.gr/node/146

Πρόβατα και λύκοι

Γράφει ο Μάνος Στεφάνου
Η χώρα τυπικά ετοιμάζεται για εκλογές. Επί της ουσίας, οι μετεκλογικές συνεργασίες και το κυβερνητικό σχήμα-μόρφωμα που συγκροτηθεί, απασχολεί τους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες της χώρας.
Η αποφυγή μιας περιόδου κυβερνητικού κενού η αστάθειας ενεργοποιεί τα φοβικά αντανακλαστικά της διευρυμένης μεσαίας τάξης και μετατρέπει- μέχρις ενός σημείου-την αγανάκτηση και την οργή σε έναν ιδιότυπο ρεαλισμό, σε μια συντηρητική πολιτική στάση. Η έκταση της συντηρητικής αναδίπλωσης των «αγανακτισμένων» Ελλήνων θα κρίνει και εκλογικό αποτέλεσμα. Θα χαθεί, με άλλα λόγια, η ευκαιρία αντιμετώπισης της κρίσης με όρους αυτογνωσίας, ορθολογισμού, εθνικών στοχεύσεων και κοινωνικής συνοχής.
http://www.neasimfonia.gr/node/133

Η μεταρρύθμιση του λαϊκισμού

Του Ευθυμίου Γέλωτος.
Στην χώρα βρέχει διλλήματα. Ευρώ η δραχμή. Βενιζέλος η Σαμαράς. Δικομματισμός η χάος. Αντιμνημονιακή πορεία η Θάνατος. Ζούμε μέρες, ανάλογες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Κατά κάποιον τρόπο είμαστε πλέον Γερμανοί. Μη πιστοποιμένοι, αλλά Γερμανοί της Βαϊμάρης. Το πολιτικό σύστημα κατακερματισμένο, με λιπόψυχο προσωπικό που κρύβεται, υπεκφεύγει, υπαινίσσεται, υποτονθορίζει. Οι θεσμικοί εκπρόσωποι οργώνουν την Ευρώπη για να ανατάξουν το κύρος της χώρας, την ώρα που δεν τολμούν να πιούν καφέ στη γειτονιά τους. Η κοινωνία μοιράζεται ανάμεσα στην θεμιτή οργή, την δίκαιη αγανάκτηση, την ατέρμονα απόγνωση, την παραλυτική απελπισία. Και κάποιοι, λίγοι πράγματι, πασχίζουν σε δρόμους αυτογνωσίας, σε διαδρομές δημιουργίας και ρεαλισμού. Απο κοντά σαλεύει το αυγό του φιδιού και η Χρυσή Αυγή. Καλώς τα δεχθήκαμε. Και εκεί που ψαχνόμαστε για την ημερομηνία των εκλογών και το μετεκλογικό τοπίο, αναδύθηκε το μέγα δίλλημα, που αν δεν λυθεί θα μας οδηγήσει σ΄ένα νέο διχασμό. Με την απελευθέρωση που προτείνει για τα ΤΑΧΙ ο Ραγκούσης η ο Βορίδης. Με τον Ραγκούση βεβαίως για πολλούς ουσιαστικούς λόγους αλλά και γιατί η "κίτρινη φυλή" στερείται κάθε συμπάθειας εκ μέρους της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Σωστά? Σωστά.
http://www.neasimfonia.gr/category/politiki

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Του Δημήτρη Μπατζελή.
Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας έχει περιέλθει σε βαθιά περιδίνηση, η οποία δεν αφορά μόνο την οικονομία. Είναι σε κρίση αξιών, συνειδήσεων και νοημάτων.
Έτσι, ενώ οι κατακτήσεις που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης στα επίπεδα της οικονομίας και των θεσμών είναι σημαντικές, από την άλλη μεριά τα ιστορικά δομικά προβλήματα της χώρας έχουν φθάσει στα όρια θραύσης. Οι υπάρχουσες παραγωγικές σχέσεις δεν μπορούν να σηκώσουν το φορτίο των νέων αναγκών. Τα υψηλά ελλείμματα, το μεγάλο δημόσιο χρέος, οι ισχνές παραγωγικές δυνάμεις, το δυσκίνητο κράτος δεν μπορούν να οδηγήσουν πλέον σε βιώσιμη ανάπτυξη. Ως απεδείχθη, το αδιέξοδο και η συνακόλουθη κατάρρευση ήταν θέμα χρόνου. Οι προσπάθειες ανάσχεσης των επερχομένων δεινών που κατεβλήθησαν την περίοδο 1993-2004, έμειναν μεσοστρατίς για πολλούς λόγους, ο κυριότερος των οποίων ήταν ότι προσέκρουσαν στον ισχυρό πυρήνα κοινωνικών και πολιτικών συμφερόντων, που δεν ήθελαν ουδεμία αλλαγή.
Το δυστύχημα είναι ότι την κατάσταση αυτή, η οποία οξύνθηκε από την ανεύθυνη πολιτική της Ν.Δ. (2004-2009),έλαχε να την διαχειριστεί μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η ηγεσία της οποίας ήταν παντελώς ανέτοιμη και αρνητική να αναλάβει αυτές τις υποχρεώσεις. Έτσι, αφού άφησε να χαθεί πολύτιμος χρόνος, τελικά μας οδήγησε στο Μνημόνιο, επιδεικνύοντας: α) έλλειψη στρατηγικής, β) ερασιτεχνισμό, γ) ηττοπάθεια.
      http://www.neasimfonia.gr/node/111

Χώρα χαμηλού εργασιακού κόστους?

 

 

 

 

• 

 

Έχουμε μέλλον ως χώρα χαμηλού εργατικού κόστους;

του Γιάννη Κατρή
Φοριέται εσχάτως το "εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης" ή "νέο παραγωγικό μοντέλο", που θα αντικαταστήσει εκείνο της μεταπολεμικής Ελλάδας και ιδαίτερα ότι συγκροτήθηκε την περίοδο της μεταπολίτευσης. Επί του παρόντος, μονο καταστροφή υπάρχει. Εκτός κι αν θεωρήσουμε την πολιτική των δανειστών παραγωγικό μοντέλο.

Διαβάστε περισσότερα...

• http://www.neasimfonia.gr/

Τούκα προ....

Γράφει ο Γιάννης Κατρής

Εύηχη λέξη η μεταρρύθμιση. Παραπέμπει σε κάτι θετικό. Σε αλλαγή επί τα βελτίω.

Στην περίπτωσή μας και σε όσα συμβαίνουν στη χώρα μας στην εποχή των μνημονίων, ως μεταρρύθμιση έχει χαρακτηρισθεί οτιδήποτε αλλάζει το status.

Στην συντριπτική τους πλειοψηφία αυτές οι αλλαγές χειροτερεύουν (δραματικά πλειστάκις) τη ζωή των πολιτών και δη όσων είναι ασθενέστεροι οικονομικά ή ανήκουν στο μεγάλο τμήμα της μεσαίας τάξης.

Περισσότερα  http://www.neasimfonia.gr/node/73

Ξεκίνησε η νέα ιστοσελίδα www.neasimfonia.gr

Η http://www.neasimfonia.gr/  ξεκίνησε την λειτουργία της.

Οι χαμένες ευκαιρίες

Στέφανος Μανίκας

Η ανάδειξη του κ. Βενιζέλου στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ χαρακτηρίζεται από τα δικά της δεδομένα που δεσμεύουν την προοπτική του κόμματος που σφράγισε με την ηγεμονική του παρουσία την μεταπολίτευση.

Ο κ. Βενιζέλος αναλαμβάνει πρόεδρος ενός μέρους του ΠΑΣΟΚ. Το «όλον» ΠΑΣΟΚ δεν υφίσταται. Η ακύρωση του έχει προϋπάρξει κοινωνικά και η αναμενόμενη εκλογική του συρρίκνωση θα το εισάγει ,πιστοποιημένα πλέον, σε περίοδο πολιτικού παγετώνα.


Το ευρώ δεν είναι ταυτισμένο με το νεοφιλελευθερισμό

Γιάννης Νικολάου

Προσφέρει πολύ κακή υπηρεσία στα φιλοευρωπαϊκά αισθήματα της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών η συγχορδία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-δανειστών και συγκροτημάτων των media για ια «διλήμματα» των προσεχών εκλογών.

www.neasimfonia.gr

Ένας κύκλος κλείνει, ένας κύκλος ανοίγει. Κάθε τέλος δημιουργεί μια νέα αρχή, ένα νέο ξεκίνημα. Το μπλογκ ΥΠΕΡ ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε τη διαδρομή του στις ράγες του διαδικτύου λίγο πρίν τις εκλογές του 2009. Οι αναρτήσεις του ήταν πάντα μια ορθολογική και εν πολλοίς αυτονόητη φωνή στην κατεύθυνση σωτηρίας της χώρας, ένα πρόταγμα ΥΠΕΡ των ανθρώπων της εργασίας, της δημιουργίας, του πνεύματος, μια προτεραιότητα ΥΠΕΡ των νέων.
Η διαδρομή υπήρξε ευτυχής γιατί συνέβαλαν φίλοι, γνωστοί αλλά και ανώνυμοι συμμμαχητές. Διαμορφώθηκε μια άτυπη συλλογικότητα και συνδεθήκαμε με ένα αδιόρατο υπόγειο νήμα κοινής αγωνίας, μύχιων προσδοκιών και κοινών ελπίδων για τον τόπο μας.
Η καταστροφική πενταετία της Νέας Δημοκρατίας οδήγησε την χώρα σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση. Η απαράδεκτη και εκτός λογικής κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου ακύρωσε ελπίδες και θεμιτές φιλοδοξίες ενός ολόκληρου λαού. Έγκαιρα προειδοποιήσαμε, επισημάναμε και παροτρύναμε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα προβεβλημένα στελέχη του, να επαναπροσδιορίσουν την πολιτική τους. Μας ενέταξαν στούς ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΕΣ.
Απαντήσαμε με την απαίτηση μιας ΝΕΑ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ. Μας αγνόησαν. Αναμενόμενο.
Ο κύκλος του ΠΑΣΟΚ έκλεισε. Μαζί του κλείνει και ο κύκλος των χαμένων ποιητών του.
Θα συναντηθούμε σε νέο πολιτικό τοπίο, μαζί με το αξιακό μας φορτίο, την ατελεύτητη διάθεση να αγωνιζόμαστε για ένα δίκαιο κόσμο και το άσβεστη βούληση για μικρές και μεγάλες μάχες.
Το ΥΠΕΡ ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ  έκλεισε και αυτό τον κύκλο του. Θα σας συντροφεύει για λίγο καιρό ακόμα. Η παρέα μεγάλωσε, οι απαιτήσεις και οι ανάγκες της εποχής πλήθυναν. Δημιουργήσαμε ένα νέο site. Απο την ερχομένη εβδομάδα θα μας βρίσκετε στη διεύθυνση www.neasimfonia.gr  . H πρόσκληση συμμετοχής είναι ανοικτή και προς όλους. Αξίζει να προσπαθήσουμε. Τώρα. Μαζί. ΟΛΟΙ.

Δύο παρατηρήσεις και μία ενδεχόμενη απρέπεια

Γράφει ο Κάρολος
1.   Άριστη η κίνηση μη συμμετοχής. Ούτε σε συνδιασκέψεις ούτε και σε εκλογή. Είναι διαδικασία που αφήνει προσώρας τον κόσμο αδιάφορο και θα είναι και ατελέσφορη πολιτικά. Προσωπικά στοιχήματα και η εξουσία την ώρα που χρειάζεται επαναστατικός βολονταρισμός. Συγχαρητήρια και στους 11.

 2.   Δείγμα ισχύος και ενότητας η κατακλυσμιαία πλειοψηφία του Εθνικού Συμβουλίου και όσων υπέγραψαν για την υποψηφιότητα του κ. Βενιζέλου ;  Όχι, ασφαλώς. Μαζική και αντιπροσωπευτική εικόνα του ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου και των Παπανδρεϊκών του ΠΑΣΟΚ. Τον εγκατέλειψαν προτροπάδην και προσχώρησαν στον εχθρό του ως κοπάδι. Πόσες ξεπεσμένες συνειδήσεις !

 3.   Μετά το σκληρό νεοφιλελευθερισμό ετεροπροσδιορισμένοι και εξ αντιδιαστολής αναζητούν απατηλή πολιτική νεότητα. Ζήλεψαν προφανώς τη ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ για την Σοσιαλδημοκρατία και φαίνεται σκέπτονται να την αντιγράψουν, ίσως να την μιμηθούν, ακόμη και να την υπεξαιρέσουν. Αυτά μπορεί να τα επιχειρήσουν, όμως δεν μπορούν να τα κάνουν.

Απεσύρθη η τροπολογία για την ρύθμιση χρεών Πασοκ- Ν.Δ.

Δεν συζητήθηκε, ως εκπρόθεσμη και αποσύρθηκε τελικά η τροπολογία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για τη ρύθμιση των χρεών των κομμάτων που κατατέθηκε το πρωί στη Βουλή, από τους γραμματείς των δυο κομμάτων Μιχάλη Καρχιμάκη και Ανδρέα Λυκουρέντζο.

Ωστόσο αναμένεται να επανακατατεθεί σχετική τροπολογία σε επόμενο νομοσχέδιο.

Με την επίμαχη τροπολογία τα δυο κόμματα πρότειναν η αποπληρωμή των δανείων των κομμάτων που έχουν συναφθεί έως τις 31.12.2011 να γίνει με σταθερό επιτόκιο 4% σε ετήσιες δόσεις κι αφού διαγραφούν τυχόν ανεξόφλητοι τόκοι.

Η επίμαχη διάταξη για τη διαγραφή των ανεξόφλητων τόκων προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων και αποσύρθηκε, πριν αποσυρθεί συνολικά η τροπολογία.

Ευστοχίας ...έργον

ΔΗΛΩΣΗ
 ΓΙΩΡΓΟΥ ΘΩΜΑ
πρ. υφυπουργού Παιδείας                                                              Αθήνα   8.3 2012

Για την  κατάθεση τροπολογίας για την χρηματοδότηση των κομμάτων                                                        

Στο  νομοσχέδιο για τα ζώα (κτηνοτροφία)  κατατέθηκε η τροπολογία για τον σανό (χρηματοδότηση) των κομμάτων.

Επιτέλους  να και μια φορά που η κυβέρνηση τήρησε την δέσμευση να   δέχεται τροπολογίες μόνο σε σχετικά με το θέμα νομοσχέδια.

ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ - ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ

ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ -  ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ

Η ολοσχερής απουσία συστηματικού απολογισμού και έμπρακτης αυτοκριτικής του ΠΑΣΟΚ για τις επιζήμιες και καταστροφικές κυβερνητικές επιλογές της τελευταίας διετίας,   πιστοποιούν την άρνησή του να αποδεχθεί  τις αδυναμίες και τα λάθη που οδήγησαν τη χώρα και το λαό στην σημερινή τραγική κατάσταση

Η ευθύνη βαρύνει κυρίως τον κ. Παπανδρέου. Βαρύνει, όμως, και όλους όσοι από προσωπικές σκοπιμότητες, ιδιοτέλειες ή ματαιοδοξίες, σιώπησαν, ανέχθηκαν και στήριξαν την «άκρα του τάφου σιωπή».

Έγκαιρα επισημάναμε ότι το ΠΑΣΟΚ μετεβλήθη σε άδειο σακί. Πολιτικά, ιδεολογικά, οργανωτικά.

Ο ελάχιστος χρόνος που  υπήρχε για την πολιτική ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ σπαταλήθηκε σε ανούσιες, φαιδρές και ακραίας γελοιότητας δικαιολογίες, με προφανή σκοπό να διασωθούν κενές περιεχομένου προσωπικές πολιτικές σκοπιμότητες.

Συνιστά τραγικό πολιτικό γεγονός και μέγιστη ιστορική ατυχία, η επιβίωση της χώρας να εξαρτάται από τις κυβιστήσεις και την απεμπόληση ευθυνών των ηγεσιών του πολιτικού κόσμου.

Το ΠΑΣΟΚ καλείται, την ύστατη στιγμή, να επιλέξει την ηγεσία του. Πρόκειται για κορυφαία πολιτική πράξη με απουσία πολιτικού περιεχομένου. Οι δελφίνοι αρκετοί, οι ιδέες και οι προτάσεις σπανίζουν και ο αναγκαίος συνθετικός διάλογος στο περιθώριο και εξαφανισμένος. Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ θα κληθούν να επιλέξουν ηγεσία χωρίς να συζητήσουν, να σχολιάσουν, να αντιπαρατεθούν, να συγκρίνουν, να απορρίψουν, να δεχθούν, να συνθέσουν ένα σχέδιο αναγέννησης της παράταξης που θα συμβάλει στην έξοδο από την καθολική κρίση που μαστίζει την πατρίδα.

Το μέγα ερώτημα της ανομολόγητης μετάλλαξής του ΠΑΣΟΚ, από σύγχρονο κόμμα, με ευρωπαϊκό προσανατολισμό , σε ουρά και άθυρμα κυνικών και ατελέσφορων νεοφιλελεύθερων επιλογών, μένει μετέωρο και αναπάντητο.

Δεν θα συμμετάσχουμε στη διαδικασία επιλογής του νέου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ούτε βέβαια στη συνδιάσκεψη.

H επιλογή μας αυτή συνοδεύεται από οδύνη και λύπη, αλλά την ενδυναμώνει η ισχυρή βούληση να εργασθούμε για την υγιή ανασύνθεση της παράταξης, για μια ΝΕΑ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ.

Δεν επιθυμούμε τον συγχρωτισμό με όψιμους πολιτικούς μεταμορφιστές, χθεσινούς οσφυοκάμπτες και σημερινούς αδέκαστους ελεύθερους σκοπευτές. Ούτε με αδιάβαστους, με ολίγον μελετηρούς και με τους στυλοβάτες της πλέον αυταρχικής και πολιτικά νεκρής περιόδου που γνώρισε το ΠΑΣΟΚ,  κατηγορίες που ενδημούν στα ηγετικά κλιμάκια του κινήματος.

Άλλωστε το εγχείρημα γρήγορα θα κριθεί ατελέσφορο και αλυσιτελές. Η αποτυχία του πιθανόν να συμπαρασύρει άξια και ικανά πρόσωπα που αποδέχονται να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη παρά τα σκληρά διδάγματα που υπέστησαν.

Η δημοκρατική παράταξη υπάρχει. Την  αποδέχονται χιλιάδες πολιτών που επιλέγουν σήμερα να εκφρασθούν και από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, υπερβαίνοντας τα διλήμματα που επιχειρούν να θέσουν οι επίσημοι εκφραστές των δανειστών.

Είμαστε βέβαιοι ότι στο άμεσο μέλλον θα συναντηθούμε με όσους συνεχίζουν να αγωνιούν και να προβληματίζονται. Οι σχολάζουσες δυνάμεις της πατρίδας, διαθέτουν ικανό και επαρκές μέρισμα και στο ΠΑΣΟΚ. Τώρα ανοίγει ένας νέος διάλογος. Για την Ευρώπη που ανήκουμε, θέλουμε και επιδιώκουμε. Για την σύγχρονη, ανταγωνιστική, ασφαλή και κοινωνικά δίκαιη Ελλάδα. Για την Ελλάδα των Νέων Ανθρώπων

Η νέα εποχή θα αναδείξει νέες συλλογικότητες, θα απαιτήσει νέες δράσεις, θα επιβάλει νέα πολιτικά σχήματα, νέες πολιτικές διαδρομές, νέες συμφωνίες.

ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙ.

Δασκαλάκης Δήμος
Θωμάς Γιώργος
Καραγιαννάκης Κώστας
Κόκκας Βασίλης
 Κρητικός Μανώλης
Μαλέσιος Βαγγέλης
Μανίκας Στέφανος
 Νικολάου Γιάννης
Παπαδέλλης Φραγκλίνος
Σκαρτσολιάς Τάκης
Σταυρακάκης Μηνάς

Φως στο ταμείον...

Μία και μόνο δήλωση-απαίτηση του κ. Βενιζέλου θα αρκούσε για να κερδίσει πέραν της ηγεσίας του Πασοκ και την συμπάθεια της ευρείας πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών.
Να δοθεί στην δημοσιότητα πλήρης κατάλογος των δαπανών του προϋπολογισμού του Πασοκ την τελευταία δεκαετία. Αναλυτικά και με λεπτομέρειες.
Στην συνέχεια, ας υπέγραφε την τροπολογία για την ενίσχυση των κομμάτων απο τα χρήματα του χειμαζόμενου κρατικού κορβανά.
'Ολα τα άλλα εκ του περισσού.

ΥΓ. Ο κ. Μόσιαλος συμφωνεί?

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΧΩΡΑ

 Του Βασίλη Κόκκα

Χειρουργού Οδοντίατρου

Ο φόβος,

όνομα ουσιαστικόν,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός:

οι φόβοι.

Οι φόβοι

για όλα από εδώ και πέρα.

Κική Δημουλά

Ελλάδα καταχρεωμένη. Πολιτικό σύστημα χρεοκοπημένο. Θεσμοί αναξιόπιστοι. Κοινωνία που πελαγοδρομεί ανάμεσα σε κρίση αμεριμνησίας και βαθιά ανησυχία. Η χώρα κινδυνεύει να γίνει κομμάτια και θρύψαλα…

Έχουμε δύσκολα μπροστά μας. Θα φάμε γερές θάλασσες… Χρειαζόμαστε επειγόντως αυτοσυνειδησία που προϋποθέτει έναν ανελέητο αυτοέλεγχο και μία κριτική ματιά που δεν χαρίζεται σε κανέναν και σε τίποτε!

Η πληγωμένη Ελλάδα δε γιατρεύεται με το να κρύβει με σεμνότητα ή αναισχυντία της πληγές της. Καταντήσαμε καρπαζοεισπράχτορες και delivery boys…

Φθάσαμε εδώ… Δεν πρόκειται για φυσικό φαινόμενο! Ήταν μια διαδρομή… Μια τρελή πορεία παρασιτικού καταναλωτισμού και ενός «επαίσχυντου κοινωνικού συμβόλαιου» που συνομολόγησαν τα μεγάλα κόμματα εξουσίας με ένα πλαδαρό κοινωνικό σώμα που διαπαιδαγωγήθηκε να τρώει τις σάρκες του, συχνότατα και τα περιττώματα του… Το φυτίλι της βόμβας της ήσσονος προσπάθειας, του λαϊκού καρκατσουλιού και της πλήρους ασυδοσίας μεγάλου μέρους της επιχειρηματικής τάξης, έκαιγε για πολύ καιρό…

Βρεθήκαμε στις «μέρες της αρμύρας», στη δίνη της μεγάλης κρίσης για όλη την Ευρώπη, όχι μόνον πλήρως απαράσκευοι και απροετοίμαστοι αλλά κυριολεκτικά βυθισμένοι σε χειμερία νάρκη, χορτασμένοι από ισχυρές δόσεις εθνικής αυταρέσκειας και ψευδαισθήσεων…

Η πλειονότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας, όλες αυτές οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον Ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, όλοι αυτοί που σήμερα κουνάνε το δάχτυλο στην κοινωνία, επί χρόνια τηρούσαν αιδήμονα σιωπή, έκαμαν πως δεν έβλεπαν, δεν ήξεραν, δεν άκουγαν, δεν αισθάνονταν ότι πλησιάζει η ώρα που «τα σαρώνει και μας σαρώνει / και θεατρίνους και θεατρώνη»…

Όμως, σε μία εθνική πανωλεθρία, δεν υπάρχουν ΑΘΩΟΙ! Αναμφίβολα, οι μεγάλες ευθύνες ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ και τη Ν. Δ. που «οργάνωσαν δημοκρατικά!!!» τη διανομή «ξένου χρήματος» και εξασφάλισαν τη μακρόχρονη ιδεολογική συναίνεση της κοινωνίας σε μία πορεία η οποία οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στο γκρεμό!

Δε φταίνε όμως μόνο αυτοί. Φταίνε και αυτοί που αποτελούν τους μόνιμους τροφοδότες της κοινωνικής πλειοδοσίας και της οικονομικής αμεριμνησίας. Εκείνοι που συντηρούν στην Ελληνική κοινωνία μια διαρκή ψευδαίσθηση ευκολίας και αφασίας... Σε κάθε περίπτωση Αριστερά δε σημαίνει ότι στηρίζεις αυτόν που «κάθεται» και περιμένει να τα κάνουν όλα οι άλλοι… Αριστερά δεν μπορεί να σημαίνει ότι ταυτίζεσαι με το μοντέλο του νεοέλληνα ραγιά που μπροστά στη δική του εξυπηρέτηση είναι έτοιμος να καταπατήσει κάθε έννοια δικαιοσύνης, αξιοκρατίας, ισονομίας!

Δυστυχώς ενώ κινδυνεύουμε να γυρίσουμε στην εποχή του λύχνου και της ασετιλίνης, δε διακρίνεται πουθενά στο πολιτικό σύστημα της χώρας ένα αίσθημα ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, περισσεύει η υποκρισία και ο μεταμορφισμός που είναι συνώνυμα της αναξιοπιστίας και της παρακμής…

Είναι τραγελαφική η αγωνιώδης προσπάθεια αυτοσυντήρησης οικτρά αποτυχημένων ιστορικά, διευθυντικών ομάδων και προσώπων… Όλοι θέλουν «να μηδενίσουν το κοντέρ»… Όλοι δείχνουν έτοιμοι και πρόθυμοι για νέες «επανεκκινήσεις»…

Η αντιστροφή της λογικής και η κατάλυση της σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα, φαίνεται ότι είναι πρώτιστο «καθήκον» εκείνων που μονοπωλούν το δημόσιο λόγο, εκείνων που ασκούν την εξουσία και των φερεφώνων τους.

Η αλήθεια είναι ότι οι ομάδες και τα πρόσωπα που ήταν εκφραστές και φορείς μιας τραγικά αποτυχημένης πολιτικής, δεν μπορούν να γίνουν εκφραστές του «ΝΕΟΥ» παρ’ όλες τις μεταλλάξεις τους.

Το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. φέρουν ακεραία την ευθύνη για το ότι μας παρέδωσαν άνευ όρων στη φαυλότητα μιας πολιτικό – οικονομικής – δημοσιογραφικής ελίτ που λεηλάτησε τη χώρα, ενώ μας κολάκευε με παραμύθια περί «ισχυρής Ελλάδας» και «θωρακισμένης οικονομίας» και μας εξαγόραζε με δανεική ευημερία…

Δε δικαιούται κανείς από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. σήμερα, να κλαίνε πάνω από τις στάχτες της φωτιάς που αυτοί ανάψανε!!!

Για την απουσία κάθε στρατηγικής σκέψης, για την ανεπάρκεια και την ανικανότητα τους, για τον αμοραλισμό και την παταγώδη αποτυχία τους, για τα ανομήματα τους μπορεί να συγχωρηθούν μόνο από τον Θεό… Από εμάς ΠΟΤΕ ΠΙΑ!!!

Τα δύο μεγάλα κόμματα, αυτά τα κλειστά συστήματα εξουσίας δεν έχουν πλέον ΤΙΠΟΤΑ να προσφέρουν στην κοινωνία και τη χώρα. Αντίθετα, συνιστούν πηγές κακοδαιμονίας. Το να διατηρείται πεισματικά στην κορυφή, η ίδια πολιτική τάξη που οδήγησε την κοινωνία στη χρεοκοπία και την οικονομία στην κατάρρευση είναι ηθικά δυσάρεστο και πολιτικά προβληματικό.

Η συγκρότηση νέων πολιτικών σχημάτων στη σημερινή Ελλάδα δε συνιστά απλά αίτημα δημοκρατίας και ελευθερίας αλλά όρο επιβίωσης της κοινωνίας και του λαού μας.

Η σημερινή αδιέξοδη πορεία δε γίνεται να συνεχισθεί για πολύ ακόμα. Όσο θα αδυνατούν οι κυρίαρχοι θεσμοί να προτείνουν στην κοινωνία ένα συλλογικό όραμα και μια αξιόπιστη φερέγγυα πρόταση κινητοποίησης του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, τόσο θα θεριεύει ο κίνδυνος η κρίση χρέους να εξελιχθεί σε εθνική καταστροφή…

Είμαστε ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΧΩΡΑ! Δε μας λείπει μόνο το χρήμα, αλλά και το ηθικό. Η Ελλάδα μεταβάλλεται σταθερά σε χώρα με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα. Ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει καθημερινά διλήμματα, αντικειμενικά τρομακτικά και ψυχολογικά αφόρητα… Η υπέρβαση των διλημμάτων, η ανατροπή των σημερινών δυσβάσταχτων συσχετισμών απαιτούν την εκτέλεση ενός ηράκλειου άθλου για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ απλά δεν διαθέτουν τα κότσια.. Η ελληνική κοινωνία δε μπορεί άλλο να καμώνεται την «ωραία κοιμωμένη» και να συνεχίσει να χώνει το κεφάλι της στην άμμο..

ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΕΞΩ! Να εισπνεύσουμε το οξυγόνο νέων ιδεών, να εμπιστευθούμε φωνές - νησίδες λογικής και ευθυκρισίας, να αξιοποιήσουμε συγκροτημένα και νουνεχή μυαλά που αντέχουν να σηκώσουν στις πλάτες τους το βαρύ φορτίο ιστορικών ευθυνών.

ΝΑ ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ! Με τη Γκραμσιανή απαισιοδοξία της λογικής και την αισιοδοξία της βουλήσεως. Ας γυρίσουμε οριστικά την πλάτη σε όλους αυτούς που ενορχηστρώνουν την πολιτική άπνοια, την πνευματική οξείδωση και την ιστορική αμνησία..

Όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται… Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι τα δίκαια της Ελλάδας δεν συγκινούν κανέναν όσο συμπεριφερόμαστε ως ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και προγράμματα στήριξης… Ας πούμε καθαρά ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχει αύριο δεν είναι απλά η λογιστική ρύθμιση τους χρέους, αλλά η λύση του προβλήματος της εθνικής βιωσιμότητας σε παραγωγική βάση. Ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πέρα και απέναντι από τις «αυτονόητες αλήθειες των ειδημόνων» και ας χαράξουμε ΕΜΕΙΣ τη μεγάλη ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ απέναντι στην κοροϊδία των μονόδρομων που με περίσσεια ευκολία μας πλασάρουν οι κάθε λογής πανηγυρτζήδες και καραγκιοζοπαίχτες του δημόσιου βίου που είχαν την αφέλεια ή το θράσος να καλωσορίσουν το θηρίο στο κλουβί με ξεφωνητά ενθουσιασμού!!!

Η Δημοκρατία, η ευημερούσα κοινωνία δεν δημιουργείται από το αόρατο χέρι της αγοράς ούτε από το «ιππικό» του Δ.Ν.Τ και της τρόικας, αλλά από πραγματικά χέρια… Η πραγματική Δημοκρατία ΚΑΤΑΚΤΑΤΑΙ, δεν χαρίζεται!!! Όχι με σκιαμαχίες, μάχες οπισθοφυλακής και γελοίες ρητορικές εξάρσεις, όχι παραμένοντας δέσμιοι των δικτύων συνενοχής και του παρασιτισμού, αλλά με εθνικό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Ασφαλώς δε φταίμε όλοι το ίδιο και δε φταίμε όλοι για τα ίδια… Οι λαοί πετυχαίνουν, όταν καταφέρνουν η αλήθεια να ταυτισθεί με την κοινή λογική . ΠΑΣΟΚ και ΝΔ οδηγούν τη χώρα και τον Ελληνικό λαό σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας… Είναι χρέος όλων να μην το επιτρέψουμε, να μην παρασυρθούμε, να αντισταθούμε. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο τις πολιτικές offshore που κανοναρχούν τον τόπο και κατασπατάλησαν ανερυθρίαστα όχι μόνο δημόσιο χρήμα, αλλά και ιδέες, αρχές και αξίες…

Δεν οχυρωνόμαστε στις πικρίες μας, στη διάψευση των ελπίδων μας, στη βαθειά απογοήτευση..

Δεν κλεινόμαστε στο κάστρο της μοίρας μας..

Ας σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ, με ψηλά το κεφάλι και τώρα στα δύσκολα. Ψάχνοντας τη σκέψη, το όραμα, την αγάπη, την ευγένεια, την καλλιέργεια, τις πυξίδες και τους οδοδείκτες που δείχνουν προς ένα πέρασμα, προς τη γεωγραφία της αληθινής ζωής…

Ψάχνοντας το απροσδόκητο γρασίδι που βλέπουμε κάποτε να ραγίζει το τσιμέντο…

                       

Η Μεταπολίτευση, η κρίση και οι εκλογές

Γράφει ο delinquents

Θέλω να γράψω ένα άρθρο εδώ και καιρό για το τι περιμένω εγώ από τις επερχόμενες εκλογές. Προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά αλλά πάντοτε ανακαλύπτω νέα προβλήματα η λύση των οποίων δεν είναι πάντοτε προφανής. Ας πάρουμε λοιπόν κάποια δεδομένα: (α) έχουμε φτάσει στον πάτο (ή θέλουμε να ελπίζουμε ότι ο πάτος είναι αυτό που έχουμε φτάσει), (β) η υπάρχουσα κατάσταση έχει δημιουργηθεί από όλα αυτά που βιώσαμε τα τελευταία 30 χρόνια και (γ) για να ανακάμψουμε θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες συνθήκες και προϋποθέσεις.
Ας ανακάμψουμε λοιπόν, αλλά πως; Εδώ πάλι θα πρέπει να δεχτούμε κάποιες προϋποθέσεις οι οποίες θα εισάγουν και την έννοια της κατεύθυνσης ή της πορείας εξόδου. Θα δώσουν την πολυπόθητη έμπνευση για το μέλλον. Θέλουμε με την έξοδο της κρίσης μία κοινωνία ανθρωποφάγο ή μία κοινωνία που θα σέβεται την ατομικότητα; Θέλουμε μία κοινωνία στην οποία μέλλον θα έχουν μόνο οι έχοντες και οι κατέχοντες ή μία κοινωνία ίσων ευκαιριών; Θέλουμε μία κοινωνία στην οποία θα έχουμε το κράτος εισπράκτορα και μπαμπούλα ή μία κοινωνία που θα ανταμείβεται η δημιουργία, η καινοτομία και η προσφορά στον συνάνθρωπο; Εν τέλει θέλουμε μία κοινωνία με στόχο μόνο τον οικονομικό φιλελευθερισμό ή μία κοινωνία με φιλελεύθερη διάθεση σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής (οικονομική, πολιτική, πολιτισμική, κτλ);
Οι εκλογές είναι προ των πυλών και νομίζω πως θα πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη αλλαγή στην συμπεριφορά του εκλογικού σώματος από το 1981 και μετά. Νέα κόμματα, νέοι σχηματισμοί, νέες συνιστώσες θα παρουσιάσουν τις ιδέες τους και τις προτάσεις τους για το μέλλον. Αν μας δίδαξε κάτι η κρίση είναι πως οι επιλογές της κοινωνίας είναι αυτές που εν πολλοίς διαμορφώνουν και τις προοπτικές της. Θα δεχθεί η κοινωνία ίδιους ανθρώπους που διατείνονται ότι πρεσβεύουν νέες ιδέες; Ή μήπως νέους ανθρώπους που πρεσβεύουν παλιές ανακυκλωμένες ιδέες; Θα εμπιστευτεί η κοινωνία νέους σχηματισμούς ή μήπως θα περιμένει τα παλαιά κόμματα να μετασχηματιστούν στις νέες συνθήκες; Θα στραφεί η κοινωνία προς τον συντηρητισμό όπως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης ή μήπως θα επιλέξει ελευθεριακή και ριζοσπαστική διάθεση στην επίλυση των προβλημάτων.
Πολλά θα απαντηθούν με το αποτέλεσμα των εκλογών που πιστεύω θα είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας. Είμαι από αυτούς που θεωρώ πως ο ισοπεδωτισμός των πάντων λειτουργεί προς όφελος των λίγων, των μέτριων, των πραγματικά υπευθύνων και των πραγματικά ενόχων. Ωστόσο βλέποντας κομματικούς σκελετούς να περιφέρονται στα κανάλια και να προσπαθούν να πείσουν πως αυτοί πάντα προσπαθούσαν για το διαφορετικό με κάνει να σκέφτομαι πως μία οριζόντια, ανατρεπτική αλλαγή του πολιτικού προσωπικού θα παρασύρει λιγότερους καλούς καθώς οι μέτριοι και οι επικίνδυνοι είναι η πλειοψηφία στο υπάρχον σύστημα.
Στην Ελλάδα δεν έχει απολεστεί το δικαίωμα η κοινωνία να επιλέγει το ανθρώπινο δυναμικό που θα την αντιπροσωπεύει στην Βουλή των Ελλήνων. Ο σταυρός δίπλα από το όνομα του υποψηφίου είναι η συνεισφορά της κοινωνίας στην πορεία της χώρας προς το μέλλον. Η Μεταπολίτευση μας δίδαξε πως επιλέγεις εκείνον τον υποψήφιο ο οποίος είναι πιο εύκολο να υλοποιήσει τα προσωπικά σου αιτήματα ή τα αιτήματα της κλειστής ομάδας ή κάστας που αντιπροσωπεύεις. Η κρίση μας δίδαξε πως η αποσπασματική υλοποίηση προσωπικών αιτημάτων ή αιτημάτων μίας κλειστής ομάδας ή κάστας λειτουργεί επί ζημία για το σύνολο της κοινωνίας δημιουργώντας στρεβλώσεις και παραλήψεις οι οποίες δεν είναι εύκολο να ανατραπούν.
Ας ξεκινήσει η ανάκαμψη από την επιλογή του ανθρώπινου δυναμικού, κάτι που ο καθένας ελέγχει απόλυτα για τον εαυτό του. Ας ασχοληθεί ο καθένας με το ποιόν του κάθε υποψηφίου, με την κοινωνική και επαγγελματική του πορεία, με την προσφορά του στην κοινωνία. Ας επιλέξουμε ανθρώπους που αντιπροσωπεύουν εκείνες τις αξίες οι οποίες πρέπει να ενεργοποιηθούν για να ανακάμψουμε από την κρίση.
Περισσότερα στο http://delinquents.wordpress.com/