Παραιτήθηκε ο Θ. Ρομπόπουλος?

Παραιτήθηκε ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ Θωμάς Ρομπόπουλος.? Τη θέση του, σε περίπτωση που τελικά καταθέσει την παραίτηση του, καταλαμβάνει στη βουλή η Μαίρη Ακριβοπούλου.

Και όμως σχέδιο υπάρχει.

O "άφαντος" κ. Παπανδρέου μέσα απο την καλά φρουρούμενη αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου, ενημέρωσε τους υπουργούς του ότι «Διαπραγματευόμαστε με κάθε τρόπο για να μειώσουμε το χρέος. Είναι μια μεγάλη διαπραγμάτευση, και εκεί έγκειται το μεγάλο πρόβλημα» . Ο πρωθυπουργός αποπειράται να διαψεύσει την πραγματικότητα που επιμένει να αποφασίζουν άλλοι για εμάς, χωρίς εμάς. Ο πρωθυπουργός θα επισκεφθεί τον κ. Ρομπάϊ και τον κ. Γιούνκερ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αντλήσει πληροφορίες για το τι μας επιφυλλάσει ο Γαλλογερμανικός άξονας. Ακόμα και τώρα τα επικοινωνιακά events απασχολούν τον πρόεδρο του Πασοκ. Ο βασικός σχεδιασμός του Μαξίμου έχει σαφή στόχο. Η επερχόμενη χρεοκοπία της χώρας θα παρουσιασθεί ωσάν επιτυχία μείωσης του χρέους. Μικρότερο χρέος, λιγότερα βάρη για την Ελλάδα θα διατυμπανίζουν οι κυβερνητικοί μηχανισμοί. Την ώρα που η κοινωνία και η οικονομία συντρίβονται απο τις κυβερνητικές επιλογές, την ώρα που το κράτος εμφανίζεται αδύναμο να επιτελέσει βασικές λειτουργίες του, οι ανησυχίες του κ. Παπανδρέου εξαντλούνται στην προσωπική του τύχη. Όλες οι κινήσεις του επιχειρούν να τον κρατήσουν , με οποιονδήποτε τρόπο, μεσα στο πολιτικό παιχνίδι. Αν αντιληφθεί ότι η εξάντληση της τετραετίας είναι αδύνατη, θα επιχειρήσει να "δραπετεύσει" απο τις πολιτικές του ευθύνες. Και τους θώκους? Ναι και απο τον πρωθυπουργικό θώκο. Θα παραμείνει πρόεδρος του Πασοκ για να μπορέσει να διατηρήσει και την θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και την πιθανότητα πολιτικής ανάκαμψης και κυρίως την προετοιμασία παράδοσης του Πασοκ σε έναν η μία  Παπανδρέου. Όχι πάντως την Βάσω. Και οι δελφίνοι? Καλά αυτοί έχουν ήδη "καεί".

Γ. Φλωρίδης: «Εχουμε χρεοκοπήσει πολιτικά»

Συνέντευξη του κ. Γ. Φλωρίδη στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ (9/10)

Εχουν περάσει τέσσερις μήνες από την παραίτησή σας από βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Αισθάνεστε, με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα, μετανιωμένος ή δικαιωμένος για την επιλογή σας;
«Αισθάνοµαι κατ’ αρχάς ήσυχος µε τη συνείδησή µου. Η απόφασή µου ήταν συµβατή µε όσα υποστήριξα πολιτικά σε όλο το διάστηµα της µεγάλης δοκιµασίας που περνά η χώρα µας. Από το φθινόπωρο του 2010 είχα µιλήσει επανειληµµένα για την ανάγκη δηµιουργίας ενός µετώπου ευθύνης και συναίνεσης, προκειµένου να αντιµετωπίσουµε την εθνική κρίση. Ηδη από τότε η εξάντληση της κυβέρνησης και η ανωριµότητα της αντιπολίτευσης δεν ήταν καλοί οιωνοί για όσα θα ακολουθούσαν. Τον Ιούνιο, µετά την αποτυχία της προσπάθειας για εθνική συνεννόηση, θεώρησα ότι έπρεπε να αντιδράσω, αλλά και να αναλάβω έµπρακτα τις ευθύνες µου. Ηταν µια συνειδητή απόφαση – άλλωστε πιστεύω ότι οι πράξεις συνείδησης έχουν µεγαλύτερο νόηµα απ’ ό,τι οι κινήσεις τακτικής». Πώς κρίνετε τη σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση στη χώρα με την ιδιότητα του πολιτικού «εκτός Βουλής»;
«Ολοι έχουµε πλέον καταλάβει ότι το κλειδί για την υπέρβαση της βαθιάς κοινωνικοοικονοµικής κρίσης που περνάµε είναι πολιτικό. Η Ελλάδα πλήττεται και αδυνατεί να ανταποκριθεί µε συνέπεια στις αλλαγές και στις µεταρρυθµίσεις που απαιτούνται για την ανάταξή της. Το υπάρχον πολιτικό σύστηµα µπλοκάρει τη χώρα, ενόσω δροµολογούνται κρίσιµες αποφάσεις που θα καθορίσουν το µέλλον της. Η οικονοµική χρεοκοπία συνοδεύεται από πολιτική χρεοκοπία, η κυβερνητική κυκλοθυµία εναλλάσσεται µε την αντιπολιτευτική δηµαγωγία, η στασιµότητα µε τον αναχρονισµό. Εκτός από λίγες εξαιρέσεις, το πολιτικό σύστηµα απογοητεύει την κοινωνία και οδηγεί σε µια βαθιά κρίση προσανατολισµού».

Τι πρέπει να γίνει; Τι δεν έγινε ως τώρα που έπρεπε να είχε γίνει ώστε να μη φθάσουμε σε αυτή την κατάσταση;

«Σήµερα χρειάζεται µια εθνική απόφαση πλειοψηφίας που θα ορίσει πού θέλουµε να πάµε. Μας λείπει η στρατηγική σε µια εποχή που η χώρα µας την έχει ανάγκη, ίσως περισσότερο από ποτέ. Πρέπει να απαντήσουµε υπεύθυνα στα µεγάλα εθνικά διλήµµατα για το πώς θα πορευθούµε: µε την Ευρώπη ή µόνοι µας, µε εθνική συνεννόηση ή µε κοµµατικό διχασµό, µε παρασιτισµό ή µε παραγωγή, µε υπερτροφικό ή ποιοτικό κράτος, µε βιοτικό επίπεδο που να αντιστοιχεί στις δυνατότητές µας ή µε δανεικό ευδαιµονισµό; Και αυτές οι επιλογές θα πρέπει, στη συνέχεια, να διαµορφώσουν την πολιτική µας. Αντίθετα, εµείς λειτουργήσαµε ανάποδα. Ξεχάσαµε τη στρατηγική και αναλωθήκαµε σε τακτικές και µέτρα, σε µεγάλο µέρος εµβαλωµατικά, καθώς δεν εντάσσονταν σε συνολικό σχεδιασµό».

Εχει ακουστεί περί ιδρύσεως ενός νέου κόμματος και τώρα τελευταία ότι πρόκειται να δημιουργήσετε Ομιλο Προβληματισμού. Τι πρόκειται αλήθεια να κάνετε;
«Τα περί “νέου κόµµατος” τα αντιπαρέρχοµαι, διότι αντανακλούν περισσότερο τη δηµοσιογραφική φαντασία και τη συνωµοσιολογική φοβία του υπαρκτού κοµµατικού συστήµατος παρά την πραγµατικότητα. Χωρίς αµφιβολία, ζούµε σε µια εποχή κατάρρευσης της µεταπολιτευτικής κοµµατικής γεωγραφίας, µόνο που η γέννηση της νέας αφορά κατ’ αρχάς την επεξεργασία νέων πολιτικών συνθέσεων, όχι κάποια µηχανιστική κατασκευή κοµµάτων. Για να φθάσουµε όµως σε πολιτικές συνθέσεις που να αντιπροσωπεύουν τη νέα εποχή που διανύουµε, χρειαζόµαστε αναζήτηση και ουσιαστικό διάλογο. Ενα µεγάλο κενό που γίνεται εµφανές σε όλους µας µετά την οικονοµική και πολιτική χρεοκοπία της χώρας είναι η πολιτιστική της πτώχευση. Η διανόηση, οι παραγωγικές δυνάµεις και οι νέοι του τόπου οφείλουν να αναλάβουν σήµερα πρωτοβουλίες – και δηλώνω ότι θα στηρίξω πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη µε στόχο να συµβάλουν στην αντιµετώπιση των µεγάλων προβληµάτων της ελληνικής κοινωνίας. Στην Ελλάδα έχει φτάσει το πλήρωµα του χρόνου για δηµιουργία και θετική συνεισφορά. Ενα παλιό, ξεπερασµένο οικοδόµηµα γκρεµίζεται και στη θέση του θα πρέπει να χτιστεί ένα νέο οικονοµικό, πολιτικό και αξιακό -πολιτιστικό πρότυπο. Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, µα µε ελληνικές πρώτες ύλες».

Πώς θα γίνει αυτό; Με ποιες πρώτες ύλες σε ένα φθαρμένο πολιτικό σύστημα;
«Είναι επιτακτική ανάγκη να υποστηρίξουµε κάθε πρωτοβουλία που βοηθά την ανασυγκρότηση της χώρας µας, αφήνοντας πίσω τον αρνητισµό, τη θυµατοποίηση και τις άγονες συγκρούσεις ενός στάσιµου παρελθόντος. Στις συνταγές καταστροφής που κατακλύζουν τη χώρα πρέπει να αντιτάξουµε προτάσεις δηµιουργίας. Αντί για τη διαρκή αδιέξοδη κριτική, είναι ώρα να ξεπεράσουµε τον εαυτό µας. Να αξιοποιήσουµε τα εθνικά αποθέµατα δηµιουργίας και να χτίσουµε το καινούργιο».

Υστατη ευκαιρία

«Χρειάζονται ενωτικές λύσεις»

Κατά τη γνώμη σας, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, ποια μπορεί να είναι η προσφορότερη λύση; Οι φωνές για εκλογές ή συγκυβέρνηση άρχισαν να πυκνώνουν. Τι απαντάτε;
«Στο σηµείο που έχουµε φτάσει, ούτε οι λύσεις είναι εύκολες, ούτε το αποτέλεσµά τους εξασφαλισµένο. Βρισκόµαστε µπροστά σε ιστορικές αποφάσεις για την πατρίδα µας. Οι βαριές υποχρεώσεις που αναλαµβάνει η χώρα βαδίζοντας σε άγνωστα νερά και σε πρωτόγνωρες συνθήκες απαιτούν ενωτικές λύσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης και, κυρίως, ευρεία κοινωνική αποδοχή».

Δηλαδή; «Επειδή ο εθνικός χρόνος τελειώνει, είναι η ύστατη ευκαιρία του απερχόµενου πολιτικού συστήµατος να επιδείξει ευθύνη και να δράσει υπερβατικά, ξεπερνώντας τον συµβατικό εαυτό του. Να ενώσει πολιτικά τις καλύτερες δυνάµεις του, παραµερίζοντας τους κοµµατικούς εγωισµούς, τη φθαρµένη λογική του ανταγωνισµού και την αποτυχηµένη συνταγή της εναλλαγής κοµµάτων. Είναι η ευκαιρία να δροµολογήσει, στο πλαίσιο ενός “Εθνικού Συµβολαίου Σωτηρίας”, πέντε καίριους στόχους για την ανόρθωση: τον περιορισµό του κράτους, την πάταξη της φοροδιαφυγής, την υλοποίηση διαρθρωτικών µεταρρυθµίσεων, τη στροφή στην ανάπτυξη και τη βαθιά τοµή στο πολιτικό σύστηµα, µε την αναµόρφωση του Συντάγµατος. Χρονικός ορίζοντας µιας τέτοιας µεγάλης απόφασης θα πρέπει να είναι η ψήφιση του προϋπολογισµού, µε δεδοµένες τις κρίσιµες αποφάσεις των θεσµικών οργάνων της ευρωζώνης για την πορεία της χώρας. Η επιλογή και η υλοποίηση µιας συνεκτικής στρατηγικής που απαντά στις βασικές ανάγκες του τόπου είναι ο προσφορότερος πολιτικός τρόπος να απαντήσει η χώρα µας στο έλλειµµα αξιοπιστίας και διαπραγµατευτικής δυνατότητας στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό, είναι η καλύτερη δυνατή λύση ώστε να µπουν στέρεες βάσεις για την εθνική ανόρθωση».

Ποια είναι η σχέση σας με το ΠΑΣΟΚ; Τι σημαίνει το ΠΑΣΟΚ για εσάς σήμερα;
«Οπως γνωρίζετε, προέρχοµαι από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο το ΠΑΣΟΚ, όπως όλο το σηµερινό πολιτικό σύστηµα – ∆εξιά - Κέντρο - Αριστερά – πρέπει να αναµορφωθεί ριζικά. Να τοποθετηθεί σε νέο πλαίσιο. ∆εν αναφέροµαι κατ’ ανάγκη σε κοµµατικές µεταµορφώσεις ή νέα κοµµατικά κατασκευάσµατα. Αναφέροµαι σε βαθιές ιδεολογικές και πολιτικές µεταβολές των κοµµάτων, µε βάση τις σηµερινές στρατηγικές ανάγκες της χώρας, αλλά και τις επιταγές της ίδιας της κοινωνίας».

Γ.Α. ΜΑΓΚΑΚΗΣ: Η ΖΩΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΗΜΑ

Πραγματοποιήθηκε χθες (9/10), στο πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, το 40ήμερο μνημόσυνο του Καθηγητή και Πολιτικού Γ.Α.Μαγκάκη.

 Στο τέλος της τελετής από τους συνεργάτες του Υπουργού μοιράστηκε ένα χειρόγραφο του το τελευταίο που έγραψε ενώ ήταν στο Νοσοκομείο.

                       ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

                        ΟΧΙ ΤΑ ΛΑΜΠΕΡΑ

                        Η ΖΩΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΗΜΑ

                        Η ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

                        ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΑΞΙΑ

                        ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ;

                        ΔΥΣΚΟΛΟ

                        ΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙΣ ;

                        ΑΥΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ

                       

                                  Η ΖΩΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΗΜΑ

ΣΑΛΠΑΡΩ ΗΡΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ

ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΦΗΝΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ

ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΤΟΠΟΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΛΛΗΣ ΦΥΛΗΣ

ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΟΥΝ

ΤΙ ΘΕΛΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ;

ΝΑ΄ΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ...

                                    ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΜΟΥ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ

...ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ

ΤΟ 41-44 ΣΤΗΝ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

ΤΟ 67-74 ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΚΑΙ ΤΟ 89-96 ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΣΗΨΗ

ΜΕΤΑ,

ΣΤΗΝ ΠΛΗΜΜΥΡΑ ΤΟΥ ΑΝΟΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑ ΑΥΤΗ

ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΙΑ ...Γ.Α.ΜΑΓΚΑΚΗΣ

Έχει ...ο Θεός?

Οι δηλώσεις Σαρκοζί και Μέρκελ μετά τη συνάντηση τους στο Βερολίνο δεν μας διαφωτίζουν ιδιαίτερα για τα μελλούμενα (εδω). Ωστόσο είναι σαφές ότι ο Γαλλογερμανικός άξονας έχει αποφασίσει για βασικές αλλαγές στο Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, που θα διασφαλίζει την ηγεμονική παρουσία στο Ευρωπαϊκο περιβάλλον. Ταυτόχρονα είναι εμφανής η πρόθεση τους να θωρακίσουν τις τράπεζες της Ευρώπης έναντι πιθανών εξελίξεων που θα κλονίσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα άρα και τις Εθνικές οικονομίες των χωρών των δύο ηγετών. Και για την Ελλάδα? Η απόφαση τους είναι ξεκάθαρη. "Κούρεμα" των ελληνικών ομολόγων  πλέον του 21% που προέβλεπε η συμφωνία του Ιουλίου. Το ύψος του κουρέματος δεν συμφωνήθηκε. Θα παραμείνει ανοικτό για το επόμενο εικοσαήμερο και θα κριθεί τόσο απο τις τελικές αποφάσεις για την προστασία των τραπεζών, όσο και από την έκθεση της τρόϊκα. Η στρατηγική Μέρκελ (κατά κύριο λόγο) και Σαρκοζί έχει την οπτική της στον επόμενο αναπτυξιακό κύκλο, που αποτελεί άλλωστε και το πεδίο συγκρουσης και ανταγωνισμού με τις Η.Π.Α..
  Η υπεράσπιση του Ευρώ περιλαμβάνει πέραν της προστασίας της Ευρωζώνης και της Ευρώπης των 27, την θέληση των Γερμανών να έχουν ισχυρό νόμισμα και υψηλά αποθέματα, χρήσιμα και τα δύο στην προσπάθεια τους να ανταγωνιστούν τον Αμερικάνικο παράγοντα.
Χαρακτηριστική είναι η ολοκληρωτική απουσία της Ελλάδας απο όλες τις σχετικές συζητήσεις. Άφαντη η κυβέρνηση, άφαντος ο κ. Παπανδρέου. Η "παραίτηση" του πρωθυπουργού απο την υπεράσπιση αξιοπρεπούς εθνικής επιβίωσης συνοδεύεται απο απο επισκέψεις σε ιερούς τόπους. Πιθανόν ο κ. Παπανδρέου να έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στον Ύψιστο. Πιθανόν ο Ύψιστος να μην διαθέσει χρόνο για την Ελλάδα. Το βέβαιο είναι οτι οι εξελίξεις δεν θα σεβαστούν τη ραστώνη και την αχρηστία των κυβερνώντων και ο αυτοκαταστροφικός ελληνικός λαός θα αναγκαστεί να αναζητήσει τις λύσεις σε αυτό που ο ορθός λόγος και η κοινή λογική επιβάλλουν. Ενα κυβερνητικό σχήμα εκτάκτου ανάγκης.

Λειάνσεις, αναθέματα και υπερβάσεις

Η κρίση που μαστίζει την κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ και του κ. Παπανδρέου απομειώνει καθημερινά τις πιθανότητες επιβίωσης της χώρας. Ο Γαλλογερμανικός άξονας έχει αναλάβει την διαχείριση του Ελληνικού μέλλοντος. Τα διάφορα σενάρια (7 με 8), η Ελληνική κυβέρνηση τα παρακολουθεί, αλλά ούτε καν τα συζητά  με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, που προτιμά τις κλειστές συνεννοήσεις και την μυστική διπλωματία.
Ο κ. Βενιζέλος πρόσφατα κατανόησε ότι οι Ευρωπαίοι δεν συγκινούνται απο ανούσιες ρητορίες και ασαφείς απεραντολογίες.Η απώλεια της ψυχραιμίας (λεκτικός διαπληκτισμός με τον "φαιδρό" κ. Κουσελά ), είναι ενδεικτική του εγκλωβισμού του στο ασανσέρ της πρωθυπουργικής κατρακύλας. Ο κίνδυνος δεν είναι πλέον η "εξάντληση του πολιτικού του κεφαλαίου", αλλά η ιστορική του χρέωση για την χειρότερη νεοελληνική περίοδο.
 Ο κ. Παπανδρέου ακόμα και τη στιγμή της αποχώρησης του θα υποστηρίζεται απο σημαντικούς εσωτερικούς και διεθνείς παράγοντες που θα "λειαίνουν" την κραυγαλέα αποτυχία του.
Ο κ. Βενιζέλος, δυστυχώς για τον ίδιο και κυρίως για τις δημιουργικές δυνάμεις που εδώ και καιρό τον υποστήριξαν, θα "τύχει αναθέματος". Και είναι γνωστό οτι η ιστορία όταν επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται ως τραγωδία.
Η πολιτική χρεοκοπία της κυβέρνησης  και οι κολασμένες ημέρες που έρχονται δεν προδικάζουν ευοίωνα το μέλλον των Ελλήνων. Οι πολιτικές εξελίξεις θα λάβουν δραματικό χαρακτήρα ενώ η δοκιμαζόμενη κοινωνική αντοχή ενδέχεται να εκτραπεί σε πρωτοβουλίες και συμπεριφορές που θα δυναμιτίσουν τις θεμελειώδεις αρχές και κανόνες του πυρήνα της κοινωνικής ασφάλειας.
Η κρισιμότητα των στιγμών επιτείνεται απο την ουσιαστική απουσία μας απο τα τεκταινόμενα στα θέματα Εθνικού ενδιαφέροντος και η υποψία ότι, ιστορικά ο Ελληνισμός ανα 25ετια περίπου υφίσταται ακρωτηριασμό, απαιτεί γενναίες πολιτικές υπερβάσεις.
 Άλλωστε η ευκολία με την οποία οι κυβερνώντες "παραχωρούν" μερίδια πολιτικής κυριαρχίας στους επιτηρητές θα μπορούσε να εκφρασθεί πλέον αποφασιστικά και εθνικά υπεύθυνα με την προώθηση της ιδέας μιας Κυβέρνησης Εκτάκτου Ανάγκης.

Στηβ Τζομπς escaped

Ο ΣΤΗΒ ΤΖΟΜΠΣ αναχώρησε, αλλά πρόλαβε να κινήσει τον κόσμο και την ιστορία

Το μεγαλείο της αυταπάτης

Η κυβέρνηση σε πλήρη σύγχυση τείνει να μετατραπεί σε θεατή τόσο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων όσο και της ροπής των μελών της να μιλούν εξ ονόματος της  αλλά με γνώμονα τις προσωπικές τους στρατηγικές. Ο κ. Παπανδρέου συμμετέχει διακριτικά στα κυβερνητικά δρώμενα σε μιά ύστατη προσπάθεια αυτοπροστασίας και με αδηφάγο την διάθεση να αναθέτει  τα δύσκολα στούς υπουργούς του και κυρίως στον πολιτικό ματαιόδοξο αυτόχειρα κ. Βενιζέλο.
Πάνω στις πληγές της χώρας και εν μέσω της οδυνηρής καθημερινότητας των Ελλήνων κτίζει το πολιτικό του αύριο (sic) και ο κ. Καστανίδης (εδω). Ο Βαγγέλης βυθίζεται.....ο Χάρης αναδύεται...
Οι αυταπάτες πλημμυρίζουν το απερχόμενο πολιτικό σκηνικό. Από τον κ. Ραγκούση, ο και "φυσικός Διάδοχος" αυτοαποκαλούμενος, μέχρι τον "ουκ εαν με καθεύδει το του Βενιζέλου τρόπαιον" υπουργό των Εσωτερικών ζούν για την "επόμενη ημέρα", ζούν για την πραγμάτωση των  προεδρικών και πρωθυπουργικών τους επιδιώξεων. Το μεγαλείο της αυταπάτης.

Κ. Σημίτης: Το σύνδρομο της στρουθοκαμήλου

Άρθρο στην εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής" 2/10/ 2011

Διάφοροι πολιτικοί και εμπειρογνώμονες μας διαβεβαιώνουν ότι έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν είναι δυνατή, διότι δεν προβλέπεται από τις Συνθήκες η αποχώρηση χώρας ή η αποπομπή της. Μας καθησυχάζουν λοιπόν, λέγοντας: μη φοβάστε, δεν συμφέρει την Ένωση να αποχωρήσουμε, δεν θα εμμείνουν στις απαιτήσεις τους γιατί αλλιώς θα καταστραφούν και οι ίδιοι. Άλλοι ισχυρίζονται ότι «καμιά από τις ισχυρές χώρες την Ευρώπης δεν επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, κάτι που αποσαφηνίσθηκε από τις δηλώσεις Μέρκελ-Σαρκοζί». Έχουμε άρα ελευθερία κινήσεων. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που πιστεύουν ότι η Ευρωζώνη έτσι κι αλλιώς θα καταρρεύσει. Δεν χρειάζεται λοιπόν να ακολουθούμε περιορισμούς. Το κλίμα ότι έχουμε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια πρωτοβουλιών, απ’ ότι αρχικά πιστεύαμε, οδήγησε σε εφησυχασμό. Επιβεβλημένα μέτρα με πολιτικό κόστος αναβλήθηκαν ή τροποποιήθηκαν. Όταν δεν καταβλήθηκε η έκτη δόση του δανείου στα μέσα Σεπτεμβρίου, διαπιστώσαμε έκπληκτοι ότι οι εταίροι μας έχουν αρκετά διαφορετικές απόψεις από μας σε σχέση με το τι πρέπει να γίνει. Οι κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ούτε με αβάσιμες ελπίδες ούτε με φαντασιώσεις. Η γνώση της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση της αντιμετώπισής τους.

Στις Συνθήκες πράγματι δεν προβλέπονται ρήτρες αποπομπής μιας χώρας από την ΟΝΕ. Αλλά μόνον όσοι εθελοτυφλούν μπορούν να πιστεύουν ότι κατόπιν τούτου δεν διατρέχει κίνδυνο η Ελλάδα. Η πραγματικότητα της λειτουργίας της Ένωσης καθορίζει το πλαίσιο για την παραμονή ή την έξοδο μιας χώρας. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να προβλέπουμε και να μην εφησυχάζουμε. Οι όποιες διαβεβαιώσεις ηγετών της Ένωσης είναι δεσμευτικές στο μέτρο, που η Ελλάδα τηρεί τις υποχρεώσεις της. Αν δεν ανταποκρίνεται στα συμφωνηθέντα -όπως ισχυρίζονται ότι συμβαίνει- δεν ισχύουν.http://www.costas-simitis.gr/content/177

Wellcome to Hell.

Η αχρηστία της κυβέρνησης και του "τεθνεώτος Πασοκ" καταδικάζει την χώρα σε μια βασανιστική καθοδική πορεία. Το πλεονέκτημα του κ. Παπανδρέου είναι η πολιτική του απίθανου κ. Σαμαρά και της εκτός τόπου και χρόνου Αριστεράς. Η πιθανότητα Εθνικής κατάρρευσης σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος  διαμορφώνει το σκηνικό του πολιτικού αδιεξόδου, που με την σειρά του τροφοδοτεί σκέψεις για πρόωρες εκλογές και κυρίως για την ανάγκη Εθνικής συνεννόησης με την συγκρότηση κυβερνητικού σχήματος εκτάκτου ανάγκης και Εθνικής επιβίωσης. Αυτή η ιδέα κερδίζει συνεχώς κοινωνικό έδαφος, έχει νομιμοποιηθεί και στις αναζητήσεις και τις προτάσεις των μεγάλων κομμάτων ( κατά κύριο λόγο) και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης των ορθολογικών και ψυχραίμων πολιτών που υιοθετούν την λογική έναντι του συναισθήματος και την πραγματικότητα απέναντι στις κάθε είδους αυταπάτες και ιδεολογήματα.
Μια τέτοια εξέλιξη απαιτεί οι πρίγκηπες της πολιτικής μας ζωής να περάσουν σε δεύτερο πλάνο. Για τούτο και συναντάει την αντίδραση τους μέσα απο "άκαμπτες" πολιτικές θέσεις και δήθεν αγεφύρωτες πολιτικές διαφορές.
 Επιπλέον αξίζει να τονισθεί οτι οι σχολάζουσες κοινωνικές δυναμεις καθυστερούν "προκλητικά" να αναλάβουν η να ευνοήσουν πρωτοβουλίες που θα ενισχύουν πολιτικές επιβίωσης της πατρίδας, πέραν των ματαιδοξιών των προσωπικών στοχεύσεων.
Το πραγματικό "πολιτικό κενό" επιχειρούν να καλύψουν εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου, των μίντια και του εκδοτικού κατεστημένου, με την προώθηση  "πολιτικών συνεννοήσεων" που θα διασφαλίζουν την συνέχεια της ηγεμονίας τους στο νέο οικονομικό, παραγωγικό και πολιτικό κύκλο. 
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις  αβαντάρουν σχέδιο μιας "νόθας" συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων μέσα απο συνταγές και ρυθμίσεις που θα δεσμεύουν την επομένη ημέρα.
Η συνέντευξη του κ. Σαμαρά στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ δηλώνει την πολιτική των ίσων αποστάσεων, η δε φημολογούμενη συμμετοχή του πρωτότοκου υιού του κ.Ψυχάρη ως επικεφαλή του διπλωματικού γραφείου (και πιθανά υποψηφίου βουλευτή Επικρατείας) του προέδρου της Ν.Δ., κτίζει γέφυρες για τις εξελίξεις που αναμένονται μετά την ψήφιση των κρισίμων νομοσχεδίων και του προϋπολογισμού του 2012.
Ταυτόχρονα το συγκρότημα του κ. Αλαφούζου φλερτάρει έντονα με την ιδέα των αμιγώς τεχνοκρατικών κυβερνητικών σχημάτων και "ουδετέρων" εκσυγχρονιστικών και μεταρρυθμιστικών εκδοχών που προκρίνουν την οικονομία έναντι της πολιτικής και της κοινωνίας.
Τελικά είναι αλήθεια ότι μπαίνουμε σε ένα κολασμένο δίμηνο.
Οι διαβόλοι είναι παντού. Αναζητούνται άγγελοι. 

Ακούτε κάτι?

Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, η κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ, πρώτα εξαγγέλλει και στην συνέχεια σκέφτεται. Οι τελευταίες ανακοινώσεις και τα συνεχή μπρός-πίσω είναι οι αποδείξεις της  προχειρότητας και της ελαφρότητας των κυβερνητικών πρωτοβουλιών.
Οι άμωμες φορολογικές συλλήψεις του κ. Βενιζέλου δεν συνάδουν με την από πολλού απωλεσθείσα πολιτική του παρθενία. Η ταύτιση του με τον κ. Παπανδρέου τον έχει καταδικάσει, να πίνει κάθε πρωϊ καφέ, με τον πολιτικό του "Ρέλο", άρα και να διάγει τον πολιτικό του βίο εν πλήρει συγχύσει.
 Το Μαξίμου με ιδιαίτερη ευχαρίστηση χρεώνει τα πάντα στον πρωθυπουργεύοντα και δεν είναι μακριά η στιγμή που η λαϊκή δυσαρέσκεια θα ικανοποιηθεί με την απομάκρυνση του κ. Βενιζέλου. Και τότε? Όχι μην πάει το μυαλό σας στο κ. Λοβέρδο. Ο Ανδρέας θα είναι , γιά αρκετό καιρό, απασχολημένος με τα θέματα του Υπουργείου του και τον εξοβελισμό ττων δημοσίων υπαλλήλων.
 Κατά τα άλλα κάτι πάει να κινηθεί με την δημιουργία μιάς πολιτικής κίνησης της κεντροαριστεράς και του ορθολογισμού. Αρκεί οι "πρωταγωνιστές" της να αντιληφθούν ότι η ιστορία είναι αρκετά βιαστική και δεν χωράει σε προσωπικές ματαιοδοξίες και σε αναμονές προσωπικές ωρίμανσης.  
   

Ως εδώ...

Το κυβερνητικό ασκέρι του κ. Παπανδρέου βρίσκεται σε πλήρη σύγχιση. Αντιλαμβάνεται ως πραγματικότητα ένα κόσμο που δεν υπάρχει και αδυνατεί να κατανοήσει την την αληθινή κοινωνία και τις ανάγκες της. Περιττεύουν οι σχολιασμοί και οι αναφορές στην τραγελαφική κυβερνητική συμπεριφορά και περισσεύει η οργή και αγανάκτηση για τον κυνισμό και την αθλιότητα των κυβερνητικών επιλογών. Επειδή για δύο χρόνια τώρα εμφανίζονται ανίκανοι να συγκροτήσουν ένα στοιχειώδη φοροεισπρακτικό μηχανισμό με την ομολογία της της ανικανότητας τους, επιτίθενται στην κοινωνία και ταυτόχρονα αυτο-αθωώνονται.
Με την κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ δεν τίθεται θέμα συμφωνίας η διαφωνίας. Με την αχρηστία ούτε συμφωνείς, ούτε διαφωνείς. Αντιπαρατίθεσαι. Η εξάντληση του μεταπολιτευτικού πολιτισμού είναι δεδομένη και το διαφορετικό αύριο θα αναδείξει τα δικά του πολιτικά μορφώματα. Η κρίση σαρώνει την πολιτική καθυστέρηση, τα ιδεολογικά της θεμέλια, τους εκπροσώπους της. Η πορεία είναι βασανιστική και οι χειμάζουσες, οι νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις κυοφορούνται και αναζητούν την ταχύτερη έκφραση τους. Όσοι  "πιστοί" προσέλθετε και συμβάλλετε.

Βούρος... the actor....

Ο Βούρος ψήφισε. Ηρέμησα. Εσείς?

ΜΠΟΡΟΥΜΕ

MΠΟΡΟΥΜΕ......ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ.....ΜΕ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ...Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ....ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ...ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ....ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ... ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ....ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.....ΠΑΡΟΝΤΕΣ......ΑΔΡΑΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ....

Τσ...Τσ...Τσίπρας

Μιλώντας στο Φεστιβάλ Νεολαίας του ΣΥΝ που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας, ζήτησε εκλογές, για να φύγει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν χρεοκοπήσει τη χώρα, αλλά και για να «τελειώνουμε οριστικά με τον δικομματισμό».
 Ο κ. Τσίπρας είναι το βούτυρο στο ψωμί του δικομματισμού. Η χώρα βυθίζεται, οι πολίτες δυστυχούν και ο πρόεδρος του Συνασπισμού επιδιώκει την αύξηση των ποσοστών του για να την "βγεί" στον Αλαβάνο, στον Κωνσταντόπουλο και την Αλέκα. Την κυβερνητική εξουσία δεν είμαστε βέβαιοι ότι την θέλει. Εκτός κι αν έχει συμφωνήσει με τον Τσάβες να του πληρώσει το πετρέλαιο σε δραχμές, μιας και το ευρώ το διέγραψε ο "νεοπαλαιοκομμουνιστής" κ. Λαφαζάνης. Ανεύθυνοι, ανιστόρητοι και γραφικοί.Τρία σε ένα. Αυτό είναι η τεθνεώσα Αριστερά.