Ως εδώ...

Το κυβερνητικό ασκέρι του κ. Παπανδρέου βρίσκεται σε πλήρη σύγχιση. Αντιλαμβάνεται ως πραγματικότητα ένα κόσμο που δεν υπάρχει και αδυνατεί να κατανοήσει την την αληθινή κοινωνία και τις ανάγκες της. Περιττεύουν οι σχολιασμοί και οι αναφορές στην τραγελαφική κυβερνητική συμπεριφορά και περισσεύει η οργή και αγανάκτηση για τον κυνισμό και την αθλιότητα των κυβερνητικών επιλογών. Επειδή για δύο χρόνια τώρα εμφανίζονται ανίκανοι να συγκροτήσουν ένα στοιχειώδη φοροεισπρακτικό μηχανισμό με την ομολογία της της ανικανότητας τους, επιτίθενται στην κοινωνία και ταυτόχρονα αυτο-αθωώνονται.
Με την κυβέρνηση του "τεθνεώτος" Πασοκ δεν τίθεται θέμα συμφωνίας η διαφωνίας. Με την αχρηστία ούτε συμφωνείς, ούτε διαφωνείς. Αντιπαρατίθεσαι. Η εξάντληση του μεταπολιτευτικού πολιτισμού είναι δεδομένη και το διαφορετικό αύριο θα αναδείξει τα δικά του πολιτικά μορφώματα. Η κρίση σαρώνει την πολιτική καθυστέρηση, τα ιδεολογικά της θεμέλια, τους εκπροσώπους της. Η πορεία είναι βασανιστική και οι χειμάζουσες, οι νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις κυοφορούνται και αναζητούν την ταχύτερη έκφραση τους. Όσοι  "πιστοί" προσέλθετε και συμβάλλετε.

Βούρος... the actor....

Ο Βούρος ψήφισε. Ηρέμησα. Εσείς?

ΜΠΟΡΟΥΜΕ

MΠΟΡΟΥΜΕ......ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ.....ΜΕ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ...Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ....ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ...ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ....ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ... ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ....ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.....ΠΑΡΟΝΤΕΣ......ΑΔΡΑΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ....

Τσ...Τσ...Τσίπρας

Μιλώντας στο Φεστιβάλ Νεολαίας του ΣΥΝ που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας, ζήτησε εκλογές, για να φύγει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν χρεοκοπήσει τη χώρα, αλλά και για να «τελειώνουμε οριστικά με τον δικομματισμό».
 Ο κ. Τσίπρας είναι το βούτυρο στο ψωμί του δικομματισμού. Η χώρα βυθίζεται, οι πολίτες δυστυχούν και ο πρόεδρος του Συνασπισμού επιδιώκει την αύξηση των ποσοστών του για να την "βγεί" στον Αλαβάνο, στον Κωνσταντόπουλο και την Αλέκα. Την κυβερνητική εξουσία δεν είμαστε βέβαιοι ότι την θέλει. Εκτός κι αν έχει συμφωνήσει με τον Τσάβες να του πληρώσει το πετρέλαιο σε δραχμές, μιας και το ευρώ το διέγραψε ο "νεοπαλαιοκομμουνιστής" κ. Λαφαζάνης. Ανεύθυνοι, ανιστόρητοι και γραφικοί.Τρία σε ένα. Αυτό είναι η τεθνεώσα Αριστερά.

Οι λαγοί...

Το πολιτικό αλαλούμ στην κυβέρνηση του κρυπτόμενου πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και η πολυγλωσσία της κοινοβουλευτικής ομάδας του Πασοκ εντείνουν την κοινωνική αίσθηση οτι το πολιτικό κεφάλαιο και η ενέργεια της κυβερνώσας ομάδας έχει εξαντληθεί. Ο πρωθυπουργός έχει αγκιστρωθεί στον πρωθυπουργικό θώκο και επιθυμεί να γίνει πρωθυπουργός τετραετίας ενώ η κοινή λογική απαιτεί πολιτικές συνενοήσεις και κυβερνητικό σχήμα εκτάκτου ανάγκης. Το θέμα έχει τεθεί και στο εσωτερικό του Πασοκ και επειδή οι καιροί και οι αριθμοί δεν επιτρέπουν αποπομπές και διαγραφές, το Μαξίμου "ενεργοποίησε", δυό δικά του παιδιά τους κ.κ. Βουδούρη και Οικονόμου να θέσουν, με ανοικτή επιστολή τους στον πρωθυπουργό, θέμα απομάκρυνσης των "κακών "υπουργών, ώστε και τους κ.κ. Ραγκούση και Παπακωνσταντίνου να υποστηρίξουν και τις πολιτικές συζητήσεις να αποπροσανατολίσουν και προσωπικές υποθήκες να εγγράψουν για τον επόμενο ανασχηματισμό. Οι δύο πρώτες επιδιώξεις των δύο βουλευτών έχουν ήδη πέσει σε "ξέρα" ενώ για την τρίτη θα αναμένουν μέχρι τον επόμενο ανασχηματισμό. Αν υπάρξει. 

Τα όρια της ρητορείας

Του Σταυρου Λυγερου

Το 2004, ο Σημίτης δεν του έδωσε ούτε την ευκαιρία να διεκδικήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Στην εσωκομματική μάχη του 2007, ο Βενιζέλος ήταν φαβορί, αλλά τελικώς κατάφερε να ηττηθεί. Η αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης έκανε το όνειρό του πραγματικότητα, έστω και κατά το ήμισυ. Μπορεί να μην έγινε πρωθυπουργός, αλλά ως αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών έχει πρωτόγνωρη εξουσία και πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Παπανδρέου, άλλωστε, έχει συμφέρον αυτές τις δύσκολες ημέρες να αφήνει τον επίδοξο διάδοχό του μόνο στη σκηνή.

Ο Βενιζέλος αυτοπροβάλλεται σαν τον πολιτικό που θυσιάζει την όποια δημοτικότητά του για να σώσει την Ελλάδα. Μπορεί και να το πιστεύει. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι λόγω ιδιοσυγκρασίας δεν αντέχει να είναι έξω από το παιχνίδι, έστω κι αν έχει επίγνωση ότι το παιχνίδι μπορεί να τον καταστρέψει πολιτικά. Στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να πάει κόντρα στη φύση του. Αυτό το είδαμε και στον τρόπο με τον οποίο «ξήλωσε» και την επιστημονική επιτροπή της Βουλής για τον προϋπολογισμό και το συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ.

Το βλέπουμε, όμως, και στις αλλεπάλληλες δηλώσεις του. Ο αντιπρόεδρος δεν μπορεί να αντισταθεί στην ευφυΐα και ευγλωττία του, με αποτέλεσμα να γίνεται θύμα τους. Είναι τόσο γεμάτος από τον εαυτό του, που η αυτοπεποίθησή του καταντάει αλαζονεία. Νομίζει ότι με τον λόγο του μπορεί να καταφέρει τα πάντα, ακόμα και να πείσει τους Eλληνες να «καταπιούν» ό,τι τους επιβάλλει στο όνομα της σωτηρίας τους. Oταν, μάλιστα, προσκρούει σε αντιδράσεις, οργίζεται και κουνάει το δάκτυλο. Τους μεν αξιωματούχους που τολμούν να φέρουν αντιρρήσεις τους καρατομεί, τον δε λαό τον απειλεί με καταστροφές. Σ’ αυτό δεν πρωτοτυπεί. Ακολουθεί κι αυτός πιστά τη «θεραπεία-σοκ» του μακαρίτη Φρίντμαν, σύμφωνα με την οποία, για να ακινητοποιήσεις μία κοινωνία, της θέτεις εκβιαστικά διλήμματα, τα οποία επιδέχονται μόνο μία απάντηση. Είναι ο μονόδρομος που ουσιαστικά καταργεί την πολιτική διαφωνία. Απλώς, όταν το εκβιαστικό δίλημμα φθείρεται, επαναδιατυπώνεται με άλλες λέξεις. Eτσι, το «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» έγινε «Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή» και τώρα ξανασερβίρεται από τον Βενιζέλο σε νέα συσκευασία: «Σκάστε και πληρώστε ή η Ελλάδα θα γίνει Αργεντινή»!
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_23/09/2011_1296302

Στον επόμενο τόνο.....

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργεύοντος  κ.Βενιζέλου, συνεδριάζει υπο την προεδρία του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου και πιθανόν θα τολμήσει να ανακοινώσει τα μέτρα βαλκανοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες μπορεί και να τολμήσει την αναβολή της ανακοίνωσης τους. Απο την την κυβέρνηση ΑΑΑ (πρώην Πασοκ), όλα να τα περιμένεις.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στην κυβερνητική επιτροπή έχουν βγεί τα περίστροφα πάνω στο τραπέζι. Πυροβολισμοί δεν αναμένονται γιατί απλά τις σφαίρες τις ξόδεψε ο πρωθυπουργός στις μάχες του ενάντια στους κερδοσκόπους. Επιπλέον ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαϊωάννου ζητά τις άδειες οπλοφορίας. Αντικαθιστά στο έργο του τον κ. Παπουτσή που βρίσκεται σε αποστολή αναζήτησης του πρίγκιπα του κ. Τσάκα.
Όση ώρα ομιλεί ο κ. Βενιζέλος, οι υπουργοί τρώνε καναπεδάκια και ο πρωθυπουργός παίζει με ipad2, η χώρα βυθίζεται......Στον επόμενο τόνο.....

ΥΓ. ΑΑΑ=Αργός, Άνάλγητος, Αναποτελεσματικός.

Ελλάς το μεγαλείο σου

O διάλογος διαδραματίστηκε ( λέει το μήνυμα που μου προωθήθηκε...) προχθές σε καφενειο, όταν σε μια συζήτηση εναντίον των πολιτικών, γενικώς, κάποιος ρώτησε τον διπλανό του.

- Παντελή, δεν δουλεύεις σήμερα; (στην ΕΥΔΑΠ ήταν υπάλληλος)
- Πετάχτηκα δυο λεπτά να πάρω τη γυναίκα μου - κουρεύει μια πελάτισσά της εδώ δίπλα.
- Δουλεύει σε σπίτια; Και αποδείξεις πώς κόβει ρε συ; - Δεν κόβει, αυτό έλειπε με 12 ευρώ που χρεώνει το κούρεμα. Ούτε μπλοκ δεν έχει.
- Και από ασφάλιση για σύνταξη τι κάνει; - Την παίρνει εικονικά ένας κουμπάρος μας στο ξενοδοχείο του έξι μήνες τον χρόνο και τους υπόλοιπους μπαίνει στο ταμείο ανεργίας. Του δίνουμε μόνο τις εισφορές.
- Ωραία, είναι ασφαλισμένη, θα έχει σύνταξη και παίρνετε και κάτι. - Σιγά, ούτε για τη βενζίνη της δεν φτάνουν αυτά που δίνει το Ταμείο.
- Αλλά κι εσείς τρίτο αυτοκίνητο τι το θέλατε; - Το πήραμε ως τρίτεκνοι χωρίς εισφορά και πάει η κόρη μας στο σχολείο.
- Μπα; Εχει δίπλωμα. - Οχι, αλλά φέτος γίνεται 18 και θα της βγάλω.
- Και με το αγροτικό ποιος κυκλοφορεί; - Ο μεγάλος γιος μας, αλλά προσέχει.
- Τι πράγμα; - Δεν έχει πινακίδες, δεν βγάλαμε. Ούτε ασφάλεια, δεν συμφέρει. Εξάλλου μόνο Σαββατοκύριακα το κινεί.
- Για να πάει πού; - Στον κουμπάρο με το ξενοδοχείο, δουλεύει στην ταβέρνα. Λέω μήπως τον πάρει κι αυτόν σαν τη μάνα του, να έχει ασφάλιση. Πετάγεται και στο χωριό και βοηθάει τον αδελφό μου στα πρόβατα και τις ελιές.
- Εχει καμιά εκατοστή πρόβατα νομίζω. - Μπα, καμιά 25αριά έμειναν. Αλλά επιδότηση παίρνει για 100.
- Και ο έλεγχος δεν τον πιάνει; - Οταν έχει μέτρημα τού στέλνει ο γείτονας τα δικά του.
- Και με τις ελιές; - Είχαμε 200 ρίζες, άλλα οι μισές ξεράθηκαν.
- Δεν ξαναφύτεψες; - Δεν συμφέρει. Με 2-3 ευρώ το κιλό το λάδι, τα μισά τα παίρνουν οι Αλβανοί, άσε λιπάσματα, οργώματα. Μια χαρά είναι με την επιδότηση.
- Και λες ότι σας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί ρε Παντελή; Εσύ τι κάνεις; - Σιγά τώρα, αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια.
Όποιος νομίζει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό κάνει λάθος.

Πως οι Αμερικάνοι εξαγοράζουν τα ελληνικά Media

Για πρώτη φορά οι Αμερικανοί ομολογούν, με απόρρητο έγγραφο της Πρεσβείας τους στην Αθήνα που αποκαλύπτει το Wikileaks, ότι επενδύουν «πόρους» σε σχολές δημοσιογραφίας και ασκούν πιέσεις σε δημοσιογράφους και εκδότες για να αλλάξουν την εικόνα των ΗΠΑ που παρουσιάζουν τα ελληνικά ΜΜΕ.
Στο απόρρητο τηλεγράφημα της Αμερικανικής Πρεσβείας, οι διπλωμάτες γράφουν για την «αντιαμερικανική» στάση των ελληνικών ΜΜΕ την περιοδο της προεδρίας Μπους καθώς και με ποιες ενέργειες προσπαθούσαν να αλλάξουν το κλίμα.
Στην αναφορά της, περιγράφεται η ιστορική πορεία των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, και τονίζεται ότι πρόκειται για μια βιομηχανία που «ελέγχεται απο λίγους κροίσους επιχειρηματίες» που διατηρούν τα ζημιογόνα κανάλια και εφημερίδες για να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή.
http://www.iefimerida.gr/news/16732/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-media

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Τι μας συμβαίνει;      Βουβαθήκαμε;      Τόσο πολύ βολεμένοι είμαστε που δεν αντιδρούμε, δεν νοιαζόμαστε,      ούτε καν      θυμόμαστε;
Ξεχάσαμε τους      αγώνες για δωρεάν      παιδεία, για  περισσότερη δημοκρατία στα      πανεπιστήμια; Ξεχάσαμε τις εξαντλητικές απεργίες με τα κοινά      ταμεία, τη χαρά      για τους στόχους που πετύχαμε; Την αίσθηση πως ζούμε σε ένα      μοναδικό χώρο      ελεύθερης διακίνησης ιδεών;
Οι ιδέες      ευτελίστηκαν με πρώτο το      Άσυλο που από σημαία μας έγινε για τους απέξω και πολλές φορές και      για  μας τους ίδιους σημείο αναφοράς σε μια      κατάφορη καταστρατήγηση. Δεν σεβαστήκαμε αυτή τη σημαία, δεν την      προφυλάξαμε      από βανδαλισμούς. Και τι παραδίδουμε στη σκυταλοδρομία στους      επόμενους; Που      κρύβονται όσοι οραματίστηκαν και έζησαν ένα ελεύθερο, δημοκρατικό,      δημόσιο,      δωρεάν πανεπιστήμιο;
Η ευθύνη της      διανόησης! Πέρα από      το κυνήγι της προβολής και της καταξίωσης του καθενός μας μέσα από      την έρευνα      και τη διδασκαλία έχουμε ευθύνη να αποδώσουμε στο Πανεπιστήμιο την      λαμπερή του      υπόσταση. Το Πανεπιστήμιο δεν είναι ένας θαμπός χώρος που κάποιοι      ψελλίζουν      στείρες γνώσεις. Θα πρέπει να είναι το πιο ζωντανό κύτταρο μιάς      κοινωνίας. Η      γνώση όμως ανθίζει σε χώρους και μυαλά ελεύθερα, χωρίς      προκαταλήψεις, χωρίς      μικροσυμφέροντα. Η γνώση είναι ένα ταξειδιάρικο πουλί που άμα το      φυλακίσεις      πεθαίνει.
Κι αυτό βέβαια δεν      το      καταλαβαίνουν όσοι πανηγυρίζουν για το νόμο που ψηφίστηκε σε μια      νύχτα με μια      προσβλητική για το δημοκρατικό κόσμο συναίνεση και γκρέμισε ό,τι      είχε χτιστεί      με αγώνες χρόνων. Κι ας έχουν κάμποσοι περάσει από τα      πανεπιστημιακά έδρανα.
Γίναν  τα πανεπιστήμια οι αποδιοπομπάιοι τράγοι. Οι      τελευταίοι έχουν αποδειχθή πολύτιμοι για εξουσίες και κοινωνίες      που βρίσκονται      σε αδιέξοδα. Τα αδιέξοδα στα οποία βρέθηκε η ελληνική κοινωνία δεν      τα      δημιούργησαν όμως τα πανεπιστήμια και οι πανεπιστημιακοί.      Αντίθετα, τα      πανεπιστήμια βίωσαν τα αδιέξοδα κρατώντας ψηλά τη σημαία της      επιστημονικής      προόδου, με τα επιτεύγματα των διδασκόντων και την πρόοδο των      πτυχιούχων τους      στο διεθνή χώρο, κόντρα σε όση λάσπη έχουν ρίξει οι επιφανειακά      κρίνοντες με τη      λογική ενός λογιστή μικρομεσαίας επιχείρησης.
Η ευθύνη της      διανόησης! Ήρθε ο      καιρός να την βγάλουμε από τα σκονισμένα σεντούκια που την έχουμε      καταχωνιάσει      και να την κάνουμε λάβαρο για ελεύθερη σκέψη, γόνιμο διάλογο,  αστραφτερή παιδεία!
Καλλιρρόη-Ανδριανή      Θ. Θωμά
Αναπληρώτρια      Καθηγήτρια Τμήματος      Φυσικής Πανεπιστημίου Πατρών  

Νίκος Θέμελης: Ο κρυμμένος Έλληνας

Του Γιώργη Γιατρομανωλάκη.

Κανένας συγγραφέας μας, εξ όσων γνωρίζω, δεν ξεκίνησε το έργο του τόσο αργά, όπως ο Νίκος Θέμελης (Η Αναζήτηση κυκλοφορεί οταν ο Νίκος είναι ήδη 51), κανένας δεν παρήγαγε μέσα σε τόσο λίγο συγγραφικό χρόνο (ένδεκα πάνω κάτω χρόνια) τόσο ρωμαλέα και γοητευτικά πεζογραφήματα, κανένας δεν κέρδισε τόσο γρήγορα τον δίκαιο έπαινο της κριτικής και, κυρίως, κανένας δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ από το ευρύ αναγνωστκό κοινό όπως εκείνος. Πού ήταν λοιπόν κρυμένος αυτός ο τολμηρός και εμπνευσμένος δημιουργός τόσο καιρό, ποια ευλογία μάς τον εμφάνισε, ποια κατάρα μάς τον στέρησε; Τα ερωτήματα δεν θα απαντηθούν ποτέ. Όμως αυτό το λιγόζωο αστέρι δείχνει πώς όλο και κάπου βρίσκονται κρυμένοι κάποιοι Έλληνες που, σε πείσμα της επαινούμενης μετριότητας και της μίζερης «αναγνώρισης», εμφανίζονται, έστω και για λίγο, και φωτίζουν τον δρόμο μας.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=415964

Η μυωπία των «μεσοπρόθεσμων»

Γράφει ο creedence
Μετά την επικοινωνιακή καταιγίδα κυβέρνησης και media για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους, μετά τις θριαμβολογίες που αγγίζουν τα όρια του γραφικού, επανερχόμαστε σιγά-σιγά στην πραγματικότητα.
Σύμφωνα με τους ποικιλώνυμους θιασώτες της πολιτικής των μνημονίων «όλα τώρα εξαρτώνται από μας», δηλαδή από την πιστή εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου.
Όμως το μεσοπρόθεσμο  είναι γεμάτο από αντικοινωνικές ρυθμίσεις. Ενσαρκώνει την αντίληψη ότι η οικονομία της χώρας θα σωθεί αν ισοπεδωθούν τα εισοδήματα της μεσαίας τάξης και των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων. Ακριβώς αυτή η πολιτική, σε συνδυασμό με την κυβερνητική ανεπάρκεια,  μας οδήγησε ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία
Πρόκειται για το σχέδιο της μεγαλύτερης αναδιανομής εισοδήματος που γίνεται στη χώρα από το 1974, υπέρ φυσικά των εχόντων.  
Το μεσοπρόθεσμο δεν επιτίθεται στα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας και σε όσα χρειάζονται αλλαγές. Επιτίθεται κατά της κοινωνίας, κυρίως στους αδύναμους, ενώ  ισχυρές συντεχνίες και  φοροδιαφεύγοντες παραμένουν αλώβητοι.
Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται αλλαγές. Αλλά σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που περιέχει το μεσοπρόθεσμο.
Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση χρησιμοποιούν τις παθογένειες της μεταπολίτευσης όχι για να τις ανατρέψουν, αλλά ως αφορμή για να κατεδαφίσουν το κοινωνικό κράτος.
Η πολιτική αυτή δεν είναι μεταρρύθμιση, δεν είναι εκσυγχρονιστικό σχέδιο. Πρόκειται  για συντηρητική αντεπίθεση. Πρόκειται για τη ρεβάνς των απόντων της μεταπολίτευσης, όσων δεν πίστεψαν ποτέ στο κοινωνικό κράτος. Είναι η ιστορική ήττα της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.
Όσοι λοιπόν έχουν επιλέξει να ηγηθούν αυτής της πολιτικής, προφανώς δεν μπορούν να αποτελέσουν τη λύση και τη διέξοδο. Ούτε μπορούν να διαμορφώσουν  νέα κοινωνική συμφωνία για αλλαγές στη χώρα.
Η νέα σελίδα της δημοκρατικής παράταξης δεν θα γραφτεί από τους «μεσοπρόθεσμους», αλλά από όσους μπορούν να συνομιλήσουν με το ριζοσπαστισμό που αναπτύσσεται στην ελληνική κοινωνία.
Όντως λοιπόν «εξαρτάται από μας». Αλλά για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, όχι για να «τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας».

Ώρα γενναιότητας

Τα Ελληνικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, κατά κοινή ομολογία, χρειάζονται μια βαθειά ριζοσπαστική και καινοτόμα ανανέωση. Η προσφορά των ΑΕΙ και ΤΕΙ στην πορεία της χώρας υπήρξε αναμφίβολα σημαντική. Ουδείς δικαιούται να ακυρώνει το έργο τους και να μηδενίζει την προσφορά τους. Ουδείς όμως μπορεί να αντιτάσσεται στην ανανέωση τους μέσα απο αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Ουδείς μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος για τα εμφανή σημάδια γήρανσης και  σήψης.
Ορθά η κ. Διαμαντοπούλου, ως καθ΄ύλην αρμόδια, ανέλαβε την πρωτοβουλία μιας νέας νομοθετικής μεταρρύθμισης της δομής και της λειτουργίας των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Το πρώτο πολιτικό "λάθος" της υπουργού Παιδείας είναι η επιλογή του χρόνου κατάθεσης και ψήφισης της πρότασης της. Οι αλλαγές στην Παιδεία δεν συντελούνται σε "νεκρούς" χρόνους αλλά τίθενται ευθέως και απροκάλυπτα ενώπιον του συνόλου της κοινωνίας. Ο φόβος ενδεχόμενων αντιδράσεων δεν συνιστά δικαίωμα συνδικαλιστικής διαχείρισης του χρόνου της ψήφισης του. Ιδιαίτερα όταν το νομοσχέδιο έχει σημαντικά και εξαιρετικά θετικά σημεία. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε
- τη γενναία διάθεση για αναδιάρθρωση του «πολυτελούς» χάρτη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τη συγχώνευση (προφανώς με κριτήρια) τμημάτων, σχολών ή και ΑΕΙ
-τη συγκροτημένη χρηματοδότηση των ΑΕΙ μέσα από τετραετείς συμφωνίες προγραμματισμού
- την αναβάθμιση της φοιτητικής
- την οργάνωση της ακίνητης περιουσίας των ΑΕΙ, με στόχο την αξιοποίηση της
- τη στήριξη των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, αλλά και την έμφαση στην αξιολόγηση.
Υπάρχουν όμως και αρνητικά σημεία που χρειάζεται να επανεξετασθούν. Χαρακτηριστικά επισημαίνουμε  τη διάκριση Σχολής-Τμήματος και το μοντέλο διοίκησης. Χωρίς να αμφισβητούμε  τις προθέσεις εξυγίανσης και αναγέννησης της υπουργού και σε αντίθεση με όλους  εκείνους που προσχηματικά και απο θέση ακινησίας αρνούνται κάθε μεταβολή, τα ως άνω σημεία συναντούν την άρνηση και τις επιφυλάξεις σημαντικής μερίδας ακαδημαϊκών δασκάλων, που διακρίνονται και έχουν αποδείξει την ουσιαστική δημοκρατική τους άποψη και την ιδιαίτερη ευαισθησία τους για την δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ανάμεσα τους και ο κ. Κ. Τσουκαλάς (εδω). Η κ. Διαμαντοπούλου έχει την υποχρέωση να τους ακούσει και να ενσωματώσει τις παρατηρήσεις του. Να γνωρίζει ότι έτσι βοηθά την παιδεία , την χώρα και  προφανώς θα το πιστωθεί πολιτικά. Οι πρωτοβουλίες είναι πλέον στα χέρια της.

Η βεγγέρα της Άννας

Η κ. Διαμαντοπούλου έχει πλήρη αίσθηση της ευαισθησίας της περιόδου αλλά και των καινών δαιμονίων που εισάγει η νομοθετική της πρόταση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Γνωρίζει ότι οι πρυτάνεις δύσκολα θα συναινέσουν, πόσον μάλλον οι φοιτητές. Γνωρίζει η υπουργός Παιδείας ότι αρκεί μια ομάδα βουλευτών για να τινάξει στον αέρα την νομοθετική της πρωτοβουλία που κατά απαράδεκτο τρόπο εισάγει σε περιόδους θερινής ραστώνης. Για τούτο και εν όψει της συζήτησης που θα αρχίσει αύριο στην επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής, έχει καλέσει απόψε σε δείπνο , στο σπίτι της στην Γλυφάδα, τους βουλευτές του Πασοκ που συμμετέχουν στον κοινοβουλευτικό τομέα εργασίας για την παιδεία. Με καλό ψάρι και εκλεκτό κρασί ίσως κάποιες αντιστάσεις καμφούν. Η Άννα έχει τον τρόπο της. Η επιτυχία του δείπνου σύντομα θα κριθεί, όπως και η πρόταση της κ. Διαμαντοπούλου που έχει εξαιρετικά σημεία, αλλά και θλιβερές επιλογές. Αλλά γι αυτά θα επανέλθουμε. 

Ανάσα για την αναγέννηση.

Το νέο πρόγραμμα δανεισμού της Ελλάδας που αποφάσισε η Ε.Ε., συνιστά ένα πρώτο και αποφασιστικό βήμα υπεράσπισης του Ευρώ, του Ευρωπαϊκού τραπεζιτικού συστήματος και αναμφίβολα της "κερκόπορτας" που λέγεται Ελλάδα. Οι απανταχού τζογαδόροι και λάτρεις των CDS προφανώς δεν χαίρονται και οι ένθερμοι νοσταλγοί της δραχμής σίγουρα δεν πετούν τη σκούφια τους. Οι δυνάμεις του άκρατου λαϊκισμού και του αντιευρωπαϊσμού γνώρισαν σήμερα μια μεγάλη ήττα. Η Ευρώπη των "ανεπαρκών" ηγετών κινήθηκε με τόλμη σε μιά προσπάθεια να διαψεύσει τους πολυπληθείς κατηγόρους της. Το άμεσο μέλλον θα δείξει αν πρόκειται για αντανακλαστική κίνηση η για το ξεδίπλωμα μιας στρατηγικής για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Η Ελλάδα παίρνει πράγματι μια βαθειά ανάσα και της αποδίδεται χρήσιμος χρόνος για την ανασυγκρότηση της. Η απόπειρα του κ. Παπανδρέου να αποκομίσει άμεσα πολιτικά κέρδη είναι κατανοητή για την πολιτική του αντίληψη, Ωστόσο δεν γίνεται αποδεκτή απο την πλειοψηφία των πολιτών, μιάς και γνωρίζουν ότι η απόφαση ελήφθη ερήμην του (του ανακοινώθηκε) και καλλιεργήθηκε με τις θυσίες των εργαζομένων, που θα ήταν ηπιότερες εάν ο πρωθυπουργός είχε εξ αρχής αντιληφθεί το πρόβλημα και εκινείτο με τη δέουσα αποφασιστικότητα.

 Ο κ. Βενιζέλος με την υπερκινητικότητα και τον πολιτικό του πληθωρισμό εισπράττει εύσημα ικανότητας και ταχέων αντανακλαστικών αλλά και τολμής με την εισαγωγή στην ελληνική καθημερινότητα της "επιλεκτικής χρεοκοπίας" και την αποδοχή εμπραγμάτων εγγυήσεων που δεν παραβιάζουν εθνικές κόκκινες γραμμές (sic).

Εν τέλει τα βασικά μας προβλήματα παραμένουν. Το έλλειμα, το αναδιαρθρωμένο χρέος, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, ο ευμεγέθης και παρασιτικός δημόσιος τομέας κλπ. Η επίλυση τους αναζητά σχέδιο, αποφασισμένη κυβερνητική ομάδα με πίστη και αλληλεγγύη, κοινωνική και πολτική πλειοψηφία που αποδέχεται τους βασικούς κυβερνητικούς στόχους. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου δεν είναι πλέον στις αναζητήσεις των Ελλήνων. Η ανοχή των πολιτών σχετίζεται με τον μεγαλλίτερο αβανταδόρο και άλλοθι του πρωθυπουργού, τον ανεκδιήγητο κ. Σαμαρά και την λαϊκίστικη εθνικολαϊκή ομάδα του.

Η αναγέννηση του πολιτικού συστήματος προβάλλει πλέον ως πρόβλημα εθνικής επιβίωσης και δεν περιορίζεται ως απάντηση σε εξελικτικές διαδικασίες ,λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος. Και προς τούτο επιτακτική είναι η ανάγκη να κινητοποιηθούν και να μορφοποιηθούν πολιτικά σχολάζουσες και δημιουργικές δυνάμεις της χώρας.